مغالطه شماره ۴۸

💠رهانکردن پیش فرض💠

حالت طبیعی این است که هر یک از ما اجازه دهیم که وقایع و حقایق خارجی پیش‌فرض‌ها و پیش داوری‌های ما را اصلاح کند.
یعنی اگر با حقیقتی برخورد کردیم که با پیش فرض‌های ما مغایرت داشت ، باید به تصحیح پیش فرض های خود بپردازیم و آنها را مطابق با آن حقیقت سازیم.
مثلاً اگر گمان می کنیم که اجسام سنگین تر با سرعت بیشتری سقوط می‌کنند و آزمایش‌های مختلف این اصل را باطل کرد ،طبعا از این پیش فرض دست برداریم و به سرعت مساوی اجسام در سقوط آزاد معتقد می شویم.

حال اگر کسی مبنای قضاوت را پیش فرض های خود قرار دهد و آنها را ملاک قبول یا رد حقایق خارجی بداند مرتکب مغالطه #رهانکردن_پیشفرض شده است.

مثال:
همه شبکه های خبری جهت دار هستند و اگر در جایی دیدید که شبکه ای همه ی اخبار را انتقال میدهد و در موضوعات مناقشه برانگیز همه ی طرف ها را برای دفاع از موضع خود دعوت میکند ، بدانید که این فقط ظاهر سازی ست و در باطن ، هدف فریب به این شکل پیگیری میشود.

یک مثال معروف برای مغالطه رها نکردن پیش فرض برخورد کشیشان قرون وسطا با گالیله است.
ایشان به دلیل پذیرش هیئت بطلمیوسی و نیز تاکید کتاب مقدس معتقد بودند که تنها ۷ فلک وجود دارند.
گالیله این اعتقاد قدیمی را نقض کردو با استفاده از تلسکوپ برای اولین بار به این نتیجه رسید که تعداد افلاک ۸ عدد است.
گالیله تعدادی از روحانیون معروف مسیحی را دعوت کرد و به آنها گفت:"شما پشت این تلسکوپ بایستید و نگاه کنید تعداد افراد چند عدد است؟"
کشیشان مسیحی چنین پاسخ دادند:
"ما نیازی نداریم که از پشت تلسکوپ نگاه کنیم ، زیرا می دانیم که تنها ۷ فلک وجود دارد ، اگر تو بیشتر از ۷ تا می بینی یا چشمت عیب دارد یا تلسکوپ خراب است."

رابطه ی میان پیش فرض ها با حقایق خارجی رابطه پیچیده ای است.
این مسئله به طور جدی و عمیق در معرفت‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرد و گفته می‌شود که چنین نیست که همواره باید اصول و پیش فرض های ما با واقعیات و حقایق خارجی تصحیح و با آنها داده شود ، زیرا اگر ما بعضی از پیش‌فرض‌ها را نداشته باشیم هیچ واقعیت و حقیقتی نمی‌تواند برای ما حاصل شود.
به عنوان مثال برای درک این واقعیت که الان روز است یا شب ما نیاز به اصول و پیش فرض های زیادی داریم ، مانند این که پیشاپیش پذیرفته باشیم که
✅جهان خارجی وجود حقیقی دارد.
✅ شناخت جهان ممکن است
✅ این حواس ما با شرایط خاص می‌تواند معتبر داشته باشد .
✅عقل ما نیز با شرایط و ضوابط خاص دارای احکام معتبری است و غیره
بدون پذیرش هر یک از این اصول و پیش‌فرض‌ها ما نخواهیم توانست درباره یک مسئله ساده مانند روز یا شب بودن قضاوت کنیم ، چون این اصول و پیشفرض هایی به مصاف واقعیت نمی‌روند ونباید انتظار داشت که در برخورد با واقعیات و حقایق خارجی این پیش‌فرض‌ها هم مورد نقد و اصلاح قرار گیرند ، زیرا این اصول و پیش فرض ها قبل از شناخت و فهم هر چیزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اما از این اصل معرفت شناسی که بگذریم بقیه اصول و پیشفرض ها بعد از اعتقاد به واقعیات و حقایق خارجی شکل می‌گیرد.
ارتکاب مغالطه رها نکردن پیش فرض ها وقتی ست که کسی اعتبار بیش از حد به پیش فرض های خود بدهد به طوری نخواهد بود و اجازه ندهد که مشاهدات و درک جدید حقایق ، آن پیش فرض ها را نقد و اصلاح کند.
اگر چنین شخصی بخواهد به طور صریح حرفها اعتماد خود را بیان کند چنین خواهد گفت:
🔆 فکر و ذهن من شکل گرفته . آن را با حقایق مغشوش نکنید.🔆
دلیلی برای ارتکاب این مغالطه وجود ندارد ، اما می‌توان علت آن را جستجو کرد .
منظور این است که اگر کسی مرتکب این مغالطه شود ، نمی تواند دلیل عقلی برای کار خود ارائه کند که چرا از پیش فرض های خود دست بر نمی دارد؟
اما می توان با نگاه از بیرون ، علت چنین کاری را پیدا کرد ، یعنی باید پرسید که چه چیز باعث شده که این شخص بر پیش فرض های خود اصرار کرده و آنها را رها نکند و مخصوصاً اینکه کدام علت روانی شخصیت او را با آن پیش‌فرض‌ها گره زده است ؟
مثال:
آقای سعیدی چقدر چاق شده ای؟ -ببخشید آقا یا اشتباه گرفته‌اید.
× سربه سر ما می گذاری آقای سعیدی؟ راستی عینکی شده اید.
- آقا اشتباه گرفته اید لطفاً مزاحم نشوید
×شما اینقدر بد اخلاق نبودید آقای سعیدی
-آقا اشتباه گرفته‌اید نام من حسینیان است .
× عجب ، اسمتان را هم عوض کرده اید؟

https://t.me/mghlte

توضیح شنیداری