### تحلیل دیوید ایگناتیوس: «ترامپ دکمه ریست را زده؛ این فاجعه ایران ۲.۰ است»

دیوید ایگناتیوس**، ستون‌نویس ارشد *واشنگتن پست* و یکی از شناخته‌شده‌ترین تحلیلگران سیاست خارجی آمریکا، سال‌هاست درباره ایران، خاورمیانه و جامعه اطلاعاتی آمریکا می‌نویسد. او به جریان **میانه‌رو و سنتی سیاست خارجی آمریکا (Foreign Policy Establishment) نزدیک است و معمولاً از ترکیب بازدارندگی نظامی و دیپلماسی حمایت می‌کند.

ایگناتیوس معتقد است دولت ترامپ پس از شکست توافق اخیر با ایران، همان اشتباهات گذشته را تکرار می‌کند و وارد مرحله‌ای شده که او آن را «فاجعه ایران ۲.۰» (Iran Fiasco 2.0) می‌نامد.

او مقاله را با توصیه‌ای مستقیم به ترامپ آغاز می‌کند: «فقط حرف زدن را متوقف کن.» به اعتقاد او، آمریکا برای اعمال فشار بر ایران نیازی به تهدیدهای روزانه و اظهارات متناقض ندارد؛ قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا به‌تنهایی اهرم کافی است. او می‌نویسد ترامپ یک روز اعلام پیروزی می‌کند، روز بعد جنگ را از سر می‌گیرد، یک روز از رهبران ایران تعریف می‌کند و روز بعد آنها را «اوباش» می‌خواند. همچنین پیشنهاد دریافت ۲۰ درصد عوارض برای حفاظت از تنگه هرمز را مطرح و تنها یک روز بعد لغو کرد. به باور ایگناتیوس، این رفتارها نه قدرت، بلکه ضعف و بی‌ثباتی را به ایران و جهان نشان می‌دهد.

او می‌گوید ایران امروز در موقعیت دشواری قرار دارد؛ اقتصادش به‌شدت آسیب دیده، تأسیسات هسته‌ای تا حد زیادی نابود شده، دانشمندان ارشد هسته‌ای کشته شده‌اند و میان جناح‌های عملگرا و تندرو بر سر مذاکره با آمریکا اختلاف وجود دارد. با این حال، تندروها پس از عبور از حملات آمریکا و اسرائیل احساس پیروزی می‌کنند، اما هنوز راهبرد روشنی برای آینده ندارند.

در مقابل، آمریکا نیز از نگاه نویسنده در وضعیت مطلوبی نیست. ترامپ وارد جنگی شده که در داخل آمریکا محبوبیت ندارد، هزینه‌های اقتصادی بالایی ایجاد کرده و فاقد راهبرد مشخص برای خروج از بحران است. تفاهم‌نامه‌ای که قرار بود تنگه هرمز را بازگشایی کند نیز عملاً شکست خورده است.

ایگناتیوس تأکید می‌کند اولویت اصلی آمریکا باید باز نگه داشتن تنگه هرمز باشد، نه عجله برای توافق هسته‌ای جدید. او از تشکیل یک ائتلاف بین‌المللی برای اسکورت کشتی‌های تجاری حمایت می‌کند و معتقد است همه کشورهای وابسته به تجارت جهانی، از جمله چین، باید در تأمین امنیت این آبراه مشارکت کنند.

او برخلاف بسیاری از تحلیلگران، معتقد است اکنون ضرورتی برای بازگشت فوری به مذاکرات هسته‌ای وجود ندارد. به گفته او، حملات سال ۲۰۲۵ برنامه هسته‌ای ایران را تا حد زیادی نابود کرده و اگر تهران بخواهد آن را دوباره احیا کند، آمریکا و اسرائیل به احتمال زیاد از آن مطلع خواهند شد و توانایی واکنش خواهند داشت.

ایگناتیوس که معمولاً از دیپلماسی دفاع می‌کند، این بار توصیه می‌کند واشنگتن دست از تعقیب ایران برای مذاکره بردارد. او می‌نویسد جناح عملگرای جمهوری اسلامی از طریق کانال‌های مختلف علاقه خود را به یک توافق بزرگ یا «پل طلایی» (Golden Bridge) نشان داده بود، اما پس از مراسم تشییع آیت‌الله خامنه‌ای، تندروها دست بالا را پیدا کردند و این فرصت از بین رفت.

او برای توضیح راهبرد پیشنهادی خود به دو نمونه تاریخی اشاره می‌کند. نخست، سخن معروف جیمز بیکر**، وزیر خارجه آمریکا، در سال ۱۹۹۰ که خطاب به طرف مقابل گفت: **«هر وقت درباره صلح جدی شدید، به ما زنگ بزنید.» ایگناتیوس معتقد است آمریکا امروز نیز باید همین پیام را به تهران بدهد.

نمونه دوم، نامه ژنرال اولیسس گرانت به ژنرال رابرت لی در پایان جنگ داخلی آمریکاست: «اگر جنوب سلاح‌های خود را زمین بگذارد، آن روز مطلوب زودتر فرا می‌رسد، هزاران جان انسان و صدها میلیون دلار خسارت حفظ خواهد شد. امیدوارم همه اختلافات ما بدون ریخته شدن حتی یک قطره خون دیگر حل شود.» به اعتقاد نویسنده، آمریکا باید همین رویکرد را در قبال ایران دنبال کند؛ حفظ فشار، اما بدون شتاب برای توافق.

ایگناتیوس در پایان می‌نویسد صلح واقعی با ایران ممکن است «دو هفته، دو ماه یا حتی دو سال» زمان ببرد و تلاش برای تحمیل یک جدول زمانی مصنوعی تاکنون نتیجه‌ای نداشته است. او معتقد است جمهوری اسلامی در مسیر فرسایش تدریجی قرار گرفته، اما بهترین راهبرد برای آمریکا این است که ابتدا تنگه هرمز را باز نگه دارد و سپس به جای هیاهوی رسانه‌ای، از آنچه مذاکره‌کنندگان حرفه‌ای «سکوت پویا» (Dynamic Silence) می‌نامند استفاده کند؛ یعنی حفظ فشار، بدون تهدیدها و اظهارات متناقض روزانه.
https://www.washingtonpost.com/opinions/2026/07/14/how-avoid-another-iran-fiasco/