- خب با این شخصیتی که از ترامپ توصیف کردید، آینده‌ی این جنگ چی می‌شه؟
- برخورد این سوژه‌ی فاقدِ افقِ تاریخی (یعنی ترامپ) با زیست‌جهانِ سیستم سیاسی ایران — که اتفاقاً به‌شدت به نحو ایدئولوژیکی تاریخ‌محور، غایت‌گرا و متکی بر یک «زمان‌مندیِ طولانی‌مدت» تا انقلاب مهدی است — یک «تصادمِ پدیدارشناختیِ رادیکال» تولید می‌کند. متاسفانه سرانجامِ این تقابل، نه یک جنگِ تمام‌عیارِ کلاسیک خواهد بود و نه یک صلحِ ساختاری، بلکه "تعلیقِ مدام در لبه‌ی پرتگاه" است.
دلیل امتناعِ جنگِ کلاسیک این است که راه‌اندازی و ادامه‌ی یک جنگِ تمام‌عیار، نیازمندِ یک «غایت‌شناسیِ مستحکم» و پذیرشِ تعهداتِ بلندمدت است. سوژه‌ای که زمان برای او در «اکنونِ نمایشی و معاملاتی» خلاصه می‌شود، تاب‌آوریِ ورود به یک تونلِ تاریکِ تاریخی را ندارد. ترامپ از جنگ‌های فرسایشی می‌گریزد، زیرا جنگِ طولانی، کنترلِ صحنه و تصویرِ پیروزمندانه‌ی او را مخدوش می‌کند و هزینه‌هایی می‌تراشد که در منطقِ کاسب‌کارانه‌ی او توجیهی ندارند. از سوی دیگر، صلحِ پایدار نیز ممتنع است؛ زیرا صلح نیازمندِ به رسمیت شناختنِ دیگری و درکِ افقِ معناییِ اوست که در سولیپسیسمِ ابزارمندِ ترامپ جایی ندارد.
آنچه در واقعیت رخ می‌دهد، استقرار در وضعیتِ «تنشِ پرفورماتیوِ حداکثری» است. ترامپ برای ارضای آن غریزه‌ی شکار و تولیدِ اقتدار، سایه‌ی جنگ و تحریم را تا بی‌نهایت سنگین می‌کند تا طرف مقابل را به زانو درآورد و یک عکسِ یادگاریِ پیروزمندانه (توافقِ نمایشی) ثبت کند. او ماشینِ فشار را روشن می‌کند و منتظر تسلیم می‌ماند، اما چون درکِ بیناسوبژکتیوی از حریف ندارد، نمی‌فهمد که سوژه‌ی مقابلش بر اساسِ «مقاومتِ هویتی» تقویم شده است و فشارِ حداکثری را نه به عنوانِ یک کارتِ معامله، بلکه به عنوانِ یک تهدیدِ اگزیستانسیال ترجمه می‌کند.
بنابراین، خطرناک‌ترین و محتمل‌ترین سناریو در این چشم‌انداز، نه یک جنگِ برنامه‌ریزی‌شده، بلکه «فاجعه‌ی ناشی از خطای تقویم» است. وقتی دو سوژه در دو زمان‌مندیِ کاملاً بیگانه زیست می‌کنند — یکی همه‌چیز را بازیِ رسانه‌ای و فشارِ معاملاتی می‌بیند و دیگری همه‌چیز را نبردِ مرگ‌وزندگیِ تاریخی — احتمالِ اینکه نشانه‌ها را اشتباه بخوانند به اوج می‌رسد. فاجعه زمانی رخ می‌دهد که ترامپ در یک بازیِ پرفورماتیو خط قرمزی را رد کند که در جهانِ خودش صرفاً یک بلوفِ سنگین است، اما در زیست‌جهانِ طرفِ مقابل، ماشه‌ی یک پاسخِ سختِ برگشت‌ناپذیر را بکشد. در اینجا، جنگ از روی تصادف و فقدانِ زبانِ مشترک آغاز می‌شود، نه از روی یک اراده‌ی معطوف به جنگ.
Post #6626
554