کویت در سایه تهدید ایران، بی‌سروصدا به اسرائیل نزدیک می‌شود
نویسنده: دنی زاکن
منبع: اسرائیل هیوم
تاریخ انتشار: ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
ترجمه و تلخیص: @IranAnalyses
گزارش با تشدید بحران یمن آغاز می‌شود. حوثی‌ها با تسلط بر باب‌المندب، حمله به زیرساخت‌های انرژی عربستان و شلیک موشک به شهرها و فرودگاه‌ها، فشار بر ریاض را افزایش داده‌اند. نویسنده این اقدامات را بخشی از راهبرد ایران برای مسدودکردن مسیر دوم صادرات انرژی، افزایش قیمت جهانی نفت و فشار بر دولت ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا می‌داند؛ راهبردی که بدون اعلام رسمی جنگ و از طریق نیروی نیابتی اجرا می‌شود.
عربستان اکنون با سه تهدید هم‌زمان روبه‌روست: انسداد باب‌المندب و حمله به خطوط لوله و بندر ینبع، تداوم حملات موشکی به مراکز جمعیتی و فرودگاه‌ها و احتمال ورود زمینی حوثی‌ها به خاک عربستان. به گفته منابع منطقه‌ای، ارتش سعودی نیروهای بیشتری در مرز مستقر کرده و حملات هوایی خود را بر تجمع نیروهای حوثی متمرکز ساخته است.
یک مقام ارشد سعودی به اسرائیل هیوم گفته است عربستان عملاً، هرچند بدون اعلام رسمی، در حال جنگ با ایران است. به گفته او، تهران از حوثی‌ها برای مسدودکردن مسیر دوم دریایی، افزایش قیمت نفت، تضعیف پادشاهی سعودی و ایجاد بی‌ثباتی در سراسر خلیج فارس استفاده می‌کند؛ اقدامی که این مقام آن را ناشی از بحران داخلی ایران و نگرانی جمهوری اسلامی درباره بقای خود دانسته است.
همین مقام سرنگونی حکومت ایران را در راستای منافع منطقه‌ای و جهانی توصیف کرده و گفته است اسرائیل می‌تواند در این زمینه کمک کند؛ زیرا جنگ ایران را آغاز کرده و تنها بازیگری بوده که در مقابله با حوثی‌ها اثربخشی خود را نشان داده است. اشاره او به حمله اسرائیل در اوت ۲۰۲۵ بود که شماری از فرماندهان ارشد حوثی را کشت. او همچنین گفته است واکنش اسرائیل و کمک آن به عربستان در محاسبات دیپلماتیک آینده ریاض اثر خواهد گذاشت.
براساس گزارش، هماهنگی کنونی عربستان و اسرائیل به حوزه‌های اطلاعاتی و امنیتی محدود است، اما می‌تواند زمینه روابط رسمی در آینده را فراهم کند. بااین‌حال، نویسنده انتظار یک تحول دیپلماتیک فوری را ندارد؛ زیرا مسیر عادی‌سازی همچنان به وضعیت جنگ و ثبات حکومت ایران وابسته است.
تغییر از کویت آغاز می‌شود
گزارش کویت را محتمل‌ترین نقطه آغاز این تحول معرفی می‌کند. این کشور در جنگ با ایران به‌دلیل میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا و وابستگی کامل صادرات نفت خود به تنگه هرمز، خسارت‌های زیادی متحمل شد. نیروهای آمریکایی مسئولیت اصلی دفاع از پایگاه‌ها و زیرساخت‌های غیرنظامی کویت را بر عهده داشتند، اما اسرائیل نیز در دفاع از کشورهای خلیج فارس نقش مهمی ایفا کرد.
اسرائیل یک سامانه گنبد آهنین در امارات مستقر کرد و چند کشور دیگر خلیج فارس نیز از اطلاعات هشدار زودهنگام اسرائیل درباره شلیک موشک‌ها و پرتابه‌ها بهره‌مند شدند. این همکاری با هماهنگی نزدیک فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، و کاخ سفید انجام شد و چتر دفاعی حاصل از آن، پایگاه‌های آمریکایی و تأسیسات راهبردی کشورهای منطقه را پوشش داد.
به ادعای گزارش، همکاری بسیار فراتر از تبادل اطلاعات بود و هم کشورهای عضو توافق‌های ابراهیم و هم دولت‌هایی را دربر گرفت که هیچ رابطه رسمی با اسرائیل ندارند. این کمک‌های دفاعی در جریان جنگ، نگاه برخی کشورهای خلیج فارس به توانایی و فایده راهبردی اسرائیل را تغییر داده است و کویت برجسته‌ترین نمونه این تغییر معرفی می‌شود.
کویت از سخت‌گیرانه‌ترین قوانین ضداسرائیلی در جهان عرب برخوردار است. این قوانین هرگونه تماس با اسرائیل یا شهروندان آن، ترویج عادی‌سازی، ابراز عمومی همدلی با اسرائیل و برقراری روابط فرهنگی را جرم می‌دانند. در جریان جنگ، ضرورت‌های فوری امنیتی باعث شد اجرای بخشی از این محدودیت‌ها عملاً کاهش یابد.
مقام‌های دیپلماتیک خلیج فارس به اسرائیل هیوم گفته‌اند روند رسمی برای لغو یا اصلاح بخش‌هایی از این قوانین آغاز شده است. تغییرات مورد بررسی شامل قانون تحریم اسرائیل، ممنوعیت ترویج عادی‌سازی که پس از توافق‌های ابراهیم تصویب شد و مقرراتی است که ابراز همدلی عمومی با اسرائیل یا ایجاد پیوندهای فرهنگی را جرم‌انگاری می‌کند.
گزارش برای نشان‌دادن شدت این قوانین به سرنوشت دو چهره کویتی اشاره می‌کند. جاسم الجرید، روزنامه‌نگاری که خواهان پیوستن کویت به توافق‌های ابراهیم شده بود، کار خود را از دست داد و مجبور به ترک کشور شد. فجر السعید، نمایشنامه‌نویس و چهره شناخته‌شده شبکه‌های اجتماعی، نیز پس از مصاحبه با رسانه عمومی اسرائیل در سال ۲۰۲۵ به سه سال زندان محکوم شد.
یوسی شلی، سفیر اسرائیل در امارات، اخیراً گفته است طی چهار تا شش ماه آینده ممکن است کشور دیگری به توافق‌های ابراهیم بپیوندد. او با اشاره مستقیم به کویت گفت کویتی‌ها به‌تدریج متوجه شده‌اند که موازنه منطقه‌ای تغییر کرده و شاید کشور بعدی در مسیر عادی‌سازی باشند.
بااین‌حال، منابع نویسنده می‌گویند مقام‌های کویتی از علنی‌شدن نام کشورشان ناراضی بوده‌اند؛ زیرا چنین اظهاراتی می‌تواند روند داخلی اصلاح قوانین و نزدیک‌شدن به اسرائیل را کند یا با مخالفت سیاسی روبه‌رو کند. بنابراین، حتی اگر حرکت به‌سوی روابط جدید آغاز شده باشد، کویت ترجیح می‌دهد این فرایند آرام و بدون اعلام‌های زودهنگام پیش برود.
نتیجه اصلی گزارش این است که جنگ ایران و نقش اسرائیل در حفاظت از کشورهای خلیج فارس، محاسبات امنیتی منطقه را تغییر داده است. اسرائیل از نگاه برخی دولت‌های خلیج فارس دیگر فقط طرف منازعه عربی‌ـ‌اسرائیلی نیست، بلکه قدرتی نظامی است که توانایی و اراده مقابله با ایران و نیروهای نیابتی آن را دارد و در این زمینه با آمریکا همکاری می‌کند.
براساس ارزیابی نویسنده، اصلاح احتمالی قوانین ضداسرائیلی کویت می‌تواند نخستین نشانه ملموس این تغییر باشد و در بلندمدت به پیوستن کویت به توافق‌های ابراهیم منجر شود. بااین‌حال، این نتیجه هنوز براساس گفته‌های منابع ناشناس و ارزیابی مقام‌های اسرائیلی مطرح شده است و گزارش از تصمیم رسمی کویت برای عادی‌سازی روابط خبر نمی‌دهد.