⚡شـَــیْــخــُـنَا الْـــصــَــدُوقــــ⚡

𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅

♦️از طرفی واسطه محمد بن یحیی العطار با ابو جعفر البزنطي را غالبا احمد بن محمد بن عیسی (رحمهم الله) پر میڪند، همچون اسناد ذیل👇🏾👇🏾👇🏾

📌عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ مُحَمَّدُ بْنِ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ جَمِيعاً عَنِ اِبْنِ أَبِي نَصْرٍ قَالَ: قَرَأْتُ فِي كِتَابِ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا إِلَی‌ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ...
[الکافي، جلد ۴، ص ۴۳]

📌مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ قَالَ: سَأَلْتُ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ طُرُوقِ اَلطَّيْرِ بِاللَّيْلِ فِي وَكْرِهَا فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ
[الکافي، جلد ۶، ص ۲۱۵]

📌عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ جَمِيعاً عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: كُلُّ يَمِينٍ حَلَفَ عَلَيْهَا أَنْ لاَ يَفْعَلَهَا مِمَّا لَهُ فِيهِ مَنْفَعَةٌ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ فَلاَ كَفَّارَةَ عَلَيْهِ...
[الکافي، جلد ۴، ص ۴۴۷]

📌مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَبِي اَلْوَلِيدِ قَالَ: كُنْتُ جَالِساً عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَسَأَلَهُ نَاجِيَةُ أَبُو حَبِيبٍ...
[الکافي، جلد ۳، ص ۳۰۱]

📌مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ مُوسَی‌ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: مَا يُبَالِي مَنْ عَرَّفَهُ اَللَّهُ هَذَا اَلْأَمْرَ أَنْ يَكُونَ عَلَی‌ قُلَّةِ جَبَلٍ يَأْكُلُ مِنْ نَبَاتِ اَلْأَرْضِ حَتَّی‌ يَأْتِيَهُ اَلْمَوْتُ
[الکافي، جلد ۲، ص ۲۴۵]

📌حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُوسَی‌ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ اَلْكُمَيْدَانِيُّ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَی‌ اَلْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ اَلْبَزَنْطِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: إِنَّ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَتَلَ قَرَابَةً لَهُ...
[عيون أخبار الرضا عليه السلام، جلد ۲، ص ۱۳]

🔆و بسیاری از طرق دیگر نیز به همین نحو میباشد. لڪن روایة محمد بن یحیی با واسطہ شیخ ابو جعفر البرقي از ابن ابی نصر (رحمهم الله) معمول نیست و مشاهده نمیشود.❌❌❌


𖣐➸━━➸━┅┄

📚همچنین، روایت مورد استناد عمری در باب مسح پا را، حمیری (رحمه‌الله) نیز در قرب الاسناد نقل ڪرده است.👇🏼👇🏼

📌وَ سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْمَسْحِ عَلَی‌ اَلْقَدَمَيْنِ، كَيْفَ هُوَ؟ فَوَضَعَ كَفَّهُ عَلَی‌ اَلْأَصَابِعِ فَمَسَحَهَا إِلَی‌ اَلْكَعْبَيْنِ. فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، لَوْ أَنَّ رَجُلاً قَالَ بِإِصْبَعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِهِ هَكَذَا. قَالَ: «لاَ، إِلاَّ بِكَفِّهِ»
[قرب الإسناد، جلد ۱، ص ۳۶۸]

⭕ایشان این روایت را معلق نقل ڪرده و اولین سند ڪه تمام احادیث پیشین، نسبت به آن تعلیق شده اند، به نحو ذیل است👇🏾👇🏾

📌أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی‌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ قَالَ: كَتَبْتُ إِلَی‌ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: إِنِّي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ اَلْكُوفَةِ....
[قرب الإسناد، جلد ۱، ص ۳۴۸]

🔆در نتیجه طبق مسائل فوق ڪہ تبیین شد، راوی مذڪور که عمری در ذڪر آن دچار وهم و خلط شده بود، بدون شڪ (بر حسب قرابت ظن غالب بہ یقین و حجیة آن نزد ما و جمیع مذاهب عمریہ) ابو جعفر الاشعری میباشد و لا غیره.✅


🌹و السلام علینا و علی عبادالله الصالحین🌹


@saduogh313

📌از بین علمای شیعه نیز علامه مجلسی رحمه‌الله در احتمال تعدد معاویۃ بن وهب در سلسلہ اسناد رجال میفرماید؛👇🏼👇🏼👇

«و مدار الرجال و معرفتهم بالظنون لا بالعلم فإنه لو روى أحد عن زرارة عن أبي جعفر عليه السلام فإن الظن أن يكون زرارة المشهور و يحتمل أن يكون المسمى بزرارة متعددا، و لما كان روايتهم نادرة لم يذكروه كما احتمل في رواية حماد عن حريز واحد من فحول الفضلاء أن يكون حماد من المجاهيل، و قال في المعتبر: إنه مشترك لكنه عنه عجيب و الحق معه بحسب الاحتمال، لكنه لو فتح هذا الباب في الرجال انسد باب المعرفة كما لا يخفى على الخبير»
[روضة المتقين، جلد ۱۴، ص ۲۷۱]

♨️👈پس در این مواقع، ملاڪ تشخیص راوی در وهلہ اول قرائنیست ڪہ ما را به حد اطمینان و وثوق (ظن غالب) میرساند ڪہ راوی خبر فلان شخص مشهور در سلسلہ اسناد حدیث میباشد و رجوع از آن صحیح نیست، زیرا قائلین بہ خبر واحد، ظن مذڪور را حجة میدانند، خاصہ فقهای عمریہ ڪہ ظن غالب را «دلیل» و «حجة» و همسنگ «علم و یقین» میدانند👇🏼👇🏼

📌وَأَمَّا الْفُقَهَاءُ: فَسَمُّوا مَا كُلِّفُوا الْمَصِيرَ إِلَيْهِ بِأَخْبَارِ الْآحَادِ وَبِالْقِيَاسِ وَغَيْرِهِ، مِمَّا لَا يَكْسِبُ عِلْمًا وَإِنَّمَا يُفْضِي إِلَى غَلَبَةِ الظَّنِّ دَلِيلًا، لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَوْجَبَ عَلَيْهِمُ الْحُكْمِ بِمَا أَدَّى إِلَيْهِ غَلَبَةُ الظَّنِّ مِنْ طَرِيقِ النَّظَرِ، فَسَمَّوْهُ حُجَّةً وَدَلِيلًا لِلْانْقِيَادِ بِحُكْمِ الشَّرْعِ إِلَى مُوجِبِهِ...
[الفقيه والمتفقه، جلد ۲، ص ۴۵]

📌وَغَلَبَةُ الظَّنِّ حُجَّةٌ مُوجِبَةٌ لِلْعَمَلِ كَمَا صَرَّحُوا بِهِ
[الدر المختار، جلد ۲، ص ۳۸۶]

▬▭▬▭▬▭▬▭▬

♦️طبق این عرایض قلنا؛ در طریقی ڪہ عمری در باب مسح پا از مصادر شیعی مثال زد، مراد از «احمد بن محمد»، قطعأ شیخ ابو جعفر الاشعری رحمه‌الله میباشد، زیرا؛👇🏾👇🏾👇🏾👇🏾

1️⃣اولا؛ محمد بن یحیی العطار هر چند از شیخ ابو جعفر البرقی (رحمه‌الله) نیز روایت دارد، لڪن وی از خواص احمد بن محمد بن عیسی میباشد و روایاتش از راوی دوم، بسیار بسیار بیش از راوی اول است.

🔆در مداخل ذیل ملاحظہ ڪنید ڪہ محمد بن یحیی در سلسلہ اسناد ڪتب شیخ ابو جعفر الاشعری رحمه‌الله به چشم میخورد و از راویان اصلی ڪتاب او در طبقہ مشایخ شیخ ڪلینی است، در حالیڪہ در سلسلہ اسناد ڪتب صاحب المحاسن، غالباً دیگر معاصرین محمد بن یحیی، همچون سعد آبادي، شیخ ابوالقاسم الاشعری و عبدالله بن جعفر الحمیری (رضی الله عنهم) قرار گرفته اند،
🔻🔻🔻🔻


👤الشیخ ابو جعفر الاشعري
https://t.me/rejal_hadis/19

👤الشیخ ابو جعفر البرقي
https://t.me/rejal_hadis/17


📚📖مراجعہ به ڪتب روایی (همچون الڪافي) و رجالي (همچون فهرست النجاشي) و بررسی موارد روایۃ محمد بن یحیی از مشایخش نیز مؤید بر این قول است


@saduogh313

𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅

♦️یڪی از معاصرین و مصنفین معاصر عمری به نام «عبدالڪریم خضیر» ضمن شرح سند روایۃ، نڪات زیبایی میگوید ڪہ اشاره بہ آن خالی از لطف نیست.

⭕⭕وی عقیده دارد اگر در سند یك روایت، مروی عنه بین چند شخص محتمل باشد، و از بین آن یڪ نفر مشهور از مابقی باشد، بنابر ظن غالب، عنوان مذڪور منصرف است به راوی مشهور👇🏾👇🏾

📌«أشار إلى الدار وعين الدار لكن أبهم الصاحب، فإذا كان الصاحب لا يحتمل كفى عن التصريح كما هنا، ولذا خرج الحديث في الصحيحين، صاحب هذه الدار، لكن لو كان للدار أكثر من صاحب، الدار بين ثلاثة شركاء، فقال: حدثني صاحب هذه الدار يكفي وإلا ما يكفي؟ لا يكفي، بل لا بد من التعيين؛ لأن الإبهام جهالة، والجهالة لا شك أن أقل أحوالها أن تكون عدم علم بحال الراوي، إن لم تكن قدحاً فهي عدم علم بحال الراوي، ولا بد أن يكون الراوي معروفاً بالعدالة، فمثل هذه الإشارة المعينة تقوم مقام التصريح، وهل يكفي في ذلك غلبة الظن؟ إذا كان في البلد أكثر من عالم، لكن في واحد متميز عليهم، فقيل: حدثني عالم البلد الفلاني يكفي وإلا ما يكفي؟ وفيه أكثر من عالم؟ هل يكفي في ذلك غلبة الظن؟ يعني إذا قال: حدثني عالم عنيزة مثلاً هل ينصرف الذهن إلى ابن السعدي أو ابن عثيمين أو غيرهم؟ أو أي عالم من علماء عنيزة ممن قبلهم وممن بعدهم؟ مثال، هنا أشار إلى صاحب الدار هذا تعيين للدار، وليس لها إلا صاحب واحد، وهذا يكفي عن التصريح،👈👈 لكن إذا كان الاحتمال على حد سواء فلا يكفي ألبتة، فما تقول: حدثني صاحب هذه الدار ولها أكثر من صاحب، ما يكفي، أما إذا غلب على الظن وعرف السامع ولو بغلبة الظن أن المقصود فلان بعينه بأن اشتهر في هذه البلدة، أو اشتهر بملازمة كتاب معين، أو مهنة معينة، في كتب الرجال من يوصف بوصف يشترك معه كثير، لكن يعرف بهذا الوصف دون غيره، فيحكم بغلبة الظن. لو قال: حدثني بياع الخلقان مثلاً، هذا موجود في تراجم الرواة، المعروف ببياع الخلقان، تعرفون الخلقان، عرف به شخص بعينه، ويوجد من ينافسه في هذه المهنة، لكن يغلب على الظن المراد به هذا ويكتفون به، على كل حال هذه الإشارة تقوم مقام التصريح كما هنا "حدثني صاحب هذه الدار، وأشار بيده إلى دار عبد الله بن مسعود" الصحابي الجليل، ابن أم عبد، أبو عبد الرحمن عبد الله بن مسعود بن غافل الهذلي من مشاهير الصحابة ومن علمائهم»👉👉
[شرح عمدة الأحكام، جلد ۵، ص ۵]

@saduogh313

𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅

✅فهم همین یك مسئله بسباری از خوددرگیری های این ادمین عمری را حل خواهد ڪرد. در رجال و شاخہ های ملاڪ همین حصول ظن غالب است و هر گاه این غلبہ حاصل شود، موجب تسڪین قلوب و اعتماد بر آن راوی میشود. ♨️♨️

📌صلاح الدین علائی، ارجحیت مطلق اسناد عالی بر اسناد نازل را مردود میخواند و بیان میدارد ڪہ ذڪر سند برای اخبار آحاد صرفاً از باب حصول به ظن غالب است و علو یا نزول اسناد صرفا موجب این ظن نمیشود، چه بسیار اسناد عالی ڪہ رواة آنان مدموم و متروڪ بوده اند. او میگوید:«وَهَذَا جَلِيٌّ وَاضِحٌ، وَبِهِ يَتَبَيَّنُ أَنَّ النُّزُولَ فِي الإِسْنَادِ مَرْذُولٌ بِالنِّسْبَةِ إِلَى الْعُلُوِّ إِذَا لَمْ يَكُنْ فِي النُّزُولِ فَائِدَةٌ زَائِدَةٌ عَلَى الْعُلُوِّ، فَأَمَّا إِذَا كَانَ السَّنَدُ النَّازِلُ أَصَحَّ مِنَ الْعَالِي أَوْ مُشْتَمِلا عَلَى صِفَةٍ أَعْلَى كَالْحِفْظِ وَنَحْوِهِ فَلَيْسَ بِمَرْجُوحٍ لِمَا تَقَدَّمَ مِنْ أَنَّ مَدَارَ ذَلِكَ عَلَى تَحْصِيلِ غَلَبَةِ الظَّنِّ بِالْخَبَرِ الْمَرْوِيِّ،👉👉 وَلِذَلِكَ نَقُولُ: إِنَّ كَثْرَةً مِنَ الأَحَادِيثِ الْعَالِيَةِ لا يُفْرَحُ بِهَا، لاشْتِمَالِ إِسْنَادِهَا عَلَى ضَعِيفٍ أَوْ مَتْرُوكٍ وَاهٍ، كَأَحَادِيثِ أَبِي هُدْبَةَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هُدْبَةَ، وَدِينَارِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ومُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الطَّوِيلِ وَغَيْرِهِمْ مِنَ الضُّعَفَاءِ، وَكَرَاوِيَةِ أَبِي الدُّنْيَا الأَشَجِّ وَشِبْهِهِ.
فَالْحَاصِلُ أَنَّ الْعَالِيَ مِنَ الإِسْنَادِ إِنَّمَا يَكُونُ رَاجِحًا عَلَى الإِسْنَادِ النَّازِلِ عِنْدَ تَسَاوِيهِمَا، وَأَمَّا إِذَا كَانَ الإِسْنَادُ النَّازِلُ رِجَالُهُ أَحْفَظُ وَأَتْقَنُ مِنْ رِجَالِ الأَعْلَى فَلَيْسَ مَرْجُوحًا»
[بغية الملتمس، ص ۴۰]

⭕در نتیجه، همه این اسباب و مقال، مبنایش همین ظن است و هنگامي ڪہ حاصل شود، بر راوی و خبرش نیز اعتماد حاصل میشود

⭕به همین علۃ است ڪہ امامیہ میگوید، برخي از راویانی ڪہ توسط قدمای ما توثیق نشده اند یا در حق شان مذمت هایی بر جای مانده (مانند محمد بن عیسی بن عبید)، آن جروح در حق آنان در بسیاری از اوقات ملاڪ نیست👈🏾👈 زیرا آنچه ڪه بر حسب تحقیق حاصل میشود، خلاف نظر آن جارح یا شاهد بوده است و حتی اقوی از آن است، به نحوی ڪہ هیچ شخص منصفی با دلیل معتبر نمیتواند آنرا انڪار ڪند. ✅

👈👈این ها همان مطالبیست ڪہ پس از سال ها جنجنال و هوچی گری این ادمین و رفقایش، از فرط عناد و لجاجتش موفق بہ جا انداختن این مهم برایش نشده ایم⭕⭕

𖣐➸━━➸━┅┄

♦️دیگر مسئله مهمی در زیر شاخه معرفة رجال ڪہ این عمری مڪررا بر آن پافشاری میڪند، اشتراڪ برخی روات و نحوه تعیین آن است، ڪما اینڪہ پیشتر ذڪر شد.
👈قلنا؛ طبق همان مسئله ڪه بیان شد، این شاخہ هم زیر مجموعہ رجال و در نتیجه بر مدار حصول ظن غالب است.⭕

⭕برای مثال بخاری به سند خود روایتی از ابی عمرو الشیبانی نقل میڪند که وی هنگام تحدیث از ابن مسعود، عوض تصریح بر نام او، به محل زندگی اش اشاره ڪرده است👇🏾👇🏾👇🏾

📌حَدَّثَنَا أَبُو الوَلِيدِ هِشَامُ بْنُ عَبْدِ المَلِكِ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ الوَلِيدُ بْنُ العَيْزَارِ: أَخْبَرَنِي قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَمْرٍو الشَّيْبَانِيَّ، يَقُولُ:👈 حَدَّثَنَا صَاحِبُ - هَذِهِ الدَّارِ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ - عَبْدِ اللَّهِ،👉 قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِيَّ ﷺ: أَيُّ العَمَلِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «الصَّلاَةُ عَلَى وَقْتِهَا»، قَالَ: ثُمَّ أَيٌّ؟ قَالَ: «ثُمَّ بِرُّ الوَالِدَيْنِ» قَالَ: ثُمَّ أَيٌّ؟ قَالَ: «الجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» قَالَ: حَدَّثَنِي بِهِنَّ، وَلَوِ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِي
[صحیح البخاري، جلد ۱، ص ۱۱۲]

‼️ همانطور ڪہ ملاحظه میڪنید، راوی هنگام حمل روایۃ از ابن مسعود (رحمه‌الله) بہ نام راوی اشاره نڪرده و تلویحا او را مورد خطاب قرار داده است

@saduogh313

❁❁﴿تفهمیم موضوع﴾❁❁

♦️مسئلہ اي ڪہ نیاز به تفهمیم جدی برای این ادمین دارد، مسئلہ خطای وی در حمله به مذهب شیعه و رجال، با ادلہ موهوم و غیر علمي است.

❌❌اساساً هیچ یڪ از بنیانگذاران و أئمہ رجال عمریہ با رویه این ادمین توافق ندارند. اگر طبق رویہ این عمری پیش رویم، هیچیڪ از ائمه روایی آنها از گزند تضعیفات _چه بر پایه نص و چه بر پایه حق_ ایمن نخواهند بود.❌❌ سعی و تلاش های بی جای ادمین عمری در ضعیف نشان دادن ثقات امامیہ دردی از وی دواء نمیڪند مادامی ڪہ برای مدعای خویش تنها به نقل قول هایی از متأخرین میپردازد ڪہ گاه اصلا مطلوب وی هم نیست🔻

⭕اما جدای از مسائل فوق ڪہ جای بحث دارد، موردی ڪہ این ادمین عمری به آن توجه ندارد این است ڪہ علم رجال همچون اخبار آحاد بر مدار «ظن» مستقر است.

⭕اعتبار رجال و معرفة رواة و احوال آنان، همچون بسیاری از شاخہ های شریعۃ تماما وابسته به حصول ظن معتبر یا ظن غالب است و این ڪاملا عقلانی و پایه پذیرش رجال است.

▬▭▬▭▬▭▬▭▬

📌برای نمونہ ابراهیم بن موسی الشاطبی، در باب اعتبار حدیث ثقات می گوید:«ولا يعنون بالإسناد (حدثني فلان عن فلان) مجرداً، بل يريدون من ذلك لما تضمنه من معرفة الرجال الذين يحدث عنهم، حتى لا يسند عن مجهول ولا مجروح ولا متهم، إلا عمن تحصل الثقة بروايته؛👈👈 لأن روح المسالة أن يغلب على الظن من غير ريبة أن ذلك الحديث قد قاله النبي ﷺ لنعتمد عليه في الشريعة ونسند إليه الأحكام»👉👉

«و رواة حدیث تنها به بیان اسناد، یعنی گفتنِ: فلانی برای من حدیث ڪرد از فلانی، بسنده نمی‌ڪنند؛ بلڪہ هدفشان از این عمل، شناخت رجالی است ڪه از آنان حدیث نقل میڪنند؛ تا بدین شڪل، حدیث را از مجهول، مجروح و متهم، نقل نڪنند؛ مگر از ڪسی که روایتِ او مورد وثوق باشد. زیرا اساس و روحِ این مسئله این است ڪه بر راوی خبر چنان ظن غالب و بدون تردیدی حاصل شود ڪہ اطمینان پیدا ڪنیم آن روایت را قطعأ رسول الله ﷺ فرموده است، تا در شریعت بر آن حدیث اعتماد ڪنیم و احڪام را به او نسبت دهیم»
[الاعتصام، جلد ۱، ص ۲۸۸]

@saduogh313

𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅

❌چندی پیش یڪی از سران گروه های عمریہ در طی ڪنفرانسی حول موضوع وضو، روایتی از فروع ڪافی شیخ جلیل ابو جعفر ڪلینی (رحمه‌الله) نقل میڪند و در صدد تضعیف آن بر می آید.
روایان منقول به نحو ذیل است 👇🏼👇🏼👇🏾👇🏾👇🏾

📌عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا عليه السلام قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَسْحِ عَلَى الْقَدَمَيْنِ كَيْفَ هُوَ؟ فَوَضَعَ كَفَّهُ عَلَى الْأَصَابِعِ فَمَسَحَهَا إِلَى الْكَعْبَيْنِ إِلَى ظَاهِرِ الْقَدَمِ فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قَالَ بِإِصْبَعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِهِ هَكَذَا؟ فَقَالَ: لَا إِلَّا بِكَفِّهِ.
[الکافي، جلد ۳،ص ۳۵]

👈👈وی آفت سند را (بنا بر توهم خودش) شیخ محمد بن یحیی، یعنی «احمد بن محمد» دانسته است.


𖣐➸━━➸━┅┄

❌❌همانطور ڪہ در تصویر نیز مشاهده ڪردید، در اقدامی بسیار جاهلانہ و یا شاید عامدانه، ادمین عمریہ راوی مذڪور را «الشیخ ابو الحسن احمد بن محمد بن الحسن بن الولید القمي» دانسته است، این در حالیست ڪہ هر محققی در منابع امامیہ با ڪمترین اطلاعات رجالی نیز میداند ڪه راوی مذڪور در سند هم طبقه ابو الحسن بن الولید نیست، زیرا راوی مذڪور در طبقه هفتم و در واقع از شیوخ با واسطہ ابو جعفر الڪلینی (رحمه‌الله) است و ابن الولید در طبقه دهم یعنی یڪ طبقہ رجالی از شیخ ڪلینی پایین تر است.

✅البتہ ڪه اگر مراد ابو الحسن بن الولید رحمه‌الله نیز میبود سند معتبر میبود،👈🏾👈🏾👈🏾 زیرا بر خلاف نظریه برخی فقهاء ممدوح بوده است بدلائلٍ، از جمله آنڪہ1️⃣ وی مورد ترحم شیخ مفید رحمه‌الله بوده است. 2️⃣همچنین فقیه معاصر شیخ مفید، یعنی الحسین بن احمد الفقیہ، از فقهای امامی بصره وی را ستوده است. 3️⃣در خبر ابی عمرو السڪوني نیز وی مورد اعتماد پدرش در ارسال خبر واحد از بصره قرار گرفتہ ڪہ این مورد حتی طبق مبانی عمریہ اسباب اعتماد بر راوی میباشد که در زمان مناسب تفصیل آنها خواهد آمد. 📖📖


▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬

👇🏼👇🏼خــلاصـــہ👇🏼👇🏼
⭕این خطا توسط ڪاربران و برادران شیعی ما برای ادمین عمریہ تبیین شد که راوی مذڪور در سند و طبقه هفتم، «شیخ ابو جعفر الاشعری رحمه‌الله» از فقهاء و محدثین مشهور امامیہ است. لڪن غرور وی اجازه نمیدهد ڪہ به خطای خود اقرار ڪند و در عوض در پستی دیگر درخواست ڪرده ڪہ شیعہ ادعایش را ثابت ڪند، زیرا در این طبقه، عنوان مذڪور مشترك بین دو راوی (یعني الشیخان الجلیلان، الرقي و الاشعري) است‼️‼️


@saduogh313

۞﴾﷽﴿۞

تَهْذیبُ الرِّجالِ مِن فِتْنَۃ العُمَریّۃ

🌹با عرض سلام خدمت همراهان گرامی🌹

🔻🔻♦️تـفـصـیـل مـطـلـب♦️🔻🔻

⚡شـَــیْــخــُـنَا الْـــصــَــدُوقــــ⚡ pinned «♦️♦️دلالت واضح خطبه غدیر بروایة حذیفة بن أسید الغفاری، در ظهور معنای «مولی» بر «اولی» 𖣐➸━━➸━┅┄ 📌عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ اَلْغِفَارِيِّ قال: لَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اَللَّهِ ﷺ مِنْ حِجَّةِ اَلْوَدَاعِ وَ نَحْنُ مَعَهُ أَقْبَلَ حَتَّى اِنْتَهَى إِلَى اَلْجُحْفَةِ…»

❥✺✺✺✺✺❥

📜📚شیخ مفید (رحمه‌الله)، در ڪتاب مشهور خود «الفصول المختارة» حڪایتی را از فضل بن شاذان (رحمه‌الله) در رابطه با تبیین معنای «اولی الامر» در آیه ۵۹ سوره مبارڪه نساء نقل میڪند

𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐𖣐

⭕⭕⭕در این حڪایت ڪه از قول ابو محمد فضل (رحمه‌الله) میباشد، همین اسلوب و قاعده رعایت شده است👇👇👇👇🔻🔻

📌فوجدناهم قد اختلفوا في أولي الأمر و أجمعوا في الآية على ما يوجب كونها في علي بن أبي طالب ع. فقال بعضهم أولو الأمر هم أمراء السرايا و قال بعضهم هم العلماء و قال بعضهم هم القوام على الناس و الآمرون بالمعروف و الناهون عن المنكر و قال بعضهم هم علي بن أبي طالب و الأئمة من ذريته (علیهم السلام)،‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩ فسألنا الفرقة الأولى فقلنا لهم؛ أليس علي بن أبي طالب من أمراء السرايا؟ فقالوا: بلى. فقلنا للثانية ألم يكن علي علیه‌السلام من العلماء؟ قالوا: بلى. و قلنا للثالثة أليس علي علیه السلام قد كان من القوام على الناس بالأمر بالمعروف و النهي عن المنكر؟ فقالوا: بلى. ‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩👈👈فصار أمير المؤمنين (علیه السلام) معنيا بالآية باتفاق الأمة و إجماعها و تيقنا ذلك بإقرار المخالف لنا في إمامته (علیه السلام) و الموافق عليها👉👉
[الفصول المختارة، ص ۱۱۸]

▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬

‌♦️⁩💢یعنی، از آنجا ڪه عده ای از عامه، برای خود، تفاسیری در معنای لفظ «أولی الأمر» اختراع ڪرده اند،❎‌♨️⁩ ایشان بنابر همان أقاویل از آنان اقرار گرفته است ڪه امیر المؤمنین (علیه السلام) هم امیر جیش بوده، هم مصداقی از علماء (بلڪه أفضل علماء عالم، بعد رسول الله ﷺ بوده اند) و هم آمر بمعروف و ناهی عن المنڪر هستند.‌✔️⁩‌✔️⁩

👈👈در نتیجه ایشان ازین اقرار، (و بنابر موافقت و تفسیر خاص شیعه) اتفاق امت بر انطباق معنا و تفسیر أولی الامر بر امیر المومنین (علیه السلام) را استنتاج نموده اند 🔆(با همان ترتیب و اسلوبی ڪه متذڪر شدیم) 💢


💯✅ده ها مورد از این مثال ها در اختیار است که به همین چند مثل ڪفایت میشود


⭕در نتیجه همانطور که متذڪر شدیم، در روایت غدیر نیز، ڪه دلالتش اوضح من الشمس است طبق تعاریف فوق، صحیح نیست ڪه جمله «من ڪنت مولاه...» حمل بر معانی غیر مطلوب شود.


@saduogh313

📜📕📚در روایتی دیگر، شیخ ڪلینی (رحمه‌الله) به سند خود نقل میڪند؛🔻🔻👇👇

📌أَبُو عَلِيٍّ اَلْأَشْعَرِيُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ هِلاَلٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِيهِ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ... قُلْتُ: يَا غَيْلاَنُ‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩ أَلَسْتُمْ تَزْعُمُونَ يَا أَهْلَ اَلْعِرَاقِ وَ تَرْوُونَ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ عَلِيٌّ أَقْضَاكُمْ؟ فَقَالَ: نَعَمْ.‌👉🏾⁩👈🏼⁩‌👈🏼⁩ قَالَ قُلْتُ: وَ كَيْفَ تَقْضِي مِنْ قَضَاءِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ زَعَمْتَ بِالشَّيْءِ وَ رَسُولُ اَللَّهِ ﷺ قَالَ عَلِيٌّ أَقْضَاكُمْ؟‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩

💢امام صادق علیه‌السلام فرمود: به غبلان بن جامع گفتم: اى غيلان!‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ مگر شما، اهل عراق! ادعا نمى‌ كنيد و روايت نمى‌كنيد كه پيامبر خدا ﷺ فرمود: «على عليه السّلام بهترين قاضى شماست»؟ گفت: آرى.‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩👈👈 گفتم: و چگونه ادعا مى‌كنى كه اندكى از قضاوت على عليه السّلام استفاده مى‌كنى، در حالى‌كه پيامبر خدا ﷺ فرمود:«على عليه السّلام بهترين قاضى شماست»؟!👉👉
[الکافي، جلد ۱،ص ۴۲۹]

𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

⭕⭕یعنی، وقتی اقرار دارید بر افضلیت امیرالمومنین علیه السلام در قضاوت، نسبت به سائر اصحاب پیامبر ﷺ، پس چگونه از قضاوت های ایشان، اندڪ بهره را میبری❓❓

⭕⭕یعنی بین استفهام تقریری امام از غیلان و استفهام تعجبی امام (ڪه در واقع، عقبه اقرار مخاطب به ڪلام حضرت میباشد)، ڪاملا علاقه و تناسب برقرار است🛑🛑🛑♨️


@saduogh313

📜📘در منابع شیعه نیز نقل شده است🔻🔻👇👇

📌عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْمُغِيرَةِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ: أَنَّ اَلنَّبِيَّ ﷺ قَالَ لِأَصْحَابِهِ:‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِشَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ فَعَلْتُمُوهُ تَبَاعَدَ اَلشَّيْطَانُ مِنْكُمْ كَمَا تَبَاعَدَ اَلْمَشْرِقُ مِنَ اَلْمَغْرِبِ؟ قَالُوا: بَلَى، قَالَ: اَلصَّوْمُ يُسَوِّدُ وَجْهَهُ وَ اَلصَّدَقَةُ تَكْسِرُ ظَهْرَهُ وَ اَلْحُبُّ فِي اَللَّهِ وَ اَلْمُوَازَرَةُ عَلَى اَلْعَمَلِ اَلصَّالِحِ يَقْطَعُ دَابِرَهُ وَ اَلاِسْتِغْفَارُ يَقْطَعُ وَتِينَهُ‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩ وَ لِكُلِّ شَيْءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ اَلْأَبْدَانِ اَلصِّيَامُ.

💢اسماعيل بن ابى زياد گويد: امام صادق از پدران بزرگوارش عليهم السّلام روايت فرمود كه روزى پيامبر ﷺ به اصحاب خود‌👈👈🏾⁩‌👈🏾⁩ فرمود: آيا شما را از عملى آگاه سازم كه اگر آن را به جا آوريد شيطان به مسافت مشرق از مغرب از شما دور خواهد شد؟ گفتند: آرى. فرمود: روزه روى شيطان را سياه مى‌كند، صدقه پشتش را مى‌شكند، و دوستى در راه خدا و تعاون بر انجام عمل صالح او را ريشه‌كن سازد و استغفار رگ قلبش را قطع مى‌كند‌👉🏾⁩‌👉🏾👉⁩ و براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدن‌ها روزه است.
[الکافي، جلد ۴، ص ۶۲]

✅سنده موثق


𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

⭕نتیجه اعمال فوق، ڪه در تعقیب اقرار اصحاب بیان شده، در تبیین پرسش تقریری رسول الله ﷺ است ڪه میفرماید:«أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِشَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ فَعَلْتُمُوهُ تَبَاعَدَ اَلشَّيْطَانُ مِنْكُمْ كَمَا تَبَاعَدَ اَلْمَشْرِقُ مِنَ اَلْمَغْرِبِ؟» و با آن تناسب و علاقه دارد✅‌✔️⁩

⭕یعنی در صورت انجام اعمال مذڪور (ڪه اصحاب در ثبت ظهور و تبیین آن توسط رسول الله ﷺ اقرار ڪرده اند)، شیطان از شما فاصله گرفته و دور میشوذ💢💢💢‌✌️⁩


@saduogh313

─┅═ೋ❅⚪️❅ೋ═┅─

📜📜📜همچنین، در ده ها روایات و احادیث از مصادر شیعه و سنی، در تحریر و ڪلام، همین قاعده و اسلوب رعایت شده است،✅ برای مثال 🔻🔻🔻🔻

📌حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الجَعْدِ، عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ:‌👈🏼⁩ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَ الصَّلاَةِ وَ الصَّدَقَةِ، قَالُوا: بَلَى،‌👉🏼⁩‌👈🏾⁩ قَالَ: صَلاَحُ ذَاتِ البَيْنِ، فَإِنَّ فَسَادَ ذَاتِ البَيْنِ هِيَ الحَالِقَةُ.‌👉🏾⁩
‌♨️⁩هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَ يُرْوَى عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ

💢پیامبر صلوات الله علیه وآله فرمودند: ‌👈🏼⁩آیا شما را به ڪاری افضل از نماز و روزه و صدقة خبر ندهم؟ گفتند: بله.‌👉🏼⁩‌👈🏾⁩ فرمود: اصلاح بین گروه مسلمین...‌👉🏾⁩
[سنن الترمذي، جلد ۴،ص ۲۴۴]

✅سنده صحیح


𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

‌♦️⁩پیامبر ﷺ ابتدا در جهت اقرار از مخاطبین (=صحابه) پرسش خود را در جهت نفی با حالت انڪاری بیان میڪنند‌👈🏼⁩ و پس از اظهار نفی نفی، توسط اصحاب (همان تقریر آنان)، پاسخ ایشان در تعقیب قول اصحاب، متناسب و در واقع نتیجه ای مأخوذ از همان استفهام انڪاری یا تقریریست ✅‌✔️⁩

⭕یعنی اصلاح بین مسلمین (پاسخ رسول الله ﷺ) افضل از نماز و روزه (صورت سؤال رسول الله ﷺ) میباشد


═══════❁❁❁═══════

👈👈👈ترتیب این روایت، همچون آیات پیشین و روایت غدیر خم میباشد✅‌✔️⁩ (۱.استفهام تقریری ۲.اقرار مخاطب ۳.پاسخ سائل در تعقیب اقرار مخاطب)


@saduogh313

𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅𖭅

⭕همچنین، فخر رازی، صراحتأ به مطلوب ما اشاره ڪرده است👇👇👇👇

📌ثُمَّ إِنَّهُ تَعَالَى بَيَّنَ أَنَّهُ إِذَا قَالَ لَهُمْ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ؟ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ الْمَقْصُودُ أَنَّهُمْ يَعْتَرِفُونَ بِكَوْنِهِ حَقًّا مَعَ الْقَسَمِ وَالْيَمِينِ.‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩ ثُمَّ إِنَّهُ تَعَالَى يَقُولُ لَهُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ وَخَصَّ لَفْظَ الذَّوْقِ لِأَنَّهُمْ فِي كُلِّ حَالٍ يَجِدُونَهُ وِجْدَانَ الذَّائِقِ فِي قُوَّةِ الْإِحْسَاسِ👈👈 وَقَوْلُهُ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ أَيْ بِسَبَبِ كُفْرِكُمْ.(🔅یعنی این عذاب، محصول ڪفر بر تحقیق روز جزاء است ڪه در فقره پیشین، به صورت استفهام تقریری  ذڪر شده)‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩
[تفسير الرازي، جلد ۱۲،ص ۵۱۲]

𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

📘📚از بین مفسرین شیعه، شیخ طبرسی (رضی الله عنه) می‌فرماید؛👇👇🔻🔻

📌(ويوم يعرض الذين كفروا على النار أليس هذا بالحق) أي يقال لهم على وجه الاحتجاج عليهم: أليس هذا الذي جوزيتم به حق لا ظلم فيه.👈👈 (قالوا) أي فيقولون (بلى وربنا) اعترفوا بذلك وحلفوا عليه بعد ما كانوا منكرين. (قال فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون) أي بكفركم في الدنيا، وإنكاركم👉👉

💢یعنی؛ اقرار مجرمین به حقیقت روز جزاء همراه با سوگند به پروردگارشان، پس از انڪار حقانیت ان در دنیا بوده است و ادامه آیه «فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ» در نتیجه ڪفر و انڪار آنان، (باء تعلیل ڪه بر سر «ڪفرڪم» در ڪلام شیخ قرار دارد) پیش از تحقق یافتن یوم الجزاء بوده است ‌✔️⁩‌✔️⁩✅✅💢
[مجمع البيان، جلد ۹، ص ۱۵۷]

𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

‌♦️⁩‌♦️⁩‌♦️⁩نتیجه بحث‌♦️⁩‌♦️⁩‌♦️⁩

🔰در نتیجه، بین جمله استفهامی و عقبه اقرار مجرمین، ارتباط و تناسب وجود دارد.

به این نحو ڪه خداوند با پرسشی توبیخی، از ڪافران اقرار گرفته و سپس نتیجه آن استفهام را استحقاق ڪفار به عذاب الهی دانسته است.

ڪما اینڪه مفسرین سنی و امامی نیز، به این مطلب اشاره ڪرده اند


@saduogh313

📜📜📜احمد المراغی، از دیگر مفسرین عامه نیز، تفسیر رسایی دارد.🔻🔻🔻

📌وی میگوید:«(وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَرَبِّنا) أي ويوم يعرض هؤلاء المكذبون بالبعث وبثواب الله لعباده على أعمالهم الصالحة، وعقابه إياهم على أعمالهم السيئة- على نار جهنم👈👈 يقال لهم على سبيل التأنيب والتوبيخ: أليس هذا العذاب الذي تعذّبونه اليوم وقد كنتم تكذبون به فى الدنيا- بالحق الذي لا شك فيه؟👉👉
قالوا من فورهم: بلى وربنا إنه لحق.
(قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ)‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ أي؛ قال آمرا لهم على طريق الإهانة والتوبيخ: ذوقوا عذاب النار الآن جزاء جحودكم به فى الدنيا، وإبائكم الاعتراف به إذا دعيتم للتصديق به»👉👉
[تفسير المراغي، جلد ۲۶،ص ۴۰]

𖣐➸━━➸━┅┄

‌⬅️⁩‌⬅️⁩یعني همانطور ڪه استفهام از نوع تقریری توبیخی میباشد، پاسخ خداوند ﷻ (یعنی فقره فَذُوقُوا الْعَذابَ الخ) نیز بر طریق اهانت و توبیخ مجرمین و متناسب با جمله استفهامی میباشد‌✔️⁩‌✔️⁩‌✔️⁩


@saduogh313

📌ابو هاشم مغامسی، فقره «فذوقوا العذاب الی آخر» در جواب اقرار مجرمین بر انڪار و ڪفرشان در دنیا دانسته است🔻🔻👇👇👇

⭕«وأهل الإشراك يقفون بين يدي ربهم، فيقرر الله جل وعلا ما كانوا يصنعونه في الدنيا، كما جاء في الآية {أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا}👈👈 ولا يكون الجواب لهم رحمة، بل يقول الله تعالى: {فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ}»👉👉
[سلسلة محاسن التأويل، جلد ۸،ص ۲۸]

𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

📌ابو البرڪات نسفی گوید:«{قالوا بلى وربنا قال فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون} بكفركم في الدنيا»‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩
[تفسير النسفي، جلد ۳،ص ۳۱۹]

(💢در «بکفرکم» باء از نوع سببیت میباشد.‌♦️⁩ یعني، در پاسخ به اقرار مخاطبین به پرسش ابتدایی و توبیخی، خداوند امر بر چشیدن عذاب الهی حاصل از انڪار و ڪفر آنان میڪنند‌✳️⁩‌✳️⁩)


𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

📌طبری عامی در تفسیرش میگوید: «يقول تعالى ذكره: ويوم يعرض هؤلاء المكذّبون بالبعث، وثواب الله عباده على أعمالهم الصالحة، وعقابه إياهم على أعمالهم السيئة، على النار، نار جهنم، يقال لهم حينئذ: أليس هذا العذاب الذي تعذّبونه اليوم،‌👈🏼⁩ وقد كنتم تكذّبون به في الدنيا بالحقّ، توبيخا من الله لهم على تكذيبهم به، كان في الدنيا‌👉🏼⁩ (قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا) يقول: فيجيب هؤلاء الكفرة من فورهم بذلك، بأن يقولوا بلى هو الحق والله قال:‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ (فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ) يقول: فقال لهم المقرّر بذلك: فذوقوا عذاب النار الآن بما كنتم تجحدونه في الدنيا، وتنكرونه، وتأبون الإقرار إذا دُعيتم إلى التصديق به»👉👉
[تفسير الطبري، جلد ۲۲،ص ۱۴۴]

📚📕خازن نیز، قولی، مشابه تفسیر طبری دارد✅‌✔️⁩
[تفسير الخازن، جلد ۲،ص ۱۰۷]


@saduogh313

‌♦️⁩‌♦️⁩‌♦️⁩این مسئله محصور در ڪلام علمای شیعه نیست،❌❎ 🔆بلڪه به طور ڪلی، در لسان عرب، جمله ای ڪه ای سائل در عقبه اقرار مخاطب به استفهام تقریری او بیان میڪند، نتیجه ایست متناسب با اصل موضوع


─┅═ೋ❅⚪️❅ೋ═┅─

📗برای مثال؛ خداوند ﷻ در قرآن ڪریم می‌فرماید 📚📚👇👇👇

‌

⚜️⁩وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ قَالَ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ‌⚜️⁩

💢و اگر می‌دیدی آن‌گاه را كه ایشان در پیشگاه پروردگارشان نگاه داشته شوند 👈 [‌به آن‌ها گوید:] آیا این [برانگیخته شدن‌] حق نیست‌؟ گویند: چرا، سوگند به پروردگارمان‌. گوید: پس به خاطر انكاری كه می‌كردید عذاب را بچشید.👉👉
[انعام، آیه ۳۰]

𖣐➸━━➸━┅┄

📘و در جای دیگر فرموده👇👇🔻🔻

‌

⚜️⁩وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ‌⚜️⁩

💢و روزی كه كافران بر آتش عرضه شوند [منادی گوید:]‌👈🏼⁩ آیا این [آتش‌] حق نیست‌؟ گویند: چرا، به پروردگار مان سوگند. گوید: پس به سزای این كه انكار می‌كردید عذاب را بچشید.‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩
[احقاف، آیه ۳۴]

𖣐➸━━➵━━━➵━━➸━┅┄

‌♨️⁩در این دو آیه، حمزه استفهام ڪه بر سر «لیس» آمده است، و با توجه به معنای ایه، استفهام از توع تقریری توبیخی میباشد؛🔻🔻🔻🔻

👈👈‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩شمس الدین قرطبی گوید:«(قالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ)‌👈🏾⁩ تَقْرِيرٌ وَتَوْبِيخٌ أَيِ أَلَيْسَ هَذَا الْبَعْثُ كَائِنًا مَوْجُودًا؟!»‌👉🏾⁩
[تفسير القرطبي، جلد ۶،ص ۴۱۱]


‌♨️⁩حق تعالی، از ڪافران نسبت به حقانیت روز جزاء اقرار میگیرد.📜
👈👈👈سپس در پاسخ به اقرار مجرمین (پس از حرف جواب «بلی») جمله انشائی ڪه در عقبه آن بیان شده، فرع و متناسب با همان جمله استفهامی سائل است.💢


‌♨️⁩یعنی چون حقانیت جزاء و عذاب الهی را انڪار ڪردید (و به آن اقرار دارید)👈 پس عذاب الهی حاصل از انڪارتان را بچشید✅‌✔️⁩‌✔️⁩

📗در اعراب القرآن (به تألیف جمعی از مؤلفین اهل سنت) آمده است:‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩ «(فَذُوقُوا) الفاء هي الفصيحة، إذ سئلتم فاعترفتم فذوقوا العذاب»‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩

‌♨️⁩یعنی، «فاء» در این موضع، تفریع و در بیان سببیت است ڪه چشیدن عذاب، محصول اقرار مجرمین پس از پرسش از آنان، و اعتراف بر تحقیق روز جزاء است‌✔️⁩‌✔️⁩✅✅
[إعراب القرآن للدعاس، جلد ۱،ص ۲۹۸]


❥✦༅✿༅✦❥═༅༅═┅──

🔱همین معنا را مفسرین سنی نیز، بیان ڪرده اند🔻🔻👇

📌محمد اسماعیل مقدم میگوید: «قوله تعالى: {وَلَوْ تَرَى إِذْ وُقِفُوا عَلَى رَبِّهِمْ}، يعني: عرضوا عليه، أو وقفوا بين يديه،‌👈🏼⁩ {قَالَ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ}، أي: أليس هذا المعاد والبعث والنشور بالحق؟!‌👉🏼⁩ قال هذا تقريعاً لهم ورداً لما يتوهمون عند الرد،‌👈🏼⁩ {قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا}، أي: إنه الحق، وليس بباطل كما كنا نظن.‌👉🏼⁩
وأكدوا اعترافهم باليمين إظهاراً لكمال يقينهم بأحقيته، فعندهم يقين،‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩ لكن اليقين لا ينفع في الآخرة حين تنكشف الحجب، وإنما اليقين ينفع في دنيا الاختبار والابتلاء حين تؤمن بالغيبيات دون أن تراها، هذا هو اليقين المفيد النافع، أما اليقين بالظاهر فكل الناس يوقنون إذا انكشفت الحجب، كما قال تعالى: {لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ}
ولذا قال لهم: (قال فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون)»‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩
[تفسير القرآن الكريم، جلد ۵۰،ص ۲۲]

🔆🔆🔅🔅یعنی، مجرمین به حقانیت یوم الجزاء اقرار میڪنند و به آن یقین می آورند، لڪن این اقرار و یقین سودی به حال آنان ندارد، پس در نتیجه آن انڪار خود در دنیا، دچار عذاب خداوند ﷻ میشوند❌❌


@saduogh313

📚📗👈هم چنین ابن بطریق حلی رحمه‌الله، پس از بیان همین مسئله، مثال زیبایی را نیز بیان میدارد🔻🔻🔻

🔴ایشان می‌فرمایند، اگر ڪسی به مخاطبین خود بگوید: آیا شما خانه من در فلان مڪان را با فلان اوصاف و حدود میشناسید؟ و سپس مخاطبین او پاسخ مثبت دهند، و سپس او بگوید: شاهد باشید ڪه من خانه خود را وقف مساڪین ڪردم، ❌جائز نیست ڪه «خانه» را محتمل بین مصادیق متعدد بدانیم، الا همان خانه ای ڪه توصیف شده و از برای آن، از مخاطبین اقرار گرفته شده است...👉👉👉

📌يوضح ذلك و يزيده بيانا:‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩ انه لو قال: الستم تعرفون دارى التي في موضع كذا؟ ثم وصفها وذكر حدودها. فإذا قالوا: بلى، قال لهم: فاشهدوا ان دارى وقف على المساكين، و كانت له دور كثيرة، لم يجزان يحمل قوله في الدار التي وقفها الا على انها الدار التي قررهم على معرفتها و‌ وصفها وإذا كان الامر على ما ذكرناه، ثبت ان مراد النبي ﷺ بقوله: من كنت مولاه فعلى مولاه معنى الاولى، الذي قدم ذكره وقرره، ولم يجزان يصرف الى غيره من سائر اقسام لفظة «مولى»، و ما يحتمله،‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩‌👉🏼⁩ و ذلك يوجب ان عليا عليه السلام اولى بالناس من انفسهم بما ثبت انه مولاهم كما اثبت النبي ﷺ لنفسه انه مولاهم و اثبت له القديم تعالى انه اولى بهم من انفسهم فثبت انه اولى بهم من انفسهم...»
[العمدة،ص ۱۱۵]


▭▬▭▬▭▬▭▬▭▬

‌♦️⁩در نتیجه، طبق این مثال زیبا، صحیح نیست ڪه برای فرار از پذیرش ولایت اهل بیت (علیهم السلام)، لفظ «مولی» را حمل بر معنایی ڪنیم غیر از انچه ڪه قرائن داخلی حدیث اقتضا میڪند ❌✅


@saduogh313

📌شریف مرتضی (رحمه‌الله) نیز، بیان میدارد اگر یڪ لفظ محتمل المعانی به لفظ صریحی عطف شود، اراده الفاظ غیر صریح و محتمل صحیح نیست؛ 🔻🔻‌👇🏼⁩‌👇🏼⁩

💢«و قد بينا في الكتاب الشافي خاصة و في غيره من كتبنا عامة أن هذا الكلام نص عليه بالإمامة و إيجاب لفرض طاعته، لأن النبي ﷺ قرر أمته بفرض طاعته بما أوجبه له قوله عز و جل «النَّبِيُّ أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» و لا خلاف بين أهل اللغة بأن الأولى هو الأخص الأحق بالشيء الذي قيل و هو أولى به فإذا قال ﷺ: (من كنت مولاه فعلي مولاه)‌👈🏾⁩‌👈🏾⁩👈 فقد أتى من لفظة مولى بما يحتمل معنى أولى، و ان كان محتملا لغيره من الناصر و الحليف و المعتق و ابن العم و غير ذلك مما قد سطر و ذكر، فلا بد أن يكون انما أراد من اللفظة المحتملة و هي لفظة مولى معنى الأولى الذي تقدم التصريح به، لأن من شأن أهل اللسان إذا عطفوا محتملا على صريح لم يجز أن يريدوا بالمحتمل الا معنى الصريح»👉👉‌👉🏻⁩
[رسائل الشريف المرتضى،جلد ۴،ص ۱۳۱]

𖣐➸━━➸━┅┄

📌ابن شهرآشوب رحمه‌الله فرموده:👈👈👈 «قوله من كنت مولاه لفظة مولى تفيد الأولى بالتدبير و التصرف و فرض الطاعة لأنه ﷺ عقب قوله ألست أولى بكم من أنفسكم و لو كان غير ذلك لكان معميا في كلامه و إذا ثبت ذلك فلا يكون إلا الإمام...»‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩
[مناقب آل أبي طالب، جلد ۳،ص ۴۲]

𖣐➸━━➸━┅┄

📌آیت الله سبحانی، در بیان قرائن مؤید مطلوب ما فرموده:«انّه ﷺ قال في خطبته: (إنّ اللّه مولاي وأنا مولى الموَمنين وأنا أولى بهم من أنفسهم فمن كنت مولاه فهذا ـ يعني علياً ـ مولاه)👈👈👈 وهذا قرينة لفظية على أنّ المراد من (مولاه) الثانية عَيْـن المراد من (مولاه) الاَولى فالمعنى انّ اللّه أولى بي من نفسي، وأنا أولى بالموَمنين من أنفسهم، ومن كنت أولى به من نفسه، فعليّ أولى به من نفسه، وهذا هو معنى الولاية الكبرى للاِمام»‌👉🏻⁩‌👉🏻⁩‌👉🏻⁩
[رسائل ومقالات، جلد ۱،ص ۱۳۲]

══════༅༅༅࿇࿇࿇༅༅༅══════

🔰در روایت سلیم بن قیس (رحمه‌الله) ڪه جلوتر نقل میشود نیز «ولایت» در حدیث غدیر، همان امامت و اولویت به نفس مؤمنین معنا شده است‌✔️⁩



@saduogh313

📜📘از علمای شیعه، افراد متعددی به این مسئله اشاره ڪرده اند🔻🔻‌👇🏼⁩‌👇🏼⁩

📌شیخ صدوق (رحمه‌الله) در این باره میگوید:ثم قال: «فمن كنت مولاه فعلي مولاه»👈👈‌👈🏾⁩ فدل ذلك على أن معنى «مولاه» هو أنه أولى بهم من أنفسهم لان المشهور في اللغة والعرف أن الرجل إذا قال لرجل: إنك أولى بي من نفسي، فقد جعله مطاعا آمرا عليه و لا يجوز أن يعصيه. وإنا لو أخذنا بيعة على رجل و أقر بأنا أولى به من نفسه لم يكن له أن يخالفنا في شئ مما نأمره به لأنه إن خالفنا بطل معنى إقراره بأنا أولى به من نفسه ثم قال النبي ﷺ: ألست أولى بالمؤمنين من أنفسهم. فأقروا له عليه‌ السلام بذلك ثم قال متبعا لقوله الأول بلا فصل: «فمن كنت مولاه فعلي مولاه» فقد علم أن قوله «مولاه» عبارة عن المعنى الذي أقروا له بأنه أولى بهم من أنفسهم فإذا كان إنما عنى بقوله: «من كنت مولاه فعلي مولاه» أي أولى به فقد جعل ذلك لعلي بن أبي طالب عليه‌ السلام بقوله: «فعلي مولاه»‌👉🏾⁩‌👉🏾⁩👉

💢یعنی؛ وقتی گفته میشود، ما نسبت به شخصی از خود او به نفسش سزاوارتریم، یعنی آن شخص مأمور به اطاعت از ماست، فلذا با توجه به اقرار گرفتن رسول الله ﷺ از اصحاب و عدم انفصال بین دو جمله «الست اولی...» و «من کنت مولاه»، لفظ «مولی» در معنای اولی بالتصرف ظاهر میشود.
[معاني الأخبار، ص ۶۳ تا ۶۹]


𖣐➸━━➸━┅┄

📌شیخ مفید (رحمه‌الله) نیز مشابه کلام شیخ صدوق را بیان میڪند‌👇🏼⁩‌👇🏼⁩🔻🔻

و بقوله أيضاً يوم غدير خم وقد جمع الأمّة لسماع الخطاب: «ألستُ أولى بكم منكم بانفسكم»؟ فقالوا: اللهم بلى‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩‌👈🏼⁩ فقال لهم علیه السلام على النسق من غير فصل بين الكلام:«فمن كنتُ مَوْلاه فعَلي مَوْلاه» فاوجَبَ له عليهم من فرض الطاعة والولاية ما كان له عليهم بما قرّرهم به من ذلك و لم يتناكروه.👉👉 و هذا أيضاً ظاهرٌ في النص عليه بالامامة و الاستخلاف له في المقام
[الإرشاد، جلد ۱،ص ۸]

@saduogh313