هفته‌ای که جمهوری‌خواهان سرانجام از ترامپ به وحشت افتادند
حزب رئیس‌جمهور در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، به‌دنبال راهی برای خروج از چرخه شکست‌بار جنگ ایران است
سوزان بی. گلاسر | نیویورکر | ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶
لینک مقاله
درباره نویسنده: سوزان بی. گلاسر، روزنامه‌نگار و نویسنده بخش «نامه‌ای از واشنگتن ترامپ» در نیویورکر است که سیاست داخلی و خارجی آمریکا و دولت ترامپ را پوشش می‌دهد.
ترجمه و تلخیص: @irananalyses
سوزان گلاسر می‌نویسد سخنرانی اخیر دونالد ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل، از جمله تهدید او به «نابودکردن» جمهوری اسلامی، در شرایط عادی باید تکان‌دهنده تلقی می‌شد. اما تعدد جنجال‌های ترامپ—از محروم‌کردن CNN، ام‌اس‌ناو و پولیتیکو از حضور در کاخ سفید تا استقبال شخصی از شی جین‌پینگ و دعوت ولادیمیر پوتین به اجلاس گروه ۲۰ در باشگاه شخصی‌اش—باعث شده حتی چنین سخنانی نیز به‌سرعت فراموش شوند. ترامپ سال‌ها توانسته با ایجاد جنجالی تازه، توجه افکار عمومی را از مشکلات قبلی منحرف کند؛ اما این‌بار به نظر می‌رسد تنها کسی که منحرف شده، خود اوست.
چهل روز مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای، مسئله اصلی واشنگتن دیگر حاشیه‌سازی‌های ترامپ نیست، بلکه واقعیتی سیاسی است که به‌سرعت آشکار می‌شود: رئیس‌جمهور در جنگی انتخابی و بدون پیروزی در خاورمیانه گرفتار شده، محبوبیتش به سطحی تاریخی سقوط کرده و حزب جمهوری‌خواه را نیز با خطر شکستی سنگین روبه‌رو ساخته است. هنوز کمتر کسی با قطعیت پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس را پیش‌بینی می‌کند—آنها برای تصرف سنا باید چهار کرسی خالص به دست آورند—اما تقریباً همه شاخص‌ها، به‌جز منابع مالی عظیم انتخاباتی ترامپ، از حرکت انتخابات به سمت طرد جمهوری‌خواهان حکایت دارند. محبوبیت ترامپ اکنون دو برابر بیشتر از مقطع مشابه سال ۲۰۱۸ در محدوده منفی قرار دارد؛ انتخاباتی که جمهوری‌خواهان در آن ۴۱ کرسی مجلس نمایندگان را از دست دادند.
داگ سوسنیک، مدیر سیاسی پیشین کاخ سفید کلینتون، می‌گوید از اوایل سپتامبر چرخش محسوسی به سود دموکرات‌ها شکل گرفته و طی هفته‌های اخیر به نقطه عطف رسیده است. او این تحول را عمدتاً نتیجه رد رفتارهای فزاینده نامنظم و دور از واقعیت فرمانده کل قوا از سوی رأی‌دهندگان می‌داند. دیو وینستون، نظرسنج باسابقه جمهوری‌خواه، نیز هشدار داده است که جمهوری‌خواهان در حال ازدست‌دادن فرصت‌اند، زیرا پیام اقتصادی ترامپ دیگر شنونده‌ای ندارد. نشریه محافظه‌کار نشنال ریویو از آغاز «ترک ترامپ از سوی جمهوری‌خواهان» سخن گفته و پانچ‌بول نیوز نوشته است که حزب این هفته «دکمه وحشت» را فشار داده است.
نگرانی اصلی جمهوری‌خواهان جنگ ایران است. استیو دیس، مجری محافظه‌کار رادیویی، هشدار داده که این جنگ ناموفق می‌تواند مانند تعطیلی‌های دوران کرونا در سال ۲۰۲۰ به باری سیاسی بر دوش حزب تبدیل شود و حتی ایالت‌هایی مانند آیووا را از کنترل جمهوری‌خواهان خارج کند. ترامپ تنها دو سال پیش آیووا را با اختلاف ۱۳ درصد برد، اما اکنون دموکرات‌ها ممکن است هم فرمانداری و هم کرسی خالی سنای این ایالت را تصاحب کنند.
نامزدهای جمهوری‌خواه در روزهای اخیر آشکارا از ترامپ فاصله گرفته‌اند. نامزدهای سنا در میشیگان و آیووا از رئیس‌جمهور خواسته‌اند جنگ ایران را فوراً پایان دهد. مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه میشیگان، در یک آگهی انتخاباتی گفته است خانواده‌ها زیر فشار قیمت مواد غذایی قرار دارند و پایان سریع جنگ می‌تواند هزینه انرژی را کاهش دهد. اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه آیووا، نیز خواهان «پایان موفق و فوری» جنگ شده است؛ هرچند دموکرات‌ها یادآوری کرده‌اند که او پیش‌تر چند بار علیه قطعنامه‌های کنگره برای توقف جنگ رأی داده بود.
فاصله‌گیری جمهوری‌خواهان به جنگ محدود نیست. ماریا الویرا سالازار، نماینده جمهوری‌خواه فلوریدا، در یک آگهی مستقیماً به ترامپ گفت بخشی از اقدامات مهاجرتی دولت بیش‌ازحد پیش رفته و لاتین‌تبارهایی که در سال ۲۰۲۴ به پیروزی او کمک کردند، اکنون احساس خیانت می‌کنند. اهمیت سخنان سالازار در آن است که او در سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۲۰ درصد در حوزه‌ای پیروز شد که ترامپ ۵۷ درصد آرا را به دست آورده بود. این موضع‌گیری نشان می‌دهد حتی جمهوری‌خواهان حوزه‌های ظاهراً امن نیز از پیامدهای سیاست‌های رئیس‌جمهور نگران‌اند.
محیط انتخاباتی جمهوری‌خواهان نه‌فقط به‌دلیل شخصیت نامحبوب ترامپ، بلکه بر اثر کارنامه او در اقتصاد، درمان، مسکن، مهاجرت و جنگ ایران رو به وخامت است. نظرسنجی جدید CNN نشان می‌دهد فقط ۲۵ درصد آمریکایی‌ها عملکرد ترامپ در جنگ ایران را تأیید می‌کنند؛ این رقم در آغاز جنگ حدود یک‌سوم بود. ترامپ هنگام آغاز عملیات وعده داده بود ظرف چند هفته حکومت جمهوری اسلامی را سرنگون و توان تهدیدآفرینی آن را از بین ببرد. اکنون تام تیفانی، نماینده جمهوری‌خواه و نامزد فرمانداری ویسکانسین، آشکارا می‌گوید زمان خروج از ایران فرا رسیده است؛ موضعی که او و بسیاری از هم‌حزبی‌هایش تا همین هفته از بیان علنی آن خودداری می‌کردند.
گلاسر می‌گوید فاصله‌گرفتن سیاستمداران از رئیس‌جمهوری نامحبوب در آستانه انتخابات امر عجیبی نیست؛ همان اتفاق در دوره جورج دبلیو بوش نیز رخ داد. تفاوت اینجاست که جمهوری‌خواهان طی یک دهه حزب خود را به ساختاری مبتنی بر شخصیت ترامپ تبدیل کرده‌اند. تاکنون پایگاه وفادار ماگا هرگونه مخالفت با رئیس‌جمهور را مجازات می‌کرد و مانع جدایی سیاستمداران جمهوری‌خواه از او می‌شد. اما اکنون خود این پایگاه در حال فرسایش است.
سهم رأی‌دهندگانی که حمایت بسیار قوی از ترامپ دارند به ۱۳ درصد کاهش یافته است. یکی از رأی‌دهندگان سابق او گفته احساس می‌کند کالایی دروغین به او فروخته‌اند. در نظرسنجی دیگری، ۶۰ درصد سفیدپوستان فاقد مدرک دانشگاهی که احتمالاً رأی خواهند داد—یکی از مهم‌ترین پایه‌های انتخاباتی ترامپ—از مدیریت او در زمینه هزینه‌های زندگی ناراضی‌اند. بنابراین، هواداران ماگا نه‌تنها جمهوری‌خواهانی را که از ترامپ فاصله می‌گیرند مجازات نمی‌کنند، بلکه خود نیز به موج نگرانی پیوسته‌اند.
نتیجه‌گیری گلاسر این است که شگفتی انتخابات ۲۰۲۶ ممکن است شکست ترامپ به دست مخالفان همیشگی‌اش نباشد، بلکه روی‌گردانی همان رأی‌دهندگانی باشد که او را دوباره به کاخ سفید بازگرداندند. از نگاه نویسنده، جنگ ایران شاید سرانجام کاری را انجام داده باشد که حمله ششم ژانویه و دیگر جنجال‌های ترامپ نتوانستند: شکستن پیوند میان او و بخش مهمی از پایگاه سیاسی‌اش. پرسش نهایی مقاله این است که آیا دوران «رئیس‌جمهور از‌قدرت‌افتاده» ترامپ، حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، آغاز شده است؟