امروزۀ ما نتیجه و برایند همه گذشته ایست که داشته ایم.

اگر هر یک از اجزاء گذشته ما غیر از آنی بود که داشته ایم،
امروز دیگر کسی که اینجاست، ما نبودیم؛
و چه بسا، سرنوشتی دیگر، در زندگی دیگر( با همه نواقص و رنجها و ایکاش های خودش) داشتیم.

و شاید همین الان، نسخه دیگری از ما با تحقق همان تغییرات در گذشته،
در جهانی موازی این جهان وجود داشته باشد.
با چه احساس و حالت و شرایط، نمی دانم.

بنابراین، جای هیچ حسرت و ای کاشی نیست،
جز سعی در اصلاح آنچه خطا می دانیم،
و تکمیل آنچه ناقص می پنداریم؛
بشرط آنکه، ترازمان را از انتظارات و یا تصویرهای القایی جامعه از خوشبختی و موفقیت، جدا کرده،
به وجدان و عقلانیت خود مراجعه کنیم.

محمد صالحی – 1/7/1402
https://t.me/naghmehsokout/1046