🌱بخش هفتاد و پنجم طومارهای لموریا🌱


🔶  ویژگی‌های صنعتگران

🌺  سال‌های رهبانی تعادل دقیقی را میان صنعتگر و شاگردانش برقرار می‌کرد؛ به‌گونه‌ای که معمولاً حدود نه یا ده سال رهبانی میان سن یا مرتبهٔ صنعتگر و شاگردش فاصله وجود داشت.
یک صنعتگر همیشه به‌سبب توانایی‌اش در انتقال مهارت و ایجاد امکان یادگیری در دیگری انتخاب می‌شد. در بسیاری از صومعه‌های ما، شاگردان بسیار بسیار زیادی وجود داشتند که صلاحیت تبدیل شدن به صنعتگر را داشتند، اما اجازه نمی‌یافتند به این مقام برسند؛ زیرا هنوز توانایی انتقال مهارت‌های خود به فرد دیگری را به اندازهٔ کافی پرورش نداده بودند؛ به‌گونه‌ای که بتوانند کسی را که در کنارشان خدمت می‌کند، به‌صورت منظم و نظام‌مند آموزش دهند تا او نیز به همان اندازه که خودشان مهارت دارند، ماهر و کارآزموده شود.


🔶 آموزش در رفتار شخصی

🌺 یک صنعتگر که به‌واسطهٔ سال‌های رهبانی خود به این مقام منصوب شده بود، پس از هفتادمین سال رهبانی، نه‌تنها مهارت خود را به شاگردانش منتقل می‌کرد، بلکه آنها را در جنبه‌های دیگری از فرهنگ ما نیز آموزش می‌داد؛ از جمله در توانایی برقراری رابطه با یکدیگر، با گورو و با مهادیوا، یعنی الوهیت ما، و همچنین در شیوه‌های گوناگون فلسفه، رفتار، بازی‌ها و پوشش.
این صنعتگران، گورو و گروه ارشد ما، همواره خود را کاملاً مسئول شاگردانی می‌دانستند که زیر نظر صنعتگرانِ دارای سی تا چهل سال رهبانی بودند. این شاگردان، در زمینه‌های دیگرِ صومعه-معبد و نیز در نحوهٔ رفتار شخصی و آداب معاشرتشان، به‌دقت توسط رهبانیان ارشد آموزش داده می‌شدند؛ به‌ویژه توسط کسانی که به‌طور ویژه برای انجام چنین خدمتی آموزش دیده بودند و همگی بیش از هفتاد دایرهٔ رهبانی را پشت سر گذاشته بودند.
هنگامی که یک صنعتگر با بیش از هفتاد دایرهٔ رهبانی، آموزش یک شاگرد را به‌طور کامل به پایان می‌رساند، تنها او بود که به اندازهٔ کافی پخته و شایسته تلقی می‌شد تا به صومعه‌ای دیگر منتقل شود و در آنجا به‌عنوان صنعتگر خدمت کند؛ مشروط بر اینکه واجد شرایطِ انتقال دانش و مهارت باشد و بتواند موجب شود فرد دیگری نیز آن مهارت را به‌درستی انجام دهد.



پایان بخش هفتاد و پنجم ....


#کرایون
#گورو‌دوا
#طومارهای‌لموریا
#لموریافارسی
#لموریا


https://t.me/AllAboutLemuria