ZE @zenlesszero_ir
Showing posts older than #10096 · Back to latest
صفحه 1: شاه بنگبو ها، احتمال خیلی بالا، کریتور هست.
چون یجا جلو تر میگه "خونش تو رگهاته".
منطقی ترین حدس اینه.
سرزمینی هم که ازش حرف زده میشه، یا مفهوم کلی هالو هاست، یا هم اشاره به هایو لورد هالو داره به طور خاص.
صفحه 3: شازده بنگبو، اگه هنوز نتونستین تیکه های پازلو کنار هم بچینین، سانبرینگره. کسی که با وجود عضوی از سرزمین نفرین شده بودن، جلوی پادشاه قد علم کرد.
اشاره داره که سانبرینگر، تنها انچینری بود که با کریتور مخالفت کرد و طرف انسان ها رو گرفت.
و او از هالو فرار کرد. و هویت خودش رو مخفی کرد.
اشاره داره به اینکه سانبرینگر خودشو اینتلیجنت کانستراکت جا زد. در حالی که یه انچینر بود.
صفحه 4:
این صفحه واقعا خیلی خوبه. میفهمیم که سانبرینگر قبل دیدن اعضای ووید هانتر نسل اول، یه عده دیگه رو دیده. و بهشون در مورد یه " جواهر" توضیح داده.
این میتونه اشاره داشته باشه به ماجرا لمنیان هالو و لومایت اور.
سانبرینگر توی یه برهه ای، توی لمنیان هالو، روی لومایت و پورسلوی کار میکرد.
اثرات داروییش، محافظتیش، و مهم تر از همه، چیزی که ما الان می‌دونیم، پورسلوی و ساخت ووید هانتر وپن.
اگه این داستان تایم لاینش دقیق باشه، این یعنی تمام ماجرا‌های سانبرینگر توی فایلوم که لاک اسپرینگ هم کلی در موردش تعریف میکرد، قبل از بوجود اومدن ووید هانترها رخ داده.
**که جور در میاد با لور. چون توی آرشیو فایلوم، یکبار هم کسی به سانبرینگر نگفته ووید هانتر.
تا اینکه اینا میفهمن که سانبرینگر کیه.
چیزی که تو فایلوم رخ میده، یه حادثه است. که اکثر مردمی که با سانبرینگر کار میکردن می‌میرن.
که اینجا یکم تداخل داره.
میگذره و میرسیم به اولین حضور آرک توی گیم.
دانشمندی که عکسش توی صفحه 4 هم هست، بدون شک آرک هست.
اینجا میفهمیم:
1_ سانبرینگر اولین عضوی که از ووید هانترای نسل اول دید، آرک بود.
2_آرک حقیقت سانبرینگر رو می‌دونست. چیزی که من بارها و بارها از پچ 3.0 گفتم و الانم تأییدش رو داریم توی گیم میبینیم.
** البته همه اینها منوت بر این هستن که این قصه صحت داشته باشه
که بشه ازش لور در آورد ولی نویسنده های گیم، این بخش از لور رو خیلی سوراخ دار کردن، جوری که انگار داستان براشون مهم نی ولی خوب بزارین امیدوار باشیم.
3_آرک خودش قبل از دیدن سانبرینگر سعی داشت که کریتور رو شکست بده. و تاسیس آکادمی هلیوس، مربوط به قبل اومدن سانبرینگره.
4_ آرک اولین کسی بود که انچینر بودن سانبرینگر رو به عنوان یه نفرین تلقی نکرد.
صفحه 5:
پرنده‌ها، رمیل و بلیورا هستن و دومین افرادی بودن که به سانبرینگر پیوستن.
صفحه 6:
روباه که خوب واضحه کیه(🍈).
واضحه که در دو صفحه اخیر، حقیقت در مورد انچینر بودنش رو بهشون نگفته.
صفحه 9:
تو این صفحه اوضاع شروع میکنه یکم گیج کننده شدن.
گنجینه، یه ستاره بود. بهترین تئوری موجود هدف هلیوسه.
بدست اوردن خورشید.
و خورشید چیه؟ یه ستاره است.
ولی اینجا ستاره زخمیه و.... نمیدونم جدی. تو داستان بهش نرسیدیم احتمالا.
صفحه 11:
بردن ستاره به برج نور و نورانی کردنش، تبدیل کردنش به روزنه نور برای سرزمین نفرین شده
همه اینا، میتونه به روسکالیفر اشاره داشته باشه. چون دقیقا واسه همین هدف ساخته شد. و این، با بهترین تئوری راجع به این شهر که میگه
روسکالیفر، روی بقایای هایو لورد هالو ساخته شد،
کاملا همخونی داره.
صفحه ????
این صفحه عددشم به خودی خود عجیبه. چون نمی‌دونیم ما بین این و قبلش که برج نور نورانی بود دقیقا چه اتفاقی افتاد.
برج نور، همیشه نورانی نمی‌مونه و پادشاه بنگبو به تخت برمیگرده. که توی تریلر تاپز، یه همچین چیزی دقیقا گفته بود:
"ما یکبار کریتور رو شکست دادیم. و حالا اون برگشته تا قدرتی که ازش دزدیده شده رو پس بگیره."
ولی اینبار، سانبرینگر نیست. در واقع، طبق این داستان، همه ووید هانترای نسل اول، با خاموش شدن برج نور، ناپدید شدن.
توی عکس پایین شنل سانبرینگر رو میبینیم، رمیل و بلیورا و جد میابی هم میبینیم. میمونه سه نفر.
و ما فقط دو تا المان داریم.
یه کلاهخود. که احتمالا مال لیدر فالکنهاین باشه.
و شاخ گوزن؟؟
این آرک هست یا جویوس؟
اگه ایناس، اون یکی کجاست؟
آیا ممکنه یکی از ووید هانترای نسل اول، هیچوقت ناپدید نشده باشه؟
شاید صرفا از دور منتظر فرصت مناسبه تا برگرده؟
آرک احتمالا.
بازم شاخ گوزن برای جویوس؟
نمی‌شه گفت، اینجاهاش دیگه آینده رو داره میگه که هنوز تو استوری ندیدیم.
"ولی برج نور بالاخره یه روزی تاریک میشه
شبیه زره‌ای زنگ زده
پرهای افتاده
ولی برج نور یه روزی تاریک میشه
شبیه یه شکارچی شکست خورده
شاخ های شکسته
و پادشاه شیطانی باری دیگر به تخت میشینه
و این دنیا به سردی و بی‌رحمی دیروزش میشه
و شازده بنگبو، پیداش نیست
و شازده بنگبو پیداش نیست..."
"همه این ها رو انجام داده بود. و بالاخره یه آه آروم کشید.
شازده به ستاره گفت:
_[پس بیا بریم]
ستاره جوابی نداد. فقط آروم با یه نور کم درخشید.
شازده بنگبو، با ستاره‌ای در آغوشش، از پله هایی که به قدرت بالای سرزمین نفرین شده می‌رسید، بالا رفت.
یک پله... دو پله.... برگشت و به سرزمین نفرین شده باری دیگر نگاه کرد. به همان جایی که با تمام قلبش از ان نفرت داشت.
سه پله.... چهار پله...
ولی با این وجود، برای اولین بار، اون واقعا خوشحال بود که شازده بنگبو به دنیا اومده.
و بالاخره، برجی که همیشه سرد و ترسناک بنظر می‌رسید، بالاخره شروع به درخشیدن با نوری گرم کرد.
از اون روز به بعد، قرار نبود سمبل یه سرزمین نفرین شده و ظالم باشه، بلکه قرار بود سمبل نوری توی دل شب باشه.
-[بله... یه روزنه نور.....]
شازده بنگبو تو فکر و خیال غرق شد.
-[حالا، در اخر، دیگه مجبور نیستم فرار کنم. حالا میتونم در آرامش، به خواب برم..."]
"شازده بنگبو بالاخره گنجینه رو پیدا کرد.
اون یه ستاره مریض بود.
ستاره ای که یادش رفته بود از کجا اومده.
کی می‌دونست که اون چقدر توی اون صندوق سرد گیر کرده.
توی دستای شازده بنگبو، ستاره یک بار دیگه درخشید.
ولی شازده بنگبو قادر نبود که کامل خوبش کنه.
_[متاسفم متاسفم...
اشک های تو همچنان خواهد
چکید
و گرمای من همچنان از بین خواهد رفت...]"
"شازده بنگبو در ادامه‌ی سفرش، با یه روباه آشنا میشه که یه شکارچی فوق‌العاده قوی بود.
ولی روباه همیشه موقع شکار، درخت‌ها و شاخه‌های توی مسیرش می‌شکست.
اون بیشتر شبیه یه خرس بود تا یه روباه!
_[هوی، چرا سعی نمیکنی به شاخه ها نخوری؟]
_[چرا باید سعی کنم بهشون نخورم؟ اگه وقتتو صرف اهمیت به چیزای کوچیک کنی، نمیتونی یه شکارچی واقعی بشی.
اگه بخوای پادشاه بنگبو ها رو شکست بدی، نیاز به قطعیت داری.
چرا همیشه تو فکری دوست من؟]
شازده بنگبو سرشو تکون داد.
با خودش فکر کرد:
-[اگه می‌دونستی من هم یه بنگبو هستم، من رو هم قاطعانه می‌بریدی؟!]
ولی این رو به زبان نیاورد. چون پوست روباه خیلی گرم بود."
"شازده بنگبو در ادامه ماجراجوییش، دو تا پرنده کوچیک میبینه. یکی سفید و دیگری بنفش.
دو پرنده همیشه جیک‌جیک میکردن و دائما مشغول بحث بودن.
_[شما که همیشه بحثتون میشه، پس چرا تا الان از هم جدا نشدین؟]
پرنده بنفش گفت:
-[چون ما دوستیم]
پرنده سفید هم پاسخ داد:
-[دقیقا چون دوستیم، میتونیم بدون فکر و خیال با هم بحث کنیم]
-[تو چی؟ دوستای تو کجان؟]
شازده بنگبو سرشو تکون داد.
پرنده سفید گفت:
-[نگران نباش. از حالا به بعد ما دوستای تو هستیم.]
پرنده بنفش گفت:
-[درسته. دوستانی که با هم پادشاه بنگبو ها رو شکست میدن.]
شازده بنگبو با خودش فکر کرد:
-(اگه میدونستین من هم یه بنگبو هستم، باز هم دوستم میموندین؟)
ولی این حرف را به زبان نیاورد. چون آواز پرنده‌ها برایش خیلی دلنواز بود و نمی‌خواست آن را از دست بدهد"
بعد ها شازده بنگبو همسفرهای زیادی رو دید که همشون دانش های زیادی داشتن.
ولی به محض اینکه حقیقت رو راجع به شازده بنگبو می‌فهمیدند، اون ماجراجویی ها به پایان می‌رسید.
تا اینکه یک روز، شازده کوچولو یه دانشمند میبینه. دانشمند آروم میشینه و به کل داستان شازده بنگبو گوش میده. بعد میگه:
-[چیزی که اونا ازش فرار کردن، هیچوقت خود شازده بنگبو نبود. اونا از شاهی می‌ترسند که خونش توی رگ‌های تو جریان داره.
و تو، شاید یک روز خودت شاه بشی. چون این سرزمین اینجوری کار میکنه، و این جوری پیش میره.
این قانون تثبیت شده است. این تنها جوابه.
نه. نه. نمیتونه فقط یک قانون توی دنیا وجود داشته باشه. و نه فقط یک جواب.
من دقیقا به این خاطر پا به این ماجراجویی گذاشتم. چون میخواستم سرنوشتی که از قبل تعیین شده بود رو تغییر بدم.
ما شاه بنگبو رو شکست میدیم و اون سرزمین ظالم رو از بین می‌بریم.
و تو هم قطعا میتونی جواب دیگه ای پیدا کنی. آینده ای که توش مجبور نیستی کسی که واقعا هستی رو مخفی کنی.]
"شازده بنگبو با این باور که بالاخره میتونه یه زندگی با ازادی داشته باشه، از سرزمین مادریش فرار کرد،
ولی هر جا میرفت، همیشه به همون چهره های غم اندوخت مواجه میشد:
_[در نهایت، همه به خاطر اون پادشاه ظالمه.]
_[در نهایت، همش به خاطر اون سرزمین نفرین شده است.]
یه گروه ماجراجویان شازده بنگبو رو به جمعشون آوردن، و با هم از سرزمین های پهناور عبور کردن.
شازده بنگبو بهشون یاد داد چجوری میتونن جواهرات رو شناسایی کنن. و در نهایت، یک‌جایی وسط سرزمین‌های تهی پیدا کردن که اسمش رو خونه بزارن.
_[این یه جواهر مربوط به سرزمین های نفرین شده است، و فقط پادشاه ظالم میتونه اونو شناسایی کنه. تو چجوری از راز هاش خبر داری؟]
_[چون منم از اون سرزمین ها میام. من شازده بنگبو ای هستم که از اون سرزمین ها فرار کرد.]
ماجراجوها چیزی نگفتن. فقط سر تکون دادن. اما صبح روز بعد، وقتی شازده بنگبو از خواب بیدار شد، اونا رفته بودن. هیچ اثری ازشون دیده نمیشد...
"یه شازده بنگبو وجود داشت. اون همیشه به شاه می‌گفت:
_[همه ما بنگبوایم. چرا باید با هم نوعمون بجنگیم؟]
_[دقیقا به خاطر اینکه ما بنگبوایم میتونیم در های گنجینه رو باز کنیم.
دقیقا به خاطر اینکه ما بنگبوایم فقط یکی از ما میتونه تاج رو روی سرش بگذاره.
سرزمین همیشه اینجوری پیش رفته، و همیشه به همین روال کار کرده.
این قانون تثبیت شده است، و تنها جواب ممکن.]
_[نه. نه.
نمیتونه فقط یک قانون توی این دنیا وجود داشته باشه و نه فقط یک جواب.]
ولی پادشاه طمع‌کار به حرف‌های شازده بنگبو گوش نمیداد.
شازده بنگبو آهی کشید. و به آرومی از سرزمین فرار کرد و ظاهرش رو مخفی کرد"
"خیلی وقت پیش، یه شاه عجیب زندگی میکرد. اون طمع کار و ظالم بود، و خودخواه و از خود راضی.
او گنجینه‌ای داشت، با ترس از روزی که یکی بیاد و بدزدتش، سرسختانه از آن محافظت میکرد"
