بیشترین تعداد افراد قابل‌دسترسی برای جنبش‌های توده‌ای را می‌توان در بخش‌هایی از جامعه یافت که کمترین پیوندها را با نظام اجتماعی دارند، زیرا کسانی که کمترین فرصت‌ها را برای مشارکت در زندگی رسمی و غیررسمی جامعه دارند، کمترین تعهدها را به نهادهای موجود دارند.
طبقات کارگر ضعیف‌ترین پیوندها را با نظام اجتماعی دارند، نه فقط چون کمترین عواید را از آن دریافت می‌کنند، بلکه به این علت که آنها از کمترین فرصت‌ها برای مشارکت در آن برخوردارند. به‌علاوه، ظهور نظام صنعتی نوید مشارکت کامل طبقات کارگر در جامعه را دربرداشته است. بر اثر شکاف بزرگی که بین انتظار و واقعیت وجود دارد، اعضای طبقات کارگر بیش از اعضای طبقات دیگر به سوی جنبش‌های توده‌ای هجوم می‌آورند. از این گذشته، چون طبقات کارگر از نظر تعداد بیشتر از طبقات دیگر هستند، جنبش‌های توده‌ای معمولاً بیشترین پیروان خود را از این طبقات جذب می‌کنند. به نظر می‌رسد که این امر در مورد همۀ انواع جنبش‌های توده‌ای، اعم از جنبش‌های فاشیستی و جنبش‌های کمونیستی و سایر جنبش‌های «چپ‌گرای» مخالف نهادهای مردم‌سالار، صدق می‌کند.
«سیاست در جامعۀ توده‌ای»
ویلیام کورنهاوزر
ترجمهٔ وحید بزرگی
Post #9448
2.13K
- ❤ 8
- 👍 5