БУ @budzmaorg
Павел Севярынец: "Калі б да мяне падышоў марсіянін і папрасіў адным сказам растлумачыць, што такое Беларусь, я б адказаў: «Беларусь — гэта сэрца святла».
Я веру, што Беларусь — унікальная краіна, якая паўплывала на культурны код і развіццё чалавецтва значна больш, чым мы звычайна думаем. Калі сабраць разам нашую гісторыю, культуру, навуку, рэлігійную спадчыну і лёсы выбітных людзей, адкрыецца карціна, якую мы самі часта недаацэньваем".
#сармат – відэапрект пра шляхецкую культуру ў розных яе аспектах: як жылі, за што жылі, пра што думалі і марылі нашы продкі-шляхцічы. Вядоўца Васіль Калач — акцёр, рэжысёр, выкладчык гістарычнага фехтавання.
Таццяна Багданава — беларуская мастачка і аўтарка родам з Гомеля. У 2023 годзе ў выдавецтве «Папуры» выйшла яе дзіцячая кніга «Мацей і чароўная раса». Пераможца Літаратурнага конкурсу «Экслібрыс» (2025).
Гэтым летам ілюстрацыі да англамоўнага варыянту кнігі «Не на сваім месцы» («Out of Place») трапілі ў фінал прэстыжнага міжнароднага конкурсу Hiii Brand Illustrators Awards.
Мерапрыемства ладзіцца ў межах праграмы @artpower_belarus у сумесным праекце Міжнароднага Саюза беларускіх пісьменнікаў і кампаніі «Будзьма беларусамі».
Школа дапаможа ўдзельнікам развіць кампетэнцыі ў распрацоўцы праграм і правядзенні заняткаў для дарослых і сталых людзей.
Фільм Blackbox Belarus: Wenn die Freiheit stirbt выйшаў у 2025 годзе і расказвае пра Беларусь праз галасы людзей, якія апынуліся ў эміграцыі, і іх асабісты досвед — пра страх, палітычны пераслед, разрыў сямейных сувязяў, страту звыклага жыцця і існаванне ва ўмовах новай рэальнасці.
«Сайт, імя якога ведае Бог і якое нельга называць» даў гучны загаловак «У Чырвоным касцёле ў Мінску адновяць страчаныя роспісы», коратка без дэталяў пераказаў матэрыялы тэндарнай каштарыснай дакументацыі, не прыводзячы фактуры.
Знаходку з Гарадоцкага раёна паказаў у сваім фэйсбуку паказаў гісторык і галоўны спецыяліст упраўлення культуры Віцебскага аблвыканкама Дзяніс Юрчак. Мяркуючы па фота, крыж паднялі з зямлі падчас пракладкі камунікацый да Спаса-Ушэсцеўскай царквы ў вёсцы Хвошна.
На пярэднім баку каменны крыж мае геаметрычныя знакі. Уверсе крыжа высечаны роўнабаковы крыж, упісаны ў круг, а ў яго цэнтры, на сяродкрыжжы размешчана вялікая васьміканцовая зорка, якая таксама абмежаваная колам.
Сярод маіх знаёмых ёсць людзі, якія ездзяць з-за мяжы ў Беларусь. Пра кагосьці я ведаю, што яны супраць дыктатуры, проста не бралі ўдзелу ў пратэстах, таму што не жылі ў Беларусі на той момант (але шчыра кажучы, такіх вельмі і вельмі мала). Ёсць і тыя, хто жыў у Беларусі, але не прымаў удзелу ў пратэстах, пра іх думкі наконт палітыкі Беларусі я не надта ведаю, таму што яны і не гавораць пра гэта нават у асабістых размовах.
І вось яшчэ адна навіна пра чалавека, які атрымаў міжнародную абарону ў Польшчы, але ўсё ж такі наведвае родны край, толькі акружнымі шляхамі, на ўсялякі выпадак. І ведаеце, другі і трэці варыянты выклікаюць розныя пачуцці.
Шмат чаго раздражняе. Падаецца, што трэба ўжо змірыцца з тым, што мара пра беларусаў, якія аб’яднаныя аднымі каштоўнасцямі, даўно знікла.
Музэй Вольнай Беларусі працуе ў Варшаве з 17 ліпеня 2022 году. Мэта яго стварэньня — захаваньне памяці аб падзеях 2020 году ў Беларусі, падтрымка беларускай культуры і супраціў дыктатуры, збор артэфактаў барацьбы за свабоду. «Разам захоўваем тое, што не павінна зьнікнуць» — пад такім дэвізам працуе ўстанова.
Эн Карсан — канадская пісьменніца і паэтка, эсэістка, перакладчыца, аўтарка больш чым 18 кніг. Яе творы перакладзены на французскую, іспанскую, каталанскую, італьянскую, польскую, рускую мовы. На беларускую мову пакуль перакладаў няма.
«Мы знайшлі падмосткі мосту, мы іх вывучаем. І што вельмі важна, у нас ёсьць разьметка трасы. Калі мы будзем аднаўляць мост, мы будзем разумець, як ён ішоў ад брамы. Для рэстаўрацыі гэта вельмі важнае адкрыцьцё», — сказаў вядучы навуковы супрацоўнік Інстытуту гісторыі Алег Дзярновіч.
Усталяванне памятнага барэльефа адбылося па ініцыятыве прэзідэнта Літвы Гітанаса Наўседы ў супрацоўніцтве з Пасольствам Літоўскай Рэспублікі ў Італіі, Палацам вялікіх князёў літоўскіх у Вільні і Швабскім замкам у Бары. Падчас мерапрыемства таксама падпісана дамова аб супрацоўніцтве паміж музеямі дзвюх краін.