ستیغ

آستارا به روایت عکس و شعر
به کوشش داوود ملک‌زاده
نشر بلم

اجرای شعر سَسله منی آی آستارا، سهیل قاسمی

#آستارا

کتاب "آستارا به روایت عکس و شعر"
به‌کوشش داوود ملک‌زاده
انتشارات #بلم
چاپ اول، ۱۴۰۲
۱۰۰ صفحه، قطع خشتی (۲۳ × ۲۳)
قیمت ۲۴۰ هزار تومان
.
عکس‌های نابی از جای‌جای آستارا، سنت‌ها، غذاها، ... برای من تک به تک خاطره است و برای بیننده‌ها سرشار از رنگ و روح
و شعرهای فارسی و ترکی و تالشی


برای مشاهده‌ی توضیحات بیش‌تر در خصوص کتاب (شعرها و عکس‌ها) و هم‌چنین جهت تهیه‌ی این کتاب از طریق پیج اینستاگرامی بلم اقدام کنید‌.

@Setiq

گامبی
مجموعه شعر محسن حامد
انتشارات #بلم

برای تهیه‌ی این کتاب از طریق پیج اینستاگرامی بلم اقدام کنید‌.

@Setiq

بریل
کتاب شعر شهرام پوررستم
انتشارات #بلم

برای تهیه‌ی این کتاب از طریق پیج اینستاگرامی بلم اقدام کنید‌.

@Setiq

گاراژسل
مجموعه نمایش‌نامه سیامک حسن‌زاده
انتشارات #بلم

برای تهیه‌ی این کتاب از طریق پیج اینستاگرامی بلم اقدام کنید‌.

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل 402 #سعدی
@Setiq

من ِ بی‌مایه که باشم که خریدار ِ تو باشم؟
حیف باشد که تو یار ِ من و من یار ِ تو باشم

تو مگر سایه‌یِ لطفی به سر ِ وقت ِ من آری
که من آن مایه ندارم که به مقدار ِ تو باشم

خویشتن بر تو نبندم! که من از خود نپسندم
که تو هرگز گُل ِ من باشی و من خار ِ تو باشم

هرگز اندیشه نکردم که کمند ت به من افتد
که من آن وقع ندارم که گرفتار ِ تو باشم

هرگز اندر همه عالَم نشناسم غم و شادی
مگر آن وقت که شادی‌خور و غم‌خوار ِ تو باشم

گذر از دست ِ رقیبان نتوان کرد به کوی‌ات
مگر آن وقت که در سایه‌یِ زنهار ِ تو باشم

گر خداوند ِ تعالا به گناهی‌ت بگیرد،
گو: بیامرز! که من حامل ِ اوزار ِ تو باشم

مردمان، عاشق ِ گفتار من -ای قبله خوبان-
چون نباشند؟ که من عاشق ِ دیدار ِ تو باشم

من چه شایسته‌یِ آن ام که تو را خوانم و دانم؟
مگر م هم تو ببخشی که سزاوار ِ تو باشم

گر چه دانم که به وصل‌ات نرسم؛ بازنگردم،
تا در این راه بمیرم که طلب‌کار ِ تو باشم

نه در این عالَم دنیا! که در آن عالَم ِ عُقبا
هم‌چنان بر سر ِ آن ام که وفادار ِ تو باشم

خاک بادا تن ِ سعدی اگر ش تو نپسندی
که نشاید که تو فخر ِ من و من عار ِ تو باشم

V
با دو انگشت
پیروز شدیم
یکی ماشه را چکاند
دیگری تا آخر با ما ماند

مجموعه شعر: گامبی
شاعر: محسن حامد
انتشارات بلم

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 401 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

یک روز به شیدایی در زلف ِ تو آویزم
ز آن دو لب ِ شیرین‌ات صد شور برانگیزم

گر قصد ِ جفا داری، اینک من و اینک سَر
و ر راه ِ وفا داری، جان در قدم‌ات ریزم

بس توبه و پرهیز م ک‌از عشق ِ تو باطل شد
مِن‌بَعد بدان شرط ام ک‌از توبه بپرهیزم

سیم ِ دل ِ مسکین‌ام در خاک ِ دَر ت گم شد
خاک ِ سَر ِ هر کویی بی‌فایده می‌بیزم

در شهر به رسوایی دشمن به دف‌ام برزد
تا بر دف ِ عشق آمد تیر ِ نظر ِ تیز م

مجنون ِ رخ لیلی چون قیس ِ بنی‌عامر؛
فرهاد ِ لب شیرین چون خسرو ِ پرویز ام

گفتی: به غم‌ام بنشین! یا از سَر ِ جان برخیز!
فرمان برم‌ات جانا! بنشینم و برخیزم

گر بی تو بوَد جنّت، بر کنگره ننشینم
و ر با تو بوَد دوزخ، در سلسله آویزم

با یاد ِ تو گر سعدی در شعر نمی‌گنجد
چون دوست یگانه شد با غیر نیامیزم

0401

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 400 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

وه که در عشق چنان می‌سوزم
که به یک شعله جهان می‌سوزم

شمع‌وش پیش ِ رخ ِ شاهد ِ یار
دم‌به‌دم شعله‌زنان می‌سوزم

سوختم! گرچه نمی‌یارم گفت
که من از عشق ِ فلان می‌سوزم

رحمتی کن! که به سر می‌گردم
شفقتی بَر! که به جان می‌سوزم

با تو یاران همه در ناز و نعیم
من گنه‌کار ام از آن می‌سوزم

- سعدیا ناله مکُن! - گر نکُنم
کس نداند که نهان می‌سوزم

0400

4⃣0⃣0⃣

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 399 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

خنُک آن روز که در پایِ تو جان اندازم
عقل در دمدمه‌یِ خَلق ِ جهان اندازم

نامه‌یِ حُسن ِ تو بر عالِم و جاهل خوانم
نام‌ات اندر دهن پیر و جوان اندازم

تا کی این پرده‌یِ جان‌سوز پس ِ پرده زنم؟
تا کی این ناوک ِ دل‌دوز نهان اندازم

دُردنوشان ِ غم‌ات را چو شود مجلس گرم،
خویشتن را به طفیلی به میان اندازم

تا نه هر بی‌خبری وصف ِ جمال‌ات گوید،
سنگ ِ تعظیم ِ تو در راه ِ بیان اندازم

گر به میدان ِ مُحاکایِ تو جولان یابم،
گویِ دل در خَم ِ چوگان ِ زبان اندازم

گردنان را به سرانگشت ِ قبول‌ات ره نیست
چون قلم هستی ِ خود را سر از آن اندازم

یاد ِ سعدی کُن و جان دادن ِ مشتاقان بین!
حق علیم است که لبّیک‌زنان اندازم

0399

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 398 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

نظر از مدّعیان بر تو نمی‌اندازم
تا نگویند که من با تو نظر می‌بازم

آرزو می‌کُنَد م در همه‌عالَم صیدی
که نباشند رفیقان ِ حسود انباز م

دَرد ِ پنهان ِ فراق‌ام زِ تحمّل بگذشت
و ر نه از دل نرسیدی به زبان آواز م

چون کبوتر بگرفتی‌م به دام ِ سَر ِ زلف
دیده بردوختی از خَلق ِ جهان چون باز م

به سرانگشت بخواهی دل ِ مسکینان بُرد؟
دست واپوش! که من پنجه نمی‌اندازم

مطرب! آهنگ بگردان! که دگر هیچ نماند
که از این پرده که گفتی به در افتد راز م

کس ننالید در این عهد چو من در غم ِ دوست
که به آفاق نظر می‌رود از شیراز م

چند گفتند که: سعدی! نفَسی باز ِ خود آی!
گفتم: از دوست نشاید که به خود پردازم

0398

@Setiq

#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 397 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

از تو با مصلحت ِ خویش نمی‌پردازم
هم‌چو پروانه که می‌سوزم و در پرواز ام

گر توانی که بجویی دل‌ام، امروز بجوی!
و ر نه بسیار بجویی و نیابی باز م

نه چنان معتقد ام که‌م نظری سیر کُنَد!
یا چنان تشنه که جیحون بنشاند آز م

همچو چنگ ام سَر ِ تسلیم و ارادت در پیش
تو به هر ضرب که خواهی، بزن و بنواز م

گر به آتش بری‌ام صد رَه و بیرون آری،
زر ِ ناب ام که همان باشم اگر بگدازم

گر تو آن جور پسندی که به سنگ‌ام بزنی،
از من این جُرم نیاید که خلاف آغازم

خدمتی لایق‌ام از دست نیاید؛ چه کنم
سَر نه چیزی ست که در پایِ عزیزان بازم

من خراباتی ام و عاشق و دیوانه و مست
بیش‌تر ز این چه حکایت بکُنَد غمّاز م

ماجرایِ دل ِ دیوانه بگفتم به طبیب
که: همه‌شب در ِ چشم است به فکرت باز م

گفت: از این نوع شکایت که تو داری، سعدی!
دَرد ِ عشق است؛ ندانم که چه درمان سازم

0397

@Setiq

شهر، منهایِ وقتی که هستی، حاصل‌اش: برزخ ِ خشک و خالی
جمع ِ آیینه‌ها ضرب ‌ِ در تو، بی‌عدد، صفر، بعد از زلالی

می‌شود گل در اثنا یِ گل‌زار، می‌شود کبک در عین ِ رفتار
می‌شود آهویی در چمن‌زار، پا یِ تو ضرب‌در باغ ِ قالی

چندبرگی ست دیوان ِ ماه‌ات؟ دفتر ِ شعرهای سیاه‌ات؟
ای که هر ناگهان از نگاه‌ات یک غزل می‌شود ارتجالی

هر چه چشم است جُز چشم‌های‌ات، سایه‌وار است و خود در نهایت
می‌کند بر سَبیل کِنایَت، مشق ِ آن چشم‌هایِ مثالی

ای طلسم ِ عددها به نام‌ات! حاصل ِ جزر و مدها به کام‌ات!
وِی ورق‌خورده‌ی احتشام‌ات هر چه تقویم ِ فرخنده‌فالی!

چشم وا کن که دنیا بشورد! موج در موج ِ دریا بشورد!
گیسوان باز کن تا بشورد شعر اَم از آن شمیم ِ شمالی

حاصل ِ جمع ِ آب و تن ِ تو، ضرب ‌در وقت ِ تَن‌شُستن ِ تو
هر سه، منهایِ پیراهن ِ تو، برکه را کرده حالی‌به‌حالی

حسین منزوی

@Setiq

کَتَبتُ قِصَّةَ شوقی وَ مَدمَعی باکی
بیا! که بی تو به جان آمدم زِ غم‌ناکی

بسا که گفته‌ام از شوق با دو دیده‌یِ خود:
«اَیا مَنازِلَ سلمیٰ فَاَینَ سلماکِ؟»

عجیب واقعه‌ئی و غریب حادثه‌ئی:
اَنَا اصطَبَرتُ قَتیلاً؛ و قاتِلی شاکی!

که را رسد که کُنَد عیب دامن ِ پاک‌ات؟
که هم‌چو قطره که بر برگ ِ گُل چکد، پاکی.

زِ خاک ِ پایِ تو داد آب ِ رویِ لاله و گُل
چو کِلک ِ صُنع رقم زد به آبی و خاکی

صبا عبیرفشان گشت؛ ساقیا! برخیز
وَ هاتِ شَمسَةَ کَرمٍ مُطَیِّبٍ زاکی

دَعِ التَکاسُلَ تَغنَم؛ فَقَد جَرَی مَثَلٌ
که: زاد ِ راه‌روان چُستی است و چالاکی

اثر نماند زِ من بی شمایل‌ات. آری!
اَرَی مَآثِرَ مَحیایَ مِن مُحَیّاکِ؟

زِ وصف ِ حُسن ِ تو حافظ چه‌گونه نطق زنَد؟
که هم‌چو صُنع ِ خدایی، وَرا یِ ادراکی

غزل 461 #حافظ

@Setiq

کتاب گویای حافظ از نگاهی دیگر نوشته‌ی جناب علی حصوری

به همت خانم آرزو انصاری، مجموعه کامل این کتاب صوتی منتشر شد.
صدای من هم در ساخت این اثر ارزش‌مند هست.

این مجموعه در کانال من و کانال

@daayraak
و
@hafez_az_negahi_digar

در دست‌رس است.

دوستان را به شنیدن‌اش دعوت می‌کنم

با احترام
سهیل قاسمی
@Setiq

#حصوری 3