# نیویورک تایمز: حمله آمریکا غیرنظامیان ایرانی را کشت؛ مسئولیت‌پذیری کجاست؟

دبلیو. جی. هنیگان**، تحلیلگر امنیت ملی روزنامه **نیویورک تایمز**، در یادداشتی با عنوان **«حمله آمریکا غیرنظامیان ایرانی را کشت؛ مسئولیت‌پذیری کجاست؟» می‌نویسد که دولت ترامپ برخلاف سنت دیرینه ارتش آمریکا، از پذیرش مسئولیت یک حمله اشتباه که به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان ایرانی انجامید، خودداری کرده است. به اعتقاد نویسنده، مشکل اصلی نه وقوع یک اشتباه در جنگ، بلکه امتناع دولت از پذیرش آن و اطلاع‌رسانی شفاف درباره نتایج تحقیقات است.

نویسنده برای مقایسه به حمله پهپادی آمریکا در کابل در سال ۲۰۲۱ اشاره می‌کند؛ حمله‌ای که ابتدا به‌عنوان یک عملیات موفق علیه داعش معرفی شد، اما بعداً مشخص شد هدف آن یک کارمند سازمان امدادرسانی بوده و ۱۰ غیرنظامی، از جمله هفت کودک، جان باخته‌اند. پس از روشن شدن حقیقت، پنتاگون مسئولیت را پذیرفت و فرماندهان ارشد، از جمله ژنرال مارک میلی، به‌طور علنی عذرخواهی کردند.

به نوشته هنیگان، در ۲۸ فوریه نیروهای آمریکایی در جریان حمله با موشک‌های تاماهاوک به یک پایگاه دریایی در شهر میناب**، به اشتباه **مدرسه ابتدایی شجره طیبه را هدف قرار دادند. این حمله به کشته شدن حدود ۱۷۵ نفر انجامید که بسیاری از آنها کودک بودند و به گفته نویسنده، یکی از مرگبارترین موارد تلفات غیرنظامیان ناشی از عملیات آمریکا در چند دهه اخیر به شمار می‌رود.

بر اساس این مقاله، تحقیقات ارتش آمریکا نشان داده است که ساختمان هدف در گذشته بخشی از پایگاه نظامی بوده، اما چند سال قبل به مدرسه تبدیل شده بود. اگرچه این تغییر در منابع عمومی ثبت شده بود، اطلاعات مربوط به آن در بانک اطلاعات اهداف ارتش آمریکا به‌روزرسانی نشده و همین نقص اطلاعاتی باعث شد مدرسه به اشتباه به‌عنوان هدف نظامی شناسایی شود.

هنیگان می‌نویسد با وجود آنکه فرماندهان آمریکایی مدت کوتاهی پس از انتشار تصاویر ماهواره‌ای، ویدئوها و گزارش‌های شاهدان عینی از این اشتباه آگاه شدند، دونالد ترامپ همچنان مسئولیت این حمله را نپذیرفته است. او به نقل از ترامپ می‌نویسد که رئیس‌جمهور گفته است مشخص نیست موشک متعلق به آمریکا بوده یا خیر و تأکید کرده که «فکر نمی‌کنم کار ما بوده باشد.»

به گفته نویسنده، ارتش آمریکا طبق روال همیشگی تحقیقات اداری خود (A.R. 15-6) را درباره این حادثه انجام داده و این تحقیقات به پایان رسیده است، اما نتایج آن هنوز منتشر نشده است. او اشاره می‌کند که کریستن گیلیبرند و ۲۴ سناتور دموکرات از دولت خواسته‌اند یافته‌های این تحقیق را تا ۲۰ ژوئیه منتشر کند.

هنیگان همچنین می‌نویسد دولت دوم ترامپ ساختارهایی را که برای کاهش تلفات غیرنظامیان ایجاد شده بود، تضعیف کرده است. به گفته او، وزارت دفاع بخش عمده‌ای از برنامه کاهش آسیب به غیرنظامیان و پاسخگویی را کاهش داده و گزارش بازرس کل پنتاگون نیز هشدار داده است که این اقدام ممکن است با الزامات قانونی مغایرت داشته باشد. نویسنده به سخنان **پیت هگست**، وزیر دفاع، نیز اشاره می‌کند که گفته است نیروهای آمریکایی «هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهند»، اما او نیز مانند ترامپ درباره حادثه میناب از پاسخ مستقیم خودداری کرده و موضوع را به تحقیقات ارجاع داده است.

به نوشته مقاله، این رویکرد باعث شده سازمان‌هایی مانند عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر این پرسش را مطرح کنند که آیا دولت آمریکا با پنهان نگه داشتن نتایج تحقیقات در تلاش است از پیامدهای احتمالی حقوقی و اتهام نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه جلوگیری کند. نویسنده همچنین می‌نویسد بر اساس آمار خبرگزاری فعالان حقوق بشر**، تا ماه آوریل دست‌کم **۱۷۰۰ غیرنظامی ایرانی در جریان جنگ کشته شده‌اند و نیویورک تایمز نیز آسیب‌دیدگی ۲۲ مدرسه و ۱۷ مرکز درمانی را تأیید کرده است.

در پایان، هنیگان استدلال می‌کند که دولت آمریکا باید نتایج تحقیقات را منتشر کند، اشتباه در هدف‌گیری مدرسه را به رسمیت بشناسد، از قربانیان عذرخواهی کند و برای بازسازی مدرسه و پرداخت غرامت به خانواده‌ها اقدام کند. به اعتقاد او، پاسخگویی نه نشانه ضعف، بلکه بخشی از اعتبار اخلاقی و مشروعیت عملیات نظامی آمریکا است و شهروندان آمریکایی حق دارند بدانند اقداماتی که به نام آنها انجام می‌شود، چه پیامدهایی داشته است.
https://www.nytimes.com/2026/07/16/opinion/trump-minab-civilian-casualties-iran-war.html