جهان چگونه کار می کند؟

دانشمندان بیش از هر زمان دیگری منتظر دریافت جایزه نوبل هستند.

برندگان جایزه نوبل اغلب چندین دهه پس از تحقیقات پیشگامانه خود این جایزه را دریافت می کنند - و این تاخیر در حال طولانی تر شدن است.

راه رسیدن به جایزه نوبل، معتبرترین جایزه علمی در جهان، در حال افزایش است و تقریباً نیمی از برندگان اکنون بیش از 20 سال از کشف ارزشمند نوبل تا دریافت جایزه منتظر هستند.

یک تحلیل نشان می دهد که میانگین زمان بین انتشار اثر و دریافت یکی از جوایز علمی در 60 سال گذشته تقریباً دو برابر شده است 1 .

 در بین سه جایزه علمی، شیمی اکنون دارای طولانی‌ترین «تأخیر نوبل» است - به طور متوسط ​​30 سال در دهه گذشته - و فیزیولوژی یا پزشکی با 26 سال کوتاه‌ترین را دارندواین تا خیر چند ده شده است .

وصیت نامه آلفرد نوبل آمده است که جوایز باید «به کسانی اعطا شود که در طول سال گذشته بیشترین سود را برای بشریت به ارمغان آورده اند». در واقعیت این فقط چند بار اتفاق افتاده است. 

سانتو فورتوناتو، دانشمند علوم اجتماعی محاسباتی در دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون، که در سال 2014 تحلیلی را منتشر کرد، می‌گوید: اما در نیمه اول قرن بیستم، برای دریافت‌کنندگان جایزه نوبل معمول بود که در دهه 30 زندگی‌شان باشند - و این در حال حاضردر مورد برندگان جایزه نوبل نسبت به زمان تصور این جایزه در سال 1901 نامشخص است.

نتایج او نشان داد که فاصله بین تحقیقات برندگان جایزه و نوبل آنها در طول سال‌ها به آرامی افزایش یافته است وبا شیب تندتری پس از دهه 1960 نسبت به سال‌های اولیه دریافت جایزه بوده است.
یان یین، دانشمند علوم اجتماعی محاسباتی در دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک، می‌گوید دلایل احتمالی زیادی برای این روند وجود دارد.

 او می‌گوید، ممکن است تعداد کلی پیشرفت‌ها هر سال در حال افزایش باشد، بنابراین جوایز نمی‌توانند با تعداد افرادی که شایسته تقدیر هستند مطابقت داشته باشد. همچنین اهمیت برخی از آثار، که یین آن‌ها را «زیبای خفته» توصیف می‌کند، تنها سال‌ها یا دهه‌ها بعد مورد توجه قرار میگیرد.

از طرف دیگر، افزایش فاصله می‌تواند نشانه‌ای از افت در علم «تخریب‌کننده» باشد - مطالعات یا اکتشافات مهمی که پارادایم حوزه خود را تغییر می‌دهند. این می تواند باعث شود که کمیته های نوبل بیشتر بر گذشته تمرکز کنند.

فورتوناتو می‌گوید تعداد اکتشافات «بزرگ » در حال کاهش است، اما زمانی که اتفاق می‌افتند، تمایل دارند به سرعت شناسایی شوند. به عنوان مثال، جنیفر دودنا، بیوشیمیست‌هایی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و امانوئل شارپنتیه در واحد ماکس پلانک برای علم پاتوژن‌ها در برلین، تنها هشت سال پس از توسعه سیستم CRISPR-Cas9 برنده جایزه نوبل شیمی 2020 شدند.
ابزار ویرایش ژنوم برخی از محققان حدس می‌زنند که مخترعان واکسن‌های mRNA، که در طول همه‌گیری کووید-19 برای میلیون‌ها نفر در سراسر جهان عرضه شد، می‌توانند شناسایی مشابهی دریافت کنند.

فورتوناتو خاطرنشان می کند که اگر این شکاف رو به افزایش باشد، این قانون کمیته نونبل مبنی بر ممنوعیت جوایز  پس از مرگ را دانشمندان برجسته  نادیده بگیرند و «این ممنوعیت باید در یک نقطه متوقف شود.»

سحر موحد

منبع

«Channel of Science is for all»

مطالعه جدید، نظریه فعلی در مورد علت آلزایمر را به چالش می کشد

یک مطالعه جدید بر روی موش‌ها نشان می‌دهد که علت بیماری آلزایمر ممکن است تجمع توده‌های بتا آمیلوئید در مغز نباشد، بلکه شکستگی در اتصالات (سیناپس) بین سلول‌های مغزی باشد.

محققان با دستکاری فرآیندهای طبیعی ویرایش RNA در موش‌هایی که برای انعکاس علائم آلزایمر مدل‌سازی شده بودند، از شکسته شدن اتصالات مغز آنها جلوگیری کردند. حافظه بدون حذف توده‌های پروتئینی که تصور می‌شود باعث بیماری می‌شوند بازسازی شد، که نشان می‌دهد آسیب بین نورون‌ها مشکلی حیاتی است.

این یافته درک جدیدی از بیماری آلزایمر و رویکردی ارائه می دهد که به طور بالقوه می تواند از دست دادن حافظه در بیماران آلزایمر را برطرف کند.

این تیم در مورد توسعه این فرآیند به یک درمان مناسب برای انسان خوشبین است.

برایس ویسل، عصب شناس از دانشگاه نیو ساوت ولز در استرالیا، می گوید: افرادی که مبتلا به آلزایمر هستند، از دست دادن این اتصالات سلول های عصبی را تجربه می کنند که گمان می رود باعث از دست دادن ناتوان کننده حافظه می شود که مترادف با این بیماری است.

ما اکنون شواهد قانع‌کننده‌ای در مدلی از آلزایمر داریم که نشان می‌دهد جلوگیری از تجزیه این سیناپس‌ها ممکن است.

یک مولکول چند استعدادی که به پردازش اطلاعات ژنتیکی کمک می کند، RNA (اسید ریبونوکلئیک) حتی پس از تولید، تغییراتی را تجربه می کند که می تواند بر عملکرد آن تأثیر بگذارد.

یکی از این تغییرات، به نام ویرایش RNA، شامل تغییر توالی آن است که به نوبه خود می تواند بر نحوه عملکرد پروتئینی که کدگذاری می کند تأثیر بگذارد. این فرآیند ویرایش در مغز بسیار اتفاق می افتد و برای نحوه عملکرد خاطرات مهم است.

بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی، از جمله بیماری آلزایمر، با ویرایش RNA به درستی کار نمی‌کنند. در آلزایمر، تغییرات در سیناپس های مرتبط با حافظه با زوال شناختی مرتبط است.

این تحقیق نشان داد که مکان خاصی برای تغییر پروتئینی به نام GluA2 وجود دارد که بخشی از گیرنده ای است که به نورون ها کمک می کند تا با یکدیگر ارتباط داشته باشند. شواهدی وجود دارد که ویرایش در این سایت در افراد مبتلا به آلزایمر کمتر اتفاق می افتد، که ممکن است به تخریب عصبی کمک کند.

تغییر الگوی ویرایش در این سایت در مدل موشی بیماری آلزایمر باعث کاهش چندین علامت بیماری، مانند از دست دادن نورون‌ها، از دست دادن ستون‌های دندریتیک (برآمدگی‌های نورون‌ها که برای عملکرد سیناپسی ضروری هستند) و مشکلات حافظه را کاهش داد.

بنابراین ویرایش RNA، به ویژه در محل شناسایی شده، ممکن است بخش مهمی از چگونگی پیشرفت بیماری آلزایمر باشد و راه‌های جدیدی را برای درک و درمان این بیماری روشن کند.

ویسل توضیح می‌دهد: ویرایش RNA را می‌توان به‌عنوان یک «سوئیچ مولکولی» استفاده کرد. با تکان دادن سوئیچ در مدل‌های موش که در تحقیقات خود استفاده می‌کنیم، توانستیم از شکسته شدن اتصالات سلول‌های مغزی جلوگیری کنیم.

همچنین تصور می شود که عدم تعادل در سطح کلسیم در آلزایمر نقش دارد. محققان فرآیند ویرایش RNA خاص را به گونه‌ای اصلاح کردند که بر جریان کلسیم در سلول‌های عصبی تأثیر می‌گذارد و تغییرات مثبتی را هم در موش‌های کنترل سالم و هم در مدل‌های AD مشاهده کردند.

نتایج نشان می دهد که ویرایش RNA در تنظیم ساختارهای متصل کننده سلول های عصبی در مغز سالم و بیمار نقش دارد. هدف قرار دادن این فرآیند خاص ویرایش RNA به طور بالقوه می تواند بقای سلول های عصبی را افزایش داده و حافظه را در آلزایمر بهبود بخشد.

ویسل می گوید: ویرایش RNA برای بازیابی اتصالات سلول های عصبی بدون نیاز به حذف هیچ گونه آمیلوئیدی از مغز حیوانات کار می کند. این به نوبه خود حافظه را نجات می دهد و راهی جدید برای درک و درمان بیماری ارائه می دهد.

تیم ما با نشان دادن اینکه پیشگیری از از دست دادن سیناپس راهی برای درمان آلزایمر ارائه می دهد، اکنون کار را برای ایجاد یک درمان موثر برای این بیماری ویرانگر تسریع خواهد کرد.

این مطالعه در Molecular Neurodegeneration منتشر شده است.

ترجمه: یاس
https://www.sciencealert.com/new-mouse-study-challenges-current-theory-on-the-cause-of-alzheimers

«Channel of Science is for all»

من تو را با تمام مغزم دوست دارم: عصب شناسی عشق.

برخلاف آنچه فرهنگ پاپ و عبارات محاوره ای به ما می گویند، عشق واقعاً در مغز ساکن است. موج های انتقال دهنده های عصبی مختلف باعث ایجاد گردباد عاطفی می شود که مشخصه مراحل اولیه روابط عاشقانه است.

تا زمانی که ما میدانیم ، انسان ها مجذوب عشق بوده اند. همیشه به عنوان این تجربه عرفانی و خارج از بدن توصیف می شود که هیچ کس واقعاً نمی تواند توضیح دهد. با این حال، عشق می تواند به راحتی در ترکیبی از فرآیندهای عصبی زیستی مختلف خلاصه شود. بنابراین، در این ویدئو، بیایید عمیق تر به عصب شناسی عشق شیرجه بزنیم!

با لورا آشنا شوید او به تازگی کسی را پیدا کرده که به نظرش جذاب است. احتمالاً همه ما می توانیم تصور کنیم که او در حال حاضر چه احساسی دارد. اما در مغز او چه می گذرد؟ 

از زمان دیدن این مرد، مغز لورا شروع به ترشح اکسی توسین کرده است. تصور می شود که این هورمون در دلبستگی نقش دارد. جالب اینجاست که اکسی توسین می تواند در آمیگدال، یک ساختار زیر قشری که برای پردازش احساسات، به ویژه ترس مهم است، عمل کند. 

بنابراین، اکسی توسین می تواند مرکز ترس را در مغز ما مسدود کند. این امر مانع ما را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود لورا به اندازه کافی شجاع باشد تا به مرد، متیو نزدیک شود.

به غیر از ترشح اکسی توسین، اکنون هر دوی آنها دوپامین نیز ترشح می کنند. دوپامین انتقال دهنده عصبی پاداش و تقویت است. به همین دلیل است که نزدیک بودن به هدف جذب احساس خوبی دارد. هر چه بیشتر با آنها بمانیم و هر چه بیشتر آنها را لمس کنیم، اکسی توسین و دوپامین بیشتری ترشح می شود. به ویژه اکسی توسین در طول ارگاسم به بالاترین میزان خود می رسد.


جالب توجه است که این انتقال دهنده های عصبی باعث افزایش انعطاف پذیری در مغز، به ویژه در مناطق یادگیری و حافظه می شوند. این بدان معنی است که در اولین مراحل عشق و جذب، مغز ما به طور خاص آماده است تا همه چیزهایی را که باید در مورد این شخص بدانیم به خاطر بسپارد.


اگر زوجین به دیدن یکدیگر ادامه دهند، این دو انتقال دهنده عصبی باعث می شوند که لورا و متیو بخواهند زمان بیشتری را با هم بگذرانند، زیرا دوپامین باعث لذت بیشتر و اکسی توسین باعث می شود آنها احساس سرخوشی و آرامش کنند. همچنین به همین دلیل است که فعالیت های خسته کننده اگر با هم باشند سرگرم کننده به نظر می رسند.


علاوه بر این، اکسی توسین به تعامل با آمیگدال ادامه می دهد و باعث کاهش ترس و مهار می شود. در این مرحله، تشخیص پرچم های قرمز ممکن است سخت تر باشد. پس حالا می دانید چرا می گویند عشق کور است.


یکی دیگر از مواد شیمیایی عصبی مرتبط سروتونین است. سطح آن در آغاز یک رابطه به طور قابل توجهی کاهش می یابد. کاهش سطح سروتونین نیز با افسردگی و اختلال وسواس فکری- جبری مرتبط است. این امر باعث شده است که برخی از محققان پیشنهاد کنند که ممکن است این رفتارهای وسواسی در اوایل روابط وجود داشته باشد. بنابراین دفعه بعد که متوجه شدید شریک جدید خود را در رسانه های اجتماعی چک می کنید یا مدام به او فکر می کنید، می توانید سروتونین را سرزنش کنید.

تا کنون، سه ماده شیمیایی عصبی را مورد بحث قرار داده ایم که برای رشد عشق و جذابیت در چند هفته و حتی ماه های اول بسیار مهم هستند. با این حال، این انتقال دهنده های عصبی در دراز مدت کافی نیستند. این زمانی است که بتا اندورفین وارد می‌شود. این عصب شیمیایی ماده افیونی طبیعی مغز است و هنگام خندیدن، آواز خواندن یا انجام ورزش آزاد می‌شود

. به نظر می رسد که در تمام روابط طولانی مدت غیرجنسی دخیل است. بنابراین، وابستگی بین دوستان و خانواده و همچنین شرکای عاشقانه طولانی مدت را واسطه می کند. مانند هر ماده مخدر دیگری، این ماده نیز بسیار اعتیاد آور است و می تواند باعث ایجاد احساس شدید ولع و ترک شود.

 بنابراین، هنگامی که اثرات سایر انتقال دهنده های عصبی شروع به کاهش می کند، لورا و متیو می توانند برای حفظ رابطه به بتا اندورفین اعتماد کنند. این باعث می شود که وقتی از هم جدا هستند، هوس همراهی با یکدیگر را داشته باشند.

البته، این فقط یک توضیح ساده است، زیرا عشق یک ساختار پیچیده است که هنوز به طور کامل درک نشده است. همچنین ذکر این نکته حائز اهمیت است که این تحقیق بیشتر با زوج های غیرعادی انجام شده است، بنابراین اطلاعات زیادی در مورد احتمالات دیگر وجود ندارد. 

آنچه ما می دانیم این است که مغز ما به طور کامل مسئول آن احساس مبهم و تمام کارهای احمقانه ای است که در ابتدای یک رابطه انجام می دهیم. بنابراین دفعه بعد که به کسی می گویید «با تمام قلبم دوستت دارم»، شاید باید بگویید «با تمام مغزم و همه انتقال دهنده های عصبی دوستت دارم!»

سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

کارشناسان هشدار می دهند که یک مخدر مرگبارتر از فنتانیل در حال افزایش است.

فنتانیل مواد افیونی مصنوعی به دلیل تلفات جانی زیادی که به دست آورده است - به طور عمده در ایالات متحده ، اما در جاهای دیگر نیز شناخته شده است . اکنون، دسته ای از مواد افیونی مصنوعی که کمتر شناخته شده هستند به نام نیتازن در موارد مصرف بیش از حد در هر دو سوی اقیانوس اطلس شروع به ظهور کرده است.


نیتازن ها اخیراً به دلیل افزایش مرگ و میر ناشی از مواد افیونی طی دو ماه گذشته، با چندین مورد مربوط به نیتازن، موضوع هشدار ایمنی ملی بیمار در بریتانیا بوده است.

برخی از داروها در کلاس نیتازن 100 برابر قوی تر از مورفین هستند - تقریباً به اندازه فنتانیل قوی هستند. با این حال، نیتازن ها ممکن است کشنده تر باشند.

یک مطالعه اخیر که در جاما شبکه اوپن منتشر شد، گزارش داد که افرادی که نیتازن بیش از حد مصرف می‌کنند معمولاً به دو یا چند دوز داروی معکوس‌کننده مصرف بیش از حد نالوکسان نیاز دارند، در حالی که افرادی که بیش از حد از فنتانیل مصرف می‌کنند معمولاً فقط به یک دوز نیاز دارند.

نیتازن اولین بار توسط یک شرکت سوئیسی به نام Ciba Pharmaceuticals در دهه 1950 به عنوان یک نوع جدید مسکن قوی (مسکن) ساخته شد. اما این داروها هرگز وارد بازار نشدند.

 مقالات تحقیقاتی قدیمی را به دنبال مواد افیونی مصنوعی جدید برای ساختن بررسی کرده‌اند و به طور تصادفی با این دسته از داروهای کشنده برخورد کرده‌اند.

این مواد افیونی مصنوعی جدید در بریتانیا غیرقانونی هستند زیرا تحت قانون مواد روانگردان 2016 قرار دارند که تمام ترکیبات شیمیایی را که قادر به ایجاد اثر روانگردان در افراد هستند ممنوع می کند.

چطورکار می کنند؟
مواد افیونی در نقاطی در مغز و سایر نقاط بدن به نام گیرنده های مو-افیونی عمل می کنند. این گیرنده های مغزی، زمانی که فعال شوند، می توانند درد را تسکین دهند و در دوزهای بالا، احساس سرخوشی و به دنبال آن خواب آلودگی را برانگیزند.


مورفین، هروئین و فنتانیل همگی این گیرنده های مو-افیونی را فعال می کنند. با این حال، فنتانیل می‌تواند این کار را با دوزهای بسیار پایین‌تری نسبت به مورفین یا هروئین انجام دهد – و برخی از نیتازن‌ها می‌توانند حتی با دوزهای پایین‌تر از فنتانیل درد را تسکین دهند.


برای مثال، مطالعه‌ای روی موش‌ها نشان داد که نیتازینی به نام N-desethyl isotonitazen تسکین درد را با دوز تقریباً ده برابر کمتر از مقدار مورد نیاز برای فنتانیل و حدود 1400 برابر کمتر از مورفین ارائه می‌کند تا همین اثر را مشاهده کند.

این داروها نه تنها درد را تسکین می دهند و باعث سرخوشی می شوند، بلکه سیستم تنفسی را نیز سرکوب می کنند. یعنی تنفس را کم می کنند و این عامل مرگ در مصرف بیش از حد مواد افیونی است.
دستیل ایزوتو نیتازن باعث آپنه (جایی که تنفس متوقف میشود )در حدود یک سوم دوز فنتالین ایجاد میکند . برخی از نیتازین ها ممکن است کشنده تر از فنتالین و هروئین باشند .


همچنین مشکلاتی در مورد استفاده از نیتازن به عنوان تقلب در سایر داروهای غیرقانونی مانند کوکائین ، بنزودیازپین ها و کانابینوئیدهای مصنوعی ("ادویه") وجود دارد. مصرف کنندگان مواد مخدر غیرقانونی ممکن است ناخواسته مواد افیونی مصرف کنند و باید از خطر افسردگی تنفسی آگاه باشند .

اخیراً چندین نیتازن در موارد اوردوز یافت شده است و به نظر می رسد تعداد داروهای جدید در این کلاس (که آنالوگ نامیده می شود) در خیابان ها ظاهر می شود. با این حال، میزان واقعی نفوذ این دارو به بازار غیرقانونی مشخص نیست ، زیرا بسیاری از مراکز آزمایش برای آزمایش نیتازن ها راه اندازی نشده اند.

و این فقط نیتازن نیست که باید نگران آن باشیم. همچنین مواد افیونی مصنوعی غیر نیتازن جدیدی مانند ترکیبات شبه بروفین وجود دارد . در آزمایش‌های آزمایشگاهی، مانند نیتازن‌ها، این داروها کمی قوی‌تر از فنتانیل و بسیار قوی‌تر از هروئین یا مورفین هستند.

متأسفانه، مصرف بیش از حد مواد افیونی را می توان با نالوکسان معکوس کرد - که گیرنده های مو-افیونی را مسدود می کند و اگر به موقع تجویز شود بسیار موثر است.

آژانس‌های بهداشت عمومی در بریتانیا بر لزوم آموزش مصرف‌کنندگان هروئین و کسانی که با آنها در تماس هستند، در مورد نیتازن‌ها و نحوه درمان بیش از حد با نالوکسان تاکید کرده‌اند.

سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

تحویل ویژه! بزرگ‌ترین محموله غبار و سنگ سیارکی به زمین بازمی‌گردد.

بعداز هفت سال انتظار با فرودی موفق نمونه های بازگردانده شده از سیارک بنو در صحرای یوتا به زمین نشست.

24 سپتامبر، 2023

ماموریتی هفت ساله برای مطالعه آنچه که خطرناک‌ترین قطعه سنگ منظومه شمسی توصیف می‌شود، به پایان چشمگیر خود نزدیک می‌شود. فضاپیمای اوسایرس-رکس نمونه‌های «خاک» را که از سطح سیارک بنو جمع کرده، به زمین آورده است. این مواد را کاوشگر ناسا هنگام عبور از کنار زمین در روز یک‌شنبه رها کرد تا به زمین برسد.

نمونه‌ها با یک کپسول پرتاب شدند تا در جریان فرودی آتشین در ایالت یوتا در غرب آمریکا آسیبی به آن‌ها وارد نشود.

دانشمندان انتظار دارند که ترکیب‌های شیمیایی این مواد اطلاعات جدیدی را در مورد شکل‌گیری چهار و نیم میلیارد سال قبل سیارات فاش کند و شاید شناخت بیشتری در مورد چگونگی شروع حیات در سیاره ما بدهد.

یک کپسول نعلبکی شکل، پس از سالها سفر در فضا به آرامی در صحرای یوتا فرود آمد. محموله آن مجموعه ای گرانبها از سنگ ها و غبار سیارک بننو است – اولین باری است که ناسا تا به حال تکه هایی از این نوع جرم آسمانی را به زمین بازمی گرداند.

طی روزهای آینده، ناسا قطعات Bennu را به مرکز فضایی جانسون در هیوستون، تگزاس پرواز خواهد کرد. در آنجا، متصدیان به دقت ظرف را جدا می‌کنند و شروع به تجزیه و تحلیل شیمی و کانی‌شناسی نمونه‌های بکر می‌کنند – که ممکن است سرنخ‌هایی از منشا منظومه شمسی داشته باشد.

این مواد از ماموریت 1.2 میلیارد دلاری OSIRIS-REx که در سال 2016 آغاز شد و در سال 2018 به Bennu رسید ، می‌آید .این کاوشگر نزدیک به دو سال را صرف مطالعه این سیارک تیره رنگ و الماسی کرد قبل از اینکه بازوی رباتیک خود را به سطح سنگی بسط دهد، آن را با فشار گاز منفجر کرد و گرد و غبار و سنگ هایی را که به بیرون پرتاب می کرد جمع آوری کرد.
فضاپیما موفق شد حدود 250 گرم سنگ و خاک - یک فنجان بزرگ - از جمله چند تکه که حداقل یک سانتی‌متر طول دارند را جمع‌آوری کند. 
این تا کنون بزرگترین مقدار ماده ای است که از یک سیارک بازگردانده شده است. آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن (JAXA) قبلا کمتر از یک میلی گرم از سیارک Itokawa در سال 2005 و 5.4 گرم از سیارک Ryugu در سال 2019 جمع آوری کرده بود .

بازگرداندن نمونه‌های سیاره‌ای به زمین به محققان این امکان را می‌دهد تا از تکنیک‌های آزمایشگاهی پیشرفته برای مطالعه این سنگ‌ها استفاده کنند . تیم سرپرستی ناسا قصد داشت نمونه‌های Bennu را بلافاصله پس از فرود آمدن کپسول در فضایی از نیتروژن خالص قرار دهد تا احتمال آلودگی را کاهش دهد. این امر دانشمندان را قادر می سازد تا زمین شناسی و شیمی این سیارک را که تا زمان شکل گیری منظومه شمسی در بیش از 4.5 میلیارد سال پیش حفظ شده است، مطالعه کنند. 
این ماده بکر با عبور از جو زمین تغییر نکرده است، همانطور که در مورد شهاب سنگ ها اتفاق می افتد. نیکول لانینگ، سرپرست نمونه مأموریت در مرکز فضایی جانسون، می‌گوید: «چیزی که در مورد این نمونه واقعاً متفاوت خواهد بود این است که ما زنجیره‌ای از حفاظت از آن را در برابر جو زمین خواهیم داشت.

بننو یک سیارک غنی از کربن است، بنابراین نمونه‌ها ممکن است شبیه شهاب‌سنگ‌های غنی از کربن باشند که به زمین سقوط کرده‌اند.

 بیت‌های جمع‌آوری‌شده توسط OSIRIS-REx احتمالاً حاوی ترکیبات آلی هستند - مولکول‌های مبتنی بر کربن که در بسیاری از شهاب‌سنگ‌ها یافت می‌شوند که بلوک‌های سازنده بسیاری از انواع شیمی هیجان‌انگیز، از جمله آن‌هایی که منجر به حیات می‌شوند، هستند. 

دانیل گلاوین، دانشمند ارشد برای بازگشت نمونه در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت، مریلند، می‌گوید: «چیزی که به نظر من جذاب‌تر است، هسته‌ها، اجزای کد ژنتیکی هستند که تمام حیات را از DNA و RNA می‌سازند. این ترکیبات قبلاً در شهاب‌سنگ‌ها یافت شده بودند، اما این سنگ‌ها به اندازه نمونه‌های Bennu بکر نبوده‌اند. او می‌گوید: «ما می‌توانیم به نتایج اعتماد کنیم، زیرا این مواد تمیز هستند.

متصدیان ناسا به مطالعه گرد و غبار و سنگریزه‌های داخل ظرف و ذخیره‌سازی OSIRIS-REx می پردازند . تکنسین‌هانمونه‌ها را با اسکنرها و سایر ابزارها تجزیه و تحلیل می‌کنند تا تشخیص دهند که چند نوع سنگ جمع‌آوری شده‌اند و رنگ، حجم و تخلخل نمونه‌ها را ثبت می کنند .

این نمونه بیش از 4 میلیارد سال منتظر ماند تا انسان ها آن را مطالعه کنندوحداقل  70درصد از این مواد برای دانشمندان خارج از ناسا وبرای نسل آینده ذخیره میشود .

علاوه بر این، 4 درصد از نمونه به آژانس فضایی کانادا که به ساخت ابزار لیزری روی OSIRIS-REx کمک کرد و 0.5 درصد در ازای نمونه‌هایی از ریوگو به JAXA خواهد رفت تا محققان بتوانند این مواد را تجریه وتحلیل کنند.
سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

نتایج بدست آمده از مطالعات حیوانی نشان می دهد که عصارهٔ اسفناج برای بهبود زخم دیابتی مفید است

نتایج یک مطالعهٔ جدید نشان می‌دهد که عصارهٔ اسفناج می‌تواند زخم‌هایی که در موش‌های صحرایی عارض می‌شوند را بهبود بخشد. اسفناج سرشار از ترکیباتی است که ممکن است در بهبود زخم دیابتی نقش داشته باشد، این ترکیبات شامل ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها، گلوتامین و روی است، ولی مکانیسمی که ممکن است به عصارهٔ اسفناج اجازه دهد تا بهبود زخم را سرعت بخشد، هنوز نامشخص است. تعیین‌کننده‌ترین فایدهٔ بهبود زخم در موش‌هایی مشاهده شد که قبل از عارض‌شدن زخم دیابتی، عصارهٔ اسفناج دریافت کردند.
نتایج یک مطالعهٔ جدید انجام‌شده روی موش‌های صحرایی نشان می‌دهد که عصاره‌های اسفناج با نام علمی Spinacia oleracea، می‌تواند شرایط را برای بهبود زخم‌های دیابتی مساعد کند.
زخم مزمن دیابتی یک مشکل جدی برای افراد دیابتی محسوب می‌شود و این عارضه می تواند ماه‌ها یا حتی سال‌ها بر روی بدن باقی بماند. این عارضهٔ مزمن در اندام‌های تحتانی قریب به 15 درصد از افراد دیابتی وجود دارند که بهبود نیافته و اغلب منجر به قطع عضو می شود. این عارضهٔ مزمن دیابتی تقریباً 6.3 درصد از کل جمعیت جهان را درگیر می‌کند.
یافته‌های یک مطالعهٔ جدیدِ منتشر شده در ژورنال Scientific reports، نشان داد که عصارهٔ اسفناج می تواند بهبود زخم‌های دیابتی را سرعت بخشد و سبب کاهش وزن در افراد دیابتی می‌شود؛ مورد اخیر یک مزیت محسوب می شود زیرا این دسته افراد اغلب اضافه وزن دارد.

هر دو عصارهٔ اسفناج ساخته شده بر پایهٔ آب و الکل موثر هستند

محققان اثربخشی دو نوع عصارهٔ اسفناج را بررسی کردند. یکی بر پایهٔ آب و دیگری بر پایهٔ الکل بود. هر دوی آنها باعث بهبود یافتن زخم شدند، اگرچه عصارهٔ بر پایهٔ الکل مزیت کمی داشت.
در این مطالعه 72 موش صحرایی بالغ به شش گروه تقسیم شدند:
گروه A: موش‌های دیابتی که به مدت یک ماه 300 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن خود (mg/kg) محلول نمکی دریافت کردند.
گروه B: موش های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg محلول نمکی دریافت کردند.
گروه C: موش های دیابتی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصاره اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند.
گروه D: موش های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند.
گروه E: موش‌های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند، که سپس با تجویز دوز50mg/kg استرپتوزوتوسین به دیابت مبتلا شده‌اند و متعاقباً این موش‌های دیابتی به مدت یک ماه بار دیگر 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند.
گروه F: موش‌های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند، که سپس با تجویز استرپتوزوتوسین توسط محققان به دیابت مبتلا شده‌اند و متعاقباً این موش‌های دیابتی به مدت یک ماه بار دیگر 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند.
طبق نتایج به دست آمده از این مطالعه، قوی‌ترین و سریع‌ترین بهبود زخم را موش‌های گروه E و F داشتند (دو گروه اخیر)؛ این موش‌ها قبل و بعد از ابتلاء به دیابت ( ناشی از تزریق استرپتوزوتوسین) به ترتیب عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب و الکل دریافت کرده بودند.
تفاوت در برخی از معیارهای بهبود زخم در پایان دورهٔ مطالعه معنی‌دار نبود، زیرا بهبود زخم در همهٔ گروه‌ها رخ داده بود.
محققان بهبود زخم را از طریق بررسی‌های میکروسکوپی بافت‌های بدست‌آمده از نمونهٔ بیوپسی این موش‌ها ارزیابی کردند. آن‌ها علاوه بر بررسی میکروسکوپی نمونه‌های بیوپسی، سطوح فاکتورهای مختلفی از جمله فاکتور رشد آندوتلیال عروقی (Vascular endothelial growth factor)، سطح قند خون و میزان وزن موش‌ها (ارزیابی کاهش وزن) را اندازه گیری کردند.

چرا زخم‌های دیابتی در مبتلایان دیرتر بهبود می‌یابند؟

یلنا ویلر از متخصصین سرشناس علوم تغذیه، که در این مطالعه شرکت نداشت، مکانیسم بهبود زخم را برای کارشناسان مدیکال‌نیوزتودی تشریح کرد؛ او گفت:" گلبول‌های قرمز خون در شکل‌گیری کلاژن که برای بافت‌های پوست حیاتی می‌باشد، نقش کلیدی ایفا می‌کنند. پروتئین کلاژن، بافت پوستی جدیدی را شکل می‌دهد که روی زخم رشد کرده و سبب بهبود و کاهش اندازهٔ این عارضه می‌شود."
سزار ساوزا از دیگر متخصصین علوم تغذیه، نیز که در این مطالعه شرکت نداشت، افزود:" هنگامی که خراش، بریدگی و عفونت و ... بر روی سطح پوست رخ می‌هد، گلبول های سفید، پروتئین‌ها، مواد مغذی و اریتروسیت‌های اکسیژن‌دار جهت توقف خونریزی و ترمیم پوست، وارد محل آسیب‌دیده می‌شود. همهٔ این ترکیبات نقش خود را در بهبود زخم ایفا می‌کنند."

ادامهٔ مطلب
-
«Channel of Science is for all»

آیا می توانید با مرغ صحبت کنید؟ 
هوش مصنوعی مترجم گفتار و احساس پرندگان شد!

دانشمندان ژاپنی می گویند که به لطف هوش مصنوعی می توانند معنی صداهای مختلف مرغ را بفهمند.

محققان ادعا می کنند با استفاده از فناوری برای تجزیه و تحلیل صدای مرغ، می توانند شش حالت احساسی متمایز شامل گرسنگی، ترس، عصبانیت، هیجان رضایت و پریشانی را با دقت 80 درصد رمزگشایی کنند.

این مطالعه توسط استاد دانشگاه توکیو، آدریان دیوید چوک، که بیشتر به دلیل تحقیقاتش در مورد ربات جنسی شناخته شده است، رهبری شد .
یک مطالعه اثبات مفهوم، که در Research Square منتشر شده است ، به جزئیات یافته های این تیم می پردازد. این مقاله هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است، اما مقاله به گزارش های علمی Nature ارسال شده است.

"این یک جهش بزرگ برای علم است!" چوک گفت. "و این تازه اول راه است . امیدواریم بتوانیم این تکنیک‌های هوش مصنوعی و ML را با حیوانات دیگر تطبیق دهیم و زمینه را برای هوش باورنکردنی در صنایع مختلف مرتبط با حیوانات فراهم کنیم. اگر بدانیم حیوانات چه احساسی دارند، می‌توانیم دنیای بسیار بهتری برای آنها طراحی کنیم.»

چوک ادامه داد: «روش‌ شناسی ما از تکنیک هوش مصنوعی پیشرفته‌ای استفاده می‌کند که آن را یادگیری تحلیل هیجانی عمیق (DEAL) می‌نامیم، یک رویکرد بسیار ریاضی و نوآورانه که امکان درک دقیق حالات احساسی را از طریق داده‌های شنیداری فراهم می‌کند. اگر بدانیم حیوانات چه احساسی دارند، می‌توانیم دنیای بهتری برای آنها طراحی کنیم.»

چوک با تیمی متشکل از هشت روانشناس حیوانات و جراحان دامپزشکی که بینش خود را در مورد حالات عاطفی جوجه ها ارائه کردند، همکاری کرد. آنها با هم حجم نمونه 80 پرنده و حدود 200 ساعت صدا را تجزیه و تحلیل کردند.

دانشمندان 100 ساعت ضبط مرغ را با هوش مصنوعی تغذیه کردند و هر صدا را با یک حالت احساسی برچسب زدند. 


سپس 100 ساعت صدای مرغ جدید را روی هوش مصنوعی آپلود کردند و این فناوری قادر بود در بیشتر مواقع به درستی حالات عاطفی جوجه ها را مشخص کند. 

این تیم گفت: «این تحقیق نه تنها راه‌های جدیدی را برای درک و بهبود رفاه حیوانات باز می‌کند، بلکه سابقه‌ای را برای مطالعات بیشتر در ارتباط بین گونه‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی ایجاد می‌کند».

 دانشمندان می گویند که مرغ ها "حیوانات بسیار اجتماعی" هستند و چوک و تیمش قصد دارند یک برنامه رایگان ایجاد کنند تا کشاورزان بتوانند از این فناوری برای برقراری ارتباط با جوجه های خود استفاده کنند.

گزارش فارمینگ آنلاین، این تحقیق پتانسیل ارائه بینشی در مورد رفاه حیوانات و بهبود دامپزشکی، ایجاد شرایط بهتر در پرورش طیور، کمک به تحقیقات رفتار حیوانات و تسهیل تعامل انسان و حیوان را دارد.

 مطالعات قبلی روی جوجه ها نشان داده است که آنها بسیار باهوش هستند و نشانه هایی از خودآگاهی و حتی برخی از توانایی های عددی را نشان می دهند.
فناوری همیشه در حال پیشرفت است و یک استارتاپ ادعا می کند قلاده هوشمند آنها می تواند به صاحبان کمک کند پارس سگ خود را درک کنند. 
 مترجم :سحر موحد
منبع

«Channel of Science is for all»

هلیکوپتر نبوغ رکورد جدیدی در مریخ به ثبت رساند؛ پرواز تا ارتفاع ۲۰ متری

هلیکوپتر نبوغ ناسا در پنجاه‌ونهمین پرواز خود در مریخ به ارتفاع ۲۰ متری رسید.

این رکورد جدید پرواز نبوغ، رکورد قبلی ۶ متری آن را در دسامبر ۲۰۲۱ شکست.

نبوغ از زمان اولین پرواز ۳۹ ثانیه‌ای خود در سال ۲۰۲۱، در مجموع ۱۰۰ دقیقه در مریخ پرواز کرده است.

عملکرد این هلیکوپتر به‌قدری قابل‌توجه بوده که ناسا از آن برای کمک به مأموریت مریخ‌نورد استقامت نیز استفاده کرده است و با عکس‌های هوایی که از طریق آن گرفته می‌شود، مسیر حرکت استقامت در دهانه جزرو را برنامه‌ریزی می‌کند. این دو ابزار علمی ناسا هم‌اکنون درحال بررسی نشانه‌هایی از حیات میکروبی باستانی در مریخ هستند.

مأموریت‌های نبوغ

«Channel of Science is for all»

دانشمندان کشف کردند که ژن های یادگیری و حافظه 650 میلیون سال قدمت دارند.

 20 سپتامبر 2023

محققان دریافته‌اند که ژن‌های مرتبط با رفتارهای پیچیده مانند یادگیری و پرخاشگری حدود 650 میلیون سال پیش منشا گرفته‌اند و به طور بالقوه بر انفجار کامبرین تأثیر می‌گذارند. این کشف ممکن است بینش هایی را در مورد منشاء رفتارهای پیچیده مختلف در حیوانات از جمله انسان ارائه دهد.

تیمی از دانشمندان به رهبری محققان دانشگاه لستر به این نتیجه رسیده اند که ژن های مسئول یادگیری، حافظه، پرخاشگری و سایر رفتارهای پیچیده تقریباً 650 میلیون سال پیش ظاهر شده اند.

این پژوهش توسط دکتر روبرتو فئودا، وهمکارانش از دانشگاه لستر اخیرا در نیچر منتشر شده است .

دکتر فئودا گفت: "ما برای مدت طولانی می دانیم که مونوآمین ها مانند سروتونین، دوپامین و آدرنالین به عنوان تعدیل کننده های عصبی در سیستم عصبی عمل می کنند و در رفتارها و عملکردهای پیچیده مانند یادگیری و حافظه و همچنین فرآیندهایی مانند خواب و تغذیه نقش دارند.
با این حال، منشأ ژن‌های مورد نیاز برای تولید، شناسایی و تخریب این مونوآمین‌ها کمتر مشخص بود. با استفاده از روش‌های محاسباتی، ما تاریخچه تکاملی این ژن‌ها را بازسازی کردیم و نشان دادیم که بیشتر ژن‌های دخیل در تولید، مدولاسیون و دریافت مونوآمین از گروه ساقه دو طرفه منشا گرفته‌اند.
این یافته پیامدهای عمیقی بر منشاء تکاملی رفتارهای پیچیده مانند رفتارهای تعدیل شده توسط مونوآمین هایی که در انسان و سایر حیوانات مشاهده می کنیم دارد.

نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که این روش جدید برای تعدیل مدارهای عصبی ممکن است در انفجار کامبرین - معروف به بیگ بنگ - نقش داشته باشد که با ایجاد انعطاف‌پذیری در مدارهای عصبی، بزرگترین تنوع زندگی را برای اکثر گروه‌های اصلی جانوری زنده امروزی برای تسهیل تعامل با محیط به وجود آوردند.
دکتر فئودا افزود: "این کشف راه های تحقیقاتی مهم وجدیدی را باز خواهد کرد،اگر همان نورون ها پاداش، اعتیاد، پرخاشگری، تغذیه و خواب را تعدیل کنندومنشأ رفتارهای پیچیده را روشن میکند .
مترجم :سحر
منبع


«Channel of Science is for all»

احتمال شروع آزمایش «رحم مصنوعی» روی جنین انسان

در کشورهای توسعه یافته، نارسی شدید علت اصلی مرگ و میر نوزادان و عوارض ناشی از ترکیبی از نابالغی اندام ها و آسیب های ایتروژنیک است. تا به حال، تلاش‌ها برای تمدید بارداری با استفاده از سیستم‌های خارج از بدن به موفقیت محدودی دست یافته است. 

در اینجا ما توسعه سیستمی را گزارش می‌کنیم که شامل یک مدار اکسیژن‌ساز بدون پمپ متصل به جنین بره از طریق رابط بند ناف است که در یک مدار بسته «مایع آمنیوتیک» نگهداری می‌شود که محیط رحم را از نزدیک بازتولید می‌کند. ما نشان می‌دهیم که بره‌های جنینی که از نظر رشدی معادل نوزاد نارس انسان هستند، می‌توانند از نظر فیزیولوژیکی در این دستگاه خارج رحمی تا 4 هفته پشتیبانی شوند.
 بره‌هایی که پشتیبان هستند، همودینامیک پایداری دارند، دارای پارامترهای گاز خون و اکسیژن طبیعی هستند و باز بودن گردش خون جنین را حفظ می کنند. با حمایت تغذیه ای مناسب، بره های روی سیستم رشد طبیعی بدنی، بلوغ ریه و رشد مغز و میلین را نشان می دهند.

البته سازندگان این رحم مصنوعی می‌گویند فناوری آنها با این هدف طراحی نشده که بتوان از آن برای رشد کامل جنین انسان استفاده کرد: به این معنی که نمی‌توان حاصل ترکیب اسپرم و تخمک را در آن قرار داد و یک انسان تحویل گرفت!

قرار است سازمان غذا و داروی آمریکا طی چند روز آینده درخواست تست انسانی این رحم مصنوعی را بررسی کند و در صورت صدور مجوز، به زودی شاهد نخستین آزمایش‌های واقعی خواهیم بود.
مترجم :سحر

منبع:nature

«Channel of Science is for all»

آیا زن‌ها واقعا احساساتی‌تر از مردها هستند؟

اولین نکته که باید توجه کنیم اینکه منظور از کلمه‌ی"احساسات" دقیقا کدام احساس است؟ در واقع این نوع نگاه در جامعه، طیف محدودی از احساسات را دربر می‌گیرد؛ به عنوان مثال وقتی می‌گوییم زن‌ها احساسی‌تر هستند صرفا احساسات نرمی چون عشق، مهربانی و محبت برایمان تداعی می‌شود.

بعد از مشخص کردن طیف احساسات باید بدانیم چطور اندازه‌گیری می‌شود و کجا ابراز می‌شود.

دومین نکته که باید توجه کنیم تفاوت تجربه‌ی احساس(emotional experiences) با ابراز احساس(emotional expressivity) است. پژوهش‌ها معمولا نشان می‌دهند که زن‌ها احساساتشان را بیشتر ابراز می‌کنند و مرد‌ها به خاطر کلیشه‌ها احساساتشان را کمتر ابراز می‌کنند.
در این پژوهش به تعدادی از زن‌ها و مرد‌ها یک سری ویدیو نشان دادند که احساسات مختلف مثل خشم، غم، لذت و تعجب را در افراد فعال می‌کرد. مرحله‌ی بعد میزان ضربان قلب، میزان برانگیختگی و میزان ابراز احساسات اندازه‌گیری می‌شد.

نتایج نشان داد این سه عامل(برانگیختگی، ابراز و ضربان قلب) از احساسی به احساسی دیگر در زن و مرد متفاوت است مثلا وقتی ویدیو  غم‌انگیز و تعجب‌آور را پخش کردند تفاوت چشمگیری در دو جنس دیده نمی‌شد ولی زمانی که ویدیو خشم و لذت پخش کردند زن‌ها مقدار کمی برانگیخته‌تر شدند.
مورد بعدی نشان داد زن‌ها احساساتشان به خصوص احساسات منفی را بیشتر از مرد‌ها ابراز می‌کنند اما تفاوتی قابل توجهی بین زن و مرد در تجربه احساسات وجود ندارد.

منبع:psychologytoday.com

«Channel of Science is for all»

مطالعه: بیماران نزدیک به مرگ فعالیت مغز را پس از توقف قلب آشکار می کنند
18 سپتامبر 2023


مدت ها پس از اینکه قلب ما در سکوتی لرزان فرو رفت، مغز ما می تواند به آرامی با خودش زمزمه کند.
پیگیری یک مطالعه بزرگ در مورد تجارب مرموز مرگ، سوسوهای بالقوه آگاهی را در ذهن بیماران ایست قلبی شناسایی کرده است، زیرا کادر پزشکی تلاش می کند آنها را احیا کند.

به سرپرستی محققان دانشکده پزشکی گروسمن ،نیویورک، تیمی از ارائه دهندگان مراقبت های ویژه و متخصصان پزشکی، یادآوری و تجربیات بیماران بستری شده در بیمارستان های ایالات متحده و بریتانیا را که تحت احیای قلبی ریوی (CPR) قرار گرفتند، راآزمایش کردند.

یک مطالعه مقدماتی فعالیت الکتروانسفالوگرام (EEG) و سطوح اکسیژن مغزی را در طول CPR جمع‌آوری کرد و به محققان نگاهی اجمالی به ده‌ها مغز در حال مرگ داشتند.
از بین 567 بیمار انتخاب شده برای مطالعه، 213 نفر نبض خود را به دست آوردند. از این تعداد، تنها 53 نفر زنده ماندند و ترخیص شدند و تنها 28 نفر سالم بودند تا در مصاحبه های بعدی شرکت کنند.

اعداد خود نشان می‌دهند که ایست قلبی چقدر می‌تواند برای یک بدن بی‌رحمانه باشد. لحظه‌ای که قلب فراموش می‌کند چگونه ریتم ثابت خود را حفظ کند، فشار خون به شدت کاهش می‌یابد و اجازه می‌دهد تا دی اکسید کربن و سایر مواد زائد به سطوح سمی برسند و در عین حال اکسیژن گرانبها را از بافت‌های تشنه‌ی انرژی دریغ کنند.

در نتیجه، سلول‌ها یکی یکی از کار می‌افتند و مدارهای مغزی پرخاشگر جزو اولین مدارهایی هستند که از کار می‌افتند.

در حالی که CPR می‌تواند گردش خون کافی را برای سیستم‌های ما فراهم کند تا دوباره ریتم خود را پیدا کنند، فشرده‌سازی قفسه سینه جایگزین ضعیفی برای عمل پمپاژ قلب است و با کم شدن دقایق، شانس بهبودی به‌طور پیوسته کاهش می‌یابد.

این دقیقاً چه معنایی برای عملکردهای عصبی دارد هرگز کاملاً روشن نبوده است. بین مطالعات آزمایشگاهی بر روی موش‌ها و مطالعات میدانی بر روی بیماران در حال مرگ ، واضح است که مغز می‌تواند - حداقل گاهی اوقات - پس از توقف گردش خون کافی، مدت زمان زیادی طول بکشد تا در سکوت کامل فرو برود.


اما اینکه چگونه میتوان فعالیت مغز را در پرتو حکایت هایی که مجموعه‌ای از تجربیات عاطفی، حسی و شناختی را گزارش می‌کنند، در حالی که در حال مرگ است، تفسیر کرد، موضوعی است که در حال مطالعه است.

سام پرنیا، متخصص ریه، سال ها را صرف بررسی روند مرگ کرده است، نه فقط از منظر عصبی، بلکه از دیدگاه روانشناختی. نویسنده اصلی مطالعه AWAreness در حین احیا (AWARE) که در سال 2014 منتشر شد ، این آخرین مطالعه تلاش می‌کند تا یافته‌های قبلی را با نمونه بزرگ‌تر و روشی اصلاح‌شده بنا کند.

به عنوان بخشی از پروژه AWARE II، پرنیا و تیمش از یک برنامه، تبلت و هدفون با 365 بیمار که تحت CPR قرار گرفتند، در جستجوی علائمی استفاده کردند که با وجود عدم پاسخگویی، ممکن است هنوز درجاتی از آگاهی وجود داشته باشد.

از 28 مصاحبه شونده، هیچکدام تصاویر ارائه شده روی تبلت را به یاد نیاوردند یا گزارشی از شنیدن صداهای روی هدفون نداشتند. با این وجود، این بدان معنا نیست که مغز آنها به نوعی فعالیت نمیکند، و تعداد معدودی از بازماندگان سالم که خاطراتی از احیای خود مانند فشردگی قفسه سینه، الکترودهای حسگر روی پوست خود و شنیدن صداهایی از پزشکان اطراف خود را گزارش کرده‌اند.

نظارت بر زمان واقعی مغز این احتمال را تایید می‌کند که علی‌رغم اختلال در فعالیت قلبی، احتمال تداوم فعالیت عصبی وجود دارد، به طوری که 40 درصد از بازماندگان، ضبط‌های نوار مغزی نسبتاً طبیعی یا تقریباً طبیعی را تا یک ساعت پس از CPR بازیابی می‌کنند.

پرنیا می‌گوید : «اگرچه پزشکان مدت‌ها فکر می‌کردند که مغز حدود 10 دقیقه پس از توقف تامین اکسیژن توسط قلب، آسیب دائمی می‌بیند، اما کار ما نشان داد که مغز می‌تواند نشانه‌هایی از بازیابی الکتریکی را برای مدت طولانی در CPR نشان دهد.
این اولین مطالعه بزرگی است که نشان می‌دهد این خاطرات و تغییرات امواج مغزی ممکن است نشانه‌هایی از عناصر مشترک و جهانی به اصطلاح تجربیات نزدیک به مرگ باشد.

اگرچه هنوز قطعی نیست، اما داشتن نکاتی مبنی بر اینکه مغز هنوز در حال پردازش نشانه‌های محیطی، خاطرات و احساسات در طول CPR است، و اینکه چگونه سیستم عصبی ما عملکردهای شناختی را در اولویت قرار می‌دهد یا با خطر خاموشی کامل مقابله می‌کند،رامیتواند به ما بگوید.
مترجم :سحر

منبع:science alert

«Channel of Science is for all»

سرطان گلو در حال تبدیل شدن به یک اپیدمی است و رابطه جنسی می تواند دلیل آن باشد.

15 سپتامبر 2023


در طول دو دهه گذشته، افزایش سریع سرطان گلو در غرب وجود داشته است ، به حدی که برخی آن را یک بیماری همه گیر نامیده اند .
این به دلیل افزایش شدید نوع خاصی از سرطان گلو به نام سرطان اوروفارنکس (ناحیه لوزه ها و پشت گلو) بوده است.

عامل اصلی این سرطان ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است که عامل اصلی سرطان دهانه رحم نیز می باشد. سرطان اوروفارنکس در حال حاضر بیشتر از سرطان دهانه رحم در ایالات متحده و بریتانیا شایع شده است.

ویروس پاپیلومای از طریق رابطه جنسی منتقل می شود. برای مبتلا شدگان به سرطان اوروفارنکس، عامل خطر اصلی ،تعداد شرکای جنسی مادام العمر، به ویژه رابطه جنسی دهانی است. آنهایی که شش یا بیشتر شریک جنسی دهانی در طول عمر دارند، 8.5 برابر بیشتر از کسانی که رابطه جنسی دهانی8 ندارند، در معرض ابتلا به سرطان دهان و حلق هستند.

مطالعات روندهای رفتاری نشان می دهد که رابطه جنسی دهانی در برخی کشورها بسیار شایع است . در مطالعه‌ای که روی تقریباً 1000 نفری که به دلایل غیرسرطانی در بریتانیا جراحی لوزه انجام شد، 80 درصد از بزرگسالان گزارش دادند که در مقطعی از زندگی‌شان رابطه جنسی دهانی انجام داده‌اند .


با این حال، خوشبختانه، تنها تعداد کمی از این افراد به سرطان دهان و حلق مبتلا می شوند. چرا چنین است، مشخص نیست.
تئوری رایج این است که اکثر ما به عفونت های HPV مبتلا می شویم و می توانیم آنها را به طور کامل از بین ببریم. با این حال، تعداد کمی از افراد نمی توانند از شر عفونت خلاص شوند، شاید به دلیل نقص در جنبه خاصی از سیستم ایمنی بدنشان.

در این بیماران، ویروس قادر به تکثیر مداوم است و به مرور زمان در موقعیت‌های تصادفی در DNA میزبان ادغام می‌شود که برخی از آنها می‌توانند باعث سرطانی شدن سلول‌های میزبان شوند.


واکسیناسیون HPV دختران جوان در بسیاری از کشورها برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم اجرا شده است. در حال حاضر شواهد غیرمستقیم در حال افزایشی وجود دارد که نشان می دهد ممکن است در جلوگیری از عفونت HPV در دهان نیز موثر باشد.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهددر کشورهایی که واکسیناسیون پسران انجام شده بیش از 85 درصد محافظت شده اند. روی هم رفته، امیدواریم این امر در چند دهه به کاهش سرطان دهان و حلق منجر شود.

این از نقطه نظر بهداشت عمومی خوب و اما فقط در صورتی که پوشش واکسیناسیون دختران نیزبالا باشد -به بیش از 85 درصد، برسد.
با این حال، اگر برای مثال، شخصی با فردی از کشوری با پوشش کم واکسیناسیون ،رابطه جنسی داشته باشد، در سطح فردی - و به ویژه در این عصر با سفرهای بین‌المللی - تضمین نمی‌ شود.

مطمئناً در کشورهایی که پوشش واکسن برای دختران کم است، محافظت نمی شود، به عنوان مثال، ایالات متحده که تنها 54.3 درصد از نوجوانان 13 تا 15 ساله دو یا سه دوز واکسیناسیون HPV را در سال 2020 دریافت کرده بودند.


پسران نیز باید واکسن HPV را بزنند
این امر باعث شده است که چندین کشور، از جمله بریتانیا، استرالیا و ایالات متحده، توصیه های ملی خود را برای واکسیناسیون HPV به پسران جوان گسترش دهند - به نام سیاست واکسیناسیون بی طرف جنسیتی.

اما داشتن یک سیاست جهانی واکسیناسیون، پوشش را تضمین نمی کند. بخش قابل‌توجهی از برخی از جمعیت‌ها وجود دارند که به دلیل نگرانی در مورد ایمنی،و یابه دلیل نگرانی در مورد تشویق به بی‌بند و باری، با واکسیناسیون HPV مخالف هستند.


همه گیری ویروس کرونا چالش های خاص خود را نیز به همراه داشته است. اول اینکه دسترسی به جوانان در مدارس برای مدتی ممکن نبود. دوم، روند افزایشی در تردید عمومی واکسن یا نگرش "ضد واکسن" در بسیاری از کشورها وجود داشته است که ممکن است به کاهش جذب واکسن نیز کمک کند.
مثل همیشه هنگام برخورد با جمعیت ها و رفتار، هیچ چیز ساده یا سرراست نیست.
مترجم: سحر

منبع:Science alert

«Channel of Science is for all»

اجساد «بیگانگان» در کنگره مکزیک به نمایش گذاشته شد

در کنگره مکزیک، پیکر دو موجود غیرانسانی منسوب به بیگانگان فضایی به نمایش گذاشته شد.

این پیکرها ظاهرا در سال ۲۰۱۷ در پرو کشف شده‌اند و قدمتی بین ۷۰۰ تا ۱۸۰۰ سال دارند.

جیمی مائوسان، کاشف این پیکرها، می‌گوید آنها متعلق به تکامل زمینی نیستند و ۳۰٪ DNA آنها ناشناخته است.

آقای مائوسان در این جلسه که با حضور مقاماتی از ایالات‌متحده و مسئولان مکزیک برگزار شد، پیش از نمایش پیکر «بیگانگان»، چندین ویدیو از «UFOها و پدیده‌های غیرعادی ناشناخته» را هم نشان داد. او توضیح داد:
«این گونه‌ها بخشی از تکامل زمینی ما نیستند... این‌ها موجوداتی نیستند که پس از نابودی یک UFO پیدا شده باشند. این‌ها در معادن دیاتومه [نوعی جلبک] کشف شده‌اند و فسیل شده بودند.»

اسکن پرتو ایکس نشان داده این موجودات ایمپلنت‌هایی از فلزات نادر دارند و درون یکی از آنها تخم پیدا شده است.

اگرچه ادعاهای قبلی مائوسان درباره کشف بیگانگان رد شده، اما این مورد به نظر جدی‌تر است.

منبع:independent

«Channel of Science is for all»

فیزیکدانان راهی برای نوشتن در آب پیدا کرده اند

نوشتن در آب به دلیل حرکت مداومش سخت است و جوهر سریع پخش می‌شود.

محققان یک قلم میکروسکوپی از جنس خاصی ساخته‌اند که می‌تواند الگوهایی در آب ایجاد کند.

دستگاه جدید یک مهره کوچک به پهنای ۵۰ میکرون است که از ماده خاصی ساخته شده است که یون‌ها را در مایع تبادل می‌کند و مناطقی با pH نسبتاً پایین ایجاد می‌کند. سپس آثار ذرات معلق در آب به محلول اسیدی کشیده می شود. ترسیم آن منطقه می تواند خطوط دائمی و "نوشتاری" ایجاد کند.

با حرکت دادن آب به جای قلم، می‌توان الگوها را برای ۱۵ دقیقه ثابت نگه داشت.

این فناوری هنوز مقدماتی است اما پتانسیل بالایی برای خلق آثار هنری و کاربردهای عملی دیگر دارد.

توانایی نوشتن در مایعات، فرصتی برای تکامل بیشتر هنرهای تجسمی و انتزاعی ایجاد می‌کند.

این تحقیق در Small منتشر شده است.

منبع:sciencealert

«Channel of Science is for all»

نمای میکروسکوپی الکترونی یک نورون
«Channel of Science is for all»

هند هفته گذشته بر روی ماه فرود آمد و ماموریت چاندرایان-3 این کشور اولین مشاهدات علمی خود را از قطب جنوب ماه انجام داده است.

سازمان تحقیقات فضایی هند (ISRO) اعلام کرده است که ماه نورد درونی با پرتاب لیزر به سطح، وجود گوگرد را تایید کرده است.

این اولین ماه نوردی است که منطقه را کشف کرده است. ISRO در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ابزار طیف‌سنجی شکست ناشی از لیزر (LIBS) روی ماه‌نورد چاندرایان-3 اولین اندازه‌گیری در محل را روی ترکیب عنصری سطح ماه در نزدیکی قطب جنوب انجام داده است.

این اندازه‌گیری‌ها وجود گوگرد (S) را در منطقه به‌طور واضح تایید می‌کنند، چیزی که توسط ابزارهای روی مدارگردها امکان‌پذیر نبود.

آنالیزهای اولیه همچنین به وجود آلومینیوم، آهن، کلسیم، کروم و تیتانیوم اشاره دارد. ISRO افزود: اندازه‌گیری‌های بیشتر وجود منگنز (Mn)، سیلیکون (Si) و اکسیژن (O) را نشان داده است.

"تحقیقات کامل در مورد وجود هیدروژن در حال انجام است."

در حالی که چین، روسیه و ایالات متحده همگی روی ماه فرود آمده اند، تلاش های قبلی روسیه و هند برای رسیدن به قطب جنوب ناموفق بوده است.

تصور می‌شود که قطب جنوب پرآب‌ترین منطقه ماه باشد و مریخ‌نورد چاندرایان-3، معروف به پراگیان، دو هفته آینده را با استفاده از لیزر خود برای شکار نشانه‌های آب یخ زده و همچنین مطالعه بر روی آن صرف خواهد کرد.

آب منجمد در صورت یافتن روی سطح ماه می‌تواند بسیار ارزشمند باشد، زیرا روزی می‌تواند برای تولید اکسیژن قابل تنفس برای پایگاه‌های ماه آینده استفاده شود و همچنین می‌تواند مواد لازم برای سوخت موشک را فراهم کند تا به ارسال ماموریت‌ها به مریخ کمک کند.

نام پراگیان از کلمه هندو پراگیا به معنای عالی ترین و خالص ترین شکل خرد و هوش گرفته شده است.

این ماه نورد کوچک تنها ۲۶ کیلوگرم وزن دارد و تقریباً به اندازه یک ژرمن شپرد کوچک است. این دستگاه مجهز به ابزار لیزری LIBS و همچنین پرتو ذرات آلفا است. LIBS قادر است عناصر را با شلیک لیزرهای شدید به سطح ماه و تولید پلاسمای داغ شناسایی کند. با مطالعه نور آن پلاسما، محققان می توانند طول موج ذرات مختلف را در آن قطعه خاص از ماه شناسایی کنند.

بی صبرانه منتظریم تا ببینیم در چند هفته آینده چه چیز دیگری پیدا می کند.

ترجمه:یاس
https://www.sciencealert.com/indias-lunar-rover-detects-first-elements-ever-found-at-moons-south-pole

«Channel of Science is for all»

احتمالا حالتی از ماده، چیزی بین مایع و جامد ممکن است وجود داشته باشد.

در زندگی روزمره به طور عمده با سه حالت بنیادی ماده آشنا هستیم: جامد، مایع و گاز یا بخار. هر کدام به واسطه رابطه بین ذرات خود و محیط اطرافشان تعریف می‌شوند.

اما ماده به طور کلی پیچیده‌تر از این سه حالت اساسی است. به عنوان مثال، اتم‌ها می‌توانند به حدی داغ شوند که الکترون های آن از هم جدا شده و یک پلاسما را تشکیل دهند. با خنثی شدن حرارت یا دمای بسیار پایین، برخی از ذرات می‌توانند هویت خود را کاملاً از دست دهند و در یک حالت کوانتومی پراکنده شوند.

شیشه و سایر جامدات بی‌ساختار دارای آرایش نامنظمی هستند که شبیه مایعات است. تحقیقات نشان می‌دهد در مرز دمایی بین مایع و جامد، نوعی تغییر وجود دارد که تاکنون ناشناخته بوده است.

محققان با استفاده از محاسبات و شبیه‌سازی دریافته‌اند در این مرز دمایی، ذرات ثابت همچنان در حرکت‌اند و در جای خود پیچیده می‌شوند.

آنها مشخص کردند در دمای آغازین، جفت‌های متصل از برانگیختگی‌ها جدا می‌شوند و باعث از دست رفتن سختی ماده و تبدیل آن به یک مایع می‌شود.

این مدل می‌تواند برای درک بهتر رفتار مایعات فوق‌سرد در مقایسه با مایعات معمولی مفید باشد.

این پژوهش در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

منبع:sciencealert

«Channel of Science is for all»