‏💠 ۴/۵

در آغاز جنگ، حمله‌ای ترکیبی از موشک و پهپاد ایرانی زیرساخت‌های نیروی دریایی را در منامه، بحرین، که مهم‌ترین مرکز لجستیکی ایالات متحده در منطقه است، نابود کرد. پنتاگون ماه‌ها می‌گفت این ضربات عملیات نظامی را به‌طور قابل‌توجهی مختل نکرده‌اند؛ اما معاون وزیر نیروی دریایی، هونگ کائو (Hung Cao) ماه پیش اعتراف کرد که «بحرین را به‌کل ویران کردند». تحقیقی در وال استریت ژورنال پیش از این نشان داد بازسازی مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا، پادگان‌ها و برج‌های مخابراتی در پایگاه پشتیبانی نیروی دریایی بحرین می‌تواند بیش از ۴۰۰ میلیون دلار هزینه شود؛ نخستین مقام آمریکایی این رقم را به «The Intercept» گفت که در صورت اجرا، احتمالاً کم‌ارزش‌سازی است. نیروی دریایی مرکزی این پرسش‌ها را به CENTCOM ارجاع داد که پاسخی نداد.

پس از نابودی پایگاه ناوگان پنجم و در دسترس بودن سایر بنادر منطقه برای موشک‌ها و پهپادهای ایرانی، نیروی دریایی با چالشی سنگین مواجه شد: حفظ ناوگانی بیش از ۲۴ کشتی، از جمله دو ناو هواپیمابر عظیم و تعداد زیادی ناوشکن و ناو‌کروز موشکی، زیردریایی‌های حمله‌ای یا کشتی‌های تأمین‌کننده که همزمان مستقر می‌شوند. این به این معناست که کشتی‌های نیروی دریایی باید موادغذایی و سوخت را بیش از ۲٬۰۰۰ مایل از پایگاه دیگو گارسیا (Diego Garcia) جابه‌جا کنند. گزارش بازرسی کل نشان داد تغییر «پایگاه‌های دریایی و بنادر پشتیبانی» چالش‌های قابل‌توجهی ایجاد کرده؛ به‌ویژه «مشکل جابجایی پشتیبانی لجستیکی و زیرساخت‌ها به دیگو گارسیا» و دشواری «سفرهای طولانی‌مدت دریا که دوره‌های لجستیکی ۱۴ تا ۱۸ روزه می‌طلبند».

دریانوردان و نیروی‌دریایی‌ها به‌طور مداوم در معرض خطر قرار گرفتند. گروه حمله‌کامی ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس جرالد آر فورد (USS Gerald R. Ford) مأموریتی رکوردشکن ۱۱ ماهه به‌پایان رساند که شامل حمله به ونزوئلا نیز بود. در شرایط عادی، یک ناو هر ماه یک‌بار به بندر می‌رسید تا خدمه‌اش استراحت کند. بر اساس یک تقدیر واحد ریاست‌جمهوری، این ناو در طول مأموریت خود در خاورمیانه «به‌طور مستمر تحت تهدید موشک‌های دشمن و پهپادهای تک‌سویه» بود.

به‌تازگی، سپاه پاسداران (IRGC) با موشک‌های بالستیک ناو هواپیمابر دیگری و ناوشکن موشکی‌راهنما را هدف قرار داد، طبق گزارش مرکز فرماندهی. همچنین، در حمله‌ای ایرانی به یک کشتی تجاری در تنگه هرمز ماه گذشته، دریانوردان صدمه دیدند؛ دو مقام آمریکایی گفتند این دریانوردان ممکن است از جمله صدمات مغزی رنج ببرند.

در میانه جنگ ناموفق با ایران، نیروهای آمریکایی هفته گذشته از عراق همسایه عقب‌نشینی کردند و بیش از دو دهه اشغال نظامی و عملیات‌های خونین و رنج‌های غیرنظامی را به‌پایان بردند. سپاه پاسداران (IRGC) در پیامی که به قدرت مقاومت ملی می‌پرداخت، اعلام کرد: «اخراج آمریکا از عراق نتیجهٔ پایداری این کشور در استقلال خود است». سیاستمداران بغداد نیز این عقب‌نشینی را جشن گرفتند؛ نخست‌وزیر عراقی علی ال‌زیدی (Ali al-Zaidi) به‌طور رسمی اول‌اکتبر را «روز حاکمیت و استقلال» اعلام کرد.

علیرغم ادعاهای دولت ترامپ، جنگ ایران همچنان گسترش می‌یابد. ماه گذشته، نیروهای حوثی‌ها (Houthis) حمایت‌شده توسط ایران در یمن تقریباً تمام سواحل دریای سرخ یمن را به‌دست گرفتند، از جمله خط ساحلی در مسیرهای مهم کشتی‌رانی در تنگه باب‌ال‌مندب که ورودی جنوبی دریای سرخ است. روز سه‌شنبه، حوثی‌ها ادعا کردند بیش از ۲۰۰ جنگجوی حمایت‌شده توسط سعودی که در صدد بازپس‌گیری سرزمین بودند، کشته یا زخمی کرده‌اند.

وضعیت حتی بدتر از آنچه تصور می‌کردیم است.

در حال حاضر آنچه از ترامپ می‌بینیم، تصاحب کامل استبدادی دولت ایالات متحده است.

این اغراق نیست.

دستورات دادگاه نادیده گرفته می‌شوند. وفاداران MAGA به رهبری نیروهای نظامی و نهادهای فدرال اجرای قانون سپرده شده‌اند. وزارت کارآمدی دولت، اختیار مالی کنگره را سلب کرده است. رسانه‌هایی که به ترامپ چالش می‌کشند، یا از صحنه حذف شده‌اند یا تحت تحقیق قرار گرفته‌اند.

با این حال، تعداد زیادی هنوز حمله ترامپ به دموکراسی را همچون سیاست عادی پوشش می‌دهند و سرفصل‌های تحسین‌آمیزی می‌نویسند که ترامپ را «غیرمتعارف»، «در حال آزمون مرزها» و «به‌صورت تهاجمی قدرت را به نمایش می‌گذارد» توصیف می‌کند.