نشر نی

‌
‌برخلاف قرائت‌هاى رايج كه فيلم‌هاى لينچ را تلميحات تاريک‌انديشانهٔ «عصر نو» به شيفتگى معنوى و مسالمت‌آميز قلمداد مى‌كنند كه شالودهٔ نيروهاى نامعقول است، و يا آنها را اقتباس پست‌مدرن پيچيده‌اى از كليشه‌ها تعبير مى‌كنند، ژيژک اصرار دارد كه لينچ را جدى بگيريم و اين براى ژيژک، به اين معناست كه لينچ را از دريچهٔ نظريهٔ لاكان قرائت كند. لاكانِ ژيژک لاكانِ پساساختارگرايى و نظريه‌پرداز دالِ سيال نيست، بلكه لاكان امر واقعى است، يعنى نخستين مقوله در سه‌گانه مشهور لاكانىِ امر واقعى، امر خيالى و امر نمادين. امر واقعى كه پيش از ديگر مفاهيم لاكانى مورد توجه قرار گرفته است، درعين‌حال مبهم‌ترين آنها نيز هست، چرا كه ذاتاً درك‌ناپذير است و نمى‌تواند سنخيت چندانى با نظم نمادين زبان و ارتباط (تاروپود زندگى روزمره) داشته باشد؛ ضمن اينكه به حوزهٔ امر خيالى نيز تعلق ندارد كه قلمرو تصاويرى است كه ما با آن همانندسازى مى‌كنيم و توجه‌مان را به خود جلب مى‌كنند. به‌زعم لاكان، خيال‌پردازى پايهٔ اصلىِ «درک ما از واقعيت» است. امر واقعى سويهٔ زيرينِ پنهان و آسيب‌زاى هستى و درک‌مان از واقعيت است و تأثيرات و جلوه‌هاى آشوبگرش در جاهايى نامنتظر و غريب احساس مى‌شود: يعنى در امر متعالى لاكانى. فيلم‌‏هاى لينچ در مورد اين نكته‌اند كه پشتيبانِ پايه خيال‌‏پردازانهٔ واقعيت همچون دفاعى در برابر «امر واقعى» عمل مى‌كند، «امر واقعى»اى كه غالباً با دخالت در زندگى‏‌هاى قهرمانان بروز مى‌كند، آن هم به شكلى اغراق‌آميز و از طريق خشونت يا افراط جنسى و از خلال رفتارِ دل‌به‌هم‌زنى كه هم هراس‌آور است و هم لذت‏‌بخش، يا از خلال جلوه‌هاى غريبِ نماهاى درشت يا جزئيات. طبيعتِ آسيب‌زا و مرموزِ موقعيت‌هايى كه لينچ خلق مى‌كند، موقعيت‌ها را به امر متعالى نيز تبديل مى‌كند.‌
‌
از کتابِ «هنر امر متعالی مبتذل»
دربارهٔ بزرگراه گمشده دیوید لینچ
اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ مازیار اسلامی

‌
چاپ چهارم منتشر شد
«پیدایش یهودیت»
سنت‌های کهن در چشم‌انداز معاصر
کریستین هیز
ترجمهٔ محمدمهدی سیاهکالی مرادی

یهودیت، یکی از کهن‌ترین و اثرگذارترین سنّت‌های دینی جهان، چگونه شکل گرفت و در گذر تاریخ دگرگون شد؟ کریستین هِیز، استاد ممتاز بازنشستۀ مطالعات دینی دانشگاه ییل و از برجسته‌ترین متخصصان یهودیت کلاسیک، در این کتاب خواندنی و مستند، داستان پرپیچ‌وخم پیدایش یهودیت را از ریشه‌های پیش از کتاب مقدس تا دوران معبد دوم، تلمود و یهودیت خاخامی دنبال می‌کند. هِیز با بهره‌گیری از تازه‌ترین پژوهش‌ها و منابع دست‌اول نشان می‌دهد که چگونه روایات، آیین‌ها و باورهای اسرائیلیان باستان در بستر تحولات سیاسی و فرهنگی خاور نزدیک شکل گرفتند و به مرور زمان به نظام دینی‌ای بدل شدند که نه‌تنها هویت یهودیان را تعریف کرد، بلکه بر مسیحیت و اسلام نیز اثر گذاشت. ترجمه و تفسیر متون مهم، کتاب‌نامۀ مشروح، و واژه‌نامۀ دقیقْ این اثر را به مرجعی ارزشمند برای دانشجویان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به تاریخ ادیان ابراهیمی تبدیل کرده است.

▫️بخشی از کتاب

‌‌
‌‌‌‌به باور من چیز درخور ستایشی در عصبانیت نیست. عصبانیت نشانه‌ی ضعف است. چون واقعاً گمان می‌کنم کم‌ترکسی می‌تواند به ما آسیب بزند، البته بگذریم از کسانی که قصد کتک زدن یا کشتن ما را دارند. مثلاً، نمی‌توانم بفهمم چرا باید از دست پیش‌خدمتی که خیلی منتظرمان گذاشته، یا باربری که مؤدب نبوده، یا متصدی پشت پیشخوان که تحویل‌مان نگرفته، عصبانی شد. چون این جور آدم‌ها، در نهایت، به اشباح توی رؤیاها می‌مانند، درست است؟ تنها کسانی می‌توانند واقعاً آزارت بدهند که برای تو اهمیت دارند، البته منظورم آزار جسمی در اثر چاقو یا گلوله خوردن نیست. دوستی می‌گفت: «تو فلان و بهمان کس را نبخشودی، ولی از سر تقصیر کسانی گذشتی که رفتارهای خیلی بدتری داشتند. گفتم: «بله، چون فلانی و بهمانی از رفقای نزدیک من بودند، یا من این‌طور فکر می‌کردم، پس نمی‌توانستم به‌راحتی از سر تقصیرشان بگذرم، اما آن دیگری کاملاً غریبه بود، هر کاری هم می‌کرد باز نمی‌توانست آزارم بدهد، چون چندان به من نزدیک نبود.»

از کتاب «خورخه لوئیس بورخس»
واپسین گفت‌وگو؛ همراه با دو گفت‌وشنود دیگر
ترجمه‌ی شایسته پیران

‌
‌‌چاپ بیست‌ودوم منتشر شد
«‌لویاتان»
توماس هابز
ترجمهٔ حسین بشیریه

لویاتان بزرگ‌ترین و نخستین اثر فلسفهٔ سیاسی و اولین شرح جامع دربارهٔ دولت مدرن و ویژگی‌ها و کارکردهای آن است. هابز در لویاتان با بهره‌برداری از تمثیل‌های ابزاروار و اندام‌وار دولت را همچون انسان مصنوعی قلمداد می‌کند، که ممکن است دچار انواع بیماری‌ها شود و یکی از علایق اصلی هابز تشریح کالبد دولت و بیماری‌های آن است. هابز همچنین در تحلیل ماهیت قدرت آن را همچون پدیده‌های سیال و فراگیر می‌داند که اساس کل زندگی اجتماعی را تشکیل می‌دهد و حوزه‌های مختلف زندگی همچون مالکیت اقتصادی، علم و دانش، اخلاق، قانون و حقوق و غیره، همگی در پرتو آن شکل می‌گیرند و در حقیقت با آن هم‌ذات هستند.
‌

‌
‌بیشترین تعداد افراد قابل‌دسترسی برای جنبش‌های توده‌ای را می‌توان در بخش‌هایی از جامعه یافت که کمترین پیوندها را با نظام اجتماعی دارند، زیرا کسانی که کمترین فرصت‌ها را برای مشارکت در زندگی رسمی و غیررسمی جامعه دارند، کمترین تعهدها را به نهادهای موجود دارند.
طبقات کارگر ضعیف‌ترین پیوندها را با نظام اجتماعی دارند، نه فقط چون کمترین عواید را از آن دریافت می‌کنند، بلکه به این علت که آنها از کمترین فرصت‌ها برای مشارکت در آن برخوردارند. به‌علاوه، ظهور نظام صنعتی نوید مشارکت کامل طبقات کارگر در جامعه را دربرداشته است. بر اثر شکاف بزرگی که بین انتظار و واقعیت وجود دارد، اعضای طبقات کارگر بیش از اعضای طبقات دیگر به سوی جنبش‌های توده‌ای هجوم می‌آورند. از این گذشته، چون طبقات کارگر از نظر تعداد بیشتر از طبقات دیگر هستند، جنبش‌های توده‌ای معمولاً بیشترین پیروان خود را از این طبقات جذب می‌کنند. به نظر می‌رسد که این امر در مورد همۀ انواع جنبش‌های توده‌ای، اعم از جنبش‌های فاشیستی و جنبش‌های کمونیستی و سایر جنبش‌های «چپ‌گرای» مخالف نهادهای مردم‌سالار، صدق می‌کند.

«سیاست در جامعۀ توده‌ای»
ویلیام کورنهاوزر
ترجمهٔ وحید بزرگی

‌
‌در دست انتشار
«دین درون مرزهای عقل صرف کانت؛ راهنمای خواننده»
ادیس ان. میلر
ترجمهٔ علی حسن زاده

رسالۀ دین درون مرزهای عقل صرف یکی از متون دوران‌ساز فلسفۀ مدرن و فلسفۀ دین است. ایمانوئل کانت در این اثر بین عبادت حقیقی و عبادت ریایی خدا تمایز می‌گذارد، عبادت ریایی را ناشی از هذیان دینی می‌نامد و اعلام می‌کند که دین حقیقی همانا دین اخلاقی است. اثر کانت چندان دشوار و پیچیده است که دانشجوی فلسفه و الهیات هنگام مطالعۀ آن خود را رودررو با ستیغی تسخیرناپذیر می‌یابد. کتاب حاضر در نقش راهنما راهی برای ورود به این متن پیش پا می‌گذارد و از طریق فصول متفاوت، از جمله زمینۀ فلسفی و تاریخی، مرور مضامین اصلی، تحلیل بخش به بخش اثر و فصلی در باب تأثیر این رساله در مقام یکی از مهم‌ترین متون دوران روشنگری، ایده‌های اصلی متن را بیان و ابهامات آن را روشن می‌کند.

‌
‌‌نيما از نخستين سال‌‏هاى جوانى كه شعر گفتن آغازيد، بر سنّت‏‌هاى رايج شوريد. حتا در نخستين شعر خود نوعى دور شدگى از هنجار سنّتى به چشم مى‌آيد. اين دور شدن از هنجار تا حدى نتيجهٔ مسلط نبودن وى به شعر سنّتى و زبان آن است.
اما درعين‌حال، راز برترى كار نيما، دقيقاً در اين واقعيت نهفته است كه زبان شعرى او زمخت و رام‌نشدنى باقى مى‌ماند (و براى هر نوع آزادى عمل و نرمش‌پذيرى آماده است). اين واقعيتى است كه درشتى و ناتراشيدگى زبان نيما او را توانا ساخت تا اين زبان را چون مايعى روان در قالب‌هاى آزاد بريزد.
در حوزهٔ عواطف و انديشه، مضمون شعر وى بى‌ميانجى از زندگانى و طبيعت گرفته شده است. يعنى او از تجربهٔ بى‌ميانجى خويش مى‌گويد خواه اين تجربه دربارهٔ انسان، زندگى اجتماعى و عشقى و فردى، و خواه دربارهٔ طبيعت باشد. در حوزهٔ صور خيال - شايد مهم‌ترين وظيفه‌اى كه نيما انجام داد، تغييرى بود كه در ديد شاعر از طبيعت پديد آورد - اين جنبه زاييدهٔ تصاوير شعرى اوست. يعنى صور خيال وى فراسوى هنجار شعر فارسى است.‌
‌
از کتابِ ‌«ادبیات فارسی از عصر جامی تا روزگار ما»
محمدرضا شفیعی‌کدکنی
ترجمهٔ حجت‌الله اصیل

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«رقابت یا همکاری»
مقایسهٔ آموزش و یادگیری در ژاپن و امریکا
تاکه‌او دوای، کاترین لوئیس، یوکی‌کو سوگا، یوشی‌یوکی ماتسودا
ترجمهٔ محمدرضا سرکار آرانی، نائومی شیمیزو، تویوکو موریتا

این اثر روایتی بین‌فرهنگی است که با طرح پرسش‌های انتقادی آقای دکتر تاکه‌او دوای دربارهٔ سیر تحول آموزش مدرسه‌ای ژاپن آغاز می‌شود. در ادامه، گفت‌وگوهای وی با خانم دکتر کاترین لوئیس از امریکا، معیاری برای ارزیابی نقدها به دست می‌دهد و لایه‌های پنهان آن‌ها را روشن‌تر‌ می‌سازد. بازخوردهای مادرانهٔ خانم یوکی‌کو سوگا دربارهٔ رویکردهای فرهنگی به آموزش و یادگیری نیز روایت‌‌های این اثر را برای والدین، مربیان و آموزگاران خواندنی‌تر کرده‌ است.
مقدمهٔ اختصاصی دکتر اسدالله مرادی بر ویراست تازهٔ این اثر، از یک دهه مواجههٔ او با نظرات ژرف خانم لوئیس و نقدهای موشکافانهٔ آقای دوای حکایت دارد؛ مواجهه‌ای که نشان می‌دهد آموزش مدرسه‌ای در ژاپن بیشتر بر «همکاری» و فعالیت‌های گروهی تأکید دارد حال آن‌که در امریکا «رقابت» و توانایی‌های فردی برجسته می‌شود...

▫️بخشی از کتاب

‌
‌در دست انتشار
«ریشه‌های جنگ جهانی اول»
گوردون مارتل
ترجمهٔ بابک محقق
از مجموعهٔ کارگاه تاریخ

اگر بگوییم کشمکش‌های کشورهای قدرتمند اروپایی در طول پنجاه سال منتهی به جنگ جهانی اول آتشی زیر خاکستر بود که نهایتاً کار را به تقابل مستقیم آنان کشاند سخنی به گزاف نگفته‌ایم. کتاب ریشه‌های جنگ جهانی اول تصویری کلی از سیاست‌ها و بحران‌هایی را پیش چشم می‌‌گذارد که در ۱۹۱۴ اروپا را درگیر جنگی خانمان‌سوز کرد. گوردون مارتل، استاد ممتاز تاریخ در دانشگاه بریتیش کلمبیای شمالی و استادیار تاریخ در دانشگاه ویکتوریا، در این کتاب علاوه بر این‌که به بررسی موانع سیاسی و راهبردیِ پیش روی هریک از قدرت‌های بزرگ و اثرگذاری عوامل اجتماعی و اقتصادی در روند تصمیم‌گیری‌های آنان می‌پردازد، موضع هر قدرت و جایگاه آن را در شبکۀ ائتلاف‌های حاکم بر سیاست‌های بین‌المللی نشان می‌دهد. وی شرح می‌دهد که آن ائتلاف‌ها (به‌ویژه «ائتلاف دوجانبۀ فرانسه و روسیه» و «ائتلاف سه‌جانبۀ آلمان، اتریش ـ مجارستان و ایتالیا») چگونه شکل گرفت، چطور به مجموعه‌ای از تعهدات پیچیدۀ راهبردی انجامید و...

‌
منتشر شد
«از تاریخ شاهان تا حکایت مردمان»
نقاشی‌های ایرانی در مرقعات دیتس
دیوید جی. راکسبرو، چارلز ملویل، برنارد اکین، کارن روردانتس
ترجمهٔ آزاده لطیف‌کار
از مجموعهٔ در اقلیم هنر
دبیر مجموعه: امیر مازیار

مرقعات دیتس (Diez A fol.70-74) که از ارزشمند‌ترین منابع در تاریخ‌نگاری هنر ایران به شمار می‌روند دربرگیرندهٔ مجموعه‌ای غنی از آثار نقاشی، خوشنویسی، تذهیب و طراحی از ایران دوران ایلخانی و تیموری‌‌اند که در سفری غریب و طولانی از کتابخانه‌های دربار ایران به کتابخانهٔ دولتی برلین راه یافته‌اند. کتاب حاضر مجموعه‌ای از چهار مقاله به قلم چهار پژوهشگر برجستهٔ هنر ایران در باب این مرقعات و نقاشی‌های ایرانی آن‌ها است.

📝 بخشی از کتاب

‌
منتشر شد
«قهوه‌خانه‌های اصفهان»
زندگی شهری، معماری و عرصهٔ عمومی در ایران صفوی
فرشید امامی، نیلوفر لاری
از مجموعهٔ در اقلیم هنر
دبیر مجموعه: امیر مازیار

قهوه‌خانه‌های اصفهان روایتی نو از فضاهای شهری، فرهنگِ مصرفی و عرصۀ عمومی در عصر صفوی است. قهوه‌خانه‌های صفوی فقط محلی برای نوشیدن قهوه نبودند، بلکه فضاهای جدید زندگی شهری، گفت‌وگو و تماشای عمومی بودند. فرشید امامی، مورّخ معماری و هنرِ سرزمین‌های اسلامی در دوران مدرنِ متقدم، در این کتاب، با نگاهی میان‌رشته‌ای، فرهنگِ نوظهور ملازم با قهوه را در پیوند با ویژگی‌های کالبدی قهوه‌خانه‌ها و نقش آن‌ها در شکل‌گیری عرصۀ عمومی بازخوانی می‌کند و با ترسیم جزئیات تاریخیِ عالمانه و معمارانه، تجربۀ تازه‌ای از اصفهانِ عصر صفوی از دریچۀ قهوه‌خانه‌های این شهر به خوانندگان ارائه می‌دهد.
در نیمۀ دوم این کتاب، رسالۀ ناشناختۀ سالک‌الدین محمد حموی یزدی معرفی و تصحیح شده است. این رساله نخستین واکنش‌ها را به رواج نوشیدنی‌های تازه‌واردی چون قهوه و چای و موادی مانند پادزهر بررسی می‌کند و در این بین، تصویری ارزشمند از طب و دانش اجتماعی صفویان عرضه می‌کند...

📝بخشی از کتاب

‌
‌معرفی کتاب «پیدایش یهودیت»
از زبان آرش آبائی

سنت‌های کهن در چشم‌انداز معاصر
کریستین هیز
ترجمهٔ محمدمهدی سیاهکالی مرادی



جلسهٔ نقد و بررسی این کتاب روز سه‌شنبه ۲۴ شهریورماه ساعت ۱۸، با حضور پیروز سیار، علی شهبازی، آرش آبائی، محسن آزموده و مترجم برگزار خواهد شد.

مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

‌
‌سخنگویان بنیادها همواره ماهیت نوع‌دوستانه‌ی مؤسسات خود را مورد تأکید قرار داده‌اند و در همان حال این اتهام را نیز رد کرده‌اند که گویا هدف اصلی ایشان پیشبرد اهداف ملی یا حزبی خاص بوده است. چنین ادعاهایی پس از پایان جنگ جهانی دوم با شدت و تناوت بیشتری عنوان شده‌اند. دوران پس از جنگ شاهد گسترش سریع برنامه‌های برون‌مرزی بنیاد کارنگی و بنیاد راکفلر و همچنین ورود بنیاد فورد به صحنه‌ی فعالیت‌های خارجی بوده است. این ادعای بنیادها در مورد ماهیت صرفاً بشردوستانه‌ی فعالیت‌شان در داخل و خارج با بررسی نامه‌ها، خط‌مشی‌های اعلام‌شده، گزارش‌های درون‌سازمانی و خاطرات مقامات آن‌ها رد می‌شود. اسناد فوق آشکارا نشان می‌دهند که چگونه برنامه‌های بنیادها به منظور پیشبرد علایق سیاست خارجی ایالات متحد تدوین شده است.‌
‌
«‌کنترل فرهنگ»
نقش بنیادهای کارنگی، فورد و راکفلر در سیاست خارجی آمریکا
ادوارد برمن
ترجمهٔ حمید الیاسی

‌
‌دوبووار در فصلى از یکی كتاب‌های خود به نوشته‌هاى پنج مردِ نويسنده دربارهٔ زنان پرداخت تا نشان دهد هريک از ايشان چگونه بر حسب تصاوير ذهنى خويش الگويى آرمانى از زن پرداخته‌اند. «مونترلان در زنِ آرمانى خود تنها جنبهٔ حيوانى مى‌جويد، لارنسِ احليل‌پرست از او مى‏‌خواهد تجسم كلىِ جنس زن باشد، كلودل او را خواهر روحى خود مى‌نامد، برتونِ شاعر او را كه ريشه در طبيعت دارد مى‌ستايد و به زن/كودک اميد مى‌بندد، استاندال محبوبهٔ خويش را هوشمند و فرهيخته و آزاده در روح و رفتار يعنى هم‌ارز خود مى‌خواهد.»
وجه مشترک اين آراى بسيار متفاوت آن است كه همگى زن آرمانى را به فراموش كردن، انكار يا كمابيش نفى خود تشويق مى‌كنند. براى مونترلان زن آرمانى سبب‌ساز احساس سرزندگى در مرد خويش است. زن آرمانىِ دى‌اچ لارنس از خواست‌هاى خود درمى‌گذرد تا مرد او بتواند آن‏چه مى‌خواهد بشود. براى پل كلودل او نه‌تنها خادم خدا بلكه خادم مرد است. محبوبهٔ آرمانىِ آندره برتون بار گناهى سنگين را به دوش مى‌كشد و اگر عشق او به اندازهٔ كافى عميق باشد مى‌تواند مرد خود را به رستگارى برساند وگرنه او را با خود به حضيض ذلت خواهد برد. و زنِ آرمانى استاندال مشتاقانه از جسم و جان خود مايه مى‌گذارد تا محبوب خويش را از ذلت و حبس و مرگ برهاند. به نظر دوبووار مشكلى كه اين الگوهاى زن آرمانى ايجاد مى‌كنند آن است كه كمابيش در تمامى آن‏ها گويى زن وظيفه دارد خود را براى مرد فدا كند.

از کتابِ «نقد و نظر: درآمدی جامع بر نظریه‌های فمینیستی»
رزمری تانگ
ترجمۀ منیژه نجم‌عراقی

‌
‌‌کتاب حاضر شامل دو بخش و پنج مقاله است. موضوع سه مقاله‌ی بخش اول «غفلت» از اهمیت و ضرورتِ برنامه‌ریزی و مدیریت تحولات کالبدی در «منطقه‌ها یا مجموعه‌های شهری» ــ به‌عنوان عرصه‌ی واقعی شهرها ــ است. این منطقه‌ها یا مجموعه‌های شهری هریک شامل یک (یا چند) شهر اصلی با تعداد زیادی شهر و روستا و مراکز کار و فعالیت در پیرامون آن‌ها هستند و بازارهای واحدی از سکونت و فعالیت را تشکیل می‌دهند. بخش دوم شامل دو مقاله است. مقاله‌ی چهارم شرح ناکامی تجربه‌ی «طرح ساختاری ـ راهبردی» در ایران به‌عنوان مصداق بارزی از یک «سوءتفاهمِ» رایج است مبنی بر این‌که می‌توان آموزه‌ها، الگوها و دستاوردهای غرب در حوزه‌های اجتماعی‌ ـ سیاسی را ــ مانند کالاهای ساخته‌شده و انواع فناوری‌های نوین ــ به کشور وارد و از آن‌ها استفاده کرد. مقاله‌ی پنجم نیز شرح مختصر آثار و نتایج زیانبار یک «سو‌ءتفاهمِ» دیگر است مبنی بر این‌که با تعیین ضوابط و استانداردهای «سرانه» می‌توان، ضمن رفع کمبودهای موجود، نیازهای آینده‌ی شهرها را در زمینه‌ی انواع خدمات و تسهیلات شهری ــ با جانمایی آن‌ها در نقشه‌های جامع شهرها ــ تأمین کرد.

«یک غفلت و دو سوءتفاهم»
مجید غمامی

‌
‌خشونت فرهنگ، که نخستین تأثیر ملموس و صدمه‌اش همان بی‌خانمان شدن و کارتن‌خوابی است، به خشونت فیزیکی دیگران مشروعیت می‌بخشد. خشونت فیزیکی علیه معتادها در طیفی از کردارها، از ضرب و شتم گرفته تا کشتن، عملی می‌شود. مردم محلۀ دروازه‌غار، به واسطۀ این‌که هر روز و از نزدیک با معتادهای کارتن‌خواب برخورد می‌کنند، بیش از همه تحت‌تأثیر این خشونت فرهنگ به طور عملی به حضور معتادها واکنش نشان می‌دهند: لگد می‌زنند، فحش می‌دهند و بساطشان را به هم می‌ریزند. مأموران دولتی هر جایی در کوچه و خیابان دروازه‌غار که معتادها را بیابند وحشیانه کتک می‌زنند. اما تراژیک‌ترین و تندترین خشونت فیزیکی، در کمپ‌های ترک اجباری روی می‌دهد. مثلاً کمپ شفق، یا به قول خود معتادها اردوگاه شفق، ‌جایی است که چون فقط معتادها متصدیان کمپ را می‌بینند، عریان‌ترین واکنش‌ها نمایان می‌شوند: تحقیر کردن، کتک زدن، گرسنگی دادن، مریض کردن و کشتن. نتیجۀ خشونت فرهنگ، شکل گرفتن یک «فرهنگ ترور» تمام‌عیار علیه معتادهاست.
‌
‌از کتاب «افیون‌زدگان»
مردم‌نگاری در جنوب تهران
اصغر ایزدی جیران
پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران (۴)

‌
‌چگونه می‌توانیم خیر ناشی از کمک به خیریه‌های امور حیوانات را با نیکی حاصل از فعالیت‌های خیرخواهانهٔ دیگر مقایسه کنیم؟ در این‌جا معمولاً دو پرسش متمایز از هم با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. یکی پرسشی عملی است: آیا حیوانات به اندازهٔ انسان‌ها رنج می‌کشند؟ دیگری پرسشی اخلاقی است: با فرض این‌که حیوانات به اندازهٔ انسان‌ها رنج ببرند، آیا این رنج کشیدنشان به اندازهٔ رنج کشیدن انسان‌ها اهمیت دارد؟
پاسخ پرسش اخلاقی مثبت است. در کتاب آزادی حیوانات استدلال می‌کنم که اگر در مقایسه با انسان تمرکز کمتری بر روی حیوانات بکنیم، صرفاً به این دلیل که جزو گونهٔ ما نیستند، به گونه‌پرستی دچار شده‌ایم و این اخلاقاً همان‌قدر نارواست که نژادپرستی و تبعیض جنسیتی. گونه‌پرستی نوعی تبعیض علیه منافع آن‌هایی است که جزو «ما» نیستند. خطی که ما و دیگر حیوانات را از هم جدا می‌کند بر پایهٔ چیزی است که اخلاقاً نامربوط به موضوع است. برداشت خود من این است که اکثر فلاسفه‌ای که با این پرسش درگیر شده‌اند پذیرفته‌اند که «گونه» از عوامل اخلاقاً نامربوط است و این‌که به چه گونه‌ای تعلق داریم اهمیت رنجی را که می‌کشیم کم یا بیشتر نمی‌کند.‌
‌
از کتابِ «دیگردوستی مؤثر»
رساندن بیشترین خیر چگونه فهم ما را از زندگی اخلاقی تغییر می‌دهد
پیتر سینگر
ترجمه‌ی آرمین نیاکان

‌
‌«نورشناسی»
رساله‌ای دربارهٔ بازتاب‌ها، شکست‌ها، خمیدگی‌ها و رنگ‌های نور
آیزاک نیوتن
ترجمهٔ بهنام شیخ‌باقری
‌
‌باید در پژوهش موضوعات مشکل فلسفه‌ی طبیعی همچون ریاضیات، روش تحلیلی را بر روش ترکیبی مقدم شمرد. روش تحلیلی، که مشتمل بر مشاهده، آزمایش، و استخراج نتایج کلی از آن‌ها به کمک استقراست، هیچ اعتراضی را به نتایجی که از آزمایش‌ها و دیگر حقایق قطعی گرفته شده است نمی‌پذیرد؛ زیرا در فلسفه‌ی تجربی فرضیه‌ها اهمیتی ندارند. با این حال، اگرچه استدلال استقرایی از روی مشاهدات و تجربیات به‌منزله‌ی اثبات نتایج کلی حاصله نیست، باز هم بهترین روش در هماهنگی با سرشت پدیده‌هاست، به طوری که هرچه استقرا عام‌تر باشد استدلال قوی‌تر است. همچنین، اگر هیچ استثنایی در پدیده مشاهده نشود، اعلام می‌شود که نتیجه‌ی حاصل عام است. اما هرگاه پس از آن در آزمایش‌ها استثنایی پدید آید، آن نتیجه با ذکر آن استثنا بیان می‌شود. با این روش می‌توانیم از ترکیبات به اجزای تشکلی‌دهنده و از حرکات به نیروهای ایجادکننده و به‌طور کلی از معلول‌ها به علل آن‌ها، و از علل خاص به علل عمومی‌تر دست یابیم...