✏اندیشه های رضاکردبچه

🍀💐🍁 این کانال‌ها دلنشین‌ترین‌ کانال‌های تلگرام‌اند


🧿 باغ قصه‌‌ها
@TheStoryGarden
📕 یه مرد امیدوار
@happy_private_life
🌻 کافه کتاب صوتی
@CafeBookAudio
🍎 موسیقی سنتی تکنوازی سنتور
@Msantoor
🍀 وکیل دادگستری
@ADLIEH_TEAM
🌻 کتابخانه کودک ونوجوان
@childrenbook
🍎 شعر بهانه‌‌ای برای عاشقی
@kolbeh_sher_delaviz
🍀 میان‌بُر رسیدن
@romanceword
🌻 دوره فن ترجمه زبان علوم سیاسی و متون مطبوعاتی
@policyinact
🍎 درمان رابطه با EFT
@Efttrapy
🍀 مهارتهای زندگی
@maharathayezendegimahmudi
🌻 بهترین کتابهای صوتی موفقیت وبیداری
@ganonjjazb
🍎 پارسی سخن بگوییم و زیبا بنویسیم
@FARZANDAN_PARSI
🍀 نردبان نور♡
@shine41
🌻 دل واژه های تنهایی
@gandomzaran
🍎 یادگیری لغات با اخبار انگلیسی
@english_ielts_garden
🍀 ماورا ، پاکسازی ، جذب
@beyondmeta666
🌻 باغبون خودت باش
@Maryamgarden
🍎 بلبلی برگ گلی
@Bolbolibargegoli1397
🍀 آموزش گام به گام زبان انگلیسی
@English_Points_New
🌻 انگلیسی کامل Complete English
@englishteaching1398
🍎 هفت هزار سالگان
@abcdef123456_Hafthezarsalegan
🍀 دنیای فرشتگان بیداری معنوی
@nosehalo666
🌻 قدم‌ به‌ قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
@Grammar_in_use25
🍎 باغ بهشت و سایه ی طوبی
@Bagebeheshtosaiietooba
🍀 لغات انگلیسی GRE 3500
@gre3500book
🌻 زندگی را بساز
@LifeManage
🍎 جامعه مدنی(فلسفه. تاریخ. اجتماع)
@civilizers
🍀 فیلم خوب، حال خوب 🍿
@mediafilm10
🌻 آموزش فن بیان و مهارتهای ارتباطی| میترا اللهیاری
@FaneBayan_MitraAllahyari
🍎 فنــــــاوری اطلاعات ، کامپیوتر، ICDL
@Azsefr_beyek_test
🍀 تاریخ میانه
@midhistor
🌻 دانایــــی توانایـــی است|کتابــــ YAR
@Azsefr_beyek_ketab
🍎 ضرب المثل ، آرایــــه ، شعـــر FARSI
@Azsefr_beyek_farsi
🍀 شـعـر🦋
@Zibatarin_beyt
🌻 مَـسـیــرِ آرامِــشْ 🩵
@ravanshenasivaerfan
🍎 علوم و فنون ادبی
@aroozgafyie
🍀 حال خووب بایک فنجان" قهوه☕️"
@Ghahvee_Ghajar
🌻 سرزمین شاعران
@sarzaminshaeran
🍎 نشر کودک و نوجوان مدادشمعی
@medaadshamei
🍀 آموزش زبان انگلیسی با هنر
@art_english1
🌻 سخن بزرگان
@quotesofthegreats1
🍎 ویتامین های بین المللی
@VitaminTherapyOnemore
🍀 کنکور ارشد رشته زبان انگلیسی
@arshadwadoctrazaban
🌻از خودت شروع کن/روانشناسی و رابطه
@daroonraz
🍎 اخلاق و صفات اخلاقی ethics
@morality2026
🍀 مراقبه، یوگا و مانترا
@KolbeyeNoorAa
🌻 حضـرت‌عـشق‌مـولانای‌جان
@molaanayJaan
🍎 شعر و غزل برای هر سلیقه ای
@shahresherr
🍀 کنکــــور ارشــــد | تست test
@Azsefr_beyek_text
🌻 جامعه و سینما
@R_kordbacheh
🍎 محفل شعر و آوا
@mahfelshearvaava
🍀 آینه های خیال
@ayenehayekhiyal
🌻 گزین بیت های فارسی
@Takbeitfarsi
🍎 کانال شور عاشقی
@wcbmm
🍀 تاریخ روایی ایران
@oldhistor
🌻 روانشناسی همراه با پرسش و پاسخ
@ChannelGanjineh_Ravan
🍎 سابلیمینال سلامتی
@sub_moonbrilliant
🍀 ده دقیقه کتاب🎙
@peyke_pouyesh
🌻 خانه ی دوست
@khanehy_doost
🍎 زیباترین اشعار و دلنوشته
@aftabmahtabi
🍀 رازهــــای بازار کار و کارآفــــرینی
@Azsefr_beyek
🌻 انگلیسی آسان با|𝙀𝙣𝙜𝙡𝙞𝙨𝙝𝙩𝙪𝙗
@Englishtub
🍎 الفبای توسعه ایران
@Alefbaietousee
🍀 هُنر شَراب زِندگی‌ست 🍷
@Geraf_art
🌻 راز موفقیت در فهم درسته
@Audio_Books_24
🍎 جعلیات ادبی
@jaliateadabi
🍀 مجله ی هنری
@tasavirhonarie
🌻 کسب درآمد در خانه برای بانوان
@banovanehonarmandvakarafarin
🍎 کافه موزیک
@moosigi98
🍀 قلمرو زبانی
@zabanfarsiva
🌻 آموزش رایگان مشاغل خانگی
@honarkadeh_aftab96
🍎 ادبیات فارسی متوسطه دوم
@farsiem2
🍀 متن دلنشین
@aram380
🌻 قرابت و ضرب المثل
@gerabatmanai
🍎 یک فنجان کتاب گرم
@ketabkhaneadabi1398
🍀 اشـعـار ناب و ماندگار ‌‌‌
@delaviztarin_sher_jahan
🌻 آموزشگاه طبی سید
@samsadeghitebeslami
🍎 جادوی گیاهان دارویی طب سینوی
@teb_sinawi
🍀 آموزش رایگان بورس از مبتدی تا پیشرفته
@ECONVIEWS
🌻 کتاب گویای من
@ketabegooya_man
🧿 دل تراپی
@Del_Therapy


🌾🌲🍀 هماهنگی برای تبادل
@mrgp_1

✏اندیشه های رضاکردبچه pinned a video

🔹️وقتی خشونت، زبانِ ناگفته‌های ما می‌شود

✅️همیشه معتقدم هر کنشِ خشونت‌آمیزی در جامعه، یک «فریاد خاموش» است. در گفت‌وگوی اخیرم با خبرگزاری رکنا، سعی کردم نه فقط به «چراییِ» بروز اعمال خشونت آمیز در جامعه ؛ بلکه به «چگونگیِ» زیستن در شرایطِ بحرانی امروز بپردازم..در این گفت‌وگو از نهادهای میانجی و «اتاق‌های خشم» تا اهمیتِ فعالیت‌های جمعی حرف زدیم. جامعه‌ای که مجرایی برای ابراز هیجان، تخلیه اضطراب و همبستگی ندارد، دیر یا زود دچار «آنومی» می‌شود.
به عنوان کسی که سال‌هاست از لنز دوربین و نگاه جامعه‌شناسانه، روایتگرِ قصه‌های مردم است، می‌دانم که ریشه بسیاری از آسیب‌ها در نبودِ امنیتِ روانی و اقتصادی نهفته است.


#رضا_کردبچه

@R_kordbacheh

"وقار یک تنهایی

همیشه از هیاهوی بی هدف

بلندتر است.."









✍ 📸 رضا کردبچه



@R_kordbacheh

✏اندیشه های رضاکردبچه pinned «‍ 🔹️"مردِ خود چهره فروش" ✅️مهران مدیری اگرچه هنرمند و طنازی  موفق در دوره ای از فعالیت کاری خودش بوده که به نوعی  با‌ زبان نیشدار طنز در برخی بزنگاه های تاریخی سعی در تلطیف کردن شرایط بد اجتماعی را داشته، اما در سالهای اخیر به جای عرضه هنر خلاق خود( با این…»

‍ 🔹️"مردِ خود چهره فروش"

✅️مهران مدیری اگرچه هنرمند و طنازی  موفق در دوره ای از فعالیت کاری خودش بوده که به نوعی  با‌ زبان نیشدار طنز در برخی بزنگاه های تاریخی سعی در تلطیف کردن شرایط بد اجتماعی را داشته، اما در سالهای اخیر به جای عرضه هنر خلاق خود( با این مجموعه اخیر ۳ هزار چهره )علاوه بر اینکه در ورطه تکرار سریال سازی خویش گرفتار شده ؛ به نوعی در فکر فروش و عرضه بصری چهره دیگری از شخصیت ناهمگون و گلدار منقش به گلهای فریبنده خویش شده است.!
بعبارتی گویی چهره واقعی و حقیقی او از آنچه او دارد در آن تیپ نقش بازی می کند هزاران  مرتبه فریبنده تر و به قول امروزی چاخان تر است! هنرمندی که  همواره کفه پربار  ترازوی منفعت شخصی اش از کفه سبک و خالی طرف مردم ایستادن سنگینی بیشتری می کند  تا جایی که حتی نتوانست بر سر نقل قول معروف خود : "هیچ  فریمی از من در هیچ شبکه ای پخش نشود" محکم بایستد.
بنظر می رسد او در مجموعه "مرد سه هزار چهره" کمترین فاصله را با خود واقعی اش -مرد خود چهره فروش- دارد و بیشترین فاصله را با حقایق تلخ وگزنده جامعه گرفته است؛ از اینرو که شوخی های دم دستی و نخ نما شده او با حقایق فاجعه باری نظیر جنگ، گرانی، تورم، تحریم های همه جنبه و.. همخوانی نداشته و آن کارکرد اساسی خود را در جامعه مخاطبین از دست داده و به تعبیری دیگر جواب نمی دهد. جامعه ای که در این شرایط دهشتناک اقتصادی و تحریم های ناشی از جنگ  شاید خنده آخرین اولویت مخاطبان شریفش باشد و ادامه بقا و دوام آوردن حیاتی ترین انتخابش!
در نهایت شاید بتوان گفت آن چیزی که  بدتر از دروغ گفتن به مردمان یک جامعه است ،اینست که مردمان آن جامعه را با همان دروغ بخندانی!



✍رضا کردبچه


@R_kordbacheh

‍ ‍🔹 " این آشوبِ اندوه مقدس"

۱) نیچه درکتاب چنین گفت زرتشت می گوید: «انسان بایددرخود آشوبی دیوانه داشته باشد تابتواند ستاره‌ای رقصان به دنیا آورد» و دراینروزهای مکنده اضطرار و اضطراب، در این روزهای یاس وترس که  روح و روانمان بسوی گودالهای موهوم فرداها درحال فرو نشست است، تنهااندوه مقدس است که میتواند ما را به زیستن های سرخورده مان باز گرداند...این اعتراف به آشوبی اندوهناک اما مقدس به زندگی های نکرده مان، به خواسته های نرسیده مان وشادی های سرکوب و منکوب شده مان، همچون خروشی انباشته درلایه های عمیق  اندوه اندود، خشم آلود وسرکش همچون سیاهی سرمه ای کشیده بر چشم تنگ و کشیده رنجیده زندگی!

۲) آنچه اینروزها درجریان های پرانرژیک زندگی شهری مان در شبکه های اجتماعی مشاهده می کنیم‌، همچون پر شدن‌کافه ها، برگزاری ایونت ها و دورهمی ها، کنسرت های خیابانی و یا شنیدن آوازه خوانهای مغموم و تنها نظیر این بانوی خوش صدادرمکانهای عمومی،همه و همه اعلام همگانی نقضِ نقصان سرکوبی ست که سالهاست جامعه متحمل شده ودر خروش آتشفشان برآمده از امیال سرکوب شده که سالیان سال در روانمان دلمه چرکین بسته است؛که اکنون درحال هم شکستن است.یک پارادوکس متعالی ازسهم خواهی فردی تک تک افراد جامعه ازحداقل های زیستن، ولو به قیمت جان کندن و جان دادن برای آن!

۳)اما آنچه درصدای این بانوی بریده چشم از جهان به گوش می رسد اینست که اگر چه سرنوشت اندوه ، نگاهش را به جهان بسته  و بریده است اما صدایش را هنوز نبریده  و او تاب آوری اش را در گوش جهان و گوش ما فریاد میزند..




✍ #رضا_کردبچه

@R_kordbacheh

✏اندیشه های رضاکردبچه pinned «‍ ‍‍✅️امروز روز جهانی عکاسی ست و من میخواستم تصویری از رمزگانِ جهان ناموزونم را در قابی زیبا به چنگ بگیرم و به اشتراک بگذارم ، بطوریکه  تمام جهان من باشد..و این عکس ها ،دقیقا جهان زیبای منند و جانِ جهنده من‌ که در شکوه فرتوتِ سالخوردگی آنرا باز تعریف می کنند..تکیدگی…»

‍ ‍‍✅️امروز روز جهانی عکاسی ست و من میخواستم تصویری از رمزگانِ جهان ناموزونم را در قابی زیبا به چنگ بگیرم و به اشتراک بگذارم ، بطوریکه  تمام جهان من باشد..و این عکس ها ،دقیقا جهان زیبای منند و جانِ جهنده من‌ که در شکوه فرتوتِ سالخوردگی آنرا باز تعریف می کنند..تکیدگی های در کنار هم.
مادرم  کجیده در حال اصلاح موهای سپید پدر خمیده ام ، آن موهای کهکشان راه پیری و ستاره های شیری رنگِ یکدست که برق می زنند  در ایستایی روز ، در  کشیدگی سیاهی شب..
آن دست‌اصلاح کننده مادر و آن بازوی نان آور پدر همه در یک قاب...در یک قابِ ناب،  در یک تاب آوری چشمان اشک آلودم هنگام ثبت این توامان، این توامان هارمونی رشد دهنده حزن آلود، آن دستان پناهنده و تنان خمیده راست قامتان زندگی من...
من از عزیزانم عکس می گیرم که فرصت جاودانگی در غیاب داشته باشند برای من و رد حضورشان با گذر بی رحم زمانِ هار و درنده، از پاره های وجودم رها نشوند و از دست نروند ..اگر چه در نمایی ساده وبی پیرایه، در قابی آنی و بدون ادا، بدون ژستِ آن جفت فرد فرد ..آن جفت منفرد فرو رفته در زیست جهان های فردی خود..
می گویند عکاس هنگام گرفتن عکس یک تکه ای از روح سوژه را باخود می برد..اما آنچه نمی گویند اینست که از روح عکاس نیز تکه ای کاسته می شود و اینچنین است  که در این عکسها، گویی تکه هایی از من در تنان آن دو تن حلول یافته و باقی خواهند ماند...در تنانِ تکیده تکیه من!




✍رضا کردبچه

@r_kordbacheh

✏اندیشه های رضاکردبچه pinned «‍ 🔹️سلفی گیران ✅️تحلیل جامعه شناختی پدیده سلفی و عوامل اجتماعی موثر بر شکل گیری آن ۱)اگر از اولین سلفی گرفته شده پس از ورود دوربین در تاریخ ایران توسط ناصر الدین شاه خود بزرگ پندار در آیینه کاخ گلستان گذر کنیم؛ تا امروزه روز،پدیده سلفی وخود عکس انگاره های…»

‍ 🔹️سلفی گیران

✅️تحلیل جامعه شناختی پدیده سلفی و عوامل اجتماعی موثر بر شکل گیری آن

۱)اگر از اولین سلفی گرفته شده پس از ورود دوربین در تاریخ ایران توسط ناصر الدین شاه خود بزرگ پندار در آیینه کاخ گلستان گذر کنیم؛ تا امروزه روز،پدیده سلفی وخود عکس انگاره های بسیاری گریبان ریخت بی ریخت انسان مدرن را همچون قلاده ای خود زیبا پندار گرفته است :از سلفی در هوا،سلفی در زمین،از سلفی در دستشویی، سلفی در رستوران، سلفی در رختخواب، سلفی با همخواب، از سلفی با مردگان تا  سلفی با بازماندگان، سلفی با این سلفی با آن، سلفی با هیچ، سلفی با پوچ...
واقعا سوال اساسی این یادداشت این است که عوامل اجتماعی گرایش انسانِ هاج واج عصرحاضر برای حضور مستمر و تاکید بر بازتکثیر خود در عکسهای خود انگاره محور چیست؟

۲) اگر این جمله "من می اندیشم ،پس هستم" رنه دکارت را در آغاز عصر مدرنیته ، شروع  شناخت شهودی انسان درباب هستی جهان بدانیم؛ شاید بتوان گفت درعصر حاضر این جمله "من عکس سلفی می گیرم ، پس هستم" را نمود غیر واقعی وکمالِ دروغین ظهور منِ حاضر یا هستی فیک انسان کنونی در هجوم همه جانبه عصر دیجیتال و‌گیر افتادن جنبه های مختلف هویت انسانی در تارهای تنیده شده نامرئی شبکه های اجتماعی دانست..بازنمایی هویت های جعلی که تنها از طریق بازتکرار و مصرف آنی و لحظه ای صفحات مجازی تعریف می شوند

۳) اگر انسان گذشته سعی می نمود که صورت جهان را  از طریق تصویرگری در نقاشی، راز های نانوشته درونی آن را از طریق کلمات در شعر و ادبیات، و نوای محزون نهان قلب هستی را از طریق موسیقی باز آفرینی کند و از آن طریق خود را بهتر و بیشتر بشناسد..شاید بتوان گفت در عصر حاضر نوعی شناخت و بازآفرینی جهان از طریق ثبت از طریق عکاسی و سوژه قرار دادن جهان هم به آن افزوده شده..اما هنگامی که به جای جهان ،خود انسان جایگزین مدام و کسل کننده سوژگی لنز خود قرار می گیرد.گویی میخواهد خود را به زور در قابی زننده  و به فاصله کانونی یک دست در گوشه ای از آوار دیوار مخروبه و بهم ریخته  کانون جهان آویزان و پیوست کند!





✍️#رضا_کردبچه


@R_kordbacheh

"هر سربازی
در جیب‌هایش
در موهایش
و لای دکمه‌های یونیفورمش
زنی را به پادگان و خدمت می‌برد.
آمار اعزامی‌ها همیشه غلط بوده است؛
این دو سال
دو نفر را از پا درآورده،
سرباز و زنی که
در میان قلبش بود..."




@R_kordbacheh

✏اندیشه های رضاکردبچه pinned «‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍🔸️از قیصر بزم یا قیصر رزم ۱) از قیصرِ رقص و بزم تا قیصر جنگ و  رزم، از آوازه خوان آنور آبها تا چهره عوض کرده در اینور خاکها... از مُلون های بی درنگ عوض کرده رنگ...از چهره به چهره درآمده اما بی صورت مانده..از قلابهای گرفته به دست در منفعت های…»

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍🔸️از قیصر بزم یا قیصر رزم


۱) از قیصرِ رقص و بزم تا قیصر جنگ و  رزم، از آوازه خوان آنور آبها تا چهره عوض کرده در اینور خاکها... از مُلون های بی درنگ عوض کرده رنگ...از چهره به چهره درآمده اما بی صورت مانده..از قلابهای گرفته به دست در منفعت های شخصی همچون ماهی های لیز، ماهی های آبهای موج دار  دندان گیر ،ماهی های تُن تاریخ گذشته وارداتی به ایران بازگشته! کنسروهای صدای زنگ زده...از صدای بازاری وامانده در بین سود و زیان چرتکه های دوزاری..از خواننده های پیک به دست  آنطرفی تا رجز خوان های پرچم بدست اینطرفی...از تکالیف بی تکلیف مانده در کدام خاک؟!

۲) براستی آیا این گونه رونمایی ها از چهره های بی چهره لس آنجلسی در تهرانجلس بعد جنگ را میتوان حرکت به سمت نوئی رنسانس صوری دینی یا جامعه نودینی _ نومذهبی فیکِ برآمده از پساجنگ همسان دانست؟  نظیر اتفافات ساختار شکنانه دینی یا رنسانس های مذهبی در کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند عربستانِ پسادین و یا پسا انقلابهای عربی( پرپایی کنسرت های رقص و آواز سلبریتی هایی نظیر جنیفر لوپز، باز شدن کلوپ های شبانه، برپایی مسابقات اتومبيل رانی فرمول یک و....)

۳)  اگر به فرض محال پاسخ ما به سوال مطرح شده بالا مثبت باشد و نوعی روشن بینی و باز شدن فضاهای بسته گذشته و واگشایی نوعی پاساژهای فرادینی نظیر آنچه در کشورهایی نامبرده اطراف منطقه اتفاق افتاده است در کشور ما نیز رخ داده باشد، آیا اینگونه فضا سازی های تزیینی- پولکی و رُمان زده قرمز ،تاثیری در ساختارهای معیوب اقتصادی- اجتماعی و فضاهای بسته سیاسی ما خواهد گذاشت و یا از آن  گشایشی حاصل خواهد شد؟ آیا  رنج های حاصل از تورم روزافزون و گرانی های کمر شکنی که به خصوص پس از جنگ نصیب مردمان نجیب کشورمان شده و تروماهای ذهنی پسا جنگ که در خاطرمان مثل قارچ سمی در حال رشد و نمو است، با اینگونه نشئگی های موقتی و مناسبتی و تاریخ مصرف دار بهبود پیدا خواهد کرد؟




✍#رضا_کردبچه






@R_kordbacheh

‍ 🔹ساقی  سرت سلامت!

✅نگاهی تحلیلی به ساقی های vpn و نحوه عملکرد آنها در فضای مجازی...

۱)جان تامپسون از نظریه پردازهای معاصر دنیای رسانه ،سه نوع کنش متقابل متمایز را در خصوص شکل گیری ارتباطات انسانی برشمرده است..الف)"تعامل رو در رو" که انسانها باحضور فیزیکی و زبان گفتاری با هم در ارتباط مستقیم هستند..ب)"تعامل با واسطه" که شامل کاربرد فناوری رسانه ها مانند نامه و کاغذ در دهه های گذشته و تماس های الکترونیکی و فضای مجازی در عصر حاضر است .وتعامل سوم "شبه تعامل با واسطه" که تعاملی یکطرفه و یکسویه ای است که از طریق وسائل ارتباطات جمعی نظیر تلویزیون و رادیو که گیرنده دخل و تصرفی در دریافت آن اطلاعات ندارد،صورت می گیرد..
بدیهی ست که هرچه نظارت نهادهای قدرت وساختارهای ناظر در شکل گیری گفتمان های  مستقیم و رو در رو بین انسانی شدیدتر و مانع حضور آن شوند؛ ارتباطات بین انسانی به سمت نوع دوم و سوم  از تعاملات یعنی  تعامل با واسطه و شبه واسطه کشیده می شود.. حذف حضور فیزیکی و غیاب افراد ، استفاده از نشانگان بصری نظیر صورتک های ناشناخته، انفعال و ایفای نقش گیرنده گی صرف ( بیننده بودن غیر مختار) بدون دخل و تصرف در انتخاب پیام ها و برنامه ها و غیره.

۲) اما یک استثنا تمام عیار درجامعه متورم کنونی ما در حال شکل گیری ست که می توان به ضرس قاطع گفت که آن را در هیچ جغرافیایی جهانی نمی توان یافت و آنهم حضور واسطه های مخفی و یا "ساقی های vpn" در نقش میانجی ها یا واسطه های دسترسی به اطلاعات آزاد فضای مجازی ست که در خفا ورود به اطلاعات دنیای آزاد و دسترسی به آنرا دست به دست می کنند ..ساقی هایی نظیر ساقی های مشروبات الکی که نقشِ حال خوب کن های موقتی مجازی را در جامعه ایفا می کنند.. ساقی های وصل کننده و  مست کننده که به اجبار باید رد آنها را نه در کوچه و خیابان، بلکه با پرسه زنی در کانال های ارتباطی مجازی به سختی پیدا نمود... کیفیت اتصال و درصد گیرایی آن وی پی ان ها( بر اساس حجم گیک به مثابه حجم پیک) نیز به هزینه های دریافتی این ساقی ها برای فروش جنس خوب یا تقلبی بستگی داشته که بین مبالغ هنگفت مختلف  تعیین در نوسان  است و حتی کار را به رقابت  بین این دلالان و بساطِ حراجی های فروش اینترنتی، خرده فروشی -عمده فروشی، ایجاد نمایندگی مجاز در سراسر کشور و  یا دستفروش های محلی یا ساقی های شناخته شده محلی vpn کشانده است...ساقی هایی که شاید بتوان گفت در این وضعیت خفگی و خمارگی سرشان سلامت باد !



✍️#رضا_کردبچه



پ‌ن:

(اتصال من به شبکه های مجازی هم با آشنایی وخرید از یکی از همین ساقی های vpnبرقرار شد!)



@R_kordbacheh

‍ ‍ ‍ ‍✅ در سرزمین من ،آرزوها بال ندارند با چشمانی دوخته به آسمان...چرخ دارند...چهار چرخ و یک بدنه مشکی و روبان سیاه زده همچون تابوتی رونده و ناکام به سوی گورهای کور...چشم دوخته به بلعنده گور..‌رونده بروی دستهای مشایعت کننده عزادار...به سوی قعر خواسته های جوانی همچون ساقه ای رونده و خیزنده بر خاک سرد.. خاکِ حاصلخیز کشتزار مرگ...مرگ های حاصلخیز کال و نرسیده به خواسته های ناچیز...
در سرزمین من آرزو معنا ندارد، بلکه دندانه های زخم درنده و جونده ای دارد همچون جانوری بی رحم بر جان های شیرین جوان و خون دار...برخونهای جهنده بر کف خیابان...بر دست و‌ پا زدن های مدام قبل از جان دادن و نخواستن از دل کندن از بدن های نحیفِ غریزه و نوشکفته ی شکسته...در سرزمین من آرزو نهایت با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت ، ببخشید با سرعت  ۲۰۰ کیلومتر بر مرگ از جان های پر پر جلو بزند و بر کف خیابان بریزد ، در کوچه ها و گوشه های این شهر  رد خون و لاستیک باقی بماند..همچون ۲۰۷ مشکی و نهایت آرزویی شتابناک و  ترمز بریده به سوی گودال های چال و تاریک..
درسرزمین من آرزوها صورتکهای غمگین و نحیفی دارند زیر سن بلوغ که هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده اند...و موهای صورت های پسرهای جوان هنوز در نیامده بود وطعم شیرین عشق را در آغوش نکشیده به بند مرگ را به آغوش کشیده دور می شوند دور..
چه جوانانی ببین...




✍#رضا_کردبچه



@r_kordbacheh

‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ 🔹️داغدارانِ این سوگ جمعی منکوب!

✅️تحلیلی بر فیلم شاهکار همنت (Hamnet) اثر کلوئی ژائو

۱) رولان بارت درکتاب خاطرات سوگواری می نویسد: "ما دردها ، زخم ها و سوگ های خود را فراموش نمی کنیم ؛ بلکه چیزی خالی درونمان آرام می گیرد.." شاید این جمله رهیافت نهایی وغایی از فیلم  شاهکار Hamnet باشد ..فیلمی در توصیف خلا و حفره های عمیق به جا مانده از رنج مجسم در تن آدمی و بی کرانگی اندوه فردی و از دست دادن و فقدان عضوی از نهاد خانواده(از دست دادن فرزند خانواده شکسپیر و بی قراری اگنس مادر بر بالین مرگ ) و در ادامه تسری و گسترش آن رنج مستمر به حیات جمعی جامعه ..رنجی جمعی در کالبد تک تک افراد که در آن هر اندوه شخصی به اشتراک جمعی در می آید و به عبارتی رنج هر فرد در نهایت به تجربه زیسته جمعی بدل  می شود..از دست دادن فرزند و چگونگی کنار آمدن والد با جای خالی آن ،بدل به تجربه ای مشترک می شود که‌گویی تمام آحاد جامعه با آن درگیر می شوند و همدردی و همراهی دست های تماشاچیان نمایشنامه هملت با دست های از دست داده همه مادران همنت ، تناظری باشکوه در نمود این داغداران سوگ جمعی منکوب!

۲)چه قرابت و تناظر غمینی ست تجربه دیدن این فیلم در خیال تصویر و دیدن داغ های واقعی مادران و پدران این ایامِ شوم و ناکام و نگریستن به گریستن تلخ آنها..از دست دادن های خونین در کوچه ها و گوشه ها.. ما گویی به پرسه های جاودانگی داغ و سکوتِ سهمگینِ سوگ خویش عادت کرده ایم، به حفره ها و تو رفتگی های سیاه خالی در بند بند تنمان که هیچگاه پر نخواهد شد...به جز انباشته از کشته های پشته..
به راستی اگر چه در سده های پیشین دیدن تراژدی های نمایشنامه ای همچون هملت بروی صحنه، تلخی یک داغ را زنده می کرد و مردم به تماشای آن می نشستند، اما اکنون شاید هر نما و تصویری در شبکه های اجتماعی، خود صحنه پاره پاره  و ضجه ضجه هایی ست برای عزاداران این خاک و نمایش خونین شان..گویی ما از پشت گوشی های تلفن های همراه خود، در نقش همان همراهان و تماشاچیان صحنه نمایش به تماشای رنج دیگران ،هم خونان و هم میهن هامان شرکت جسته ایم...ما عزادارانی تنها که در اندوه تنهای خویش با یکدیگر پیوند خوردیم.در سکوت سوگ خویش!




✍️🎬 #رضا_کردبچه



@R_kordbacheh

‍ ‍ ‍ ‍ ✅‍ گلوله شکوفه می دهد در سرخی خاکِ جان... رنگ باز می کند آخرین یاد ، آخرین نگاه ، آخرین لباس مانده درتن ، آخرین بوسه قبل رفتن ،آخرین حفره های خونین دهن باز کرده بر بدن ، آخرین دوستت دارم های شبانه در جان دادن ها و نفس های واپسین.. و جان های پرپر که در خیابان های مطهر شهر عطر افشانی می کنند...دختری که جای جان دادن پدر را بوسه می زند بر خاک...دختری که سجده می کند بر ردِ خونِ پاکیده در غلت...دختری که در آغوش می فشارد آخرین آغوش نگرفته پدر را تا دل سیر گریه...دختری که بر سینه می کوبد خشمش را، حبس می کند نفسش را تا که فراموشی نگیرد آرام ، آرام نگیرد قلب از فقدان... عطرِ تنِ واپسین جان های آخر بر کف خیابان های مقدس، ماندگاری بیشتری دارد در تن چاکیده وطن، که تاریخ را  از جانفشانی های آن برای نسلها ی بعد مدهوش می کند...عطر نارس و گس آزادی ست در جای جای تنمان..
به راستی لالم و نمی دانم چگونه طاقت این زبان ،این سکوت خون را در دهان می چرخاند و مزه مزه می کند...
روزها به کف خیابانها چشم می دوزم و به گلوله هایی که دوخته شده است در جریحه های تنان جوان..در تن پدران ‌نان آور ...در تن مادران مهرآور...در تن دختران حیران بی پدر...در تن مادران بی پسر...
به راستی لالم و نمی دانم چگونه این زبان به این شقاوت زمان خو خواهد گرفت!






✍رضا کردبچه


@R_kordbacheh

‍ ‍ ‍ ✅️ اگر نان ندارید، کیک بخورید!

🔹️(نگاه تحلیلی جامعه شناختی به جریان اعتراضات اخیر در جامعه ایران ... )

۱) "اگر نان ندارند ،کیک بخورند" این نقل قولی ست  منتسب به ماری آنتوانت ملکه فرانسه در انقلاب کبیر فرانسه که در تاریخ مطالعه انقلاب‌ها و قیام های مردمی، شان و جایگاهی نمادین دارد.
گویا در روزهای منتهی به انقلاب فرانسه در 1789،( انقلابی شبیه شرایط امروزی ایرانمان) در روزگاری که فقر بر مردم غلبه کرده بود و طبقه حاکم در فراغ بال به عیاشی و حکومت داری ظالمانه مشغول بودند، به ماری آنتوانت، ملکه فرانسه و همسر لویی شانزدهم از آنچه به مردم می‌گذرد می‌گویند و اینکه مردم نان برای خوردن ندارند.
و او در جواب می گوید که اگر مردم نان ندارند، کیک یا شیرینی بخورند که این موضوع خبر از بی‌خبری او از عالم واقع یا بی‌اعتنایی‌اش به سرنوشت مردم می‌دهد.

۲) اما‌تفاوتی که اعتراضات کنونی جامعه ایرانی را از دیگر انقلابات گرسنگان نظیر انقلاب کبیر فرانسه متمایز‌می کند، مطالبه گری و برگرداندن شرافت و‌کرامت انسانی هر شهروند ایرانی ست ،نه دغدغه سیر شدن شکم آن...گویی این اعتراضات بیش از آنکه درد نان باشد، رنج تهی شدن شرافت از جان است...ایستادن و بازگرداندن شکوه ایران است ،نه ناله و شکوه از نداشتن نان... شِکوه از شکوه از دست رفته تمدن ایران زمین است...این مردمان گویی حافظه فراموشی تاریخی عظمت از دست رفته خود را، دوباره به خاطر آورده اند..آنان برای یک لقمه نان به خیابان نیامده اند..آنان طلب قدرِ جان دارند..آنان طلب حرمت نان دارند ، طلب زیستن به مثابه یک انسان نه به شکل یک گرسنه حیوان!

۳) حرکت نمادین وجمعی مردمان شجاع شهر آبدانان در پخش کردن برنج و برنج پاشی (گویی که انگار در جشن بازگرداندن شکوه به شوکت ایرانی شرکت جسته اند) به شکل استعاری این پیام را دارد  که ایرانی مردمان، در صورت داشتن کیک به جای نان هم اگر به خفت کشیده شود ،اگر به زیر هم کشیده شود از خوردن آن نیز صرفنظر می کنند، آنرا پس می زنند زیرا که منزلت و شان انسانی شان برای داشتن حداقل زندگی پس زده شده است.
آنان برنج ها را حیف ومیل نمی کنند، آنان به حیف و میل شدن زندگی شان و برکت از دست رفته زندگی شان اعتراض می کنند و آنرا مشت مشت در فضا می پراکنند! آنان شادی رهایی از ذلت و زور سر می دهند،اگرچه خمیده اند اما سر خم نمی کنند ، آنان دهان هایشان نان خشک است اما در برابر کیک یا شیرینی خوشمزه شما دهان باز نمی کنند...آنان اگرچه تهی دست و تهی جامه شده اند، اما از درون تهی و تهی قدر نخواهند شد...





✍ #رضا_کردبچه


@r_kordbacheh

✅️درماندگی اش به حیرانی حال خرابیده ایران مان می ماند...به نگاهِ اندوه اندود دوردست ها مانده خیره...به مچالگی دست های بی بنیه سرما زده بی پول،نگاهمان گره خورده  به دور دستهای غبار و  بی رویا در چشمهای لرزان و بی سویش...انگار مرگ تدریجی تاریخِ حال فروپاشیده مان را از دور می پاید آرام آرام...او سراسیمه فقر است و ما سراسیمه گی به خاک افتادن ارزش ریال، نگران به زیر کشیدن شدن شرافتِ نه هرگونه زیستن، دغدغه یکروز زندگی بی دغدغه...در جامعه ای اینگونه کورسو فرومانده از هر سو...او نگران زنده ماندن است وما نگران زنده به گور کردن ماندن مان، تاب آوردمان ..تاب آوری و  کشیدن زندگی با دندانهای پوسیده ممکن نخواهد بود..با دندانهای تیز فرو برده بر گردنمان ،با شکم های گرسنه خوابیده در انتظاران پدران مستاصل، فردا روشن نخواهد شد..با بیماران جان به لب رسیده منتظر به قیمت دلار فردایی..
نوشته ای که در دست اوست ، نتیجه نگارش غلط های املایی الفبای اقتصاد نادرست و بدخطی  سیاست های اشتباه حکومت مردان ماست... نتیجه نادیده گرفتن زندگی ارزان مان به قیمت اقل جان..و  تنها امیدمان خدایی ست که در رنج هایمان همیشه همراه ماست..




@R_kordbacheh