🌍به مناسبت روز جهانی ترجمه (1)
بخشی از کتاب «پس از برج بابل» اثر جورج اشتاینر، ترجمه بهزاد قادری سهی

هیچ رساله‌ای دربارۀ ترجمه نیست که از حیث صورت‌بندی معنایی یا تأثیرگذاری [بر مخاطب در طول تاریخ] با فن شعر ارسطو یا رسالۀ لانجاینوس دربارۀ امر والا قابل مقایسه باشد. صرفاً همین اواخر، یعنی با تأسیس فدراسیون بین‌المللی مترجمان در پاریس در سال ۱۹۵۳، است که مترجمان هویت حرفه‌ای خود را به‌تمامی تثبیت کرده‌اند و مدعی شأن صنفی و جهانی خود شده‌اند. تا پیش از آن، والری لاربو [رمان‌نویس، شاعر، پژوهشگر و منتقد ادبی فرانسوی که مترجم را یک passeur می‌دانست، یعنی کسی که نه‌فقط «متن»، بلکه نویسنده، ادبیات و حتی یک حوزۀ فرهنگی را از مرزی به فرهنگ دیگر منتقل می‌کند]، مترجم را به گدایی نشسته جلوی در کلیسا تشبیه می‌کرد؛ تشبیهی که تا اندازۀ زیادی دقیق بود. او می گفت، «مترجم گمنام و ناشناخته‌مانده؛ آن دورها [خیلی دور] نشسته؛ و، به‌اصطلاح، زندگی‌اش جز از راه صدقه تأمین نمی‌شود». حتی امروز نیز پاداش مالی ترجمه، در قیاس با دشواری و اهمیت کارش، اغلب به‌طرزی مضحک ناچیز است.

#ترجمه
#جورج_اشتاینر
#بهزاد_قادری
@Tarnevisa