‏🌱بخش هفتاد و نهم طومارهای لموریا🌱


‏🔶 دو جریان ذهنی: رسمی و موجز، و غیررسمی

‏🌺 تقریباً همه‌چیز در یک صومعه‌ی لموریایی از دو جریان ذهنی تشکیل می‌شد: یکی بسیار رسمی و ‏موجز بود. این شیوه‌ی نگرش و رفتار، دو بخش از چهار بخش صومعه را دربر می‌گرفت. دو بخش ‏دیگر عموماً فضایی غیررسمی‌تر و آسوده‌تر داشتند‎.‎
در این دو بخش، کسانی حضور داشتند که آیین‌های معبد را اجرا می‌کردند، خوراک ما را آماده ‏می‌ساختند و کسانی که از طریق تحقق سرنوشت خود و بلوغ عظیم روحشان، جلوه‌ی دارشانِ بسیار ‏نیرومندی از وجود خویش را متجلی می‌ساختند؛ گویی این جلوه، زاده‌شدن دوباره‌ی وجود خودشان ‏بود‎.‎


‏🔶 تحقق هدف یک صومعه

‏🌺 هنگامی که شدت و دقت عملکرد یک صومعه‌ی لموریایی به کمال خود می‌رسید و ما از سوی ‏مها‌دوا اطمینان می‌یافتیم که دارشان، پرتوهای کیهانی و تشعشعات خورشید مرکزی از طریق معبد، در ‏سراسر عصر سات‌یوگا پایدار و ثابت باقی خواهند ماند و حتی در اعصار پیاپی، به ژرفای هسته‌ی زمین ‏نفوذ خواهند کرد، تنها در آن هنگام بود که معبد و صومعه به هدف خود دست می‌یافتند و به کمال ‏خویش می‌رسیدند‎.‎
پس از وقوع این امر، ما صومعه ـ معبد را با دقت از هم جدا می‌کردیم. در جای آن دریاچه‌ای شکل ‏می‌گرفت. هر یک از چهار بخش را از یکدیگر جدا می‌کردیم و اعضای هر بخش به چهار صومعه‌ی ‏دیگر می‌رفتند؛ بی‌آنکه هرگز دوباره به آن مکان بازگردند. بدین‌ترتیب، به ایزدان و دواها اجازه ‏می‌دادیم که دارشان را منتشر کنند‎.‎
ما با آن‌ها همکاری می‌کردیم تا آن مکان ویژه بر سطح زمین، برای اعصار بی‌شمار آینده تثبیت شود‎.‎


‏🔶 مجموعه‌ای از توانایی‌های شگفت‌انگیز

‏🌺 ما برای توانایی‌هایمان در انجام این وظیفه ارزش قائلیم؛ وظیفه‌ی آفریدن معبدی عظیم، محیطی ‏بزرگ و پرتویی کیهانی که این سیاره را با هسته‌ی ذهن جهانیِ موجودات عظیم در سیارات دیگر ‏هم‌نوا می‌سازد‎.‎
ما همچنین برای توانایی خود در آموزش لموریایی‌ها ارزش قائلیم؛ اینکه آن‌ها را چنان ماهر سازیم که ‏بتوانند پیکرهای خود را که از طریق جفت‌گیری شکل گرفته‌اند، پالایش دهند و بدین‌سان، بقای این ‏فرهنگ را تضمین کنند‎.‎
این توانایی‌ها در جریان تداوم این پالایش شکوفا می‌شوند؛ هنگامی که آن‌ها تندیسی عظیم می‌تراشند ‏که هرگز به آن نخواهند نگریست، کتابی بزرگ می‌نویسند که هرگز آن را نخواهند خواند، پارچه‌ای ‏ظریف می‌بافند که هرگز پوشیده نخواهد شد و تصویر الهیِ مها‌دوا را حکاکی می‌کنند؛ سپس آن را در ‏وضعیتی کامل و همواره در حال تکمیل نگه می‌دارند تا آن‌قدر کوچک و ظریف شود که سرانجام ‏ناپدید گردد‎.‎
آن‌ها چنان زندگی می‌کنند که تمام وجودشان سرشار از کمال و مهارت باشد، تا جایی که در جوهر ‏واقعیتِ خویش حل شوند‎.‎
این میراثی است که ما برای لموریایی‌ها به‌جا می‌گذاریم؛ درحالی‌که نیروهای عصر دواپارا یوگا، ‏صورت‌هایی را که اکنون در آن‌ها سکونت داریم، از هم می‌پاشند و محو می‌کنند


پایان بخش هفتاد و نهم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria