باورهای قدیم و اندیشه های نو

راه حل گره های داخلی و خارجی کشور در برسمیت شناختن کلیت جامعه است.

قطعا در اداره یک نهاد کوچک تا یک کشور، بارها بحرانهای مختلف آنرا دچار پیچیدگی تصمیم گیری کرده و مدیران مربوطه را به چالش جدی می کشد.

و این موضوعی نیست که در دنیای مدرن حادث شده باشد و بلکه همیشه همزاد و در ذات حکمرانی بوده است.

بدین دلیل است که وقتی پیامبر در عصر نزول از طرف مردم در راس تصمیم گیری و اداره مدینه ای که چندی است از تعدد و تشتت قبایل رهیده و بصورت یک شهر متمرکز درآمده بود و در معرض چالش جنگهای مختلف قرار می گیرد، خداوند صریحا به او می گوید که این وضعیت، یک مسئله الهیاتی و #دینی نیست که پاسخش را در آسمان جستجو کنی و از من بخواهی بلکه یک موضوع #زمینی و گره خورده با زندگی مردم بوده که باید به خود آنها رجوع کرده و در #مشورت با همانها به پاسخ و راه حل مواجهه با پیچیدگیهای جامعه تحت امرت برسی.

فبما رحمة من الله لنت لهم ولو کنت فظا غلیظ القلب لا انفضوا من حولک فاعف عنهم واستغفر لهم وشاورهم في الأمر فإذا عزمت فتوكل علی الله آل عمران ۱۵۹


[ ﺍﻱ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ! ] ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﻬﺮ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻲ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺮم ﺧﻮﻱ ﺷﺪﻱ، ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺷﺖ ﺧﻮﻱ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺩﻝ ﺑﻮﺩﻱ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻧﺖ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﻩ ﻣﻰ ﺷﺪﻧﺪ; ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺬﺷﺖ ﻛﻦ، ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﺁﻣﺮﺯﺵ ﺑﺨﻮﺍﻩ، ﻭ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﻛﻦ، ﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻲ ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﻛﻞ ﻛﻦ، ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﻛﻞ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ.

#راه_حلی که قرآن ارایه می دهد بر چند بند استوار است:

1️⃣ مدارا با کل جامعه و به رسمیت شناختن تعدد دیدگاه های مردم

2️⃣ عدم برخورد خشن و حذفی با آرای مخالف و حتی عفو تندیها و یا سرپیچیهای آنها از حاکمیت

3️⃣ رجوع به نظرات و دیدگاه کلیت جامعه و توجه کامل به خواسته آنها در رویکردشان به جنگ و یا هر موضوع پیش رو

4️⃣ پس از توجه به رویکرد جامعه به مسائل، تصمیم گیری نحوه اجرای آن با استفاده از تجربه عقلا و متخصصان مربوطه

5️⃣ و در انتها، راه حل هر چه بدست آمد بر خدا توکل کن و به اجرا بگذار

آنچه در این ۵ بند برجسته است، توجه کامل به #خواست_اجتماعی در اداره جامعه است نه دنبال راه حلهای ایدئولوژیک و آسمانی گشتن برای مسایل و مشکلات زمینی اجتماعی.

و همین رویکرد قرآن به حاکمیت پیامبر در مدینه است که نشان می دهد، حکومت امری بشری و انتخاب نوع و حاکم آن نیز از حقوق مردم هر جامعه بوده و لذا دوگانه ای بنام #حکومت_دینی، بیشتر شبیه بدعتی است سنگین بر گرده دین و لذا همه پیامدهای نظری و عملی بعدی آن را نیز باطل می نماید.

https://t.me/beshnofekrkon/3010

تجربه هایی از جنس آنچه فراموش کرده ایم.

نمیدانم نوشته زیر از کیست ولی هر چه هست، تجربه هایی از معنای زندگی ای است که در هیاهوهای جهان مدرن گم کرده ایم:

🔴❤️: یاداشت یک #پسر_دیالیزی: ۷ درسی که از دستگاه دیالیز کلیه یاد گرفتم؛ درس‌هایی که فکر می‌کردم شاید در ۶۰ سالگی یاد بگیرم:

من یک پسر ۱۹ ساله هستم. هفته‌ای سه بار دیالیز می‌شوم. مردم مرا می‌بینند که چهار ساعت به دستگاه وصل هستم و دلشان به حالم می‌سوزد. اما حقیقت این است که این دستگاه چیزهایی به من یاد داد که هیچ مدرسه یا دانشگاهی نتوانست یادم بدهد.

اگر منتظر هستی رنج‌ها تمام شوند تا بعد زندگی را شروع کنی، این نوشته برای توست. آن را نگه دار، شاید روزی به کارت بیاید.

1⃣ سلامتی تضمین‌شده نیست
فکر می‌کردم سلامتی چیزی عادی است؛ مثل آنتن موبایل که همیشه در دسترس است. تا اینکه یک روز از خواب بیدار شدم و دیدم کلیه‌هایم دیگر نمی‌توانند خونم را تصفیه کنند. آن روز فهمیدم سلامتی چیزی نیست که برای همیشه صاحبش باشی؛ بلکه امانتی روزانه از طرف خداست که باید هر لحظه بابت آن شکرگزار باشی، پیش از آنکه از تو گرفته شود.

2⃣ یک روز معمولی، خودش یک نعمت است
یک روز معمولی، بدون درد، بدون بیمارستان و بدون آزمایش... اصلاً معمولی نیست؛ بلکه یک عید است.
ما خوشبختی را در سفر و پول جست‌وجو می‌کنیم، در حالی که گاهی خوشبختی در یک لیوان آب است که بتوانی بدون نگرانی بنوشی، یا در خوابی آرام و بدون درد.

3⃣ آدم‌ها هنگام بحران دو دسته‌اند
وقتی بیمار می‌شوی، نیمی از دوستانت ناپدید می‌شوند و کسانی که هرگز انتظارش را نداشتی، مثل برادر کنار تو می‌ایستند.
دیالیز فقط خون را تصفیه نمی‌کند؛ آدم‌ها را هم برایت غربال می‌کند و نشان می‌دهد چه کسی واقعاً دوستت دارد و چه کسی فقط تا وقتی حالِ تو خوب بود کنارت بود.

4⃣ قدرت یعنی ادامه دادن، نه گریه نکردن
قبلاً فکر می‌کردم آدم قوی کسی است که اشک نریزد. اما در بخش دیالیز بارها گریه کردم و فهمیدم قدرت واقعی این است که گریه کنی، از جا بلند شوی، اشک‌هایت را پاک کنی و با لبخند چهار ساعت دیگر درمانت را ادامه بدهی. قدرت یعنی تحمل کردن و ادامه دادن.

5⃣ زمان، ارزشمندترین سرمایه است
هفته‌ای ۱۲ ساعت روی دستگاه، ماهی ۴۸ ساعت و سالی ۵۷۶ ساعت از عمرم صرف دیالیز می‌شود. آنجا فهمیدم پول را می‌توان دوباره به دست آورد، اما زمان هرگز برنمی‌گردد. وقتت را با نفرت، کینه و حرف‌های بیهوده هدر نده. هر دقیقه‌ای که سالم و بیرون از بیمارستان زندگی می‌کنی، یک گنج واقعی است.

6⃣ برنامه‌های تو از مهربانی خدا مهم‌تر نیستند
برای ورود به یک رشته دانشگاهی، سفر و کار برنامه داشتم. اما همه برنامه‌هایم با نتیجه یک آزمایش، در یک روز تغییر کرد. یاد گرفتم برنامه‌ریزی کنم، اما نتیجه را به خدا بسپارم. آینده در اختیار تو نیست؛ آنچه در اختیار توست، فقط تلاش امروز توست.

7⃣ امید فقط یک کلمه نیست؛ امید یعنی هر جلسه درمان
برای من امید، یک جمله انگیزشی در شبکه‌های اجتماعی نیست. امید یعنی تزریقی که انجام می‌شود، دستگاهی که چراغ سبزش روشن می‌شود و پزشکی که می‌گوید: «نتایج آزمایش امروزت خوب است.» امید یعنی کارهای کوچک و مثبتی که هر روز تکرار می‌شوند.

این نوشته را برای این ننوشتم که غمگینت کنم؛ نوشتم تا شاید نگاهت به زندگی عوض شود.

بلند شو، یک لیوان آب بنوش و خدا را شکر کن.

بلند شو. بلند شو و رویایی را که مدام به تعویق انداخته‌ای، شروع کن.

بلند شو و روز معمولی‌ات را طوری زندگی کن که انگار یکی از روزهای عید است.

https://t.me/beshnofekrkon/2592

گاهی فکر میکنم که آیا دنیا به این همه شلوغی نیاز دارد؟

شلوغی آدمها
شلوغی ماشینها
شلوغی مغازه ها
شلوغی صنایع
شلوغی نظرات
شلوغی بحثها
شلوغی ادیان
شلوغی داد و هوارها
شلوغی مدعیان تربیت
و اصلا شلوغ کردن دور و بر با حرف زدنهای بی منطق و بی دلیل و بحثهای بر سر حق و باطلهای غیر قابل اثبات و و و و ...

چرا کمی ساکت نمی شویم، شاید حرفهایی در سکوت هست که از همه آنچه شنیده ایم و گفته اند و خوانده ایم، واقعی تر باشند؟
و اصلا چرا کمی بیشتر ساکت نمی شویم شاید کسی دیگر هم هست که حرفهایی برای گفتن دارد و نشنیدن مساویست با ازدست دادنهایی بی بازگشت؟

و خدایا اصلا مگر نگفته اند: شبیه ترین چیز به خداوند سکوت است؟( مایستر اکهارت عارف قرن 13 آلمانی)

پس چرا کمی ساکت نمی شویم؟

محمد صالحی - 1/7/1405

https://t.me/naghmehsokout/1143

👆ادامه از فرستۀ پیشین

ذهنیت دیجیتال (۲):

▫️«با من یا بر من» دیدن دیگران: یکی از پی‌امدهای چنین فضایی می‌تواند این باشد که مخالفِ نظر خود را مخالفِ خود بدانیم و تفاوت دیدگاه را به دشمنی تعبیر کنیم. در این صورت، مرز میان مخالفت با یک نظر و مخالفت با صاحب آن نظر کم‌رنگ می‌شود.

▫️قضاوت صفرویک‌وار: شبیه مشکل «با من یا بر من»، عادت به واکنش نشان دادن به یک پیام با استفاده از شمار محدودی شکلک (ایموجی) ممکن است ما را به رفتاری صفر و یکی سوق دهد؛ یا چیزی را به تمامی بپذیریم یا به تمامی نفی کنیم، در حالی که بسیاری از دیدگاه‌ها آمیزه‌ای از نکات درست، نادرست و قابل بحث‌اند.

▫️قضاوت عجولانه: در بسیاری از شبکه‌های اجتماعی، مانند تلگرام، اینستاگرام و ایکس، معمولاً آخرین پیام یا چند پیام آخر یک نویسنده را می‌بینیم، مگر آنکه زحمت کنکاش بیشتر و دیدن پیام‌های پیشین او را بر خود هموار کنیم. فرصت محدود بسیاری از ما مانع چنین جست‌وجویی می‌شود و در نتیجه ممکن است تنها بر اساس همان چند پیام آخر دربارۀ نویسنده، افکار یا شخصیت او قضاوت کنیم.

▫️کاهش تحمل ابهام: فضای مجازی غالباً پاسخ‌های سریع، قاطع و ساده به مسائل پیچیده عرضه می‌کند. عادت به چنین فضایی ممکن است توانایی ما را برای ماندن در وضعیت «نمی‌دانم»، «باید بیشتر تأمل کنم» و پذیرفتن پیچیدگی جهان واقعی کاهش دهد و ما را به سوی پاسخ‌های ساده، میان‌بُر و هیجان‌زده سوق دهد.

▫️اظهارنظر دربارۀ هر چیزی: دسترسی دائمی به فضایی برای اظهارنظر ممکن است این تصور را در ما تقویت کند که دربارۀ هر موضوعی باید نظری داشته باشیم و آن را بیان کنیم، حتی اگر دانش کافی دربارۀ آن نداشته باشیم یا لزومی به اظهار نظر نباشد. «نمی‌دانم» گفتن یا به حکمتی اظهارنظر نکردن علی‌رغم دانستن، به‌تدریج دشوارتر می‌شود.

▫️از دست رفتن خلوت ذهنی: جریان بی‌پایان پیام‌ها، خبرها و اعلان‌ها فرصت‌هایی را که ذهن می‌تواند بدون محرک بیرونی با خود خلوت کند کاهش می‌دهد؛ همان فرصت‌هایی که برای هضم آنچه خوانده‌ایم، پیوند دادن اندیشه‌ها و شکل گرفتن فکر مستقل لازم‌اند.

🍂 تمام مواردی که از آن یاد کردم و بسیاری دیگر هنگامی آسیب جدی خود را نشان می‌دهند که انسان نه تنها به این‌گونه رفتار دچار شود بلکه آن را به دنیای واقعی و غیرمجازی نیز بیاورد و در عمل بسیاری از رفتارهای اجتماعی، داوری، و فکری او در زندگی روزمره شبیه «کلیک» کردن یک دگمه شود. فن‌آوری دیگری که بسیار مفید است اما اگر با رفتارهای بالا هم‌سو شود مصیبت به بار می‌آورد هوش مصنوعی است. آن البته داستان دیگری است و مجال دیگری می‌طلبد.    

@farhadshafti

قسمت اول
https://t.me/beshnofekrkon/3011

ذهنیت دیجیتال (۱):

دکتر فرهاد شفتی استاد دانشگاه اسکاتلند

(لغت‌نامۀ کمربیج: دیجیتال یعنی ثبت یا ذخیره‌کردن اطلاعات به‌صورت رشته‌ای از اعداد ۰ و ۱، به‌گونه‌ای که وجود یا نبودِ یک سیگنال را نشان دهند.)

🍃 در این نوشتۀ کوتاه به نوعی رفتار اشاره می‌کنم کهدر کنار عوامل دیگر، تا حدی حاصل فن‌آوری‌های نوین در شبکه‌های اجتماعی، مانند اینستاگرام، ایکس و حتی همین تلگرام باشد. کلمۀ «دیجیتال» را در عنوان به نمایندگی از این فن‌آوری‌ها آورده‌ام. منظور این نیست که همۀ مواردی که در ادامه می‌آید، دربارۀ همۀ این فن‌آوری‌ها و به یک اندازه صدق می‌کند. همچنین قصد من انتقاد از شبکه‌های اجتماعی نیست. سخن از تاثیر ناخواسته‌ای است که فرهنگ و ساختار شبکه‌های اجتماعی ممکن است بر ما بگذارند:

▫️کم شدن حوصلۀ مطالعه: بعضی شبکه‌های اجتماعی، مانند اینستاگرام، به ما عادت می‌دهند که برای فهمیدن عمیق‌ترین و پیچیده‌ترین موضوعات، بیش از یکی دو دقیقه و خواندن یکی دو بند (پاراگراف) وقت نگذاریم. چنین رفتاری با نشستن و مدتی کتاب خواندن چندان سازگار نیست.

▫️بی‌نیاز دیدن ارجاع: در پیام‌هایی که در این‌گونه شبکه‌ها به موضوعات علمی می‌پردازند، کمتر ارجاعی به منبع دیده می‌شود. به‌تدریج ممکن است عادت کنیم ادعاها را بدون پرسیدن از منبع و پشتوانۀ آنها بپذیریم و انتظار داشته باشیم دیگران نیز آنها را همین‌گونه بپذیرند.

▫️ندانستن پیشینۀ موضوع: چه بسا دعاوی که مدتها پیش در کتابی آمده‌اند، نقد و بحث شده‌اند، و استواری و سستی آنها روشن شده‌ است، اما به‌ناگاه در شبکه‌ای مجازی به مثابه موضوعی جدید مطرح می‌شوند و موجب اعجاب آنها که از پیشینۀ آن خبر ندارند می‌شود. انگار که گاهی شبکه‌های مجازی پیوند ما را با سنّت یا پیشینۀ فکری می‌گسلند و سعی می‌کنند به ایدۀ کهنه‌ای جامۀ نو بپوشانند.

▫️توهم دانش: تکرار تجربه‌های بالا ممکن است کم‌کم این توهم را در ما ایجاد کند که اکنون در موضوعی، از دانشی وسیع و عمیق برخورداریم، در حالی که آشنایی ما با آن شاید از چند پیام کوتاه و پراکنده و کم اعتبار فراتر نرفته باشد.

▫️به دنبال هوادار بودن: بسیاری از صاحبان حساب‌ها در این‌گونه شبکه‌ها همیشه نیم‌نگاهی به تعداد دنبال‌کنندگان خود دارند و همین می‌تواند محتوا، لحن و موضوع پیام‌هایشان را تحت تأثیر قرار دهد. این البته برای یک فروشنده یا خدمات‌دهنده می‌تواند امری مبارک باشد، اما برای کسی که دیدگاه‌ها و اندیشه‌هایش را مطرح می‌کند، ممکن است به دامی جدی تبدیل شود.

▫️نگران موافقت و مخالفت دیگران بودن: برای بسیاری، یکی از نخستین دغدغه‌ها پس از فرستادن یک پیام این است که چند نفر آن را پسندیده یا نپسندیده‌اند، چند نفر با آن موافق یا مخالف بوده‌اند و چند بار هم‌رسان شده است. به این ترتیب، توجه به خودِ اندیشه و درست بودن آن ممکن است جای خود را به توجه به واکنش دیگران دهد.


@farhadshafti

ادامه در 👇
https://t.me/beshnofekrkon/3012

ادعاهای #ناروا مبتنی بر پیش فرضی #غلط

اخیرا در ادامه ادعاهای ناروای گذشته، یک مجری کارشناس، مجددا ادعای اوجب واجبات بودن حفظ حکومت اسلامی را حتی با فدا کردن جان امام زمان و یا نابودی مردم مطرح کرد.

هر چند قبلا در مغایرت و رد دوگانه حکومت + اسلامی نوشته ام ( از جمله اینجا )ولی مجددا نکاتی را یادداشت می نمایم:

1⃣ دین از ساحت جهان بینی و والایش انسان به انسان می نگرد و نفس پیام قرآن نیز از این ساحت خارج نشده است.
( اینجا)

2⃣ حکومت امری زمینی-انسانی بوده که حتی وقتی پیامبر از طرف مردم در معرض حکمیت و حاکمیت مدینه قرار می گیرد، خداوند به او گوشزد می کند که برای تقنین و اداره مردم از خودشان کمک بخواه (و منتظر وحی نباش)
( اینجا )

3⃣ با همین دو بند، مردود بودن آمیزش دو کلمه نامتجانس حکومت و اسلامی مشخص می شود، چه رسد سخنان و عملکرد ائمه که ذیلا اشاره می شود:

۳-۱- امام علی پس از اصرار عده ای در پذیرفتن خلافت، صراحتا به آنها می گوید که خلافت حق مردم است و کسی حق ندارد بدون اجازه آنها اقدامی بکند و تا بزرگان قبایل و مردم در مسجد با او بیعت نکردند، نپذیرفت.( اینجا )

۳-۲- امام حسن نیز پس از شهادت پدر و اصرار و بیعت مردم با ایشان، خلافت را پذیرفت.
( اینجا )

4⃣ دین برای خدمت به انسان آمده است نه بر عکس که قرار باشد کسی فدای آن گردد چه رسد حکومت.
مگر نه اینست که جهان انسانی جهانیست سراسر رنج و اضطراب و دلهره و نگرانی؟ و دین مدعی است که برای آرامش دادن به این انسان راه هایی را پیشنهاد می کند و معتقد است که اگر اجرا کند به آرامش و رضایت خواهد رسید.
فإما يأتينكم مني هدى فمن تبع هداي فلا خوف عليهم ولا هم يحزنون - بقره 38


و مصداق اتم این امر، سیره ائمه است که ذیلا اشاره می شود:

۴-۱- امام علی فرمود اگر قرار بر خدمت به مردم و اجرای عدالت احتماعی نبود، هرگز زیر چنین باری نمی رفتم.( اینجا )

۴-۲- امام حسن پس از فریاد مردم که زندگی می خواهند نه جنگ و مرگ، نه تنها با معاویه صلح کرد که حکومت را هم واگذار نمود.( اینجا)

با این اوصاف که از نگاه قرآن و سیره، دین و حکومت باید در خدمت مردم و احقاق حقوق فردی و اجتماعی آنها باشد، آیا فدا کردن و قربانی شدن مردم به پای آنها چیزی جز پیش فرضی غلط و ادعایی واهی با اغراضی خاص نیست؟

ضمنا آیا خدمت شبانه امام علی به مردم به معنای مجاز بودن فقر جامعه است؟
و یا مخالفت عده ای با روش عدالت ورزی امام علی، به معنای مجاز بودن ظلم به مردم و نفرت مردم از حکومت است؟

تا کی همچون کوران متوهم، چشم بر حقایق می بندید؟

مگر وقتی ادعای هر چند حق علی در دادگاه در مقابل فرد نصرانی بدلیل نداشتن شاهد رد شد چرا ایشان از حق خلیفگی اش برای تغییر حکم استفاده نکرد؟ ( اینجا )

و آیا علی نبود که وقتی شنید دخترش دست بندی را از بیت المال امانت گرفته هم مدیر آنرا توبیخ کرد و هم دخترش را نهیب زد که زودتر برگردان که اگر امانت نبود به جرم سرقت مجازاتت می کردم؟ (ابن شهر آشوب مازندرانی، مناقب آل أبی طالب (ع)، ج ۱، ص ۳۷۵)


آیا این همه #تهمت به دین و ائمه و صدور جواز حذف مخالفین و یا فقیر نگه داشتن مردم و .. تا کجا می تواند ادامه یابد؟

واقعا این تذهبون؟

https://t.me/beshnofekrkon/3009

محمد صالحی - ۲۰/۶/۱۴۰۵

ادعاهایی ...😔

محبوبیت حکومت امام علی بسیار کم بود

برای حفظ حکومت تا انتها با شمشیر
مبارزه کردند.

حفظ حکومت اسلامی از حفظ جان امام زمان هم مهمتره.
############################################################

پاسخ در لینک زیر👇
https://t.me/beshnofekrkon/3010
و مطلب مهم:👇
برخورد تاريخي امام علي با كساني كه با او بيعت نكردند 👇

https://t.me/beshnofekrkon/822

نمیدانم چرا بسیار آدمهایی که می بینم مدام در #حسرت گذشته هایی هستند که فلان نکرده اند و در دام رنجهایی که #ایکاش فلان کرده و یا بهمان نکرده بودند و در پس آن خود را آویزان ایکاش های جدیدی در آینده می کنند که با آرزوها و رویابافیهایشان گره خورده اند.

و این حسرتها و ایکاشها، چیزی جز رنج و اضطراب و ناامیدی برایشان به ارمغان نیاورده است.

اما می دانم زندگی #خط کش مستقلی از ما ندارد بخصوص که از ظاهر زیبای زندگی دیگران گذشته باشد و ما مدام بخواهیم خود را با آن تراز کنیم و نتیجه اش جز در رنج حسرتها و ایکاشها بروز نکند.
بلکه زندگی هر کس همانی است که برایش در حال وقوع است، با همه چالشهایی که جلوی او می گذارد،
چالشهایی از جنس بدست آوردن و از دست دادن، آرزو کردن و دویدن و نرسیدن، رویابافی و تلاش و رسیدن و ملال پس از آن و ....

و #پذیرش اینهاست که راه رشد و آرامش درونی ما را هموار می کند و به رنجهای ناشی از آن چالشها معنا می بخشد.

محمد صالحی 20/6/1405
https://t.me/naghmehsokout/1072

✔️کدام خداوند از این ساختمان محافظت کرد؟! (ویدئو را تا انتها ببینید)👇

https://t.me/beshnofekrkon/3006
محمد سلطانی

🟥یک خانه در میان سیل باقی می‌ماند، در حالی که خانه‌های اطراف آسیب می‌بینند یا ویران می‌شوند. تصاویر این خانه منتشر می‌شود و ناگهان یک رخداد فیزیکی به میدان رقابت ادیان و خدایان، [و شاید حتی مهندسان] تبدیل می‌شود.

یکی می‌گوید صاحب خانه شیعه بوده و خداوند او را نجات داده است. در ویدئوی منتشرشده از سوی شیعیان نوشته‌اند که این تنها خانهٔ شیعه در آن منطقه است و صاحب خانه، با شهادت اهالی روستا، مراسم و شعائر حسینی را در آنجا برگزار می‌کرده است.
دیگری می‌گوید نه، او سنی بوده است.
فرد دیگری این اتفاق را نشانه‌ای از مداخله خدای مسیحی می‌داند
و روایت‌های دیگری نیز از خدایان و موجودات مقدس هندو سخن می‌گویند.

حتی با کمک هوش مصنوعی تصاویری ساخته می‌شود که موجودات اسطوره‌ای را در حال محافظت از این خانه نشان می‌دهند. (هر کدام از ویدئوها با هزاران لایک و تائید و ویو)

اما بررسی فنی ماجرا به عوامل بسیار زمینی‌تری اشاره می‌کند: ویژگی‌های سازه، فونداسیون، موقعیت ساختمان و این واقعیت که بنا ظاهراً در معرض شدیدترین بخش جریان و فشار آب قرار نگرفته بود.

این ماجرا برای من فقط درباره یک خانه نیست؛ این یک نمونه کوچک و بسیار آموزنده از سازوکار شکل‌گیری #روایت‌های_خرافی و ماورایی است.

ما در قرن بیست‌ویکم زندگی می‌کنیم؛ دوربین داریم، تصاویر متعدد داریم، امکان بررسی علمی داریم و می‌توانیم مسیر آب، موقعیت ساختمان و ویژگی‌های فیزیکی آن را بررسی کنیم. با این حال، پیش از آنکه بسیاری از مردم بپرسند «چه عوامل فیزیکی باعث بقای این خانه شد؟»، پاسخ را از قبل می‌دانستند: خدای خودشان آن را نجات داده بود.

اینجا دقیقاً همان پرسشی مطرح می‌شود که باید درباره تاریخ نیز پرسید.

اگر امروز، در عصر دوربین و اینترنت، یک رخداد طبیعی می‌تواند ظرف چند ساعت به روایت‌های مختلف و معجزه‌آسا تبدیل شود، در گذشته چه اتفاقی می‌افتاد؟

در جهانی که دوربینی وجود نداشت، دانش پزشکی محدود بود، انسان علت بسیاری از بیماری‌ها را نمی‌دانست، از سازوکار زمین‌لرزه، سیل، صاعقه و بسیاری از پدیده‌های طبیعی آگاهی امروز را نداشت و یک روایت می‌توانست ده‌ها یا حتی صدها سال، عمدتاً از طریق نقل شفاهی، منتقل شود، چه فرایندی شکل می‌گرفت؟

یک رخداد عجیب اتفاق می‌افتاد و علت واقعی آن نامعلوم بود. انسان به‌طور طبیعی به دنبال علت و معنا می‌گشت و یک تفسیر اولیه شکل می‌گرفت. در هر بار نقل، جزئیاتی به آن افزوده می‌شد و راویان مختلف آن را مطابق جهان‌بینی خود بازتفسیر می‌کردند. شاید چند نسل بعد، آنچه در ابتدا یک رخداد مبهم و ناشناخته بود، به روایتی تثبیت‌شده، خارق‌العاده و حتی مقدس تبدیل می‌شد.

این به معنای آن نیست که «هر باور دینی یا اعجازی، خرافه است». چنین گزاره‌ای خودش یک تعمیم شتاب‌زده و غیرعلمی است.

اما یک پرسش جدی همچنان باقی می‌ماند: چگونه تشخیص می‌دهیم که یک روایت واقعاً گزارشی از یک رخداد خارق‌العاده است و نه محصول سازوکارهای شناخته‌شده انسانی؛ مانند خطای شناختی، روایت‌سازی، حافظه جمعی، انتقال شفاهی، اغراق، رقابت‌های گروهی و نسبت دادن علت‌های ناشناخته به نیروهای فراطبیعی؟

ماجرای این خانه نشان می‌دهد که انسان مدرن نیز از این سازوکارها مصون نیست. شاید تفاوت ما با گذشتگان در اصلِ سازوکار نباشد، بلکه در سرعت انتشار آن باشد. آنچه در گذشته ممکن بود طی چند نسل به افسانه تبدیل شود، امروز می‌تواند ظرف چند ساعت در شبکه‌های اجتماعی تکثیر شود.

مطلب مرتبط👇

آتش سوزی لس آنجلس و ربط آن به عذاب الهی
https://t.me/beshnofekrkon/2766

کدام خدا محافظ این بنا در سیل نپال بود؟

خدای هندو؟
خدای شیعه؟
خدای سنی؟
خدای مسیحی؟

یا فونداسیون ساختمان مطابق اصول علمی و ضد حوادث طبیعی اجرا شده بوده است؟

@negahiinou

https://t.me/beshnofekrkon/2766

انسان دنیای مدرن مدام در حال #مخفی کردن چیزی است و #نمایش چیزی دیگر.

البته شاید همیشه اینگونه بوده ولی امروزه خیلی برجسته تر شده است.

#خود_واقعیش را مخفی می کند و آنچنان برای نمایشِ #پسند_دیگران ژست می گیرد که کم کم خود نیز باورش شده که خود واقعیش نیز همین است.

مدام می خواهد از دیگران و جامعه #تایید بگیرد حتی ضمنی.

و همین امر باعث شده که از یک طرف مخفیگاه درونیش را بزرگتر و پنهانتر کند و از طرف دیگر قدرت کپی برداریش قوی تر و به روزتر شود.

و این امر البته در جوامع مذهبی مناسک زده، بسیار غلیظتر شده بطوریکه چتر ریاکاری و نفاق را بر همه چیز پهن کرده است.

بله شاید همیشه چنین خصلتی در انسان بوده است ولی در دنیای سنت، انسانِ دینی بیشتر بدنبال نمایش خود به خداوندی بود که بر همه چیزش شاهد بود. و جقدر زیبا بود خروجی چنین اتفاقات.

اما دنیای مدرن، انسان امروز را آرزومندتر، رویابافتر، سرگردانتر، شتابزده تر و مضطربتر کرده است چرا که مدام #میدود مبادا از چیزی عقب بیفتد ولی آنچه جا مانده است #خود_واقعی اوست و یک #زتدگی_آرام نزیسته.

محمد صالحی  ۱۵/۶/۱۴۰۵

https://t.me/naghmehsokout/937

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ تمدن بشری، در ژرف‌ترین
لایه‌های معرفتی خود، همواره در مدار دو پرسش بنیادین در نوسان بوده است:
« #انسان_کیست؟» و « #جهان_چیست؟»

مرحوم پروفسور عظیمی

تمامی دستاوردهای مادی و معنوی ما، از شاتل‌های فضایی گرفته تا نظام‌های الهیاتی، پاسخی به همین دو سؤال اند.

این دو، نه سوالی انتخابی، که تنها پرسش‌های ممکن برای نوع بشرند. هر سوال دیگری که به ذهن برسد از «زمان چیست؟» و «خدا کیست؟» تا «هدف از خلقت چیست؟» و «ارزش‌های اخلاقی کدامند؟» همگی زیرمجموعه‌ی همین دو سوال مادر قرار می‌گیرند.

اگر پرسش ما به انسان باز ‌گردد، در دل «انسان کیست؟» جای دارد.
اگر به موضوع شناسایی جهان مربوط ‌شود، شاخه‌ای از هستی شناسی و «جهان چیست؟» است.
هیچ پرسش مستقلی بیرون از این دو وجود ندارد.

بر طبق نظریه « پنج مؤلفه #فرهنگ» بشر برای نیل به پاسخ این دو پرسش، ناچار از پیمودن پنج مسیر #معرفتی بوده است:

هنر، دین، فلسفه، علم و عرفان.

تمایز این پنج حوزه، نه یک توصیه‌ی ساده، که یک الزام روش شناختی  ( #متدولوژیک) است؛ چراکه هرکدام، «ستون فقرات (Episteme) خاص خود را دارد:

#علم، با تکیه بر « #تجربه» .
#فلسفه، با تکیه بر « #تفکر».
#دین، بر پایه‌ی « #باور» .
#عرفان، بر پایه « #کشف و شهود» و رابطه‌ای بی‌واسطه با حقیقت.
#هنر، بر محور « #زیبایی‌شناسی» می‌چرخد.

بدانیم که برای سنجش و داوری هریک ، نباید معیار یکی را به دیگری تسری داد؛ چراکه هرکدام، قلمرو، زبان و اعتبار خاص خود را دارند. اگر بخواهیم متدیک و اصولی گام برداریم، چاره‌ای جز بازشناسی ریشه‌های این پنج‌گانه نداریم.

         

@dr2azimi
https://t.me/beshnofekrkon/3003

◻️انسان کیست؟ جهان چیست؟

◽️#نظریه_پنج_مولفه_فرهنگ
◽️دکتر محمد جواد عظیمی


گزیده ای از مجموعه سخنرانی های "زبان طبیعت" ➡️



https://t.me/beshnofekrkon/1965

🌀 توهمی به اسم تاریخ

ساسان حبیب وند

اساسا چیزی به اسم تاریخ وجود ندارد.
آنچه به آن تاریخ می‌گویند چیزی نیست جز یک تصور ذهنی، مولود ذهن و مغز خود ما.
از آنجا که پدیده‌ای به نام زمان وجود خارجی ندارد بنابراین گذشته و به تبع آن تاریخ هم نمی‌تواند موجود باشد.

تاریخ یک خطای ذهنی و یک وهم روانی است. به عبارت دیگر تاریخ وجود ذهنی دارد ولی وجود عینی، خیر.
میراث تاریخی و آثار و بقایای گذشته البته وجود دارد و هست ولی آثار یک چیز غیر از خود آن چیز است.

حالا شما ببینید این‌همه جنگ و دعوا و افتخار و بحث و جدل بر سر نیاکان و گذشته‌ها چقدر مضحک و بی‌معناست.
در اینجا هم مثل بسیاری موارد دیگر بشر اسیر توهمات ذهنی خودش است و برای تصورات خودش غش و ضعف می‌کند و یقه می‌دراند و تعصب می‌ورزد و آدم می‌کشد!
و بدین ترتیب انسان فرصت قیمتی زندگی را به مشتی تصور و تخیل می‌بازد.
می‌فهمم که این سخن، برای خیلی‌ها عجیب و جنجالی است و بسیاری آن‌را ناخوش می‌دارند و انکار می‌کنند اما انکار و جنجال چیزی از واقعیت کم نمی‌کند.

من در کتاب "قدر لحظه‌ها"، ذهنی بودن زمان و وهمی بودن دو مفهوم گذشته و آینده را به روشنی نشان داده‌ام.
به همین ترتیب، غم گذشته و حسرت روزهای رفته را خوردن، چیزی جز خودآزاری و خودفرسایی برای تصاویر ذهن خود نیست. فکر کنید اگر آدم‌ها این واقعیت را به‌خوبی درک می‌کردند چه حجم عظیمی از رنج‌های روحی و روانی از وجودشان رخت بر‌می‌بست.

دست از تخیل و توهم برداریم و با آنچه هست زندگی کنیم.
@sasanhabibvand
https://t.me/beshnofekrkon/2993

🍁رعایت #وحدت جامعه ، اصل اساسی قرآن🍁

وقتی که مسیر تاریخی ارسال پیامبران را از نظر میگذرانیم ، به این نتیجه صریح و مهم می رسیم که :

🍇هرگاه بزرگان و #راهبران بشر در گذر تاريخ ، #دعوت_پيامبران را ، به ابزاري براي #سركشي 1 و #تحميق مردمان كردند 2 ، خداوند پيام آور جديدي را فرستاد تا اصل دعوت خود را آشكار و دست #تزويرگران در اريكه قدرت را از دين خود كوتاه كند 3 .

🍇 لیکن از آنجا كه خداوند به حد #بلوغ بشر در زمان پيامبر اكرم(ص) اعتماد كامل داشت و او را در مسير فهم درست ، با معيارهاي #عقلاني يافت ، #هدايت_تشريعي مستقيم خود را قطع كرد ولي براي نجات بشر از افتادن در مسيرهاي تزوير ، و رهايي او از انحصارطلبي هاي قومي و فرقه اي و ديني ، تنها #معيار اولي و اصلي خود را بعنوان فصل الخطاب منازعات مذكور ، اينگونه بيان داشت و هرگونه تخطي از آنرا ، عناد با حقيقت طلبي و افتادن در ورطه شرك معرفي كرد :

قُلْ یَـأَهْلَ الْکِتَـب تَعَالَوْا إِلَى کَلِمَة سَوَآءِم بَیْنَنَا وَ بَیْنَکُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَ لاَ نُشْرِکَ بِهِ شَیْـًا وَ لاَ یَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ; 4

بگو : اى اهل کتاب ، بیایید حول #سخنى که میان ما و شما #مشترک است بگردیم ( و آن اینست ) که جز خداوند یگانه را نپرستیم ، و چیزى را شریک او قرار ندهیم ، و بعضى از ما ، بعضى دیگر را ، غیر از خداوند یگانه ، به خدایى نپذیرند ؛ هرگاه (از این دعوت) سر برتابید ، پس ( به آنها ) بگویید که : گواه باشید که ما مسلمان و تسليم حقيقتيم ...

🍇 #نكته قابل اهميتي كه بايد به آن توجه كرد ، آنست كه : آيه فوق از يك طرف امر به #وحدت شرايع و اديان مختلف ، حول #مشتركات حقيقي و الهي آنها داده و از طرف ديگر ، هرگونه اختلاف و #منازعه فرقه اي و ديني ، به معناي سر تسليم به حق ندادن و #عناد با خداوند تعبير شده كه قطعا مورد مواخذه شديد او قرار خواهد گرفت .

🍇 و مهمتر آنكه ، خداوند #ضمانت اجراي چنين دستور مهم را سرتسليم بودن #پيروان پيامبر اكرم(ص) به آن مي داند ، هر چند اگر پيروان ديگر شرايع ، به آن پايبند نباشند .

🍇 حال سوال اينجاست كه : وقتي خداوند #دستور صريح و اكيد به #وحدت حول مشتركات بين #اديان_مختلف ( = توحيد ) آن هم با ميان داري مسلمانان مي دهد ، آيا #منازعه و اختلاف بين #مذاهب مختلف مسلمان كه داراي مشتركات حقيقي و ذاتي بيشتري بوده ( = توحيد ، معاد ، نبوت ، قرآن ، احكام و ... ) چگونه قابل توجيه بوده و آيا خداوند با كدام دليل قرآني ، خواهد بخشيد ؟!

🍇 و آيا منازعات تاريخي و #اختلافات در #فروع ، مي تواند #اصول حقيقت الهي دين و دعوت پيامبر را نسخ كرده و روي آنها خط بطلان بكشد ؟

زیرنویسها :

1- " يا ايها الذين امنوا ان کثيرا من الاحبار و الرهبان لياکلون اموال الناس بالباطل و يصدون عن سبيل الله " – سوره توبه - آیه 34

2- " آفَةُ الدِّينِ ثَلاثَةٌ : فَقيهٌ فاجِرٌ و إمامٌ جائرٌ و مُجتَهِدٌ جاهِلٌ " - نهج الفصاحه – سايت آويني - حدیث 4

3- فبعث الله النبيين مبشرين و منذرين و انزل معهم الکتاب بالحق ليحکم بين الناس فيما اختلفوا فيه. - بقره – 213

4- آل عمران ، 64

محمد صالحی

هفته وحدت 15/ 10 /93
https://telegram.me/beshnofekrkon
http://mahsan.rasekhoonblog.com

#انسان_مدرن سرگرمتر و راحت تر شده ولی خوشحال تر نشده است.

#انسان_گذشته علاوه بر جستجوی غذا و امنیت، بدنبال جستجوی معنایی بود که او را جزئی از یک کل بزرگ نشان می داد.

او خود را متعلق به یک گروه اجتماعی، آیینی جمعی و یا هر جریان پیوسته تاریخی می دانست که زندگیش را از یک آمدن و رفتن حیوانی، به یک #بودن ازلی ابدی در اقیانوس هستی تبدیل کرده و معنایی سرشار از شور و جاودانگی می داد.

امروزه اما، او تبدیل به انسان بسیار ماهری شده که امور اولیه زندگیش را هر چه راحت تر انجام می دهد ولی گویی دیگر تعلقی به یک #مای_جمعی و یا #آیینی که او را به یک جمع فعال متصل کند نداشته وبلک #گمشده ای بزرگ بنام معنای زندگی و چرایی آن برایش به ارمغان آورده است.

محمد صالحی

https://t.me/naghmehsokout/1068

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود

دمی بر خوان سعدی بنشینیم و این صدای زیبا را زمزمه کنیم.❤️💥

https://t.me/naghmehsokout

🔴 نبرد با جهان تا لحظه خودکشی
✍ مرضیه حاجی هاشمی

🗒 «ترامپ» پس از ناکامی در دستیابی به توافق با «جمهوری اسلامی» بر سر تنگه هرمز و برنامه هسته‌ای ایران، مرحله تازه‌ای از فشار را اعلام کرده است، فشاری که خود آن را «D-Day اقتصادی» و «کوبنده‌ترین عملیات اقتصادی» علیه یک کشور نامیده است. هدف اعلام‌شده این مرحله، صرفاً تشدید تحریم‌های موجود نیست؛ بلکه بستن مسیرهای تنفس اقتصادی جمهوری اسلامی ــ از قاچاق نفت و خطوط سوآپ گرفته تا انتقال پول، صرافی‌ها، ثبت کشتی‌ها و شرکت‌های پوششی ــ و وادار کردن سایر کشورها به مشارکت در انزوای اقتصادی ایران است.

⬅️ اما انتخاب واژه D-Day از سوی ترامپ از نظر تاریخی بسیار معنادار است، چون D-Day در حافظه سیاسی و نظامی آمریکا فقط به معنای «یک فشار بزرگ» نیست؛ بلکه اشاره‌ای است به آغاز یک عملیات تعیین‌کننده که قرار بود موازنه جنگ علیه نازی ها را به‌طور برگشت‌ناپذیر تغییر دهد. «روز دی» ششم ژوئن ۱۹۴۴، روز آغاز حمله بزرگ متفقین به «نرماندی» فرانسه علیه آلمان «نازی» بود که بخش بزرگی از اروپای غربی را در اشغال داشت.

⬅️ گزارش شده در آن روز نزدیک به ۱۶۰ هزار نیروی متفقین از راه دریا و هوا وارد نرماندی شدند، بیش از ۵۰۰۰ کشتی در عملیات مشارکت داشتند، حدود ۱۳ هزار هواپیما از عملیات پشتیبانی کردند، نیروهای هوابرد آمریکا و بریتانیا پیش از فرود نیروهای دریایی در پشت خطوط آلمان فرود آمدند و نیروهای متفقین در پنج ساحل اصلی پیاده شدند. البته آلمان از پیش در جبهه شرقی، نیروی هوایی و صنایعش زیر بمباران قرار داشت و وضعیت اقتصادی و نظامی آن به‌شدت فرسوده شده بود.

⬅️ اهمیت D-Day این بود که آغاز پایان بود، نه خودِ پایان. بعد از فرود ۶ ژوئن، جنگ هنوز حدود ۱۱ ماه ادامه داشت. متفقین باید از نرماندی عبور می‌کردند، خطوط آلمان را می‌شکستند، فرانسه را آزاد می‌کردند و سپس به سمت آلمان پیش می‌رفتند. آلمانی که در آن زمان نازی ها متکی به دو عنصر گمان می بردند دست برتر را در نبرد دارند، یکی تجهیزات نظامی گسترده ای که تولید کرده بودند و دیگری انرژی سیاسی و روانی که الهیات سیاسی شورمندانه آخرالزمانی به آنها می داد.

⬅️ در مورد نخست، برتری نظامی آنها در اشغال فرانسه به واقع حاصل یک قمار نظامی بود (که اینجا مجال شرح آن نیست) و بسیاری از ارزیابی‌ها فرانسه را از نظر قدرت نظامی در موقعیت بهتری برآورد کرده بود؛ بنابراین سقوط فرانسه جاصل قدرت عظیم‌تر آلمان نبود؛ ولی این توهم را ایجاد کرد، نازی ها را در ادامه مسیر مصمم ساخت و افسانه شکست ناپذیری نظامی خود را باور کردند.

⬅️ و اما در مورد دوم، «مارک لیلا» تصریح می کند که عده ای  در آلمان پس از تجربه جنگ جهانی اول و شکستِ خوش‌بینی هایشان، به سمت برداشت‌های رادیکال الهیاتی و آخرالزمانی از سیاست رفتند؛ بدین معنا که سیاست دیگر صرفاً اداره جامعه نبود؛ بلکه به تلاش برای یک گسست نجات‌بخش از جهان موجود بدل شد. برای رادیکال های آخرالزمانی، اصطلاح «رایش سوم» حامل یک زمان شناسی تاریخی- نجات بخشی بود، نجات بخشی که نوید ورود به به یک دوران جدید و نهایی در تاریخ آلمان بود.

⬅️ در یک ساخت قدرت معمول، رهبر اعلام می کند که من برنامه‌ای برای اصلاح کشور دارم و نتایج عملکرد آن برنامه قابل ارزیابی است؛ اما در الهیات سیاسی آخرالزمانی، رهبر می‌تواند به چیزی بسیار بزرگ‌تر تبدیل شود. او چنین می نماید که من کسی هستم که تاریخ را از انحطاط نجات خواهم داد. در اینجا شکست سیاسی دیگر فقط شکست یک حکومت یا سیاست نیست؛ بلکه شکست تاریخی و وجودی تلقی می‌شود و پیروزی نیز دیگر فقط پیروزی نظامی نیست؛ می‌تواند نشانه «حقانیت تاریخی» باشد.

⬅️ این دقیقاً همان چیزی است که به نازیسم امکان داد سیاست را به نوعی تجربه ایمانی جمعی در جهان معنایی هوادارانش تبدیل کند. در چنین جهانی، مصالحه و توافق  فقط یک تصمیم سیاسی تلقی نمی شود؛ بلکه خیانت به تاریخ تصور می شود. دشمن هم دیگر صرفاً رقیب نیست و تبدیل می‌شود به مانع تحقق رسالت تاریخی و این یکی از خطرناک‌ترین اشکال حکومت در جهان است که برای آن، نبرد با جهان تا لحظه خودکشی ادامه دارد.

@M_Hajihashemi_iran1
https://t.me/beshnofekrkon/2995

♦️تقی آزاد ارمکی در نقد سنت و سنت گراها سخن می‌گوید🔺

@joreah_journal


میراث ۱۴۰۰ ساله فقیهان که خود نیز بر باد دادند👇
https://t.me/beshnofekrkon/2308

ما برای دستیابی به چیزهای مختلفی دعا میکنیم ولی دعا نمی کنیم که فضای روانی مناسب برای دریافت و لذت بردن از آنها را داشته باشیم.

وقتی زمانش رسید، آیا اصلا تشخیص می دهید که به آرزویتان رسیده اید؟
آیا احساس ارزشمندی می کنید؟ یا اینکه پا به فرار می گذارید و به همان عقاید و عواطف و احساساتی برمیگردید که جلوی زندگی ای که آرزویش را داشتید می ایستد؟

آیا مدام به دنبال بهانه تراشیدن و دلیل آوردن هستید که «نه، این دقیقا همان چیزی نبود که می خواستم»؟

شما نمی توانید زندگی تان را تغییر بدهید بدون اینکه از نظر روانی و عاطفی برای زندگی جدیدی آماده باشید. باید در زندگی تان برای تغییر فضاسازی کنید. امکان ندارد این پله ها را چند تا یکی کنید و زمین نخورید!

برای زیستن در آن زندگی که آرزویش را داشتید باید کار کنید و ذهنیت تان را تغییر بدهید.


دکتر بریانا جانسون

@spirit_and_life
https://t.me/naghmehsokout/1183