#هرروزباسعدی
#غزل شماره‌ی 398 #سعدی
اجرا: #سهیل_قاسمی
@Setiq

نظر از مدّعیان بر تو نمی‌اندازم
تا نگویند که من با تو نظر می‌بازم

آرزو می‌کُنَد م در همه‌عالَم صیدی
که نباشند رفیقان ِ حسود انباز م

دَرد ِ پنهان ِ فراق‌ام زِ تحمّل بگذشت
و ر نه از دل نرسیدی به زبان آواز م

چون کبوتر بگرفتی‌م به دام ِ سَر ِ زلف
دیده بردوختی از خَلق ِ جهان چون باز م

به سرانگشت بخواهی دل ِ مسکینان بُرد؟
دست واپوش! که من پنجه نمی‌اندازم

مطرب! آهنگ بگردان! که دگر هیچ نماند
که از این پرده که گفتی به در افتد راز م

کس ننالید در این عهد چو من در غم ِ دوست
که به آفاق نظر می‌رود از شیراز م

چند گفتند که: سعدی! نفَسی باز ِ خود آی!
گفتم: از دوست نشاید که به خود پردازم

0398

@Setiq