🔵 ۴/۸
(۲) برخلاف ادعای ایالت، دادگاه سهقضاتیه بهدرستی شواهد مربوط به شرایط فعلی زندان را پذیرفت، استناد کرد و بهعنوان مرتبط با مسائلی که پیشرو داشت، در نظر گرفت. شاهدان متخصص استنتاجهای خود را بر پایهٔ مشاهدات اخیر از شرایط زندان بنا نهادند؛ دادگاه گزارشهای تازه از سوی گیرنده و استاد ویژه دربارهٔ شرایط زندان را پذیرفت؛ و هر دو طرف شهادتهایی مرتبط با وضعیت فعلی ارائه دادند. دستورات دادگاه مبنی بر قطع کشف مدارک چند ماه پیش از محاکمه و حذف شواهدی که به مسألهٔ تعیین محدودیت جمعیت تحت PLRA مربوط نمیشد، در چارچوب اختیار صائب دادگاه بود. مدیریت منظم محاکمه ممکن است نیاز به مهلتهای کشف مدارک و تمایز واضح بین دعوی اصلی و راهحل داشته باشد. ایالت هیچ شواهد مهمی ارائه نکرد که نتوانسته باشد ارائه دهد و میتوانست نتیجهٔ این پرونده را تغییر دهد. Pp. 522–524.
(۳) مجاز بود که دادگاه سهقضاتیه به این نتیجه برسد که ازدحام «عامل اصلی» اما نه تنها عامل نقضهاست و کاهش ازدحام تماماً نقضها را رفع نمیکند. این درک از الزام «عامل اصلی» با PLRA سازگار است. اگر کنگره میخواست که ازدحام تنها عامل باشد، PLRA صراحتاً این را میگفت. Pp. 524–526.
(د) شواهد از یافتۀ دادگاه سهقضاتیه حمایت میکند که «هیچ راهحل دیگری نمیتواند نقض را رفع کند»، § 3626(a)(3)(E)(ii). ادعای ایالت مبنی بر اینکه انتقالهای بینالمللی گزینهٔ کممحدودتری نسبت به محدودیت جمعیت ارائه میدهد، باید رد شود؛ زیرا الزام به انتقالها خود یک محدودیت جمعیت تحت PLRA است. حتی اگر بتوان آنها را بهعنوان یک …
496 براون علیه پلاتا
گزینهٔ کممحدودتر: دادگاه سهقاضی هیچ مدرکی مبنی بر برنامههای انتقال به تعداد کافی برای کاهش شلوغی نیافت. همچنین دادگاه امکان واقعی اینکه کالیفرنیا خود را از این بحران بیرون بکشد، بهویژه با توجه به مشکلات مالی مداوم ایالت، را رد کرد. علاوه بر این، استخدام بیشتر را بهعنوان گزینهٔ واقعی نپذیرفت، چرا که سیستم زندان بهطور مزمن کمکارمند بود و حتی اگر پرسنل کافی حفظ میشد، فضای کافی نداشت. دادگاه همچنین در اینکه بدون کاهش جمعیت، تلاشهای دریافتکننده و کارشناس ویژه برای یافتن راهحل مؤثر نخواهد بود، خطایی نکرد. گزارشهایشان شواهد قانعکنندهای است که بدون کاهش، هر راهحلی شاید دستنیافتنی بماند و حداقل هزینههای عظیمی برای ایالت بهبار میآورد. ایالت ادعا میکند این اقدامات در صورت ترکیب، موفق میشوند، اما تاریخچهٔ طولانی دستورات اصلاحی ناموفق و شواهد فراوان از اثرات مخرب شلوغی بر ارائهٔ مراقبت، نتیجهٔ متفاوتی را میطلبند. ص. 526–530.
(e) رفع موقت مورد دستور اینجا بهطور محدود تنظیم شد، فقط تا حد لازم برای اصلاح تخلف گسترش یافت و کمنهایتترین روش مزاحم برای اصلاح تخلف بود. ص. 530–538.
Post #1380
17