📚در قفسه ترنویسا

تراژدی؛ رنجی جهانشمول یا صورتی نمایشی؟ (5)

در آستانۀ ورود به بحثی دشوار و گسترده‌ایم. نکات برجسته‌ای وجود دارد که از آغاز کار درخور توجه‌اند. همۀ انسان‌ها در زندگی با تراژدی آشنایند. اما تراژدی، به‌عنوان صورت نمایشی، جهان‌شمول نیست. هنر شرق با خشونت، اندوه و بلاهای طبیعی یا ساختۀ دست بشر آشناست؛ تئاتر ژاپن سرشار از ددمنشی و مرگ دهشتناک است. اما آن بازنمایی رنج فردی و قهرمان‌گری که به آن «نمایش تراژیک» می‌گوییم، ویژۀ سنّت [تئاتری] غرب است.
تراژدی چنان بخشی از مفهوم حدود امکانات رفتار آدمی شده است، «اورِستی، هملت و فدر» چنان با خلق‌وخوی ما درآمیخته‌اند، که فراموش می‌کنیم اجرای دوبارۀ عذاب شخصی بر صحنه و در برابر جمع چه فکر غریب و پیچیده‌ای است. این تفکر و نیز دیدگاهی که دربارۀ انسان در آن نهفته است، هردو از یونان آمده‌اند و صورت‌های تراژیک، تقریباً تا لحظۀ زوالشان، هلنی‌اند.

منبع: جورج اشتاینر، مرگ تراژدی، ترجمۀ بهزاد قادری سهی، نشر بیدگل، 1400، ص. 13
🔗 پستهای پیشین «مرگ تراژدی»
قسمت اول
https://t.me/Tarnevisa/166
قسمت  دوم
https://t.me/Tarnevisa/170
قسمت سوم
https://t.me/Tarnevisa/180
قسمت چهارم
https://t.me/Tarnevisa/181
#مرگ_تراژدی
#جورج_اشتاینر
#بهزاد_قادری
#ترنویسا
✅@Tarnevisa