برای دریافت نوبت پیام دهید 09938084247 اینجا جاییه برای پیدا کردن تکههای گمشدهی خودت از فکرها، احساسات و رابطهها با شخصیت های متفاوت در قالب طنز حرف میزنیم آگاهی قدم اوله، درمان مسیر تخصصی خودش رو داره مریم سادات صادقی روانشناس بالینی
گاهی درد را رها نمی کنیم؛ چون درد، آخرین نشانه و آخرین شکل از حضور چیزی ست که از دست داده ایم.
روان انسان گاهی فقدان را نه با فراموشی، بلکه با نگه داشتن نشانه ای از آن تحمل می کند. آنچه از دست رفته ممکن است در سطح واقعیت ناپدید شده باشد، اما همچنان در جهان درونی فرد حضور داشته باشد.
شنبهها رو دوست دارم چون اول هفتهست و من خوشحالم که قراره با کمک کردن به آدمهای زیادی، هفته رو بسازم. 🌱
چه چیزی قشنگتر از اینکه شغلت، فقط شغل نباشه؛ و هر روزش، فرصتی باشه برای اینکه حال یک آدم کمی بهتر بشه. 🤍 سلام عزیز امیدوار ، صبح شنبه ت بخیر 🌱🔐 مریم سادات صادقی مالواجردی
این را ۳ بار تکرار کنید... من تمام انرژیام را از هر کسی که به من آسیب رسانده است، پس میگیرم. قدرتم را از روابطی که حل نشدهاند، پس میگیرم. قدرتم را از موقعیتها و افرادی که از آنها میترسیدم و از افرادی که میخواستم تحت تأثیر قرار دهم، پس میگیرم. حقیقتم را از هر لحظهای که به خودم خیانت کردم تا "انتخاب" شوم، پس میگیرم. نسخههایی از خودم را که کوچک، آرام یا ناامن بودند، رها میکنم. آنچه را که میتوانم میبخشم و آنچه را که نمیتوانم، اکنون آزاد میکنم. انرژیام کاملاً بازمیگردد. مسیرم روشن میشود. من به واقعیتی که همیشه برای من بوده است، قدم میگذارم. آن را مطالبه میکنم. و همینطور هم هست. سلام صبح بخیر 🌱🤍
تو با تبدیل شدن به یه آدم جدید التیام پیدا نمیکنی، تو با دوست داشتن کسی که همیشه بودی التیام پیدا میکنی. مریم سادات صادقی روانشناس بالینی و طرحواره درمانگر
گاهی برای افزایش انگیزه، لازم نیست هدفمان را عوض کنیم؛ کافی است باورمان را درباره ممکن بودن آن هدف تغییر دهیم.
مزلو در کتاب انگیزش و شخصیت میگوید انسان معمولاً برای چیزهایی تلاش میکند که آنها را دستیافتنی میبیند. وقتی ذهن باور کند رسیدن به هدفی امکانپذیر است، انگیزه و انرژی بیشتری برای حرکت پیدا میکند. اما اگر هدف از همان ابتدا غیرممکن به نظر برسد، اغلب حتی تلاشی هم آغاز نمیشود.
او مثالی جالب میزند: بیشتر مردم آرزوی داشتن یک خودرو را دارند، اما کمتر کسی آرزوی داشتن یک جت شخصی را در سر میپروراند. نه به این دلیل که جت را دوست ندارند، بلکه چون ذهنشان آن را خارج از محدوده امکان میبیند. وقتی چیزی کاملاً دور از دسترس به نظر برسد، حتی ممکن است به یک آرزو هم تبدیل نشود.
شاید به همین دلیل است که گاهی بزرگترین مانع، خودِ هدف نیست؛ بلکه مرزهایی است که ذهنمان برای ممکن بودن آن ترسیم کرده است.
تا حالا دقت کردی بعضی آدمها زیر بارِ مهربانیشان له میشوند؟ هر بار که از ترسِ ناراحت شدنِ کسی، به جای «نه»، «آره» میگویند... یک نفر سنگ دیگری روی دوششان میگذارد. اولش سبک است. بعد میشود دو تا... ده تا... صد تا... تا جایی که دیگر از خستگی، خودشان را گم میکنند. تلخترین بخش ماجرا اینجاست: بیشتر آدمهایی که این سنگها را روی دوشت میگذارند، حتی متوجه وزنش نیستند. اگر همیشه باید خودت را کوچک کنی تا دیگران احساس راحتی کنند، این اسمش مهربانی نیست؛ اسمش فراموش کردنِ خودت است. مرز گذاشتن، خودخواهی نیست. «نه» گفتن، بیرحمی نیست. گاهی تنها راه نجات این است که اجازه ندهی هر کسی سنگی روی دوشت بگذارد. آدمی که همیشه بارِ همه را حمل میکند، یک روز میفهمد سالهاست هیچکس نپرسیده: «خودِ تو چقدر خستهای؟» ✍️ مریم سادات صادقی | روانشناس بالینی
بعضی رابطهها فقط برای آرام کردن ما وارد زندگیمان نمیشوند ، گاهی میآیند تا چیزهایی را درونمان روشن کنند که مدتها ندیدهایم...
ترسها، زخمها، دفاعهایی که پشتشان پنهان شدهایم و بخشهایی از خودمان که هنوز نیاز به رشد دارند.
عشق سالم همیشه آسان نیست. گاهی کمک میکند خودمان را واضحتر ببینیم، از منطقه امنمان بیرون بیاییم و با قسمتهایی از وجودمان روبهرو شویم که سالها از آنها فرار کردهایم.
اما هر رنجی نشانه عشق نیست. رابطه سالم قرار نیست ما را کوچک کند یا هویتمان را بگیرد؛ قرار است کمک کند به نسخه آگاهتر و واقعیتری از خودمان نزدیک شویم.
گاهی یک رابطه، آینهای است که به ما نشان میدهد کجای مسیر نیاز به شناخت و ترمیم داریم.
🌱 مریم سادات صادقی مالواجردی روانشناس بالینی
این پست هرگز جای درمان، تشخیص یا رواندرمانی را نمیگیرد.
جالبه بدونید پژوهشهای جدید نشون میدن حال خوب، فقط از رابطههای عمیق نمیاد٫ حتی یک گفتوگوی کوتاه با فروشنده، همکار، همسایه یا کسی که هر روز میبینید، میتونه احساس تعلق و شادی رو بیشتر کنه.
روانشناسها به این ارتباطهای کوتاه میگن Weak Ties (پیوندهای ضعیف). رابطههایی که شاید صمیمی نباشن، اما نقش مهمی در احساس تعلق و سلامت روان ما دارن.
شاید امروز، یک سلام، یک لبخند یا چند جملهی ساده، بیشتر از چیزی که فکر میکنید حال خودتون و یک نفر دیگه رو تغییر بده. 🌱💚
صبحتون بخیر.
مریم سادات صادقی مالواجردی روانشناس بالینی و طرحوارهدرمانگر
هرچه از نظر هیجانی بالغتر میشوی، کمتر زخمِ رفتار دیگران را به حساب ارزش خودت میگذاری.
آرامآرام میفهمی که شیوهای که آدمها با تو رفتار میکنند، بیش از آنکه بازتابِ تو باشد، آینهی رابطهای است که با خودشان دارند؛ رابطهای که از نگاهشان به خود، ظرفیت هیجانیشان و وضعیت سیستم عصبیشان شکل گرفته است.
دیگر خودت را با سردی، بیتوجهی یا ناتوانی دیگران در دوست داشتن و ارتباط برقرار کردن قضاوت نمیکنی. میدانی هرکس فقط به اندازهی وسعت دنیای درونیاش، زخمهای التیامنیافتهاش و توان روانیاش میتواند دیگری را ببیند، درک کند و دوست بدارد.
و این شاید یکی از عمیقترین نشانههای بلوغ باشد؛ اینکه بفهمی ارزش تو، هرگز با نحوهی رفتار دیگران تعریف نمیشود.
مغز ما تفاوت بین شروع کردن و حال و حوصله داشتن رو اونقدر که فکر میکنیم متوجه نیست. خیلی وقتها منتظریم اول انگیزه پیدا کنیم، بعد دست به کار بشیم؛ اما واقعیت اینه که انگیزه، بیشتر از اینکه قبل از عمل بیاد، بعد از شروع کردن ایجاد میشه. پس اگر امروز کاری هست که مدام عقبش انداختی، فقط پنج دقیقه شروعش کن. نه بیشتر. احتمال اینکه بعد از اون ادامه بدی، خیلی بیشتر از چیزیه که فکر میکنی. امیدوارم امروز برای همهمون، روزی آروم، پربرکت و پر از قدمهای کوچیک اما مؤثر باشه. 🌱💚 صبحتون بخیر. مریم سادات صادقی روانشناس بالینی و طرحواره درمانگر