نتایج بدست آمده از مطالعات حیوانی نشان می دهد که عصارهٔ اسفناج برای بهبود زخم دیابتی مفید است
نتایج یک مطالعهٔ جدید نشان می‌دهد که عصارهٔ اسفناج می‌تواند زخم‌هایی که در موش‌های صحرایی عارض می‌شوند را بهبود بخشد. اسفناج سرشار از ترکیباتی است که ممکن است در بهبود زخم دیابتی نقش داشته باشد، این ترکیبات شامل ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها، گلوتامین و روی است، ولی مکانیسمی که ممکن است به عصارهٔ اسفناج اجازه دهد تا بهبود زخم را سرعت بخشد، هنوز نامشخص است. تعیین‌کننده‌ترین فایدهٔ بهبود زخم در موش‌هایی مشاهده شد که قبل از عارض‌شدن زخم دیابتی، عصارهٔ اسفناج دریافت کردند.
نتایج یک مطالعهٔ جدید انجام‌شده روی موش‌های صحرایی نشان می‌دهد که عصاره‌های اسفناج با نام علمی Spinacia oleracea، می‌تواند شرایط را برای بهبود زخم‌های دیابتی مساعد کند.
زخم مزمن دیابتی یک مشکل جدی برای افراد دیابتی محسوب می‌شود و این عارضه می تواند ماه‌ها یا حتی سال‌ها بر روی بدن باقی بماند. این عارضهٔ مزمن در اندام‌های تحتانی قریب به 15 درصد از افراد دیابتی وجود دارند که بهبود نیافته و اغلب منجر به قطع عضو می شود. این عارضهٔ مزمن دیابتی تقریباً 6.3 درصد از کل جمعیت جهان را درگیر می‌کند.
یافته‌های یک مطالعهٔ جدیدِ منتشر شده در ژورنال Scientific reports، نشان داد که عصارهٔ اسفناج می تواند بهبود زخم‌های دیابتی را سرعت بخشد و سبب کاهش وزن در افراد دیابتی می‌شود؛ مورد اخیر یک مزیت محسوب می شود زیرا این دسته افراد اغلب اضافه وزن دارد.
هر دو عصارهٔ اسفناج ساخته شده بر پایهٔ آب و الکل موثر هستند
محققان اثربخشی دو نوع عصارهٔ اسفناج را بررسی کردند. یکی بر پایهٔ آب و دیگری بر پایهٔ الکل بود. هر دوی آنها باعث بهبود یافتن زخم شدند، اگرچه عصارهٔ بر پایهٔ الکل مزیت کمی داشت.
در این مطالعه 72 موش صحرایی بالغ به شش گروه تقسیم شدند:
گروه A: موش‌های دیابتی که به مدت یک ماه 300 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن خود (mg/kg) محلول نمکی دریافت کردند.
گروه B: موش های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg محلول نمکی دریافت کردند.
گروه C: موش های دیابتی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصاره اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند.
گروه D: موش های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند.
گروه E: موش‌های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند، که سپس با تجویز دوز50mg/kg استرپتوزوتوسین به دیابت مبتلا شده‌اند و متعاقباً این موش‌های دیابتی به مدت یک ماه بار دیگر 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب دریافت کردند.
گروه F: موش‌های سالمی که به مدت یک ماه 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند، که سپس با تجویز استرپتوزوتوسین توسط محققان به دیابت مبتلا شده‌اند و متعاقباً این موش‌های دیابتی به مدت یک ماه بار دیگر 300mg/kg عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ الکل دریافت کردند.
طبق نتایج به دست آمده از این مطالعه، قوی‌ترین و سریع‌ترین بهبود زخم را موش‌های گروه E و F داشتند (دو گروه اخیر)؛ این موش‌ها قبل و بعد از ابتلاء به دیابت ( ناشی از تزریق استرپتوزوتوسین) به ترتیب عصارهٔ اسفناج بر پایهٔ آب و الکل دریافت کرده بودند.
تفاوت در برخی از معیارهای بهبود زخم در پایان دورهٔ مطالعه معنی‌دار نبود، زیرا بهبود زخم در همهٔ گروه‌ها رخ داده بود.
محققان بهبود زخم را از طریق بررسی‌های میکروسکوپی بافت‌های بدست‌آمده از نمونهٔ بیوپسی این موش‌ها ارزیابی کردند. آنها علاوه بر بررسی میکروسکوپی نمونه‌های بیوپسی، سطوح فاکتورهای مختلفی از جمله فاکتور رشد آندوتلیال عروقی (Vascular endothelial growth factor)، سطح قند خون و میزان وزن موش‌ها (ارزیابی کاهش وزن) را اندازه گیری کردند.
چرا زخم‌های دیابتی در مبتلایان دیرتر بهبود می‌یابند؟
یلنا ویلر از متخصصین سرشناس علوم تغذیه، که در این مطالعه شرکت نداشت، مکانیسم بهبود زخم را برای کارشناسان مدیکال‌نیوزتودی تشریح کرد؛ او گفت:" گلبول‌های قرمز خون در شکل‌گیری کلاژن که برای بافت‌های پوست حیاتی می‌باشد، نقش کلیدی ایفا می‌کنند. پروتئین کلاژن، بافت پوستی جدیدی را شکل می‌دهد که روی زخم رشد کرده و سبب بهبود و کاهش اندازهٔ این عارضه می‌شود."
سزار ساوزا از دیگر متخصصین علوم تغذیه، نیز که در این مطالعه شرکت نداشت، افزود:" هنگامی که خراش، بریدگی و عفونت و ... بر روی سطح پوست رخ می‌هد، گلبول های سفید، پروتئین‌ها، مواد مغذی و اریتروسیت‌های اکسیژن‌دار جهت توقف خونریزی و ترمیم پوست، وارد محل آسیب‌دیده می‌شود. همهٔ این ترکیبات نقش خود را در بهبود زخم ایفا می‌کنند."
ادامهٔ مطلب
-
«Channel of Science is for all»
Post #1365
1.21K
Forwarded from Science is for all🔬 (Hamed Hemmatfar)
- 👍 6
- 🤩 1