ستیغ

باغبان
با صدای : رامین میر
آهنگساز ، تنظیم و نوازنده سنتور : حمید حافظی
عود:احمد رنجبر
کمانچه: هادی کمالی
تار: خسرو رساپور
تنبک: شهاب خاکسار
صدابردار ‌، استرینگ و میکس : وندار
کلام : بارانا میرعزتی(بانو باران)

تهیه شده در استودیو انوش- زمستان ۹۸ ...
شاخه ی من به گل نشست
افسوس
باغبانی شبانه آن را چید

آرزویی دوباره جان میداد
آسمان چون همیشه می بارید

حاصلِ من نصیب طوفان شد
هستیِ من به باد خواهد رفت

باغبان هم خموش خواهد ماند
قصه ی من ز یاد خواهد رفت


https://t.me/raminmir1365

ز ِ رقیب ِ دیوسیرت به خدا یِ خود پناهم
مگر آن شهاب ِ ثاقِب مددی دهد خدا را

#حافظ غزل ۶ بیت ۲

برشی از برنامه‌های در دست تدوین واکاوی غزل‌های حافظ
حافظ شاعر | شرح سطر به سطر غزل‌های دیوان حافظ

آپارات | YouTube

این ویدیو را در آپارات راحت‌تر و بی‌فیلترشکن ببینید یا با حجم دل‌خواه دانلود کنید.
اگر زحمتی نیست آپارات و یوتیوب من را دنبال کنید.

با احترام
سهیل قاسمی
@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 571 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

تو اگر به حُسن دعوی بکُنی، گواه داری
که جمال ِ سرو ِ بُستان و کمال ِ ماه داری

در ِ کس نمی‌گشایم که به خاطر م درآید
تو به اندرون ِ جان آی! که جای‌گاه داری

ملَکی؟ مَهی؟ ندانم به چه کُنیَت‌ات بخوانم
به کدام جنس گویم که تو اشتباه داری

بر ِ کس نمی‌توانم به شکایت از تو رفتن
که قبول و قوّت‌ات هست و جمال و جاه داری

گُل ِ بوستان ِ روی‌ات چو شقایق است؛ لیکن
چه کُنم به سرخ‌رویي که دلی سیاه داری

چه خطایِ بنده دیدی که خلاف ِ عهد کردی
مگر آن که ما ضعیف ایم و تو دستگاه داری

نه کمال ِ حُسن باشد ترُشی و رویِ شیرین
همه بد مکُن! که مردم همه نیک‌خواه داری

تو جفا کُنی و صولت؛ دگران دعایِ دولت
چه کنند از این لطافت که تو پادشاه داری

به یکی لطیفه گفتی ببَرم هزار دل را
نه چنان لطیف باشد که دلی نگاه داری

به خدای اگر چو سعدی بروَد دل‌ات به راهی،
همه‌شب چون او نخُسبی و نظر به راه داری

0571

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 570 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

هرگز نبوَد سرو به بالا که تو داری
یا مَه به صفایِ رخ ِ زیبا که تو داری

گر شمع نباشد شب ِ دل‌سوختگان را
روشن کُنَد این غُرّه‌ی غرّا که تو داری

حوران ِ بهشتی که دل ِ خَلق ستانند،
هرگز نستانند دل ِ ما که تو داری

بسیار بوَد سرو ِ روان و گُل ِ خندان
لیکن نه بدین صورت و بالا که تو داری

پیدا ست که سرپنجه‌یِ ما را چه بوَد زور
با ساعد ِ سیمین ِ توانا که تو داری

سِحر ِ سخن‌ام در همه آفاق ببردند
لیکن چه زند با ید ِ بیضا که تو داری

امثال تو از صحبت ِ ما ننگ ندارند
جایِ مگس است این همه حلوا که تو داری

این، روی به صحرا کُنَد آن، میل به بُستان
من روی ندارم مگر آن جا که تو داری

سعدی! تو نیارامی و کوته نکُنی دست
تا سَر نرود در سَر ِ سودا که تو داری

تا میل نباشد به وصال از طرف ِ دوست،
سودی نکُنَد حرص و تمنّا که تو داری

0570

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 569 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

حدیث یا شکَر است آن که در دهان داری؟
دوم به لطف نگویم که در جهان داری

گناه ِ عاشق ِ بی‌چاره نیست در پی ِ تو
گناه ِ تو ست که رخسار ِ دل‌ستان داری

جمال ِ عارض ِ خورشید و حُسن ِ قامت ِ سرو
تو را رسد که چو دعوی کنی بیان داری

ندانم ای کمر این سلطنت چه لایق ِ تو ست
که با چنین صنمی دست در میان داری

بسی ست تا دل ِ گم کرده باز می‌جُستم
در ابروان ِ تو بشناختم که آن داری

تو را که زلف و بناگوش و خدّ و قدّ این است،
مرو به باغ! که در خانه بوستان داری

بدین صفت که تویی، دل چه جایِ خدمت ِ تو ست
فراتر آی! که ره در میان ِ جان داری

گر این روش که تو طاووس می‌کنی رفتار،
نه بُرج ِ من! که همه عالَم آشیان داری

قدم زِ خانه چو بیرون نهی، به عزّت نهْ
که خون ِ دیده‌یِ سعدی بر آستان داری

0569

@Setiq

گفتم: «ای سلطان ِ خوبان! رحم کُن بر این غریب!»
گفت: «در دنبال ِ دل ره گُم کُنَد مِسکین غریب»

گفتم‌اش: «مَگذَر زمانی!» گفت: «معذور م بدار!»
– خانه‌پروردی چه تاب آرد غم ِ چندین غریب؟

#حافظ غزل ۱۴ بیت ۱ و ۲

برشی از برنامه‌های در دست تدوین واکاوی غزل‌های حافظ
حافظ شاعر | شرح سطر به سطر غزل‌های دیوان حافظ

آپارات | YouTube

این ویدیو را در آپارات راحت‌تر و بی‌فیلترشکن ببینید یا با حجم دل‌خواه دانلود کنید.
اگر زحمتی نیست آپارات و یوتیوب من را دنبال کنید.

با احترام
سهیل قاسمی
@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 568 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

کس از این نمک ندارد که تو ای غلام داری
دل ِ ریش ِ عاشقان را نمکی تمام داری

نه من اوفتاده تنها به کمند ِ آرزو یت
همه‌کس سَر ِ تو دارد؛ تو سَر ِ کدام داری؟

مَلَکا! مَها! نگارا! صنما! بُتا! بهارا!
متحیّر ام ندانم که تو خود چه نام داری

نظری به لشکری کُن که هزار خون بریزی
به‌خلاف ِ تیغ ِ هندی که تو در نیام داری

صفت ِ رُخام دارد تن ِ نرم ِ نازنین‌ات
دل ِ سخت نیز با او نه کم از رُخام داری

همه دیده‌ها به سوی‌ات نگران ِ حُسن ِ روی‌ات
من‌ات آن کمینه مُرغ ام که اسیر ِ دام داری

چه مخالفت بدیدی که مخالطت بُریدی؟
مگر آن که ما گداییم و تو احتشام داری

به‌جز این گنَه ندانم که مُحِبّ و مهربان ام
به چه جُرم ِ دیگر از من سَر ِ انتقام داری

گِله از تو - حاشَ للَّه! - نکُنند و خود نباشد
مگر از وفایِ عهدی که نه بر دوام داری

نظر از تو برنگیرم همه‌عُمر تا بمیرم
که تو در دل‌ام نشستی و سَر ِ مُقام داری

سخن ِ لطیف ِ سعدی، نه سخن! که قند ِ مصری
خجل است از این حلاوت که تو در کلام داری

0568

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 567 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

اگر به تحفه‌یِ جانان هزار جان آری،
محقّر است! نشاید که بر زبان آری

حدیث ِ جان بَر ِ جانان همین مثَل باشد
که زَر به کان بری و گُل به بوستان آری

هنوز در دل‌ات ای آفتاب‌رخ نگذشت
که سایه‌ئی به سَر ِ یار ِ مهربان آری؟

تو را چه غم که مرا در غم‌ات نگیرد خواب!
تو پادشاه کجا یاد ِ پاس‌بان آری

زِ حُسن ِ رویِ تو بر دین ِ خلق می‌ترسم
که بدعتی که نبوده‌ست در جهان آری

کس از کناری در رویِ تو نگَه نکُنَد
که عاقبت نه به شوخی‌ش در میان آری

زِ چشم ِ مست ِ تو واجب کُنَد که هشیاران
حذر کنند؛ ولی تاختن نهان آری

جواب ِ تلخ چه داری بگوی و باک مدار
که شهد ِ محض بوَد چون تو بر دهان آری

و گر به خنده درآیی، چه جای مرهم ِ ریش
که ممکن است که در جسم ِ مُرده جان آری

یکی لطیفه زِ من بشنو ای که در آفاق
سفر کُنی و لطایف زِ بحر و کان آری:

گر ت بدایع ِ سعدی نباشد اندر بار،
به پیش ِ اهل و قرابت چه ارمغان آری؟

0567

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 566 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

نه تو گفتی که: «به جای آرم» و گفتم که: «نیاری
عهد و پیمان و وفاداری و دل‌بندی و یاري»؟

زخم ِ شمشیر ِ اجل بهْ که سَر ِ نیش ِ فراق‌ات
کُشتن اولیٰ‌تر از آن که‌م به‌جراحت بگذاری

تن ِ آسوده چه داند که دل ِ خسته چه باشد
من گرفتار ِ کمند ام؛ تو چه دانی که سواری

کس چنین روی ندارد؛ تو مگر حور ِ بهشتی
و ز کس این بوی نیاید مگر آهوی تتاری

عرق‌ات بر ورق ِ رویِ نگارین به چه مانَد:
هم‌چو بر خرمن ِ گُل قطره‌یِ باران ِ بهاری

طوطیان دیدم و خوش‌تر زِ حدیث‌ات نشنیدم
شکَر است آن! نه دهان و لب و دندان که تو داری

ای خردمند که گفتی نکُنم چشم به خوبان!
- به چه کار آید ت آن دل که به جانان نسپاری؟

آرزو می‌کُنَد م با تو شبی بودن و روزی
یا شبی روز کُنی چون من و روزی به شب آری

هم اگر عمر بوَد دامن ِ کامی به کف آید
که گل از خار همی‌آید و صبح از شب ِ تاری

سعدی آن طبع ندارد که زِ خویِ تو برنجد
خوش بوَد هر چه تو گویی و شکَر هر چه تو باری

0566

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 565 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

من از تو روی نپیچم گر م بیازاری
که خوش بوَد زِ عزیزان تحمّل ِ خواري

به هر سلاح که خون ِ مرا بخواهی ریخت،
حلال کردم‌ات الّا به تیغ ِ بیزاري

تو در دل ِ من از آن خوش‌تری و شیرین‌تر
که من ترُش بنشینم زِ تلخ‌گفتاري

اگر دعا ت ارادت بوَد و گر دشنام
بگوی از آن لب ِ شیرین! که شهد می‌باری

اگر به صید رَوی، وحشی از تو نگریزد
که در کمند ِ تو راحت بوَد گرفتاري

به انتظار ِ عیادت که دوست می‌آید،
خوش است بر دل ِ رنجور ِ عشق، بیماري

گر م تو زهر دهی، چون عسل بیاشامم
به شرط ِ آن که به دست ِ رقیب نسپاری

تو می‌روی و مرا چشم و دل به جانب ِ تو ست
ولی چه سود که جانب نگه نمی‌داری

گر ت چو من غم ِ عشقی زمانه پیش آرَد،
دگر غم ِ همه عالم به هیچ نشماری

درازنایِ شب از چشم ِ دردمندان پُرس
که هر چه پیش ِ تو سهل است، سهل پنداری

حکایت ِ من و مجنون به یکدگر مانَد:
نیافتیم و بمُردیم در طلب‌کاري!

بنال سعدی اگر چاره‌یِ وصال‌ات نیست
که نیست چاره‌یِ بی‌چارگان به‌جز زاری

0565

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 564 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

مرا دلی ست گرفتار ِ عشق ِ دل‌داری
سمن‌بری صنمی گل‌رخی جفاکاری

ستم‌گری شغبی فتنه‌ئی دل‌آشوبی
هنروَری عجبی طُرفه‌ئی جگرخواری

بنفشه‌زلفی نسرین‌بری سمن‌بویی
که ماه را بَر ِ حُسن‌اش نمانْد بازاری

همای‌فَرّی طاووس‌حُسن و طوطی‌نطق،
به گاه ِ جلوه‌گری، چون تذرو رفتاری

دل‌ام به غمزه‌یِ جادو ربود و دوری کرد
کنون بماندم بی او چو نقش ِ دیواری

زِ وصل ِ او چو کناری طمع نمی‌دارم،
کناره کردم و راضی شدم به دیداری

ز هر چه هست، گزیر است و ناگزیر از دوست
چه چاره سازد در دام ِ دل گرفتاری

در اشتیاق ِ جمال‌اش چنان همی‌نالم
چو بلبلی که بمانَد میان ِ گلزاری

حدیث ِ سعدی در عشق ِ او چو بیهده ا‌ست
نزد دمی چو ندارد زبان ِ گفتاری

0564

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 563 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

عمری به بوی یاری کردیم انتظاری
ز آن انتظار ما را نگشود هیچ کاری

از دولت ِ وصال‌اش حاصل نشد مرادی
و ز محنت ِ فراق‌اش بر دل بماند باری

هر دم غم ِ فراق‌اش بر دل نهاد باری
هر لحظه دست ِ هجر ش در دل شکست خاری

ای زلف ِ تو کمندی، ابرویِ تو کمانی
و ای قامت ِ تو سروی و ای رویِ تو بهاری

دانم که فارغی تو از حال و دَرد ِ سعدی
ک‌او را در انتظار ت خون شد دو دیده باری

دریاب عاشقان را ک‌افزون کُنَد صفا را
بشنو تو این سخن را! ک‌این یادگار داری

0563

@Setiq

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند
در سر ِ کار ِ خرابات کُنند ایمان را
بیت ۵ غزل ۹ حافظ

برشی از برنامه‌های در دست تدوین واکاوی غزل‌های حافظ
حافظ شاعر | شرح سطر به سطر غزل‌های دیوان حافظ

سهیل قاسمی
@Setiq

آپارات | YouTube

این ویدیو را در آپارات راحت‌تر و بی‌فیلترشکن ببینید یا با حجم دل‌خواه دانلود کنید.

اگر زحمتی نیست کانال آپارات و یوتیوب من را دنبال کنید.


#قوم #درد #دردکش #دردکشی #خرابات #رند #ایمان
#غزل9
#حافظ #هرروزباحافظ #شعر #عشق #حافظ_خوانی #شعرخوانی #دکلمه #یار #متن #عاشقانه #کتاب #ستیغ #سهیل_قاسمی #ادبیات #فارسی #غزل #پارسی #واکاوی #شرح #ناب #شعر_ناب #ادبیات_فارسی #شاعرانه

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 562 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

دو چشم ِ مست ِ تو برداشت رسم ِ هُشیاری
و گر نه فتنه ندیدی به خواب، بیداری

زمانه با تو چه دعوی کُنَد به بدمِهری
سپهر با تو چه پهلو زنَد به غدّاری

معلّم‌ات همه شوخی و دلبری آموخت
به دوستی‌ت وصیّت نکرد و دل‌داری

چو گُل لطیف، ولیکن حریف ِ اوباشی
چو زر عزیز، ولیکن به دست ِ اغیاری

به صید کردن ِ دل‌ها چه شوخ و شیرینی
به خیره کُشتن ِ تن‌ها چه جَلد و عیّاری

دل‌ام ربودی و جان می‌دهم به طیبت ِ نفس
که هست راحت ِ درویش در سبک‌باري

گر افتد ت گذری بر وجود ِ کُشته‌یِ عشق،
سخن بگوی که در جسم ِ مُرده جان آری

گر ت ارادت باشد به شورش ِ دل ِ خَلق،
بشور زلف! که در هر خَمی دلی داری

چو بت به کعبه، نگون‌سار بر زمین افتد
به پیش ِ قبله‌یِ روی‌ات بُتان ِ فرخاری

دهان ِ پُر شکَر ت را مثَل به نقطه زنند
که رویِ چون قمر ت شمسه‌ئی ست پرگاری

به گِرد ِ نقطه‌یِ سرخ‌ات، عذار ِ سبز، چنان
که نیم‌دایره‌ئی برکشند زنگاری

هزار نامه پیاپی نویسم‌ات؛ که جواب
اگر چه تلخ دهی، در سخن شکرباری

زِ خَلق، گویِ لطافت تو برده‌ای امروز
به خوب‌رویي و، سعدی به خوب‌گفتاري

0562

@Setiq

مستی به چشم ِ شاهد ِ دل‌بند ِ ما خوش است
زان‌رو سپرده‌اند به مستی زمام ِ ما
#حافظ غزل ۱۱ بیت ۷

برشی از برنامه‌های در دست تدوین واکاوی غزل‌های حافظ
حافظ ِ شاعر | شرح ِ سطر به سطر ِ غزل‌های دیوان حافظ

سهیل قاسمی
@Setiq

آپارات | YouTube

از دوستان می‌خواهم این ویدیو را در آپارات یا یوتیوب من ببینند و اگر زحمتی نیست کانال آپارات و یوتیوب من را دنبال هم بکنند.

#حافظ #هرروزباحافظ #شعر #عشق #حافظ_خوانی #شعرخوانی #دکلمه #یار #متن #عاشقانه #کتاب #ستیغ #سهیل_قاسمی #ادبیات #فارسی #غزل #پارسی #واکاوی #شرح #ناب #شعر_ناب #ادبیات_فارسی #شاعرانه

غزل 561 #سعدی
سهیل قاسمی
@Setiq

خوش بوَد یاری و یاری بر کنار ِ سبزه‌زاری
مهربانان روی بر هم، و ز حسودان بر کناری

هر که را با دل‌ستانی عیش می‌افتد زمانی،
گو غنیمت دان! که دیگر دیر دیر افتد شکاری

راحت ِ جان است رفتن با دلارامی به صحرا
عین ِ درمان است گفتن درد ِ دل با غم‌گساری

هر که منظوری ندارد، عمر ضایع می‌گذارد
اختیار این است دریاب ای که داری اختیاری

عیش در عالَم نبودی گر نبودی رویِ زیبا
گر نه گُل بودی، نخواندی بلبلی بر شاخساری

بار ِ بی اندازه دارم بر دل از سودایِ جانان
آخر ای بی رحم! باری از دلی برگیر باری!

دانی از بهر ِ چه معنی خاک ِ پای‌ات می‌نباشم؟
تا تو را ننشیند از من بر دل ِ نازک غباری

و ر تو را با خاک‌ساری سر به صحبت درنیاید،
بر سَر ِ راه‌ات بیفتم تا کُنی بر من گذاری

زندگانی صرف کردن در طلب حیفی نباشد
گر دری خواهد گشودن، سهل باشد انتظاری

دوستان معذور دارند از جوانمردی و رحمت
گر بنالد دردمندی، یا بگرید بی‌قراری

رفتن‌اش دل می‌رباید، گفتن‌اش جان می‌فزاید
با چنین حُسن و لطافت، چون کُنَد پرهیزگاری

عمر ِ سعدی گر سر آید در حدیث عشق، شاید!
ک‌او نخواهد ماند بی شک، و این بمانَد یادگاری

0561

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 560 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

خبر از عیش ندارد که ندارد یاری
دل نخوانند که صید ش نکُنَد دلداری

جان به دیدار ِ تو یک روز فدا خواهم کرد
تا دگر بر نکُنم دیده به هر دیداری

یَعلَمُ اللَّه که من از دست ِ غم‌ات جان نبَرم
تو، بهْ از من، بَتر از من بکُشی بسیاری

غم ِ عشق آمد و غم‌هایِ دگر پاک ببُرد
سوزنی باید ک‌از پای برآرَد خاری

می حرام است؛ ولیکن تو بدین نرگس ِ مست
نگذاری که ز پیش‌ات بروَد هشیاری

می‌روی خرّم و خندان و نگه می‌نکُنی
که نگه می‌کُنَد از هر طرف‌ات غم‌خواری

خبر ت هست که خلقی ز غم‌ات بی‌خبر اند؟
حال ِ افتاده نداند که نیُفتد باری

سرو ِ آزاد به بالایِ تو می‌مانَد راست
لیکن‌اش با تو میسّر نشود رفتاری

می‌نماید که سَر ِ عربده دارد چشم‌ات
مست، خواب‌اش نبَرَد تا نکُنَد آزاری

سعدیا! دوست نبینی و به وصل‌اش نرسی
مگر آن وقت که خود را ننهی مقداری

0560

@Setiq

شراب خورده و خوی کرده می‌روی به چمن
که آب ِ رو یِ تو آتش در ارغوان انداخت
بیت ۴ غزل ۱۶ #حافظ

خوی:
عَرَق (معین)
مایعی که از غدّه‌هایِ زیر ِ پوست ِ بدن تراوش می‌کند (عمید)

چمن:
راه باشد میان ِ بوستان و باغ. راه ِ راست بوَد ساخته در میان ِ درختان (فرهنگ اسدی)
نشستن‌‌گاه ِ میان ِ باغ که پیرامون ِ آن درختان نشانند و در میانه‌یِ آن‌ها گل‌ها و ریاحین کارَند. (آنندراج)
زمین ِ سبز و خرم و مَرغزار (ناظم الاطباء)

ارغوان:
۱. گلی سرخ‌رنگ (عمید) درختی است که گل‌های سرخ آورَد (اسدی نخجوانی)
۲. در مَجاز، صورت ِ سرخ و زیبا

شراب خورده و خوی کرده، حالتی است که پس از نوشیدن ِ شراب، صورت ِ آدم عرق می‌کُنَد. و این عرق رویِ چهره‌یِ یار و حالت ِ برافروخته‌ی ناشی از این حالت ِ مستی در یار، مضمون‌های لطیفی برای شاعران دست و پا کرده‌است.

بر گُل ِ سُرخ از نم اوفتاده لآلی
هم‌چو عَرَق بر عذار ِ شاهد ِ غَضبان
سعدی، گلستان، دیباچه

از تاب ِ آتش ِ می بر گِرد ِ عارض‌اش خوی
چون قطره‌هایِ شبنم بر برگ ِ گُل چکیده
حافظ ۴۲۵

ز آن می که داد حُسن و لطافت به ارغوان
بیرون فکند لطف ِ مزاج از رخ‌اش به خوی
حافظ ۴۲۹

زلف‌آشفته و خوی‌کرده و خندان‌لب و مست
پیرهن‌چاک و غزل‌خوان و صراحی در دست
حافظ ۲۶

معنای بیت:
تو، در حالتی که شراب خورده‌ای و عرق کرده‌ای به باغ و بوستان به تماشا می‌روی و به این دلیل است که درخت و گل ِ ارغوان به رنگ ِ سرخ و آتشین درآمده است. این رنگ ِ رویِ تو و چکیدن ِ عرق ِ رویِ تو بر چمن است که بر رویِ ارغوان آتش انداخته‌است.

۱. ارغوان، سرخی ِ خود را از رنگ ِ رویِ برافروخته‌یِ تو گرفته.
۲. رنگ ِ رویِ تو آتش 🔥 و فتنه‌ئی در ارغوان انداخته و حسودی ِ او را برانگیخته

سهیل قاسمی

#واکاوی

@Setiq

#حافظ #هرروزباحافظ #شعر #عشق #حافظ_خوانی #شعرخوانی #دکلمه #یار #متن #عاشقانه #کتاب #ستیغ #سهیل_قاسمی #ادبیات #فارسی #غزل #پارسی #واکاوی #شرح #ناب #شعر_ناب #ادبیات_فارسی #شاعرانه

چون است حال ِ بُستان؟ ای باد ِ نوبهاری!
ک‌از بلبلان برآمد فریاد ِ بی‌قراری

ای گنج ِ نوش‌دارو! با خستگان نگَه کُن!
مرهم به دست و ما را مجروح می‌گذاری

یا خلوتی برآور، یا بُرقَعی فروهِل!
و ر نه به شکل ِ شیرین، شور از جهان برآری

هر ساعت از لطیفي، روی‌ات عرَق برآرد
چون بر شکوفه آید باران ِ نوبهاری

عود است زیر ِ دامن؟ یا گُل در آستین‌ات؟
یا مشک در گریبان؟ بنمای تا چه داری!

گُل نسبتی ندارد با رویِ دل‌فریب‌ات
تو در میان ِ گُل‌ها، چون گُل میان ِ خاری

وقتی کمند ِ زلف‌ات؛ دیگر کمان ِ ابرو
این می‌کَشد به‌زور م؛ و آن می‌کُشد به‌زاری

و ر قید می گشایی، وحشی نمی‌گریزد
در بند ِ خوب‌رویان خوش‌تر که رستگاری

ز اوّل وفا نمودی، چندان که دل ربودی
چون مِهر سخت کردم، سست آمدی به یاري

عمری دگر بباید بعد از فراق ما را
ک‌این عمر صرف کردیم اندر امیدواری

ترسم نماز ِ صوفی با صحبت ِ خیال‌ات
باطل بوَد؛ که صورت بر قبله می‌نگاری

هر درد را که بینی، درمان و چاره‌ئی هست
درمان ِ درد ِسعدی: با دوست سازگاری

#سعدی

559

@Setiq

https://www.aparat.com/v/rpyvq9b


عنقا، سیمرغ، ققنوس، سمندر

عنقا شکار ِ کس نشود دام بازچین
ک‌آن جا همیشه باد به دست است دام را

بیت سوم غزل هفتم حافظ

برشی از برنامه‌های در دست تدوین واکاوی غزل‌های حافظ
حافظ ِ شاعر | شرح ِ سطر به سطر ِ غزل‌های دیوان حافظ

#حافظ

سهیل قاسمی

@Setiq

#حافظ #هرروزباحافظ #شعر #عشق #حافظ_خوانی #شعرخوانی #دکلمه #یار #متن #عاشقانه #کتاب #ستیغ #سهیل_قاسمی #ادبیات #فارسی #غزل #پارسی #واکاوی #شرح #ناب #شعر_ناب #ادبیات_فارسی #شاعرانه