اندیشکده شورای آتلانتیک (Atlantic Council) در تحلیلی به قلم دیوید گلدوین**، فرستاده پیشین امور بین‌الملل انرژی وزارت خارجه آمریکا، و **آندریا کلابو**، پژوهشگر مرکز انرژی این اندیشکده، هشدار می‌دهد که با فروپاشی آتش‌بس میان ایران و آمریکا، بحران تنگه هرمز وارد مرحله‌ای طولانی و خطرناک شده و بازارهای جهانی انرژی باید خود را برای بدترین سناریوها آماده کنند. نویسندگان معتقدند دولت ترامپ درک نادرستی از محاسبات راهبردی جمهوری اسلامی داشت. به باور آنها، کاخ سفید تصور می‌کرد که پس از ناکامی راهبرد اولیه برای تضعیف رهبری ایران، می‌تواند با یک توافق موقت، تعویق موضوع هسته‌ای و آزادسازی میلیاردها دلار از دارایی‌های بلوکه‌شده، تهران را به باز نگه داشتن تنگه هرمز وادار کند. اما از دید نویسندگان، جمهوری اسلامی این جنگ را نه یک مناقشه قابل معامله، بلکه نبردی «وجودی» می‌بیند که دهه‌ها برای آن آماده شده است. به همین دلیل، هدف ایران تنها کاهش فشارها نیست، بلکه تلاش می‌کند پس از جنگ به **مدیر و کنترل‌کننده عملی مهم‌ترین مسیر تجارت و انتقال انرژی جهان، یعنی تنگه هرمز، تبدیل شود. آنها همچنین معتقدند که تفاهم‌نامه ژوئن به‌دلیل مشخص نکردن وضعیت آینده هرمز، ناخواسته به ادعای ایران درباره حق کنترل این آبراه مشروعیت بیشتری بخشید.

این تحلیل می‌افزاید که هر دو طرف تصور می‌کنند می‌توانند بیش از طرف مقابل دوام بیاورند، اما از نگاه نویسندگان، ایران دلایل بیشتری برای چنین ارزیابی دارد؛ زیرا باور دارد آمریکا حضور نظامی یا محاصره دریایی خود را نمی‌تواند برای مدت نامحدود ادامه دهد. به گفته آنها، تصمیم اخیر ترامپ برای ازسرگیری محاصره دریایی ایران و سپس طرح دریافت هزینه برای اسکورت کشتی‌ها (که بعداً کنار گذاشته شد)، عملاً آخرین امیدها به حفظ آتش‌بس ژوئن را از بین برد و نشان داد واشنگتن گزینه‌های محدودی برای تغییر روند جنگ در اختیار دارد. نویسندگان با استناد به ارزیابی «مؤسسه مطالعه جنگ» (ISW) تأکید می‌کنند که اگرچه حملات آمریکا تلاش کرده توان ایران برای هدف قرار دادن کشتیرانی تجاری را کاهش دهد، اما هنوز مشخص نیست این توانایی به اندازه کافی تضعیف شده باشد و ایران همچنان قادر است با حملات پراکنده، تجارت دریایی را مختل کند. آنها همچنین احتمال می‌دهند ایران از دوره کوتاه آتش‌بس برای بازسازی زرادخانه و آماده‌سازی نیروهای خود استفاده کرده باشد.

در بخش اقتصادی، مقاله هشدار می‌دهد که عبور نفتکش‌ها از تنگه هرمز، که در دوره کوتاه آتش‌بس اندکی بهبود یافته بود، بار دیگر به‌شدت کاهش خواهد یافت. قیمت نفت برنت تنها طی چند روز حدود ۱۰ درصد افزایش یافته و نشانه‌هایی وجود دارد که حوثی‌های یمن با حمایت ایران بار دیگر فعال شده‌اند؛ از جمله حملاتی که مسئولیت آن را علیه زیرساخت‌های عربستان برعهده گرفته‌اند. نویسندگان هشدار می‌دهند اگر حوثی‌ها بتوانند تردد نفتکش‌ها در تنگه باب‌المندب را نیز مختل کنند، روزانه حدود ۴ میلیون بشکه نفت دیگر در معرض تهدید قرار خواهد گرفت و فشار بر بازار جهانی انرژی به‌مراتب بیشتر خواهد شد. آنها با اشاره به ارزیابی آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) می‌نویسند که در صورت ادامه بحران، احتمال مازاد عرضه نفت در سال آینده کاهش می‌یابد و ذخایر راهبردی جهان نیز به‌تدریج تحلیل خواهد رفت. از نظر نویسندگان، تلاش کشورهای عربی برای سرمایه‌گذاری در خطوط لوله جایگزین هرمز نیز نشان می‌دهد که تولیدکنندگان منطقه انتظار پایان نزدیک این بحران را ندارند. جمع‌بندی مقاله این است که برخلاف تصور برخی که خطر افزایش قیمت نفت به بالای ۱۵۰ دلار را منتفی می‌دانند، بدترین مرحله بحران ممکن است هنوز در پیش باشد و ادامه آن می‌تواند پیامدهای بسیار سنگینی، به‌ویژه برای اقتصاد کشورهای در حال توسعه، به همراه داشته باشد.
https://www.atlanticcouncil.org/blogs/energysource/dire-straits-no-way-out-of-hormuz/