خدای خدایان، که با نام شیوا شناخته می‌شود، در پایان عصر ترتا یوگا به‌تدریج مورد شناخت قرار گرفت؛ زیرا شدت اعصار تاریک‌تر سبب شد ذهن، بیش از آنکه صورت بی‌شکل خداوند را ببیند، صورت و هیئت او را مشاهده کند.
او در هر لحظه از زمان و در هر نقطه از فضا، همه‌جا حاضر است؛ بااین‌حال، در اینجا در پیکر اثیریِ خود فراخوانده شد، به‌سبب نیاز انسان‌هایی که بر این سیاره زندگی می‌کنند و با دوران دشوار و آزمون‌های قریب‌الوقوع روبه‌رو هستند.
ما از طریق دارشانِ این موجود متعال، که سرعتی همسان با تشعشعات خورشید مرکزی دارد، در درون او سکونت داریم. او ما را از تاریکی و نابیناییِ ناشی از رو به افول نهادن قوایمان، به سوی نورِ همه‌دان هدایت می‌کند.
اکنون که می‌دانیم او اینجاست و به ما نزدیک است، در حالی که با او زندگی می‌کنیم، با او به رقص درمی‌آییم؛ و همواره چشم‌انتظار آینده‌ای دور، اما نه‌چندان دور، در میان آینده‌های بی‌شماری هستیم که در پیش روست؛ آینده‌ای که در آن با او، در او و به‌صورت خودِ او یکی شویم.
اوم


پایان بخش هشتادم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria