لموریافارسی

‏🌱بخش هشتاد و دوم طومارهای لموریا🌱


🔶جبرانِ از دست رفتن بینش

🌺 در این دوره، ساکنان زمین به‌تدریج قدرت بیناییِ درونی، یعنی دیدِ تک‌چشمی، را از دست می‌دهند؛ و بسیاری برای یافتن راه‌حل، به آزمایشگاه‌های ذهن، معابد و صومعه‌های ما روی می‌آورند تا الگوهای فکریِ جمعیت را چنان تنظیم کنند که نیروهای غریزیِ ترس، پیش از آنکه از درون سر برآورند و هوش و خرد آنان را در خود فروبرند، مهار شوند.
ازاین‌رو، با هر یک از توانایی‌هایی که از عصر ترتا یوگا به ارث برده‌ایم و اکنون از دست می‌دهیم، باید دانشِ چگونگی جبران آن فقدان جایگزین شود. این وظیفه‌ای است که هسته‌ی وجود ما در صومعه‌ها و معابد بی‌شمارمان باید انجام دهد؛ از طریق حفظ ارتباطی پیوسته با مها‌دواهای سلسله‌مراتبی که در دوران سات‌یوگا به این سیاره آمدند.
شیوا: بزرگ‌ترین مها‌دوا در میان همه



🌺 در پایان ترتا یوگا بود که ما از وجود بزرگ‌ترین مها‌دوا در میان همه‌ی مها‌دواها آگاه شدیم؛ همراه با گروهی از یاوران آسمانی که برای پاسداری و هدایت کهکشان ما در دوران‌های دشواری آمده بودند؛ دوران‌هایی که از طریق دواپارا و کالی به ما رسیده‌اند و تا سات‌یوگای بعدی ادامه خواهند یافت.
بدین‌سان، شیوا، خداوندی که همه‌ی ما را به سوی ذات خویش هدایت می‌کند، بر سراسر جهان ما گام می‌نهد؛ نیروهایی را به حرکت درمی‌آورد، ویران می‌کند، فرو می‌بلعد، نادیده می‌گیرد و نیرویی را که برای حفظ جمعیت این سیاره و بسیاری سیارات دیگر ضروری است، گرد هم می‌آورد.
ما بر اساس قانون او زندگی می‌کنیم و معابد ما خود را وقف به‌کارگیری حکمت او کرده‌اند؛ همان‌گونه که او ما را از تاریکی کالی به سوی سات‌شیوا یوگا هدایت می‌کند.
این دِوایِ ماهِ هلالی، که در تاریک‌ترین شب کالی یوگا دیده خواهد شد، این خدای خواب، تمامی بازماندگان ساکنان اعصار نور را از دل شب به سوی باران‌های صبحگاهی هدایت می‌کند.
ما به او اعتماد داریم. او را دوست داریم. مها‌دوا‌ی ما فرمانروای مطلق است. تنها دارشانِ اوست که همه‌ی دارشان‌های دیگر را در خود فرو می‌بلعد.
از طریق انتقال و جاری‌ساختن دارشانِ شیوا، که از همان سرعت، ثبات و تابشِ دارشانِ خورشید مرکزی برخوردار است ـ خورشید مرکزی‌ای که اکنون رو به افول است ـ این دِوای همه‌ی دواها، یعنی شیوا، با فیض خود آنچه را از دست داده‌ایم جبران می‌کند تا ما را در طول این شب پایدار نگه دارد


پایان بخش هشتاد و دوم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

لطفاً حیوانات خود را از فروشگاه‌های حیوانات خانگی نخرید. اگر چنین کنید، به تجارتی زیان‌بار دامن خواهید زد. بسیاری از پرورشگاه‌های سگ و گربه، ماهانه به‌طور متوسط ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ توله‌ی سگ و گربه تولید می‌کنند. به همین دلیل است که هر سال ۵۰ میلیون حیوان به حال خود رها می‌شوند یا با مرگ آسان روبه‌رو می‌شوند. این استفاده‌ای بسیار نادرست از نیروی آفرینندگی است.
در عوض، به سرپرستی گرفتن حیوانی رهاشده و رنج‌کشیده را در نظر بگیرید و دوباره خانه‌ای سرشار از عشق به او هدیه دهید. بیشتر این حیوانات به موجوداتی مهربان و وفادار تبدیل خواهند شد.



بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.


https://t.me/AllAboutLemuria

برای سفارش نسخه چاپ شده کتاب درین گروه عضو شوید.

https://t.me/+uOHgyI86wEdkZDNk

آنجلو- پیام‌هایی از قلمروی حیوانات- چنل‌هایی از آنجلو، گربه‌ی اورلیا لوئیس جونز

کتابی که پیش رو دارید، دعوتی است برای شنیدن صدایی متفاوت؛ صدای موجودی که شاید سال‌ها در کنار انسان زندگی کرده باشد، اما جهان را از منظری دیگر می‌بیند.

درباره‌ی اورلیا لوئیس جونز و آثار او
 
اورلیا لوئیس جونز (Aurelia Louise Jones)، نویسنده، آموزگار معنوی و مشاور سلامت طبیعی، از چهره‌هایی بود که بخش مهمی از زندگی خود را به انتشار آموزه‌های معنوی و گسترش آگاهی درباره‌ی پیوند انسان با جهان هستی اختصاص داد. او در مونترال کانادا، در خانواده‌ای فرانسوی‌تبار، متولد شد و در کنار فعالیت‌های معنوی خود، در زمینه‌ی سلامت طبیعی، هومیوپاتی و مراقبت جامع از حیوانات نیز فعالیت داشت. علاقه‌ی عمیق او به حیوانات، به‌ویژه گربه‌ها، بخشی از زندگی شخصی و مسیر کاری‌اش بود.
یکی از شناخته‌شده‌ترین مجموعه‌آثار او، سه‌گانه‌ی تلوس (Telos) است که در آن، پیام‌هایی منسوب به آداما، کاهن اعظم شهر زیرزمینی تلوس، و آموزه‌هایی درباره‌ی لموریا، تحول آگاهی انسان و معنای معنوی زندگی ارائه می‌شوند. این مجموعه شامل سه کتاب است: تلوس، جلد اول: مکاشفات لموریای نوین (Telos, Volume 1: Revelations of the New Lemuria)، تلوس، جلد دوم: پیام‌هایی برای روشن‌شدگی بشریت در حال تحول و تلوس، جلد سوم: دستورالعمل‌های بُعد پنجم. این آثار خواننده را با دیدگاهی معنوی درباره‌ی تاریخ لموریا، آگاهی برتر و امکان تحول درونی انسان آشنا می‌کنند.
اورلیا در سال ۲۰۰۷ کتاب هفت شعله‌ی مقدس (The Seven Sacred Flames) را نیز منتشر کرد؛ اثری درباره‌ی هفت شعله‌ی مقدس، استادان عروج‌کرده و کیفیت‌های معنوی مرتبط با هر شعله. این کتاب با بهره‌گیری از تصاویر رنگی و آموزه‌های معنوی، به موضوعاتی همچون پالایش درونی، گسترش آگاهی و رشد معنوی می‌پردازد. او همچنین کتابچه‌هایی درباره‌ی شعله‌ی عروج و نیایش‌های مرتبط با هفت شعله‌ی مقدس منتشر کرد.
در میان آثار او، کتاب آنجلو: پیام گربه‌ی فرشته، خطاب به همه‌ی مردم این سیاره[1] جایگاهی ویژه دارد. این کتاب که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۹ در ایالات متحده منتشر شد، از دیگر آثار اورلیا متمایز است؛ زیرا به‌جای تمرکز اصلی بر آموزه‌های لموریایی و استادان معنوی، خواننده را با دیدگاه یک حیوان درباره‌ی انسان و رابطه‌ی میان قلمرو حیوانات و بشریت روبه‌رو می‌کند.
در این اثر، آنجلو، گربه‌ای که اورلیا سرپرستی‌اش را بر عهده داشت، از طریق ارتباطی که در کتاب به‌عنوان ارتباط تله‌پاتیک توصیف شده است، پیام‌هایی درباره‌ی خاستگاه معنوی حیوانات، مأموریت آن‌ها در کنار انسان و آینده‌ی رابطه‌ی انسان و جهان حیوانات منتقل می‌کند. کتاب از خواننده دعوت می‌کند تا از مرزهای عادت‌های انسانی فراتر برود و به تجربه، احساسات و جایگاه حیوانات با نگاهی متفاوت بنگرد؛ نگاهی که در آن، حیوانات نه صرفاً موجوداتی برای نگهداری یا خدمت به انسان، بلکه همراهانی با ارزش و جایگاهی مستقل در جهان هستی هستند.
اورلیا لوئیس جونز در سال ۲۰۰۹ درگذشت، اما آثارش همچنان در میان علاقه‌مندان به آموزه‌های تلوس، معنویت و ارتباط انسان با حیوانات خوانده می‌شوند. کتاب آنجلو نیز بخشی از همین میراث است؛ اثری که می‌کوشد فاصله‌ی دیرینه‌ی میان انسان و قلمرو حیوانات را کاهش دهد و خواننده را به تأملی دوباره درباره‌ی مسئولیت، همدلی و امکان برقراری ارتباطی عمیق‌تر با دیگر موجودات زنده دعوت کند.
کتابی که پیش رو دارید، دعوتی است برای شنیدن صدایی متفاوت؛ صدای موجودی که شاید سال‌ها در کنار انسان زندگی کرده باشد، اما جهان را از منظری دیگر می‌بیند.

[1] ‎(Angelo’s Message: Angelo, the Angel Cat, Speaks to All People on This ‎Planet) ‌‏  ‏

‏🌱بخش هشتاد و یکم طومارهای لموریا🌱


🔶 یک میلیون سال پس از سات یوگای بعدی

🌺 هرچه سیاره پیرتر می‌شود، نیروها به تعادل
می‌رسند و نوآوری‌های تازه در شیوه‌های فرهنگی دیگر پدیدار نمی‌شوند. نظام‌ها در همان وضعیت موجود باقی  می‌مانند. شاستراهای ما پیش‌بینی می‌کنند که یک میلیون سال پس از آغاز سات‌یوگای بعدی، هم‌زمان با عمیق‌تر شدن آتش در زیر پوسته‌ی زمین، پژوهش‌های گسترده‌ای درباره‌ی علم و سفرهای سیاره‌ای انجام خواهد شد.
هیچ چیز تازه‌ای آفریده نمی‌شود؛ همه‌چیز حفظ می‌شود و هیچ چیز نابود نمی‌شود. آتشی در کار نیست. اینجا صرفاً یک ایستگاه فضایی بزرگ است. هیچ چیز رشد نمی‌کند. یکی از بزرگ‌ترین ایستگاه‌های فضایی در سراسر کیهان است.
این مکان مانند کشوری خواهد بود که به مرحله‌ای می‌رسد که مأموریت و هدف خود را به انجام رسانده است، سپس از میان می‌رود و دیگران جای آن را می‌گیرند.
اما اکنون، در دواپارا یوگایی که در آن زندگی می‌کنیم و هزاران هزار سال است که در آن زندگی کرده‌ایم، ارتعاشات عصر بعدی نزدیک و قریب‌الوقوع شده‌اند و حتی همین حالا نیز تغییرات جزئی در پرتوهای کیهانی احساس می‌شوند. هجومِ تحقق هدف به نقطه‌ی اوج خود رسیده و تغییر قریب‌الوقوع است.
تنها با یک دگرگونی عظیم در وضعیت موجود این یوگا است که عصر بعدی می‌تواند آغاز شود. ازاین‌رو، با نگاهی به گذشته، برخی از جلوه‌های مهمِ حفظ فرهنگ که در اتر آکاشیکِ ذهن درونی ثبت و نگهداری شده‌اند، در هزاران هزار سال آینده، هنگامی که پرتوهای کیهانی بار دیگر از تاریکیِ حجاب‌افکن عبور کنند و سات‌یوگا طلوع کند، بنیانی برای تداوم این فرهنگ خواهند بود.


🔶 کاهش پرتوهای خورشیدی

🌺 مها‌دواهای بزرگ ما از جهان سوم به ما می‌گویند که زمان را همچون دایره‌ای می‌بینند که در طول میلیون‌ها سال تداوم دارد. اکنون که به پایان دواپارا یوگا نزدیک می‌شویم، نیروها به‌شکلی چشمگیر شروع به تغییر خواهند کرد؛ زیرا پیکربندی کهکشان، پرتوهای خورشید مرکزی را که از منظومه‌ی خورشیدی ما و این سیاره عبور می‌کنند، کاهش خواهد داد.
این پرتوها بسیار بیش از آنکه بر کارکردهای بنیادی خودِ سیاره تأثیر بگذارند، بر پوشش گیاهی، حیوانات و ساکنان زمین اثر می‌گذارند.


پایان بخش هشتاد و یکم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

قلمرو گربه‌ها تحت فرمانروایی و هدایت موجودات گربه‌سانی شگفت‌انگیز، عاشق، هوشمند و والامرتبه قرار دارد که «نگهبانان عنصری گونه‌ی گربه‌سان» نامیده می‌شوند. آن‌ها موجوداتی باشکوه، سرشار از عشق، مهربان و لطیف‌اند و قامتی بسیار بلند و چشمگیر دارند.
در جهان معنوی، سیاره‌های گربه‌سان بسیاری وجود دارد و من از یکی از آن‌ها به نام کاعات (Khaath) آمده‌ام؛ سیاره‌ای متعلق به بُعد ششم که در کهکشان ستاره‌ی خداوند، یعنی سیریوس، قرار دارد. (‌‎سیاره‌ی ما تنها یکی از چندین سیاره‌ی گربه‌هاست.‌‎ ‎)

قلمرو سگ‌ها نیز تحت فرمانروایی و هدایت موجودات روحانی سگ‌سانی قرار دارد که به همان ‏اندازه شگفت‌انگیز و والامرتبه‌اند و ‌ نگهبانان عنصری گونه‌ی سگ‌سان نامیده می‌شوند‎. ‎آن‌ها از ‏سیاره‌های سگ‌سان گوناگونی می‌آیند و موجوداتی باشکوه و شگفت‌انگیز با قامتی بسیار بلند و ‏چشمگیر هستند‎.‎
اسب‌ها نیز راهنمایان ویژه‌ی خود را دارند که ‌ نگهبانان عنصری گونه‌ی اسب‌سان ‎و فرشتگان ‏نگهبان گونه‌ی اسب‌سان نامیده می‌شوند‎. آن‌ها نیز سیاره‌های مخصوص به خود را دارند؛ سیاره‌هایی ‏که خانه‌ی اسب‌سانان هستند و بیشتر از آگاهی بُعد ششم برخوردارند‎.‎
تمامی قلمروهای حیوانات در گستره‌ی عظیم آفرینش، سیاره‌ها و سلسله‌مراتب ویژه‌ی خود را دارند‎. ‎گستردگی قلمروهای حیوانات چنان عظیم است که از ظرفیت درک بیشتر انسان‌ها فراتر می‌رود.


بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.


‎.‎
https://t.me/AllAboutLemuria

روح‌های ما حیوانات، بخشی از یک آگاهیِ جمعی هستند؛ درست مانند آگاهیِ جمعی شما. این بدان معناست که در نردبان تکامل، فاصله‌ی میان انسان‌ها و حیوانات کمتر از فاصله‌ی میان انسان‌ها و استادان معنوی، فرشتگان و موجوداتِ قلمروهای برتر است؛ همان موجوداتی که شما همواره از آن‌ها یاری می‌خواهید.
همان‌طور که شما سر به سوی بالا می‌برید و یاری، رحمت و دلسوزی می‌طلبید، ما نیز برای دریافت کمک به شما چشم دوخته‌ایم. همان عشق و دلسوزی‌ای را که از موجوداتِ جایگاه‌های بالاتر در نردبان تکامل دریافت می‌کنید، باید به برادران و خواهران خود نیز ارزانی کنید؛ به آن‌هایی که تنها یک گام از شما عقب‌ترند. این یک وظیفه‌ی کیهانی است.
تمام آفرینش، زنجیره‌ای بی‌پایان از تجلیِ آفریدگار است؛ از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترین. در حقیقت، همه‌ی ما یکی هستیم! هنگامی که بخشی از آفرینش زخمی می‌شود و رنج می‌کشد، کلِ هستی نیز از آن تأثیر می‌پذیرد. جز این نمی‌تواند باشد.
به سخنان ما گوش دهید:
ما دارایی‌هایی نیستیم که هر وقت خواستید دور بیندازید.
ما همچون اعضای یک خانواده هستیم.
بسیاری از مردم حیوانات خانگی می‌گیرند، بی‌آنکه حتی لحظه‌ای به این فکر کنند که نگهداری از آن‌ها تعهدی بلندمدت است.
ما  همراهان شما برای تمام عمر  هستیم و وقتی ما را رها می‌کنید، طردمان می‌کنید و از خود می‌رانید، گویی کالایی هستیم که دیگر به کارتان نمی‌آید، احساس می‌کنیم به ما خیانت شده و از درون درهم می‌شکنیم.


بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.


https://t.me/AllAboutLemuria

عقیم کردن حیوانات

هر سگ، گربه یا هر آفریده‌ی دیگری از سوی خداوند، سزاوار آن است که در خانه‌ای سرشار از ‏عشق، دوست داشته شود و از او مراقبت کنند‎. ‎به سرپرستی گرفتن یک حیوان، به وفاداری و تعهد نیاز ‏دارد.‌‎ ‎بار دیگر به همه‌ی شما می‌گویم‎:‎
به سرپرستی گرفتن یک حیوان خانگی، تصمیمی جدی و بلندمدت است؛ زیرا ما سال‌های بسیاری ‏زندگی می‌کنیم و دورانداختنی نیستیم‎. ‎هرگز بدون اندیشیدن، حیوانی را به سرپرستی نپذیرید‎.‎
هیچ حیوانی سزاوار آن نیست که به دنیا بیاید تا رها شود یا در آزمایشگاه‌هایی که از حیوانات برای ‏پژوهش استفاده می‌کنند، قربانی آزمایش‌های بی‌رحمانه شود؛ آزمایش‌هایی که فقط برای حفظ شغل ‏عده‌ای انجام می‌شوند‎.‎
شما یا بخشی از راه‌حل هستید یا بخشی از مشکل‎. ‎به کنشگرانی برای دفاع از حقوق و رفاه حیوانات ‏تبدیل شوید و من به شما قول می‌دهم که برکت‌هایی فراتر از تصورتان نصیبتان خواهد شد‎.‎
یکی از راه‌حل‌ها می‌تواند کاهش شمار حیواناتی باشد که هر سال متولد می‌شوند (از طریق عقیم کردن) ؛ تا زمانی که همه‌ی ‏آن‌ها خانه‌ای سرشار از عشق داشته باشند و بدرفتاری با حیوانات، هم در این کشور و هم در سراسر ‏جهان، ریشه‌کن شود‎.‎

....لطفاً حیواناتتان را عقیم کنید‎. ‎همین حالا هم تعداد ما در این سیاره بسیار زیاد است‎.‎


بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.
https://t.me/Ba_Kryon

خدای خدایان، که با نام شیوا شناخته می‌شود، در پایان عصر ترتا یوگا به‌تدریج مورد شناخت قرار گرفت؛ زیرا شدت اعصار تاریک‌تر سبب شد ذهن، بیش از آنکه صورت بی‌شکل خداوند را ببیند، صورت و هیئت او را مشاهده کند.
او در هر لحظه از زمان و در هر نقطه از فضا، همه‌جا حاضر است؛ بااین‌حال، در اینجا در پیکر اثیریِ خود فراخوانده شد، به‌سبب نیاز انسان‌هایی که بر این سیاره زندگی می‌کنند و با دوران دشوار و آزمون‌های قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند.
ما از طریق دارشانِ این موجود متعال، که سرعتی همسان با تشعشعات خورشید مرکزی دارد، در درون او سکونت داریم. او ما را از تاریکی و نابیناییِ ناشی از رو به افول نهادن قوایمان، به سوی نورِ همه‌دان هدایت می‌کند.
اکنون که می‌دانیم او اینجاست و به ما نزدیک است، در حالی که با او زندگی می‌کنیم، با او به رقص درمی‌آییم؛ و همواره چشم‌انتظار آینده‌ای دور، اما نه‌چندان دور، در میان آینده‌های بی‌شماری هستیم که در پیش روست؛ آینده‌ای که در آن با او، در او و به‌صورت خودِ او یکی شویم.
اوم


پایان بخش هشتادم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

لموریافارسی pinned «‏«ای مردمِ مادر زمین، به سخنان ما گوش دهید؛ به سخنان من، آنجلو، و تندر-هارت، گربه‌های فرشته.‌‎ ‎پیام ما برای شادی و خوشبختی آینده‌ی شما از همه‌چیز مهم‌تر است.‌‎ ‎بر پایه‌ی قانون کیهانی و قوانین ‏بزرگی که بر این گیتی فرمان می‌رانند، خداوند نمی‌تواند اجازه دهد…»

هر حیوانی که در این سیاره زندگی می‌کند، برای تحقق هدف یا مأموریتی که آفریدگار به او سپرده ‏است، اینجاست.‌‎ ‎هنگامی که انسان‌ها بدون اجازه‌ی آن‌ها جانشان را می‌گیرند، مأموریتشان ناتمام ‏می‌ماند و در پی آن، سیاره و ساکنانش رنج بیشتری متحمل می‌شوند.‌‎ ‎در حقیقت، ما برادران و خواهران ‏کوچک‌تر شما در نردبان تکامل هستیم‎.‎
ما برای دریافت کمک، عشق و شفقت به انسان‌ها چشم امید داریم؛ درست همان‌گونه که شما برای ‏دریافت کمک، عشق و شفقت به فرشتگان چشم امید می‌دوزید.‌‎ ‎آنچه را از قلمروهای برتر دریافت ‏می‌کنید، باید به کسانی که در مسیر تکامل از شما پایین‌ترند، منتقل کنید‎.‎
هیچ‌کس نمی‌تواند هیچ‌یک از ما را بکشد یا به هر شکلی به ما درد و رنج تحمیل کند، بی‌آنکه برای ‏خود وضعیتی پدید آورد که دیر یا زود به شکل درد یا خشونت در زندگی‌اش آشکار شود‎.‎
این یک قانون جهانی است‎.‎


بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.


https://t.me/AllAboutLemuria

‏«ای مردمِ مادر زمین، به سخنان ما گوش دهید؛ به سخنان من، آنجلو، و تندر-هارت، گربه‌های فرشته.‌‎ ‎پیام ما برای شادی و خوشبختی آینده‌ی شما از همه‌چیز مهم‌تر است.‌‎ ‎بر پایه‌ی قانون کیهانی و قوانین ‏بزرگی که بر این گیتی فرمان می‌رانند، خداوند نمی‌تواند اجازه دهد نژاد انسان به عصر طلاییِ دیرانتظار ‏خود دست یابد، درحالی‌که دل‌های انسان‌ها همچنان سخت و بی‌رحم مانده‌اند‎. ‎این امر به‌سادگی ‏امکان‌پذیر نیست، مگر آنکه با همه‌ی شکل‌های زندگی، با عشق، کرامت و حرمتِ مقدسِ آن برخورد ‏شود‎.‌‏»‏


بخشی از کتاب آنجلو
اثر اورلیا لوئیس جونز (خالق تلوس و هفت شعله مقدس)
این کتاب شامل چنل‌های آنجلو-گربه اورلیا لوئیس جونز درباره حیوانات است.


https://t.me/AllAboutLemuria

‏🌱بخش هفتاد و نهم طومارهای لموریا🌱


‏🔶 دو جریان ذهنی: رسمی و موجز، و غیررسمی

‏🌺 تقریباً همه‌چیز در یک صومعه‌ی لموریایی از دو جریان ذهنی تشکیل می‌شد: یکی بسیار رسمی و ‏موجز بود. این شیوه‌ی نگرش و رفتار، دو بخش از چهار بخش صومعه را دربر می‌گرفت. دو بخش ‏دیگر عموماً فضایی غیررسمی‌تر و آسوده‌تر داشتند‎.‎
در این دو بخش، کسانی حضور داشتند که آیین‌های معبد را اجرا می‌کردند، خوراک ما را آماده ‏می‌ساختند و کسانی که از طریق تحقق سرنوشت خود و بلوغ عظیم روحشان، جلوه‌ی دارشانِ بسیار ‏نیرومندی از وجود خویش را متجلی می‌ساختند؛ گویی این جلوه، زاده‌شدن دوباره‌ی وجود خودشان ‏بود‎.‎


‏🔶 تحقق هدف یک صومعه

‏🌺 هنگامی که شدت و دقت عملکرد یک صومعه‌ی لموریایی به کمال خود می‌رسید و ما از سوی ‏مها‌دوا اطمینان می‌یافتیم که دارشان، پرتوهای کیهانی و تشعشعات خورشید مرکزی از طریق معبد، در ‏سراسر عصر سات‌یوگا پایدار و ثابت باقی خواهند ماند و حتی در اعصار پیاپی، به ژرفای هسته‌ی زمین ‏نفوذ خواهند کرد، تنها در آن هنگام بود که معبد و صومعه به هدف خود دست می‌یافتند و به کمال ‏خویش می‌رسیدند‎.‎
پس از وقوع این امر، ما صومعه ـ معبد را با دقت از هم جدا می‌کردیم. در جای آن دریاچه‌ای شکل ‏می‌گرفت. هر یک از چهار بخش را از یکدیگر جدا می‌کردیم و اعضای هر بخش به چهار صومعه‌ی ‏دیگر می‌رفتند؛ بی‌آنکه هرگز دوباره به آن مکان بازگردند. بدین‌ترتیب، به ایزدان و دواها اجازه ‏می‌دادیم که دارشان را منتشر کنند‎.‎
ما با آن‌ها همکاری می‌کردیم تا آن مکان ویژه بر سطح زمین، برای اعصار بی‌شمار آینده تثبیت شود‎.‎


‏🔶 مجموعه‌ای از توانایی‌های شگفت‌انگیز

‏🌺 ما برای توانایی‌هایمان در انجام این وظیفه ارزش قائلیم؛ وظیفه‌ی آفریدن معبدی عظیم، محیطی ‏بزرگ و پرتویی کیهانی که این سیاره را با هسته‌ی ذهن جهانیِ موجودات عظیم در سیارات دیگر ‏هم‌نوا می‌سازد‎.‎
ما همچنین برای توانایی خود در آموزش لموریایی‌ها ارزش قائلیم؛ اینکه آن‌ها را چنان ماهر سازیم که ‏بتوانند پیکرهای خود را که از طریق جفت‌گیری شکل گرفته‌اند، پالایش دهند و بدین‌سان، بقای این ‏فرهنگ را تضمین کنند‎.‎
این توانایی‌ها در جریان تداوم این پالایش شکوفا می‌شوند؛ هنگامی که آن‌ها تندیسی عظیم می‌تراشند ‏که هرگز به آن نخواهند نگریست، کتابی بزرگ می‌نویسند که هرگز آن را نخواهند خواند، پارچه‌ای ‏ظریف می‌بافند که هرگز پوشیده نخواهد شد و تصویر الهیِ مها‌دوا را حکاکی می‌کنند؛ سپس آن را در ‏وضعیتی کامل و همواره در حال تکمیل نگه می‌دارند تا آن‌قدر کوچک و ظریف شود که سرانجام ‏ناپدید گردد‎.‎
آن‌ها چنان زندگی می‌کنند که تمام وجودشان سرشار از کمال و مهارت باشد، تا جایی که در جوهر ‏واقعیتِ خویش حل شوند‎.‎
این میراثی است که ما برای لموریایی‌ها به‌جا می‌گذاریم؛ درحالی‌که نیروهای عصر دواپارا یوگا، ‏صورت‌هایی را که اکنون در آن‌ها سکونت داریم، از هم می‌پاشند و محو می‌کنند


پایان بخش هفتاد و نهم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

پیشکش‌نامه
پیام آنجلو برای پیروزی عشق!
من، آنجلو، و دوست گربه‌سان عزیزم، تندر-هارت (قلب مهربان)، این پیام را به «پیروزی عشق و شفقت»  برای همه‌ی حیوانات این سیاره تقدیم می‌کنیم.
ما می‌دانیم روزی که بشریت به اندازه‌ی کافی خردمند، دلسوز و سرشار از عشق شود تا به هر طریقی دست از آزار حیوانات بردارد، همان روزی خواهد بود که انسان‌ها پیروزی باشکوه خود را در خداوند خواهند شناخت. آن روز، روزی خواهد بود که تمام آفرینش الوهیت خویش را به یاد می‌آورد و درهای آسمان گشوده می‌شوند.
در آن روز پیروزمند، سهیم شدن در این سیاره را به‌گونه‌ای «برابر»، در قالب برادری بزرگ و سرشار از عشق، آغاز خواهیم کرد. آن‌گاه انسان‌ها دیدگاه خود را نسبت به قلمرو حیوانات ارتقا خواهند داد و نقش مهمی را که ما در مسیر تکامل آن‌ها ایفا می‌کنیم، درک خواهند کرد؛ نقشی که بهای آن، رنج فراوان در قلمرو خودمان بوده است.
ما به‌دلیل عشق عظیمی که به شما داریم، صدها هزار سال است که آزار و ستمی عظیم را تاب آورده‌ایم. بارها و بارها به کالبد جسمانی بازگشته‌ایم، بی‌آنکه هرگز بدانیم چه سرنوشتی در انتظارمان خواهد بود.
همچنین می‌خواهیم سپاس و قدردانی عمیق خود را از همه‌ی انسان‌هایی ابراز کنیم که با وفاداری خستگی‌ناپذیر، برای حقوق و رفاه حیوانات مبارزه می‌کنند.
از مادر زمین سپاسگزاریم که با چنین عشق و شکیبایی‌ای ما را پذیرفته است. قدردانی عمیق خود را از او ابراز می‌کنیم؛ زیرا بستری را که همه‌ی ما، انسان‌ها و حیوانات، برای پیمودن مسیر تکاملی خود به آن نیاز داریم، بی‌هیچ تبعیضی در اختیارمان قرار داده است.
بدانید که آن‌هایی که بی‌وقفه برای رفتار اخلاقی با حیوانات این سیاره مبارزه می‌کنند و همواره برای محافظت از آن‌ها آماده‌اند، از سوی میلیون‌ها موجود از قلمروهای حیوانی و فرشته‌گون در کهکشان‌ها و بُعدهای گوناگون، عمیقاً دوست داشته می‌شوند و مورد ارج و احترام‌اند.
به‌زودی پاداشی بزرگ در انتظار شما خواهد بود


چنلی از انجلو- گربه‌ی اورلیا لوئیس جونز- (چنل کننده تلوس و هفت شعله مقدس)

https://t.me/AllAboutLemuria

‏🌱بخش هفتاد و هشتم طومارهای لموریا🌱


🔶 گفتارهای تعلیمی از پشت دیوار

‏🌺 در دیوار پیرامون هر صومعه، روزنه‌های متعددی وجود داشت و تالاری بزرگ در بیرون آن ‏ساخته شده بود. کسانی که جفت‌گیری می‌کردند، به این دیوار نزدیک می‌شدند و به گفتارهای تعلیمی ‏ما گوش می‌سپردند؛ گفتارهایی که از حالت‌های درونی ذهن ما و از طریق سوراخی کنده‌شده در ‏دیوار بیان می‌شدند‎.‎
ما هرگز خود را به‌عنوان یک گونه یا گونه‌ای دیگر به آن‌ها معرفی نمی‌کردیم؛ همان‌گونه که حیوانات ‏هنگام زوزه کشیدن برای یکدیگر، هویت گونه‌ی خود را آشکار می‌کنند. ما صرفاً دانش خود را از ‏طریق این روزنه‌ی کنده‌شده در دیوار بیان می‌کردیم و می‌گذاشتیم این دانش در گوش و ذهن شنونده ‏جای گیرد‎.‎


‏🔶 لوله‌هایی در دیوار برای مراقبه

‏🌺 ما همچنین روزنه‌های بزرگی در دیوارها یا لوله‌هایی در دیواره‌ی کوه‌ها داشتیم که لموریایی‌ها ‏شب‌ها در آن‌ها می‌خوابیدند، پیکر جسمانی خود را ترک می‌کردند و در ساحت‌های درونی با یکدیگر ‏به گفت‌وگو می‌پرداختند. هیچ‌یک از این لوله‌ها مستقیماً بالای لوله‌ی دیگری قرار نداشت؛ بنابراین، ‏آن‌ها می‌توانستند به‌آسانی از پیکر جسمانی خود خارج شوند‎.‎
راهبان و راهبه‌های روحانیِ لموریایی در تاریک‌ترین بخش شب می‌خوابند، اما هنگام ماه کامل اصلاً ‏نمی‌خوابند. ما که در پیکرهای اصلی خود هستیم، این کار را انجام نمی‌دهیم و آگاهی‌مان تا زمانی که ‏این پیکر وجود دارد، چه در حضور خورشید و چه در غیاب نور آن، به جریان خود ادامه می‌دهد. ‏ماهیت ساختار این پیکر به ما اجازه می‌دهد که آگاهی کامل داشته باشیم‎.‎
گوروی ما، شب‌ها در یکی از ساحت‌های درونی، همه‌ی ما را از صومعه‌های بی‌شمارش به تالاری ‏عظیم در یکی از ساحت‌های درونی فرامی‌خواند؛ تالاری که برای همین منظور ساخته شده است. در ‏آنجا او را در هیئتی باشکوه و درخشان می‌بینیم‎.‎
این کاخ‌های عظیم، هزاران تن را در خود جای می‌دهند که درحالی‌که پیکرهای جسمانی‌شان در ‏خواب است، در آنجا گرد هم می‌آیند. اما ما که در پیکرهای اصلی خود هستیم نیز در آنجا حضور ‏داریم و بی‌آنکه پیکرمان را ترک کنیم، از تمام رویدادها آگاهی کامل داریم‎.‎


پایان بخش هفتاد و هشتم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

🌱بخش هفتاد و هفتم طومارهای لموریا🌱

🔶 هماهنگی میان چهار بخش

‎ ‎هر یک از چهار بخش صومعه‌ی ما،🌺
موجودی را در اختیار داشت که مستقیماً با گروهی از موجودات ‏کار می‌کرد. آن گروه نیز خود را به چهار بخش تقسیم کرده بودند تا همچون مجرایی، هماهنگی میان ‏راهبان و راهبه‌های روحانیِ چهار بخش را برقرار کنند. دواها بر فراز صومعه‌های ما و در میان آن‌ها ‏شناور بودند؛ اما در این چهار بخش، دواهایی بسیار ماهر خدمت می‌کردند که دانش و رهنمودها را به ‏همه‌ی صنعتگران و متخصصان انتقال می‌دادند‎.‎
ارشدترین صنعتگر هر بخش، مسئول ایجاد هماهنگی و تنظیم روانِ نیروها در همان بخش بود. این ‏هماهنگی، راهبی لموریایی را که به مرتبه‌ی ارشد می‌رسید، چنان آموزش می‌داد که بتواند وظیفه‌ای ‏مشابه وظیفه‌ی ما در پیکرهای اصلی‌مان بر عهده بگیرد. در سال‌های پیش رو، هنگامی که نیروهای این ‏سیاره برای پیکرهای اصلی‌ای که در آن‌ها زندگی می‌کنیم بیش از اندازه خشن و تحمل‌ناپذیر شوند، ‏گروه تازه‌ای از ارشدها در هر صومعه شکل خواهد گرفت‎.‎


‏🔶 لموریایی‌ها در مأموریت‌های ویژه

‏🌺 بسیاری از این لموریایی‌های پیشرفته، مستقیماً از سیاره‌ای که از آن به اینجا فرستاده شده‌اند، برای ‏انجام مأموریتی ویژه آمده‌اند: تثبیت این صومعه‌ها در هر چهار جنبه‌شان. ازاین‌رو، این وظیفه را برای ما ‏به‌آسانی و با چابکی انجام می‌دهند. آن‌ها می‌گویند که پیش از ورود به اینجا، دستورهای خود را ‏دریافت کرده بودند و آن دستورها همچنان به‌روشنی در حافظه‌ی ذهن درونی‌شان طنین‌انداز است‎.‎
این‌ها همان کسانی هستند که مکان بناهای ما را برگزیدند و الگوهای انجام مهارت‌های گوناگون را ‏پایه‌گذاری کردند. آنان یکسره وقف مأموریت خود هستند‎.‎
کتابخانه‌های ما که طی قرن‌ها شکل گرفته‌اند و نوشته‌های راهبان و راهبه‌های روحانیِ بی‌نام‌ونشان را ‏در خود جای داده‌اند، به ژرفای هستی و پیچیدگی‌های فضا می‌پردازند. ما بی‌نام‌ونشانیم و هر بار که از ‏صومعه‌ای به صومعه‌ی دیگر می‌رویم، نام‌هایمان مرتب تغییر می‌کنند. در هر صومعه، ما را به نامی ‏متفاوت می‌شناسند‎.‎
گوروهای فرهنگ و روزگار ما با یکدیگر دیدار می‌کنند، به گفت‌وگو می‌نشینند و درباره‌ی آینده‌ی ‏نژادمان بحث می‌کنند. آنان بر فراز قله‌های کوه‌ها و در دره‌هایی که دریاچه‌ای تنها و دورافتاده در ‏آن‌ها قرار دارد، گرد هم می‌آیند‎.‎



پایان بخش هفتاد و هفتم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

ān ī dušāgāh ī wiyābān kē xwēš-tan rāy zūr drāyēnēd, u-š āhōg pad xwēš wattar čē axwēš-kārīh *dušnām az *drāyīdan nang *ī *drāz-gōwišnīh xwēš-tan xwad kunēd ōbastag ud dusraw ud duščašm be bawēd pad xwēš abāyist bawēnd ēraxtag. (Jamasp-Asana, 1913, p.164)

پس آن انسانِ بداندیش و گمراه که در زندگی به ناراستی و سخنِ دروغ روی می‌آورد، بیش از همه، زیانِ این بدی را خود بر دوش می‌کشد. زیرا وظیفه‌نشناسی و کوتاهی در آنچه بر عهدهٔ اوست، بدنامی به بار می‌آورد؛ و گفتارِ مهارنشده و درازگویی، جز ننگ و خواری، ثمری برای او ندارد. چنین کسی، خودْ خویشتن را از جایگاهش فرو می‌کشد؛ بدنام می‌گردد و حتی از دیدنِ نیکی و کامیابیِ دیگران نیز به رنج می‌افتد. سرانجام، به سبب همان راهی که خود برگزیده و کردارهایی که خود به انجام رسانده است، سزاوارِ نکوهش می‌گردد…
«بندی از متن پهلوی خیم و خرد فرخ مرد»

Thus, the ill minded and misguided person who turns to falsehood and deceitful speech in life bears, above all, the harm of that wrongdoing himself. Neglecting one’s duties and failing in what has been entrusted to one brings a bad name; and uncontrolled, long winded speech bears no fruit but shame and humiliation. Such a person lowers himself from his own standing, falls into ill repute, and even becomes troubled by the goodness and prosperity of others. In the end, because of the path he himself has chosen and the deeds he himself has carried out, he becomes deserving of reproach.
A passage from the Pahlavi text of xēm ud xrad ī farrox-mard.

☝🏼✨
t.me/ZoroastrianismWisdom
☝🏼✨
https://www.instagram.com/zoroastrian.wisdom

🌱بخش هفتاد و ششم طومارهای لموریا🌱


🔶 صنعتگران: پخته و مسئول

🌺 هر صنعتگر نخستین کسی بود که برای انجام وظیفهٔ خود می‌آمد و آخرین کسی بود که آنجا را ترک می‌کرد. این رسم ماست. او هرگز نیز بیکار نمی‌ماند، بلکه گاهی در میان شاگردانش قدم می‌زد و به آنها اصلاح و راهنمایی ارائه می‌کرد.
آنها همیشه در کنار یکدیگر بودند؛ صنعتگر و شاگردانش. حتی در معبد نیز دیده می‌شد که در کنار هم نشسته‌اند. با یکدیگر بازی می‌کردند.
صنعتگران ما، در میان همهٔ این صومعه‌ها و معابدی که در این زمان بر روی زمین تحت ادارهٔ گوروهای گوناگون قرار دارند، پخته‌ترینِ لموریایی‌ها هستند. اغلب صنعتگر در کنار گوروی خود می‌نشیند و از او دستور و راهنمایی دریافت می‌کند.
آنها در کنار یکدیگر دیده می‌شوند، زیرا هر یک در حوزهٔ مدیریتی و مسئولیت خود متخصص است و زیر عالی‌ترین هدایت گورو و دیواهای او کار می‌کند. گورویی که بر پنجاه صومعه ریاست دارد، ممکن است هم‌زمان بر پانصد صنعتگر نیز ریاست داشته باشد.


🔶 بازآفرینی کمال درونی

‏🌺 لموریایی‌ها همگی در پرورش مهارتی بسیار توانمند بودند که به آن‌ها امکان می‌داد شکل بیرونی ‏را دست‌کاری کنند و آن را چنان پالایش دهند که تا حد امکان به پیکر اصلی شباهت پیدا کند. ‏بنابراین، آثار هنری و کنده‌کاری‌ها نه برای آراستن ساختمان‌های ما، بلکه برای پالایش شکل و صورت ‏پدید می‌آمدند. آراستگی بناهای ما، البته، حاصل همین آفرینش صورت‌ها یا پیکرهای لموریاییِ بسیار ‏پالوده بود. ما همچنین پیرامون خود آرایه‌های فراوانی داریم که می‌توان از آن‌ها لذت برد؛ آرایه‌هایی ‏که سبب می‌شوند این جهان چنان به نظر برسد که گویی همان جهان درونیِ نهفته در دل این ‏صومعه‌های بی‌شمار است‎.‎


پایان بخش هفتاد و ششم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria

🌱بخش هفتاد و پنجم طومارهای لموریا🌱


🔶  ویژگی‌های صنعتگران

🌺  سال‌های رهبانی تعادل دقیقی را میان صنعتگر و شاگردانش برقرار می‌کرد؛ به‌گونه‌ای که معمولاً حدود نه یا ده سال رهبانی میان سن یا مرتبهٔ صنعتگر و شاگردش فاصله وجود داشت.
یک صنعتگر همیشه به‌سبب توانایی‌اش در انتقال مهارت و ایجاد امکان یادگیری در دیگری انتخاب می‌شد. در بسیاری از صومعه‌های ما، شاگردان بسیار بسیار زیادی وجود داشتند که صلاحیت تبدیل شدن به صنعتگر را داشتند، اما اجازه نمی‌یافتند به این مقام برسند؛ زیرا هنوز توانایی انتقال مهارت‌های خود به فرد دیگری را به اندازهٔ کافی پرورش نداده بودند؛ به‌گونه‌ای که بتوانند کسی را که در کنارشان خدمت می‌کند، به‌صورت منظم و نظام‌مند آموزش دهند تا او نیز به همان اندازه که خودشان مهارت دارند، ماهر و کارآزموده شود.


🔶 آموزش در رفتار شخصی

🌺 یک صنعتگر که به‌واسطهٔ سال‌های رهبانی خود به این مقام منصوب شده بود، پس از هفتادمین سال رهبانی، نه‌تنها مهارت خود را به شاگردانش منتقل می‌کرد، بلکه آنها را در جنبه‌های دیگری از فرهنگ ما نیز آموزش می‌داد؛ از جمله در توانایی برقراری رابطه با یکدیگر، با گورو و با مهادیوا، یعنی الوهیت ما، و همچنین در شیوه‌های گوناگون فلسفه، رفتار، بازی‌ها و پوشش.
این صنعتگران، گورو و گروه ارشد ما، همواره خود را کاملاً مسئول شاگردانی می‌دانستند که زیر نظر صنعتگرانِ دارای سی تا چهل سال رهبانی بودند. این شاگردان، در زمینه‌های دیگرِ صومعه-معبد و نیز در نحوهٔ رفتار شخصی و آداب معاشرتشان، به‌دقت توسط رهبانیان ارشد آموزش داده می‌شدند؛ به‌ویژه توسط کسانی که به‌طور ویژه برای انجام چنین خدمتی آموزش دیده بودند و همگی بیش از هفتاد دایرهٔ رهبانی را پشت سر گذاشته بودند.
هنگامی که یک صنعتگر با بیش از هفتاد دایرهٔ رهبانی، آموزش یک شاگرد را به‌طور کامل به پایان می‌رساند، تنها او بود که به اندازهٔ کافی پخته و شایسته تلقی می‌شد تا به صومعه‌ای دیگر منتقل شود و در آنجا به‌عنوان صنعتگر خدمت کند؛ مشروط بر اینکه واجد شرایطِ انتقال دانش و مهارت باشد و بتواند موجب شود فرد دیگری نیز آن مهارت را به‌درستی انجام دهد.



پایان بخش هفتاد و پنجم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria