مغالطه شماره ۴۷

💠تبعیض طلبی💠

منظور از تبعیض طلبی بعنوان مغالطه این است که کسی انتظار داشته باشدرفتاروگفتاراوبامعیاری متفاوت بادیگران موردقضاوت قرار گیرد.
مثال :
با مابه از آن باش که باخلق جهانی(همه خلق جهان همین اعتقادرا دارند)

تبعیض طلبی یک حالت روانی است. علت این حالت روانی ، همان خودشیفتگی انسان است.
اکثرما انسانهادر شرایط مساوی با دیگران،دوست داریم مزایاونکات مثبت بیشتری رابه خوداختصاص دهیم وخودرابرتروبالاترازآنهابدانیم.
دلمان میخواهدکه باتساهل با مارفتار شود.
رعایت نکردن نوبت در صف را از سوی هیچ کس نمی پذیریم،اما انتظار داریم که دیگران عذر مارا برای رفتارمشابه بپذیرند.
هزینه‌های زیادمان : نیاز ماست .
این خودخواهی معمولاً گسترش می یابد و در شرایط خاص به حمایت بی دلیل از خانواده ، گروه و همشهری و غیره نیز کشیده می شود .
اما جنبه مغالطی در اینجا اینست که خودخواهی وتبعیض طلبی سبب خطای در قضاوت میشود.
زیراوقتی به دیده حمایت به رفتاریاگفتار یاعقیده ای نگاه کردیم،طبعا نکات مثبت آن بیشتربرای ماجلوه خواهدکردواز نکات منفیش با چشم‌پوشی بیشتر عبور می‌کنیم.

عذر و بهانه‌ای را که در دیگر موارد با موجه قلمداد نمی‌کنیم انتظار داریم در آن امر خاص سوی دیگران موجه قلمداد شود.
مثال:
اگرچه به طور کلی درست است که نباید در زندگی شخصی افراد دخالت کرد،اما این مسئله را برمن به عنوان یک خبرنگار خرده نگیرید.

دربعضی از کتابها از این مغالطه با عنوان #امتیازکشیشان نام برده شده است.
زیرا در قرون وسطا ، پاپ و درباره واتیکان ، قانونی را تصویب کرده بودند که کشیشان و کسانی که ارتباطی با کلیسا دارند اگر مرتکب جرم شدند ، باید در دادگاه ویژه کشیشان محاکمه شوند و هدف از این قانون مدارا و تساهل بیشتر درباره کشیشان بود ، اما به تدریج علاوه بر جرایم فردی ، دامنه ین این قانون ، به حقوق مدنی هم کشیده شد ، و وقتی کشیشی با یکی از شهروندان در مسئله اختلاف پیدا می‌کرد ، آنها را به دادگاه ویژه کشیشان احضار می‌کردند.
بتدریج اعتراض مردم باعث شد که این قانون لغو شود و کشیشان هم در دادگاه های عمومی محاکمه می شدند.
حال منظور از مغالطه امتیاز کشیشان این است که عده ای انتظار دارند که آنها در دادگاه خاص و با معیارهای خاص و جداگانه و با تساهل و اغماض بیشتر محاکمه شوند.
قرآن کریم به این صفت انسان توجه کرده و انسانها را برحذر داشته از اینکه ملاک های عمل جداگانه‌ای برای خود برگزینند.
در آیه ۴۴ سوره بقره خطاب به علما و دانشمندان یهودی نکته ای ذکر شده که می‌تواند دستوری برای همه مخاطبان قرآن کریم باشد:
آیا مردم را به نیکی دعوت می‌کنید اما خودتان را فراموش می کنید؟
با این که کتاب آسمانی را هم می خوانید آیا هیچ تعقل نمی کنید؟!
سوره بقره آیه ۴۴

در اینجا مناسب است که این سخن زیبای امیر المومنین علی (ع) را نیز نقل کنیم که فرمود :
فرزندم ؟
خودت را ملاک و میزانی برای قضاوت در مورد آنچه میان تو و دیگران رخ می‌دهد قرار بده ، پس برای دیگران دوست بدار آنچه را برای خود دوست میداری و ناپسند بشمار آنچه را برای خود را ناپسندمی شماری.
نهج البلاغه نامه ۳۱

همانطور که ذکر شد ارتکاب این مغالطه هنگام قضاوت و یا مقایسه رفتار خود یا خانواده ،دوست ، گروه و غیره
با دیگران است.
این مغالطه وقتی است که دو یا چند نظریه یا مکتب را با هم مقایسه کنیم و پیشاپیش گرایش به یکی از آنها داریم و در واقع قبل از مقایسه ی منطقی و عادلانه میخواهیم هر یک را ثابت کنیم.

در چنین مواردی ما نکات مثبت و مزایای نظریه خود را برجسته کنیم و نکات منفی و انواع نظریه مقابل میسنجیم.
در حالی که ملاک و معیاری برای مقایسه اخذ نکرده ایم.
به عنوان مثال می‌توان به نزاع طرفداران سوسیالیسم و طرفدارن سرمایه داری یا لیبرالیسم به ویژه از جنبه اقتصادی اشاره کرد که در سال‌های پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به بحث‌های زیادی در کتب و مجلات و روزنامه‌های هر دو گروه دامن زده بود.
یک جنبه مقالاتی در بیشتر این نزاع ها
این بود که سوسیالیست‌ها جنبه تئوری و نظری مکتب خود را به رخ می کشیدند ( سوسیالیسم در مقام نظریه ) و طرفداران سرمایه‌داری موفقیت‌ها و پیشرفت‌های لیبرالیسم در صحنه اجتماع و عمل را مطرح می‌کردند (سرمایه‌داری در مقام عمل ) ، در حالی که توجه به این مطلب در نقد و مقایسه دو مکتب( و در واقع مقایسه دو چیز) بسیار مهم است.
به این معنا که معیار و ملاک قضاوت و مقایسه باید مشخص باشد .
مثلا باید هر دو مکتب را در مقام عمل و یا هر دو را در مقام نظر و تئوری با هم مقایسه کردویادرمقایسه۲شخصیت بعنوان مثال
علم آنها،اخلاق آنها،التزام آنها بدین و دیگرملاک ها بایدبطور یکسان موردنظر باشدونمی‌توان سوادومعلومات شخصیت موردنظرخود راباجوانی وبی تجربگی دیگری مقایسه کرد.
https://t.me/mghlte
فایل شنیداری