نشر نی

‌
‌چاپ ششم منتشر شد
«چگونه یونگ بخوانیم»
ویراستار مجموعه: سایمون کریچلی
دیوید تیسی
ترجمهٔ سپیده حبیب

«جهان امروز به ریسمانی باریک آویزان است و آن ریسمان همانا روان آدمی است.»
کارل گوستاو یونگ

یونگ نخستین ضدروانپزشک بود که باور داشت بیمار واقعی، فرد دردمند نیست، بلکه تمدن غربی است که ناخوش و رنجور شده است. هدف حقیقی او در همه‌ی آثارش درمان دنیای غرب بود.
دیوید تِیسی در چگونه یونگ بخوانیم رویکرد و سبک منحصربه‌فرد یونگ را ــ که هم‌زمان هم علمی و هم پیش‌گویانه است ــ به خواننده معرفی می‌کند. او به بررسی درونمایه‌های بنیادین موجود در کانون روان‌شناسی یونگ می‌پردازد و دیدگاه پویه‌نگر کمال را ــ که به آثار یونگ الهام و انگیزه می‌بخشد ــ تفسیر می‌کند.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ رونمایی کتاب «ناتوانی دولت‌ها در یادگیری»
بررسی چهل سال تجربهٔ مسعود نیلی

با حضور:
محمد طبیبیان
بهمن احمدی امویی
مسعود نیلی
محسن آزموده

زمان: سه‌شنبه ۷ مهرماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

‌
‌‌
«چرا چیزها می‌شکنند»
ادراک جهان از دیدگاه فروپاشی آن
مارک ابرهارت
ترجمه‌ی محمدابراهیم محجوب

وقتی جسمی بر زمین می‌افتد و می‌شکند، در پاسخ به این پرسش که چرا شکست، اغلب می‌شنویم: «چون» زمین خورد. نویسنده معتقد است این پاسخ درست نیست؛ باید بگوییم جسم «وقتی» زمین خورد شکست. به نظر او چرا شکستن جسم دلایل بسیاری دارد که برای درک آن‌ها باید به ژرفنای دنیای اتم و مکانیک کوانتومی سفر کنیم؛ و البته برخی از آن دلایل را هرگز نخواهیم فهمید.
در این کتاب، دکتر ابرهارت استاد دانشگاه کلرادو، در روایتی دل‌نشین، سیری تاریخی ـ علمی (و تا اندازه‌ای فلسفی) را در دنیای رمز‌آلود ماده، این بنیادی‌ترین باشنده‌ی جهان هستی، آغاز می‌کند و با واکاوی موارد مهمی چون غرق شدن کشتی تایتانیک، انفجار سفینه‌ی فضایی چالنجر، و نمونه‌های فراوان دیگر، می‌کوشد بدون استفاده از حتی یک شکل یا یک فرمول ریاضی، از دیدگاهی متفاوت،‌ یعنی از منظر فروپاشی، «فهمی از کلک خیال‌انگیز» هستی به دست دهد.

‌
‌عشق (Amour)
نوعى حالت آرامش معجزه‌آسا كه در آن ظاهراً سلطه خود زير سلطه مى‌آيد. بى‌شک عشق را بسيار به‏‌ندرت مى‌توان در كامل‌ترين شكل آن يعنى آن‌چه عشق «مجنون‌وار» يا «ديوانه‌وار» ناميده‌اند و مرزى تقريباً هميشه دست‌نايافتنى است، به‌دست آورد. عشق پديده‌اى ذاتاً شكننده است زيرا همواره با خواسته‌هايى مبالغه‌آميز همراه است: با برخى «ديوانگى‌ها» (و شايد به همان دليل كه «ازدواج از سر عشق» را چنين برجسته و مبالغه‌آميز جلوه مى‌دهيم باشد كه آن را به‌شدت در معرض خطر طلاق نيز قرار داده‌ايم). عشق در عين حال، همواره زير تهديد بحرانى است كه مى‌تواند حاصل بازگشت به حسابگرى‌هاى خودخواهانه و يا صرفاً بدل‌شدن آن به يك عادت روزمره باشد.

از کتابِ «درسی دربارهٔ درس»
پیر بوردیو
ترجمهٔ ناصر فکوهی

🎧 کتاب صوتی «افیون‌زدگان»
👤 اثر اصغر ایزدی جیران
🎙 با صدای فریاد موسویان
📖 ناظر ضبط: نرگس داورپناه
🎛 طراحی و ترکیب صدا: ساناز هامون‌پو
🎚 ویرایش صوتی: یگانه روحانیان
⏳ مدت زمان: ۰۷ ساعت و ۲۸ دقیقه
🆔@avanameh

‌
‌به تو می‌نگرم
حتی هنگامی که چشم‌هایم بسته است،
من تو را در سینه به بند کشیده‌ام،
به زنجیرِ آه.

شعری از اکتاویو پاز

از کتاب «اکتاویو پاز؛ صدایی از آن خود»
ترجمه‌ی لیلا مینایی

‌
‌«اصول نسبیت»
مجموعه مقالات اصلی در نظریهٔ نسبیت خاص و عام
آلبرت آینشتاین، هنریک آنتون لورنتس، هرمان مینکوفسکی
ترجمهٔ بهنام شیخ باقری

در واقع، اصلاحات و تغییراتی که نظریه‌ی نسبیت خاص در نظریهٔ فضا و زمان ایجاد می‌کند بسیار وسیع است، با این حال یک نکته‌ٔ مهم، یعنی قوانین هندسه، دست‌نخورده باقی مانده است. زیرا قوانین هندسه را حتی در نظریه‌ٔ نسبیت خاص، باید به‌عنوان قوانین موقعیت‌های نسبی اجسام صلب ساکن تلقی نمود، و از یک دیدگاه کلی‌تر باید سینماتیک را قوانین توصیف‌کننده‌ٔ مقیاس‌های اندازه‌گیری و ساعت‌ها دانست. دو نقطه‌ٔ مادی معیّن از یک جسم صلب همواره فاصله‌ٔ ثابتی از یکدیگر دارند که مستقل از محل و جهت جسم و نیز زمان است. دو وضعیت معیّن از عقربه‌های ساعتی که در یک دستگاه مختصات ویژه ساکن است، همواره معرف یک بازه‌ٔ زمانی معیّن و مستقل از مکان و زمان است.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ رونمایی کتاب «ناتوانی دولت‌ها در یادگیری»
بررسی چهل سال تجربهٔ مسعود نیلی

با حضور:
محمد طبیبیان
بهمن احمدی امویی
مسعود نیلی
محسن آزموده

زمان: سه‌شنبه ۷ مهرماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

‌
‌در زمينه‌ی اقتصاد، يكى از مشكلاتِ عمده، از تضاد بين آزادى اتحاد و آزادى رقابت ناشى مى‌شود. لفظ «آزاد» به مثابه تعديل‌كننده‌ی «معاملات تجارى» چگونه بايد معنى شود؟ در ايالات متحد، واژه‌ی «آزاد» به آزادى همه‌ی افراد براى ايجاد مؤسسه‌ی اقتصادى تعبير شده و بدين‌معناست كه مؤسسات اقتصادى موجود اجازه ندارند رقبايشان را از صحنه بيرون كنند مگر با فروختن كالايى بهتر با قيمتى برابر كالاى رقباى خود يا فروختن همان كالا با قيمتى پايين‏تر. از طرف ديگر، بر اساس سنت گذشته معنى آزادى به طور كلى اين بوده است كه مؤسسات اقتصادى آزادند هر كارى مى‌خواهند انجام دهند، از آن جمله تعيين قيمت‌ها، تقسيم بازارها و استفاده از روش‌هاى ديگر براى دور نگاه داشتن رقباى بالقوه. شايد دشوارترين مسئله در اين مورد، از دسته‏‌بندى‌هايى كه ميان كارگران صورت مى‌گيرد ناشى شود؛ از اين‌رو مسئله‌ی آزادى اتحاد و آزادى رقابت از مشكلات بسيار حاد چنين مؤسساتى است.‌
‌
از کتابِ «سرمایه‌داری و آزادی»
میلتون فریدمن
ترجمه‌ی غلامرضا رشیدی

‌
‌‌بنا بر توصیف فایدروس، عشق قوی‌ترین عامل کسب فضیلت و سعادت است، به این دلیل که می‌تواند هنگام انجام فعالیت‌های شریف موجب احساس سعادت شود و هنگام دست‌زدن به کارهای پست احساس شرم پدید آورد. مطلبِ مهم توضیح این نکته است که عشق چگونه می‌تواند عشق به زیبایی والا را در فرد برانگیزاند. اما فایدروس میان زیبایی راستین، که متعلقِ حقیقیِ میل است، و زیباییِ دروغین تمایزی برقرار نمی‌کند. چرا ممکن نیست که فرد، در مسیر نیل به زیبایی، به‌جای جستنِ فضیلت، به التذاذ جنسی اکتفا کند؟
پاوسانیاس با فایدروس هم‌نظر است که عشق می‌تواند به کسب فضیلت بینجامد، اما او واقف است که همۀ اقسام عشق به‌دنبال فضیلت نیستند.به همین دلیل او میان دو گونه عشق تمایز می‌نهد. عشقِ نیک بیش از آنکه جویای بدن باشد در پی نفس است. می‌توانیم بگوییم که عشقِ به بدن با التذاذ جسمانی مرتبط است اما عشق به نفس در پیوند با التذاذ معنوی است، یعنی آن لذتی که از کمال حاصل می‌شود، چه این لذت برآمده از کمال‌یافتنِ معشوق به‌دست عاشق باشد یا برآمده از میلِ معشوق به اینکه عاشق او را به کمال برساند
‌
‌راهنمای خواننده: ضیافت افلاطون
توماس کوکسی
ترجمهٔ سیدمحمدعلی شامخی

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«آموزش در پاورقی»
تحلیلی بر خصوصی‌سازی آموزش عمومی در ایران
فاطمه مقدسی
از مجموعهٔ پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران

آموزش در پاورقی تلاشی است برای فهم وضعیت حاشیه‌ای نهاد آموزش در ایران در بافتار تاریخی آن. خصوصی‌سازی آموزش، یا به تعبیر دقیق‌تر، عقب‌نشینی دولت از مالکیت، عرضه و ادارۀ امر آموزش و شبه‌بازاری‌ساختن آن، وضعیتی است که راه خود را به‌شکلی خزنده و در روندی تاریخی در ساختار سیاست آموزش باز کرده است. این کتاب در وهلۀ نخست، بر آن است که روندها، کنش‌گران و بزنگاه‌های تاریخی پیدایش، استقرار و تثبیت سیاست‌های خصوصی‌سازی آموزش را شناسایی کند و در وهلۀ بعد، می‌کوشد با معرفی و شرح گونه‌شناسی چندبعدی، گسترۀ مفهومی خصوصی‌سازی آموزش را به‌ تصویر کشد و از ابعادی پنهان که تجربۀ آموزش را در ایران امروز کالایی کرده است، پرده بر‌دارد. دغدغۀ دیگر این کتاب پیوند زدن میان گونه‌های خصوصی‌سازی آموزش با پیامدهای آن‌ها بر عدالت در معنای چندبعدی آن است.
نهاد آموزش که نقش مؤثری در تحقق عدالت جامعه دارد، نه‌تنها باعث غنای فرهنگی می‌گردد، بلکه جامعۀ آینده را نیز می‌سازد...

‌
‌آرمان اصلی اصلاح‌طلبان و مشروطه‌خواهان ایرانی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم سرنگونی نظام استبدادی و استقرار حکومتی بر اساس قانون بود. در نظر آنان قانون قبل از هر چیز به‌معنای حکومتی مسئول و منظم بود و بعد به‌معنای آزادی. قانون مالکیت خصوصی را امنیت می‌بخشید و تحکیم می‌کرد، از مصونیت مقامات حکومتی می‌کاست و بر مسئولیت‌پذیری آنان می‌افزود و خطر تعرضات خودسرانه را از جان و مال مردم دور می‌کرد. لیبرالیسم در مفهوم کلاسیک خود می‌کوشید قانون را محدود کند و از دامنهٔ مداخلهٔ دولت بکاهد. مشروطه‌خواهان ایران می‌خواستند حکومت استبدادی را براندازند و حکومت قانون را مستقر کنند. بنابراین مفهوم آزادی نزد اصلاح‌طلبان ایران بیش از هر چیز دیگر خودِ قانون بود. هیچ آزادی فردی بیرون از چهارچوب قانونی میسر نمی‌شد، خواه در اروپا و خواه در ایران. اما به سبب فقدان هرگونه چهارچوب قانونی در جامعهٔ ایران، این نکته روشن بود که بدون قانون هیچ آزادی در میان نخواهد بود، مگر آزادیی که به‌عنوان امتیاز به فردی می‌دادند یا از او سلب می‌کردند. بدین ترتیب مشروطه‌طلبان با تأکید نهادن بر قانون درواقع خواستار آن آزادی بودند که در اروپا از دیرباز به صورت‌های گوناگون وجود داشت. این آزادی، آزادبودن از حکومت استبدادی بود، یعنی مفهومی در ظاهر منفی، اما در ذات خود مثبت، زیرا حق ایمن‌بودن جان آدمی را تضمین می‌کرد.

از کتابِ ‌«ایران جامعهٔ کوتاه‌مدت»
و سه مقالهٔ دیگر
محمدعلی همایون کاتوزیان
ترجمهٔ عبدالله کوثری

نشر نی pinned a file

‌
‌هنگام بررسی مفهوم دولت باید آگاه بود که این مفهوم معضل‌ترین مفهوم در سیاست است؛ هرکس که عمیقاً بدان بپردازد از این نکته آگاه خواهد شد. این امر تنها نتیجه‌ی تاریخ درهم‌پیچیده و یا اهمیت خاص مفهوم دولت در اوضاع سیاسی امروز نیست، بلکه علت آن دوپهلویی و پیچیدگی این مفهوم است که آن را درعین‌حال سهل و ممتنع ساخته است. به‌نحوی که با سهولت نگران‌کننده‌ای با بسیاری مفاهیم و نهادها درهم می‌آمیزد. دولت پدیده‌ای نیست که در نگاه اول به‌خوبی شناخته شود؛ به‌رغم ملموس‌بودنش (که وقتی بخواهیم مثلاً از پرداخت مالیات خودداری کنیم یا بدون گذرنامه کشور را ترک کنیم کاملاً آن را احساس خواهیم کرد) باز هم نمی‌توان به سهولت روی آن انگشت گذاشت ــ زیرا اندیشه یا مجموعه‌ای از مفاهیم، ارزش‌ها و اندیشه‌هایی درخصوص زندگی اجتماعی است. دولت نه نهادی منفعل و بی‌طرف است که بتوان آن را نادیده گرفت و نه حاصل تصادف صرف و ساده است. از آن‌جا که نظریه‌های دولت اغلب هم شکل آن و هم نگرشهای ما را درباره‌ی آن تعیین می‌کنند، فهم نظریه‌های اساسی دولت باید بخشی از هرگونه آموزش سیاسی را تشکیل دهد.

«نظریه‌های دولت»
اندرو وینسنت
ترجمهٔ حسین بشیریه

‌
‌همزمان با برخاستن جنبش مشروطه‌خواهی، گروهی از ایرانیان قفقاز حزبی سیاسی تشکیل دادند و آن را «فرقهٔ اجتماعیون عامیون ایرانیان» نامیدند. شعبه‌های این سازمان در چند شهر قفقاز و ایران ریشه دوانید. اجتماعیون در صحنهٔ سیاسی کشور به صورت عنصری پرتلاش و تأثیرگذار درآمدند. اما چگونگی ایجاد، ماهت، و پیوندهای سازمانی و فکری فرقهٔ اجتماعیون چندان روشن نیست. دسته‌ای از مورخان معتقدند که حزب سوسیال دموکرات روسیه، برای دست‌یابی به کارگران مسلمان قفقاز، «سازمان همت» را به‌وجود آورد. همت، به‌نوبهٔ خود، فرقهٔ اجتماعیون عامیون را بنیان نهاد تا ایرانیان مهاجر را در حزبی یکپارچه گرد بیاورد. به این ترتیب، گفته می‌شود که فرقهٔ اجتماعیون به میانجیگری سازمان همت با حزب سوسیال دموکرات روسیه پیوند داشته و شاخهٔ ایرانی آن بوده است.

«اجتماعیون عامیون»
سهراب یزدانی

‌
‌من می‌خواستم و می‌خواهم ایرانی بمیرم. به جهنم که خیلی امتیاز رفاهی را از دست داده‌ام. اصلاً مهم نیست و خوشبختانه هنوز ایرانی‌ام و قول هم می‌دهم ایرانی خواهم مُرد.
من و کامران و پسرم وصیت کرده‌ایم بعداً از مرگ ما را بسوزانند و خاکسترمان را بریزند در اقیانوس. اما من خواسته‌ام مُشتی از خاکسترم را به ایران ببرند. بخشی‌‌اش را بریزند کنار خانم جان، توی قبرش، چون اخلاق و بی‌نیازی و احترام به عقیدۀ مردم را از او آموختم. می‌دانم حتی فکر کردن به آن برای عده‌ای خنده‌دار است، اما خواسته‌ام مابقی‌ خاکسترم را بریزند در راه‌پله‌های تالار سنگلج، زیر پای تماشاگران تئاتر.
می‌بینید؟ می‌بینید که انقلاب چگونه مرا پرت کرد به غربتی غریب که زیباترین آرزو، رفتن هرچه زودتر به دیار ابدیت است؟‌
‌
‌
از کتاب «زندگی و زمانهٔ آذر فخر»
بازیگر تئاتر و تلویزیون
در گفت‌وگو با امین حق‌ره

‌
‌ماهیت یکی‌شدن در عشق به توضیح مختصر از این قرار است: ما خود را نه بر مبنای خودمان، که بر مبنای یکدیگر تعریف می‌کنیم. در جامعه‌ای همچون جامعۀ روزگار ارسطو، فضائل به‌نحو جمعی یا اشتراکی تعریف و نسبت داده می‌شود؛ ایدۀ فضیلت «فردی یا خصوصی» غیر قابل فهم است. ولی ما قاطعانه میان امر خصوصی و عمومی تفکیک قائل می‌شویم، و نوعاً خصایص شخصی و خصوصی خود را بیش از چهرۀ عمومی خود (که گاه آن را سطحی، غیرشخصی، «مصنوعی»، و صرفاً فریب‌کارانه و ابزاری می‌انگاریم) مهم و ارزشمند می‌شماریم. شخصیت فرد را آن کسانی بهتر درمی‌یابند که «او را واقعاً می‌شناسند»، و برای ما هیچ عجیب نیست که فردی که عموماً به نابکاری مشهور است، صرفاً به گواهی همسر یا یکی از دوستان نزدیکش فردی نیک تلقی شود. در این جهان چندپاره که بر مبنای حریم‌های خصوصی بسیار شخصی بنا شده، عشق حتی بیش از خانواده و مناسبات دوستانه هویت و خویشتن ما را معین می‌کند. وقتی ما دربارۀ «خودِ واقعی» یا «صادق‌بودن با خود» سخن می‌گوییم، غالباً مقصودمان صادق‌بودن با آن تصویری از خودمان است که با آنان که بیش از همه دوست می‌داریم در میان می‌نهیم. ما می‌گوییم (و خلاف انتظار هم نیست که بگوییم) آن خودی که در صحنۀ عمومی ‌نمایش می‌دهیم، آن خودی که در محیط کار عرضه می‌کنیم، آن خودی که به آشنایان نشان می‌دهیم، خودِ واقعی ما نیست. گاهی اوقات ما رنج بسیار می‌بریم تا ثابت کنیم خودی که ما در خانواده نشان می‌دادیم (نوعی تاریخی از عشق) دیگر آن خودی نیست که واقعی‌اش می‌انگاریم.‌‌
‌
‌از کتابِ «دربارۀ عشق»
مجموعه مقالاتی از: مارتا نوسباوم، رابرت سالومون، رابرت نوزیک، لارنس تامس، انت بایر، الیزابت راپاپورت
ترجمۀ آرش نراقی

‌
چاپ سوم منتشر شد
ویراست دوم
«کشف ایران»
تقی ارانی و جهان‌وطن‌گرایی رادیکال او
علی میرسپاسی
ترجمهٔ رامین کریمیان

کشف ایران، با هدف کشف دوبارهٔ «ایدهٔ ایران» از خلال مطالعهٔ زندگی و آثار تقی ارانی، بنیان‌گذار مجلهٔ دنیا، به بازنگری تاریخ ملی‌گرایی (ناسیونالیسم) ایرانی می‌پردازد. کمال مطلوب ارانی این بود که ایران آینده با تنوع و تکثر مردمانش پا در راه پیشرفت‌های علمی و جهان مدرن بگذارد. در اندیشهٔ ملی‌گرایانهٔ او، که در میان جمعی کوچک ولی پرنفوذ از اندیشمندان ایرانی مقیم شهر برلین شکل گرفته بود، قرائتی خاص از مارکسیسم با نوعی اخلاق جهان‌وطن‌گرایانه برای پیشرفت کشور تلفیق شده بود. او ایرانیان را به «مراقبت از میهن» دعوت می‌کرد. در ذهن او وطن‌پرستی عبارت بود از این‌که: «تودهٔ مردم از زمین و آب و آفتاب و معدن یک سرزمین حیات خود را تأمین می‌کنند و در آن سکنا دارند و بدان علاقه دارند.» شاید بتوان گفت ملی‌گرایی ارانی ملی‌گرایی مدنی و در ادامهٔ مطالبات عصر مشروطه بود.
‌
‌▫️بخشی از کتاب

‌
‌
‌‌ملحد مدرن فکر می‌کند که اعتقاد به خدا مربوط به گذشته‌ها است؛ آن‌چه او نمی‌داند این است که او ناخودآگاهانه هنوز هم به خدا معتقد است. آن‌چه مدرنیته را مشخص می‌کند دیگر آن فیگور استاندارد شخص مؤمنی نیست که در خفا به معتقدات خود شک دارد و در عالم وهم و خیال انواع مناهی را مرتکب می‌شود. ما امروزه برعکس، شخصی را داریم که خود را خوش‌باش متسامحی نشان می‌دهد که تمام‌وقت در جستجوی لذت و سعادت است، و ناخودآگاهش مقری است برای انواع مناهی. در این‌جا آن‌چه واپس زده می‌شود نه لذت یا تمنیات غیرمجاز بلکه همان نفس منهی‌بودن آن‌هاست. گفته‌ی «اگر خدا وجود نداشته باشد آن وقت دیگر هیچ چیزی مجاز نخواهد بود» بدین‌معناست که هرچه بیشتر خودتان را بی‌اعتقاد به خدا بدانید، ناخودآگاه شما بیشتر تحت سلطه‌ی منهیاتی قرار می‌گیرد که در خوشی شما خرابکاری می‌کنند (به خاطر داشته باشیم که تز مذکور را باید با نقطه‌ی مقابلش تکمیل کرد: اگر خدا وجود داشته باشد، پس همه چیز مجاز است ــ و این آیا موجزترین تعریف از بن‌بست یک طالبان افراطی نیست؟
‌‌
از کتابِ «‌چگونه لاکان بخوانیم»
اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ علی بهروزی