#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 565 #سعدی
#سهیل_قاسمی

@Setiq

من از تو روی نپیچم گر م بیازاری
که خوش بوَد زِ عزیزان تحمّل ِ خواري

به هر سلاح که خون ِ مرا بخواهی ریخت،
حلال کردم‌ات الّا به تیغ ِ بیزاري

تو در دل ِ من از آن خوش‌تری و شیرین‌تر
که من ترُش بنشینم زِ تلخ‌گفتاري

اگر دعا ت ارادت بوَد و گر دشنام
بگوی از آن لب ِ شیرین! که شهد می‌باری

اگر به صید رَوی، وحشی از تو نگریزد
که در کمند ِ تو راحت بوَد گرفتاري

به انتظار ِ عیادت که دوست می‌آید،
خوش است بر دل ِ رنجور ِ عشق، بیماري

گر م تو زهر دهی، چون عسل بیاشامم
به شرط ِ آن که به دست ِ رقیب نسپاری

تو می‌روی و مرا چشم و دل به جانب ِ تو ست
ولی چه سود که جانب نگه نمی‌داری

گر ت چو من غم ِ عشقی زمانه پیش آرَد،
دگر غم ِ همه عالم به هیچ نشماری

درازنایِ شب از چشم ِ دردمندان پُرس
که هر چه پیش ِ تو سهل است، سهل پنداری

حکایت ِ من و مجنون به یکدگر مانَد:
نیافتیم و بمُردیم در طلب‌کاري!

بنال سعدی اگر چاره‌یِ وصال‌ات نیست
که نیست چاره‌یِ بی‌چارگان به‌جز زاری

0565

@Setiq