ماکیاولی درباره ترامپ چه می‌گفت؟
رئیس‌جمهور آمریکا نمونه‌ای از چگونگی تبدیل‌شدن به یک «شهریار بسیار بد» ارائه کرده است.
نویسنده: استیون ام. والت
منبع: فارن پالیسی
تاریخ: ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶
استیون والت، ستون‌نویس فارن پالیسی و استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه هاروارد، از نظریه‌پردازان برجسته مکتب واقع‌گرایی است.
ترجمه و تلخیص: @IranAnalyses
تلخیص
استیون والت با استناد به کتاب شهریار ماکیاولی استدلال می‌کند که دونالد ترامپ تقریباً تمام توصیه‌های ماکیاولی برای حفظ قدرت را نقض کرده است. ماکیاولی می‌گفت اگر حاکم نتواند هم محبوب و هم هراس‌انگیز باشد، بهتر است ترس ایجاد کند؛ اما این ترس باید بر اطمینان از مجازات استوار باشد. به اعتقاد والت، شکست‌ها، تغییر مواضع مکرر و بی‌ثباتی ترامپ—ازجمله در جنگ ایران—اعتبار تهدیدهای او را تضعیف کرده و کشورها را به مقاومت و همکاری علیه سیاست خارجی پیش‌بینی‌ناپذیر آمریکا سوق داده است. چرا باید با رئیس‌جمهوری مذاکره کرد که ممکن است چند ماه بعد توافق را کنار بگذارد؟
ماکیاولی درعین‌حال هشدار می‌داد که حاکم نباید منفور یا تحقیر شود. والت معتقد است سیاست‌های اقتصادی زیان‌بار، استفاده شخصی از منابع عمومی، زندگی خصوصی جنجالی و رفتار ترامپ با زنان، نفرت بخشی از جامعه را برانگیخته است. از سوی دیگر، تغییر مواضع، تردید و بی‌ثباتی او همان ویژگی‌هایی هستند که به گفته ماکیاولی موجب تحقیر حاکم می‌شوند. رهبرانی مانند شی جین‌پینگ این ضعف را تشخیص داده و از آن بهره برده‌اند؛ درحالی‌که شرکت‌ها، دانشگاه‌ها و مؤسساتی که زود در برابر ترامپ تسلیم شدند، اکنون ضعیف و کوته‌بین به نظر می‌رسند.
اصل دیگر ماکیاولی، احتیاط مالی است. حاکمی که برای خرید وفاداری مردم بی‌محابا خرج کند، سرانجام منابع خود را تحلیل می‌برد و ناچار به افزایش مالیات و فشار اقتصادی می‌شود. والت ترامپ را رئیس‌جمهوری ولخرج می‌داند که با کاهش مالیات ثروتمندان، افزایش هزینه‌های نظامی و گسترش بدهی ملی این هشدار را نادیده گرفته است. او همچنین پیشنهاد پرداخت پنج‌هزار دلار به آمریکایی‌ها را تلاشی غیرقانونی برای خرید رأی با پول خود مردم می‌خواند که کسری بودجه را بیشتر خواهد کرد.
مهم‌ترین شکست ترامپ، از نگاه والت، در حوزه جنگ و قدرت نظامی دیده می‌شود. ماکیاولی از شهریار می‌خواست ماهیت و محدودیت‌های نیروی نظامی را بشناسد؛ اما ترامپ افرادی فاقد صلاحیت یا تجربه کافی را در مناصب دفاعی و دیپلماتیک گمارده و بدون ارزیابی دقیق هزینه‌ها و پیامدها وارد جنگ ایران شده است. به نوشته والت، آمریکا اکنون در جنگی گرفتار شده که چشم‌انداز پیروزی ندارد، به اقتصاد جهان آسیب زده، موقعیت آمریکا در خاورمیانه و دیگر مناطق را تضعیف کرده و احتمالاً به سود دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای تمام خواهد شد.
والت همچنین سیاست ترامپ در استفاده از وزارت دادگستری علیه مخالفان و دشمنان شخصی‌اش را مغایر توصیه ماکیاولی می‌داند. ماکیاولی اعمال خشونت یا مجازات را فقط در صورت وجود دلیل روشن و مشروع مجاز می‌شمرد؛ زیرا انتقام‌جویی خودسرانه، حاکم را منفور می‌کند. از همین منظر، اقدامات ترامپ علیه افرادی چون جک اسمیت، جیمز کومی و آنتونی فائوچی نه اعمال مشروع عدالت، بلکه نمونه‌هایی از انتقام شخصی معرفی می‌شوند.
ماکیاولی فریب و حتی شکستن پیمان را گاهی ضروری می‌دانست، اما تأکید داشت که حاکم باید ظاهر رحمت، وفاداری، درستکاری و دینداری را حفظ کند. مشکل ترامپ، به گفته والت، صرفاً دروغ‌گویی یا نقض تعهدات نیست؛ بلکه آن است که دیگران اکنون آشکارا او را غیرقابل‌اعتماد می‌دانند. ترامپ بخشی از موفقیت سیاسی خود را مدیون توانایی‌اش در معرفی خود به‌عنوان فردی متفاوت از واقعیت بود، اما این تصویر فرسوده شده و اظهارات بی‌پرده او درباره بی‌اعتنایی به مشکلات مالی مردم، فاصله میان ظاهر و واقعیت را آشکار کرده است.
والت در پایان تأکید می‌کند که ماکیاولی مدافع شرارت بی‌هدف نبود. از نظر او، حاکم تنها برای حفظ نظم، ثبات و بقای کشور باید در مواقع ضروری «خوب نباشد»؛ نه برای منفعت، سرگرمی یا هوس شخصی. به ارزیابی والت، ترامپ برخلاف این اصل، آمریکا را در داخل متفرق‌تر و فاسدتر و در خارج کم‌اعتبارتر کرده، به اتحادهای جهانی و نهادهای علمی و دانشگاهی آن آسیب زده و هم‌زمان ثروت خانوادگی خود را افزایش داده است. نتیجه‌گیری مقاله این است که ماکیاولی احتمالاً ترامپ را بهترین نمونه برای اثبات برتری یک جمهوری منظم بر حکومت فردیِ خودمحور و بی‌ثبات می‌دانست—نمونه‌ای روشن از آنچه یک شهریار نباید انجام دهد.https://foreignpolicy.com/2026/09/23/trump-machiavelli-leadership-military-iran-war-power-principles/