💠مغالطات مقام دفاع💠


مغالطه شماره ۳۹ تا ۴۹
فصل چهارم
کتاب مغالطات
علی اصغر خندان

https://t.me/mghlte
اشاره

وقتی مدعایی مطرح می‌شود و مخاطبان در صدد نقادی آن بر می آیند و نقاط ضعف و جنبه‌های نادرست آن را نشان می‌دهند ، حالت طبیعی است که شخص در مقام دفاع و پاسخگویی از اشکالات برآید ، در اینجا حالت طبیعی و منطقی این است که اولاً اشکالات وارده پذیرفته و نقاط ضعف و جنبه‌های نادرست آن بررسی شود .
ثانیاً در صورت وارد نبودن بعضی از اشکالات شخص باید با دلایل منطقی به آنها پاسخ گوید و قوت مدعای خود را به اثبات رساند .
اما مواجهه غیرمنطقی در پاسخگویی به اشکالات و انتقادهای دیگران ، موجب ارتکاب مغالطاتی می‌شود که در این فصل به آنها خواهیم پرداخت.
این مغالطات عبارتند از :

🔸بحث را به بیراهه کشاندن تا زمینه پاسخگویی منتفی شود.
مغالطه نکته انحرافی

🔸 استفاده از طنز و لطیفه برای پوشاندن ضعف و خطاهای خود و منحرف کردن اذهان اطرافیان
مغالطه شوخی بی ربط

🔸 در مقام توجیه یک مدعای نادرست به تفسیر دلخواه از واژه های مبهم پرداختن
مغالطه توسل به واژه های مبهم

🔸 در مقام توجیه سخن چنین ادعا کنند که منظور اصلی معنای تحت اللفظی برخی واژه ها بوده و معنایی متبادر به ذهن
مغالطه توسل به معنای تحت اللفظی

🔸 در مقام توجیه یک سخن چینن ادعا کنند که برخی واژه‌ها معانی خاص دیگری مورد نظر بوده است.
مغالطه تغییر تعاریف

🔸در مقام توجیه یک سخن چینی ادعا کنند که آن سخن از دیدگاه خاصی بیان شده است.
مغالطه تغییر موضع

🔸 پذیرش مثال نقض اما غیر مهم و بی‌تأثیر جلوه دادن آن
مغالطه استثنای قابل چشم پوشی

🔸 اشاره به اینکه خود منتقد هم مرتکب خطایی شده که از آن انتقاد می‌کند.
مغالطه خودت هم

🔸 درخواست اینکه با ملاک های متفاوت با دیگران مورد نقادی قرار گیرد
مغالطه تبعیض طلبی

🔸 بی‌توجهی به شواهد خلاف و اصرار بر مدعای اولیه
مغالطه رها نکردن پیش فرض اشاره

🔸 اشاره به اشکال و انتقاد و پذیرش ظاهری آن ها و باقی ماندن بر خطاهای خود
مغالطه البته اما