♦️مسئلہ اي ڪہ نیاز به تفهمیم جدی برای این ادمین دارد، مسئلہ خطای وی در حمله به مذهب شیعه و رجال، با ادلہ موهوم و غیر علمي است.
❌❌اساساً هیچ یڪ از بنیانگذاران و أئمہ رجال عمریہ با رویه این ادمین توافق ندارند. اگر طبق رویہ این عمری پیش رویم، هیچیڪ از ائمه روایی آنها از گزند تضعیفات _چه بر پایه نص و چه بر پایه حق_ ایمن نخواهند بود.❌❌ سعی و تلاش های بی جای ادمین عمری در ضعیف نشان دادن ثقات امامیہ دردی از وی دواء نمیڪند مادامی ڪہ برای مدعای خویش تنها به نقل قول هایی از متأخرین میپردازد ڪہ گاه اصلا مطلوب وی هم نیست🔻
⭕اما جدای از مسائل فوق ڪہ جای بحث دارد، موردی ڪہ این ادمین عمری به آن توجه ندارد این است ڪہ علم رجال همچون اخبار آحاد بر مدار «ظن» مستقر است.
⭕اعتبار رجال و معرفة رواة و احوال آنان، همچون بسیاری از شاخہ های شریعۃ تماما وابسته به حصول ظن معتبر یا ظن غالب است و این ڪاملا عقلانی و پایه پذیرش رجال است.
▬▭▬▭▬▭▬▭▬
📌برای نمونہ ابراهیم بن موسی الشاطبی، در باب اعتبار حدیث ثقات می گوید:«ولا يعنون بالإسناد (حدثني فلان عن فلان) مجرداً، بل يريدون من ذلك لما تضمنه من معرفة الرجال الذين يحدث عنهم، حتى لا يسند عن مجهول ولا مجروح ولا متهم، إلا عمن تحصل الثقة بروايته؛👈👈 لأن روح المسالة أن يغلب على الظن من غير ريبة أن ذلك الحديث قد قاله النبي ﷺ لنعتمد عليه في الشريعة ونسند إليه الأحكام»👉👉
«و رواة حدیث تنها به بیان اسناد، یعنی گفتنِ: فلانی برای من حدیث ڪرد از فلانی، بسنده نمیڪنند؛ بلڪہ هدفشان از این عمل، شناخت رجالی است ڪه از آنان حدیث نقل میڪنند؛ تا بدین شڪل، حدیث را از مجهول، مجروح و متهم، نقل نڪنند؛ مگر از ڪسی که روایتِ او مورد وثوق باشد. زیرا اساس و روحِ این مسئله این است ڪه بر راوی خبر چنان ظن غالب و بدون تردیدی حاصل شود ڪہ اطمینان پیدا ڪنیم آن روایت را قطعأ رسول الله ﷺ فرموده است، تا در شریعت بر آن حدیث اعتماد ڪنیم و احڪام را به او نسبت دهیم»
[الاعتصام، جلد ۱، ص ۲۸۸]
@saduogh313