سه جناح، یک حزب: دموکرات‌ها و آینده سیاست آمریکا در قبال اسرائیل
نویسندگان: تئودور ساسون، آری بلومنتال و آویشای بن‌ساسون گوردیس
منبع: مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS)
تاریخ: ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶
نویسندگان این گزارش از پژوهشگران مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل هستند. این پژوهش مواضع نمایندگان و نامزدهای دموکرات را درباره اسرائیل، کمک‌های نظامی و مسئله فلسطین بررسی می‌کند.
ترجمه و تلخیص: @IranAnalyses
تلخیص
پیروزی عبدالسید در انتخابات مقدماتی سنای میشیگان، که خواهان قطع کامل کمک‌های نظامی به اسرائیل است و آن را به نسل‌کشی و آپارتاید متهم می‌کند، به‌عنوان نشانه حرکت سریع حزب دموکرات به چپ تفسیر شده است. نویسندگان می‌گویند موفقیت او در یک ایالت رقابتی و با وجود هزینه گسترده آیپک، برای نخستین‌بار نشان داد که منتقدان تند اسرائیل می‌توانند در میان طیف متنوعی از رأی‌دهندگان پیروز شوند؛ اما این نتیجه لزوماً به معنای تسلط آنان بر حزب دموکرات نیست.
پژوهشگران ۲۵۹ نماینده فعلی دموکرات، ۲۹ نامزد کرسی‌های امن و ۴۲ نامزد رقابت‌های نزدیک را براساس سه شاخص طبقه‌بندی کرده‌اند: موضع آنان درباره کمک نظامی و فروش سلاح به اسرائیل، زبانی که برای توصیف عملکرد اسرائیل به کار می‌برند و منابع مالی یا حمایت‌های انتخاباتی آنان. برای تعیین شانس نامزدها نیز رتبه‌بندی کوک، فهرست‌های کمیته انتخاباتی دموکرات‌ها، میانگین نظرسنجی‌های نیویورک‌تایمز و بازار پیش‌بینی کلشی بررسی شده است. نتیجه، تقسیم دموکرات‌ها به سه جناح اصلی است.
جناح نخست، «مترقیان چپ»، خواهان توقف همه کمک‌های نظامی و فروش سلاح—حتی سامانه‌های دفاعی—به اسرائیل است، از اصطلاحات نسل‌کشی و آپارتاید استفاده می‌کند و معمولاً از حمایت سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا یا گروه «شهروندان علیه فساد آیپک» برخوردار است. این جناح بر حقوق بشر، حقوق فلسطینیان، حقوق بین‌الملل و هزینه‌نکردن مالیات آمریکایی‌ها برای اسرائیل تأکید دارد، با جنگ ایران مخالف است و اغلب اسرائیل را مسئول کشاندن آمریکا به این جنگ می‌داند. هسته آن را اعضای «اسکواد» مانند الکساندریا اوکاسیو کورتز، الهان عمر، آیانا پرسلی و رشیده طلیب تشکیل می‌دهند و افرادی مانند گرگ کاسار، سامر لی و دلیا رامیرز نیز به آن پیوسته‌اند.
عبدالسید و چند نامزد دیگر در انتخابات ۲۰۲۶ به این اردوگاه اضافه شده‌اند. مترقیان چپ اکنون سه سناتور و ۲۱ عضو مجلس نمایندگان دارند و ممکن است در انتخابات جدید چهار تا دوازده کرسی دیگر، ازجمله احتمالاً دو کرسی سنا، به دست آورند. بااین‌حال، این جناح همچنان با فاصله کوچک‌ترین گروه دموکرات‌ها خواهد بود و رشد آن تنها چند واحد درصد ترکیب کلی حزب را تغییر می‌دهد.
جناح دوم، «مترقیان جریان اصلی»، بزرگ‌ترین گروه حزب است و میان چپ رادیکال و تشکیلات سنتی حامی اسرائیل قرار دارد. اعضای این جناح از مشروط‌کردن کمک‌ها و فروش تسلیحات به رعایت حقوق بشر و قوانین آمریکا حمایت می‌کنند، دولت نتانیاهو و عملکرد اسرائیل در غزه را شدیداً مورد انتقاد قرار می‌دهند و خواهان تشکیل کشور فلسطینی هستند، اما معمولاً از اصطلاحات نسل‌کشی و آپارتاید و درخواست تحریم کامل تسلیحاتی پرهیز می‌کنند.
جان اوساف نمونه این رویکرد است: او با فروش برخی سلاح‌ها به اسرائیل مخالفت کرد، اما از انتقال مهمات هوابه‌زمین دفاع کرد، زیرا توان نیروی هوایی اسرائیل را برای بازدارندگی در برابر حملات موشکی ضروری می‌دانست. کریس مورفی نیز از رابطه قوی آمریکا و اسرائیل حمایت می‌کند، اما اقدامات دولت نتانیاهو را مغایر منافع امنیت ملی آمریکا می‌داند. جیمی راسکین و کاترین کلارک نیز از محدودکردن کمک‌ها حمایت کرده‌اند، درعین‌حال بر حق موجودیت و دفاع اسرائیل، ادامه حمایت از سامانه‌های دفاعی و ضرورت راه‌حل سیاسی و تشکیل کشور فلسطینی تأکید دارند. این جناح معمولاً از حمایت جی‌استریت برخوردار است و با سوسیالیست‌های دموکرات یا گروه ضدآیپک ارتباط ندارد. مترقیان جریان اصلی شامل ۲۸ سناتور و ۸۱ عضو مجلس نمایندگان هستند و با وجود احتمال ازدست‌دادن چند کرسی، بزرگ‌ترین جناح باقی خواهند ماند.
جناح سوم، «تشکیلات حامی اسرائیل»، از اتحاد آمریکا و اسرائیل، موجودیت اسرائیل به‌عنوان یک کشور یهودی، حق دفاع آن و ادامه کمک‌های نظامی بدون شرط حمایت می‌کند و بیشترین ارتباط را با آیپک و «اکثریت دموکرات برای اسرائیل» دارد. چاک شومر، جکی روزن، جان فترمن، برد اشنایدر و ریچی تورس از چهره‌های این گروه‌اند. بسیاری از آنان هم‌زمان از کمک‌های بشردوستانه به غزه، راه‌حل دوکشوری و انتقاد از برخی سیاست‌های نتانیاهو حمایت می‌کنند.
این جناح نزدیک به یکصد کرسی در دو مجلس دارد، اما تنها هفت سناتور به‌روشنی در آن قرار می‌گیرند. رأی آوریل ۲۰۲۶ درباره ممنوعیت برخی فروش‌های تسلیحاتی نشان داد که فقط هفت سناتور دموکرات با محدودیت مخالفت کردند. شکست هیلی استیونز در برابر عبدالسید نیز فشار فزاینده بر این اردوگاه را آشکار کرد: مواضعی که زمانی در حزب دموکرات عادی بود، اکنون می‌تواند به یک مسئولیت انتخاباتی تبدیل شود. انتظار می‌رود اندازه این جناح تقریباً ثابت بماند، اما سهم آن از کل اعضای دموکرات اندکی کاهش یابد.
دو گروه میانی نیز وجود دارند. شش عضو میان مترقیان چپ و جریان اصلی قرار می‌گیرند؛ آنان ممکن است اسرائیل را به‌شدت محکوم کنند، اما از اصطلاحات نسل‌کشی و آپارتاید یا درخواست تحریم کامل تسلیحاتی پرهیز می‌کنند. شمار آنان می‌تواند به دوازده نفر برسد. گروه دیگر شامل ۲۷ دموکرات سنتاً حامی اسرائیل است که اخیراً به محدودکردن کمک‌ها رأی داده‌اند؛ ازجمله کوری بوکر، مارک کلی، جیک آچینکلاس و لورا فریدمن. شمار این گروه پس از انتخابات ممکن است به ۳۹ نفر افزایش یابد.
نتیجه اصلی پژوهش این است که مترقیان چپ، برخلاف تصویری که پیروزی‌های مقدماتی ایجاد کرده، بر حزب مسلط نخواهند شد. بااین‌حال، جهت حرکت کلی حزب به سود کسانی است که خواهان مشروط‌کردن کمک‌ها، بررسی موردی فروش سلاح و بازنگری در اتحاد آمریکا و اسرائیل هستند. حمایت گسترده دموکرات‌ها از اصلاحیه مسی برای تعلیق ۳٫۳ میلیارد دلار کمک نظامی، هرچند اقدامی نمادین و بدون شانس تصویب بود، نارضایتی از وضع موجود را نشان داد. در میان دموکرات‌ها این دیدگاه نیز گسترش یافته که کمک مالی نظامی مستقیم به اسرائیل باید پایان یابد و پرسش اصلی، زمان و جایگزین آن است.
نویسندگان می‌گویند بازگشت سریع به اجماع پیش از جنگ درباره اسرائیل ممکن نیست، اما بیشتر دموکرات‌های کنگره نیز مخالف موجودیت اسرائیل یا پایان اتحاد دو کشور نیستند. بنابراین حفظ حمایت دوحزبی باید هدف اصلی اسرائیل باقی بماند و اسرائیل نباید امنیت خود را به یک حزب یا رئیس‌جمهور خاص وابسته کند. تل‌آویو باید ادعاهای چپ رادیکال را به چالش بکشد، اما هم‌زمان نگرانی‌های مترقیان جریان اصلی را جدی بگیرد و جایگاه دموکرات‌های حامی اسرائیل را تقویت کند.
براساس توصیه گزارش، بازسازی حمایت دموکرات‌ها بدون تغییر در سیاست اسرائیل ممکن نیست. هر دولت آینده اسرائیل باید خشونت شهرک‌نشینان و گسترش شهرک‌ها را متوقف کند، حملات در غزه را پایان دهد و به‌سوی راه‌حلی سیاسی برای مناقشه اسرائیل و فلسطین حرکت کند. اسرائیل همچنین باید این تصور را که در سیاست داخلی آمریکا جانب جمهوری‌خواهان را گرفته از میان ببرد، گفت‌وگویی پایدار با حزب دموکرات و جامعه یهودیان آمریکا برقرار کند و آمادگی شنیدن انتقادهای آنان را داشته باشد.
گزارش برقراری تماس رسمی با مترقیان چپ را در آینده نزدیک سودمند نمی‌داند، اما کانال‌های غیررسمی و «مسیر دوم» را با افرادی از این جناح که اصل موجودیت ملی یهودیان را رد نمی‌کنند توصیه می‌کند. هدف چنین گفت‌وگویی باید کاهش خصومت، کم‌رنگ‌ترکردن اسرائیل در دستور کار آنان و یافتن زمینه‌های محدود برای همکاری باشد؛ به‌خصوص درباره سناتورها که به‌دلیل دوره طولانی‌تر خدمت، تعداد کمتر اعضا و ساختار سنا نفوذ بیشتری دارند.https://www.inss.org.il/publication/democratic-party-2026/