اَتَتْ رَوائِحُ رَنْدِ الْحِمیٰ وَ زادَ غَرامی
فدایِ خاکِ دَرِ دوست باد جانِ گرامی

پیامِ دوست شنیدن، سعادت است و سلامت
مَنِ الْمُبَلِّغُ عَنّی اِلیٰ سُعادَ سَلامی؟

بیا به شامِ غریبان و آبِ دیده‌یِ من بین
به‌سانِ باده‌یِ صافی در آبگینه‌یِ شامی

إذا تَغَرَّبَ عَن ذِی الْاَراکِ طایِرُ خَیْرٍ،
فَلا تَغَرَّدَ عَن رَوْضِها اَنینُ حَمامی

وَ اِن رَغِبْتُ بِنَجْدٍ وَ صِرْتُ ناقِضَ عَهْدٍ
فَما تَطَیَّبَ نوْمی! وَ مَا اسْتَطابَ مَنامی

بسی نمانْد که روزِ فراقِ ما به‌سَر آید
رَأیْتُ عَن هَضَباتِ الْحِمیٰ قِیامَ حَمامی

خوشا دمی که درآیی و گویم‌ات: به‌سلامت!
قَدِمْتَ خَیْرَ قُدومٍ نَزَلْتَ خَیْرَ مَقامی

من ارچه هیچ ندارم سزایِ صُحبتِ یاران،
زِ بَهرِ کارِ ثواب‌ام قبول کُن به‌غلامی

تَغیبُ مِنْکَ وَ قَدْ صِرْتُ ذایِباً کَهِلالٍ
اگرچه روی چو ماه‌ات ندیده‌ام به‌تمامی

چو سِلْک دُرّ‌ِ خوشاب است نظمِ پاکِ تو حافظ
که گاهِ لُطف، سبَق می‌بَرَد زِ نظمِ نظامی

امید هست که زودَت به‌کامِ خویش ببینم
تو شاد گشته به فرمان‌دهی و من به غلامی


دیوانِ گویای حافظ بر پایه‌ی نسخه‌ی ۸۰۱
اجرا: سهیل قاسمی
میکس: حسین جلیلیان

@Setiq