🔺تسليم و انكار!

یکی از مطالبی که اهل غلو و یا حتی برخی از عوام مایل به رویکرد این جریان از آن برای تضعیف و اهل تقصیر خواندن برخی از فقها بهره می‌جویند، برداشتی سطحی از روایات نهی از تکذیب حدیث است. این افراد گاه کوچکترین تردید یک محقق در مورد یک روایت را مصداق تشکیک در معارف و انکار فضائل می شمارند. حال آنکه روایات ناهیه پیش گفته ابداً مطلق نیستند؛ و این گروه از روایات مقید بسیار غفلت ورزیده اند. طرفه آنکه با این نگاه پر آسیب عموم کفریات فرق غالی و لعن شده در لسان ائمه ع در قالب روايت مجال عرضه می یابد، اما علمای مخالف بدعت ها و مطالب تکذیب شده توسط اهل بیت ع متهم به تقصیر و حتی دشمنی با ائمه ع می شوند. در این رويكرد مفهوم روایی و عقلانی «تسلیم» نیز به حشوی گری و قبول هر مطلب نامعلوم و یا معلوم الکذبی تحریف می شود. بدتر آنکه در این میان احادیث معتبر و صحیح را نیز به نفع اخبار غلات تأویل هایی می نمایند که از تکذیب صریح ضروریات هیچ کم ندارد!

در مقالات زیر مباحثی پیرامون احادیث نهی از تکذیب روایات منسوب به اهل بیت علیهم السلام مطرح کردیم:
t.me/gholow2/119 و t.me/gholow2/121
t.me/gholow2/71 و t.me/gholow2/84
t.me/gholow2/557
و...
و نیز سلسله مباحث زیر را ببینید:
t.me/sohof2/598

گفتنی است حتی برخی علاوه بر اطلاق گیری نا به جا از روایات نهی از تکذیب احادیث، عبارات غیر مرتبطی مانند فراز زیارت عاشورا «لعن الله امة ازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله فیها» را هم ناظر به کوتاهی در شناخت رتبه اهل بیت ع دانسته اند. حال آنکه صریح روایات معتبر خلاف این برداشت است:
t.me/sohof2/600 و t.me/sohof2/608
و البته از سیاق فراز فوق روشن است که در موضوع دیگری وارد شده است.