مغالطه شماره ۴۰

💠 شوخی بی ربط 💠

این مغالطه وقتی صورت می گیرد در یک بحث و مناظره هرگاه شخص احساس کند که استدلال او ضعیف است و نمی‌تواند به مستشکل پاسخ دهد یک موضوع طنز و شوخی را که ربطی به بحث ندارد پیش می کشد و به این ترتیب سعی می‌کند که توجه مخاطبان خود را از موضوع بحث و استدلال منحرف سازد.

مثال :

سخن شما مرا به یاد لطیفه انداخت که می‌گویند روزی ...


اینجا سخن در این نیست که شوخی و طنز امر مذمومی است .بلکه مسئله این است که چنین لطیفه هایی ، نه به منظور شوخی و مزاح ، بلکه با این انگیزه گفته می‌شود که توجه افراد از درستی و نادرستی استدلال منحرف شود .
وقتی در یک بحث جدی ، شوخی و طنز دیده می شود این امر به علت تأثیر روانی شدید ، همه اذهان را به سوی خود معطوف کرده و رشته بحث را قطع می‌کند ، به طوری که به دست آوردن دوباره سررشته سخن مشکل است. اگرچه یک شوخی بی ربط ممکن است در ظاهر موجب برتری و پیروزی یکی از دو طرف بحث شود ، اما هرگز باعث برتری سخن و استدلال او نخواهد بود.

مثال :
یکی از نمایندگان مجلس به نام توماس مسی مسی ، در مجلس یکی از کشورهای پروتستان از یک پیشنهاد دفاع می کرده ومی گفته که مس ، یک جشن کاتولیک است ، بنابراین بهتر است به جای جشن کریسمس ( جشن عیسی مسیح) از لفظ تاید به معنای عید استفاده کنید و بگوییم کریستآید (عید مسیح)
یکی از نمایندگان در پاسخ به او گفته بود : آقای توماس مسی مسی ، شما که این پیشنهاد را می دهی ، آیا دوست دارید که نامتان را عوض کند و به جای آن به شما بگویند " تو تاید تایدی تایدی"
با آن شوخی آن به پیشنهاد دست فراموشی سپرده شد

کسی که در یک بحث جدی مشغول استدلال منطقی و عقلی است ، هرگاه با یک شوخی بیربط روبرو شود، غلبه بر قهقهه و خنده مخاطبان و حضار ، حتی خنده و لبخند خود ، برای او ، از رد کردن و غلبه و سخت ترین استدلال های عقلی مشکل تر است.

افراد از طنز و شوخی لذت می‌برند و در یک بحث نیز خیلی بیشتر از عقل و منطق تحت تاثیر آن قرار می گیرند.

بسیاری از افرادی که در بحث های گروهی شرکت می کند ، مانند برخی معلم‌ها ،برخی سخنرانان و غیره ، در این نوع مغالطه متخصص هستند .
به این ترتیب که ده‌ها شوخی ، لطیفه ، متلک ، در آستین خود دارند و در جایی که یکی از مخاطبان را به خود جرأت بدهد و به سخنان او اعتراض کند واو پاسخی نداشته باشد ، با استفاده از آن شوخی و لطیفه و با حاضر جوابی و نکته‌ای که فلبداهه می‌گوید ، حریف را برجای خود می‌نشاند ، به طوری که هر عرق شرم بر صورت او جاری شود.
یا دست کم در مدتی که جلسه تحت تأثیر خنده و خوشی آن قرار گرفته ، گوینده فرصتی خواهد داشت تا کمی فکر کند و جواب دیگر یا مغالطه ای دیگر برای خود جستجو کند.
مثال:
در کلاس زیست شناسی معلمی درباره خوک صحبت می‌کرد ، دانش آموزی می پرسد : " پاهای خوک چند انگشت دارد؟"
معلم که پاسخ این سوال را نمی‌داند برای منحرف کردن جواب می دهد: "کفش را در بیاور و ببین

متاسفانه این روحیه در افراد زیادی وجود دارد که در صورت امکان انتخاب ، به جای تقویت نیرو و توانایی و تعقل و تفکر عقلی و منطقی ، برای نقد سخنان مختلف و برای رسیدن به سخن صحیح و بر حق ترجیح می دهند که برای غلبه بر حریف خود از حاضر جوابی و بدیهه گویی استفاده کنند.

#شوخی_بیربط

توضیح شنیداری

@mghlte


.
.