يادداشتها، ثبتِ تجارب و تصاویر توسطِ یک ایرانی در ينگهدنيا.
جهتِ تمرکزِ بیشترِ مطالب، یادداشتهای الهیاتی در @QuranPazhoohi قرار میگیرند.
admin:
@QuranPazhooh
Post #971
175
Forwarded from بین دوگانگیها
🔹آلونمیزراحی (یهودی اسرائیلی مخالف صهیونیسم و مدافعه حقوق فلسطینیان):
اگر همین الان به جهان پیرامون خود نگاه کنید، همانطور که ما به جهان پیرامونمان نگاه میکنیم، تصويرى از ناامیدی تقریباً مطلق پدیدار میشود.
به تمدنها یا فرهنگهای بزرگ این جهان نگاه کنید: آنها هیچ چیز به عنوان غذای روح برای ارائه به شما ندارند.
غرب میان پوچگرایی (نیهیلیسم) و شرارتِ مطلق و آشکار در نوسان است.
چین به طور انحصاری و تا حد انزجار، شیفته و سرگرم امور مادی است (شرط میبندم شما هم دیگر طاقت دیدن ویدیوها و عکسهای بیشتر از پلها، آسمانخراشها و «انساننماها» را ندارید).
هند هر روز بیشتر و بیشتر در عقبماندگی و انحطاط معنوی فرو میرود، آنقدر که شاید بتوان آن را به کلی از کتابها حذف کرد و نادیده گرفت.
ژاپن به شکلی غیرقابل باور، برده و حقیر شده است.
اسلام سنی کاملاً اشغال شده و مطیع است؛ استماع آن حتی برای یک ثانیه غیرممکن است. من از شنیدن حرفهای هر یک از آنها اجتناب میکنم تا همان یک درصد احترامی را که هنوز برای مؤمنان بیگناه و حسننیتدار قائلم، از دست ندهم.
کاتولیسیسم کاملاً بیمعنا و خندهدار است. یک مدل کسبوکار که در مصالح و آثار مذهبی پیچیده شده است.
کلیسای انگلستان؟ بیخیال، شوخی نکنید!
مسیحیت آمریکایی؟ تصویر زندهای از جهنم.
کمونیسم مرده است و طرفداران باقیمانده آن اعصابخردکن، دور از واقعیت و بسیار غیرقابل تحمل هستند.
علم قابل باور نیست و ابزار اصلی تبدیل این جهان به یک زندان کابوسوار است.
محیطهای دانشگاهی یک شوخی غمانگیز هستند.
رسانهها صدای شیطان را حمل میکنند.
آمریکای لاتین به آرامی زیر سایه سرمایهداری و استعمار در حال مرگ است.
روسیه در سکوت میجنگد: بدون هیچ چارچوب ایدئولوژیک و بدون هیچ معنای اخلاقی.
انسان بودن در دنیای امروز، مستلزم احساسی تقریباً غیرقابل تحمل از رهاشدگی و تنهایی است.
تنها مکان و تنها فرهنگ در این جهان فعلی ما که اخلاق (و در نتیجه عقلانیت و انسانیت) را محور گفتمان خود قرار میدهد، ایرانِ شیعه دوازدهامامی است.
این تنها نور — تنها نورِ سازمانیافته، نهادینه و قوی — در تاریکیِ تقریباً مطلقِ موجود است.
من به دنبال خدا نیستم (تجربیات تلخم با یهودیت باعث شد با خشم از این مفهوم متنفر شوم)؛ جذابیتی در عرفان نمیبینم؛ مناسک مذهبی تکراری جذابیت چندانی برای من ندارند.
اما نور واقعی که از رفتار، مواضع، دکترین و شجاعت و باوری که ایران (به همراه متحدانش و مبارزان ضد استعماری شیعه و غیر شیعه در دیگر نقاط) نشان داده ساطع میشود، با بنیادیترین بخشهای وجود من و آنچه برایم مقدس است پیوند میخورد.
آنها تنها مردمی هستند که احساس میکنم میتوانم با تمام کرامت و انسانیت در کنارشان باشم.
و هنوز کاملاً مطمئن نیستم که این احساس مرا به کجا میبرد، اما برای یک ماجراجویی آمادهام.
https://fxtwitter.com/alon_mizrahi/status/2090079856025313537
پیوند به این فرسته درX:
https://x.com/FGhoddoussi/status/2091237787517190529
@BetweenDichotomies
FxTwitter Alon Mizrahi (@alon_mizrahi) If you look at the world around you right now, as we look at the world around us, a picture of almost total despair emerges.
Look at the great civilization or cultures of this world: they have nothing to offer you as food for your soul.
The West fluctuates… اگر همین الان به جهان پیرامون خود نگاه کنید، همانطور که ما به جهان پیرامونمان نگاه میکنیم، تصويرى از ناامیدی تقریباً مطلق پدیدار میشود.
به تمدنها یا فرهنگهای بزرگ این جهان نگاه کنید: آنها هیچ چیز به عنوان غذای روح برای ارائه به شما ندارند.
غرب میان پوچگرایی (نیهیلیسم) و شرارتِ مطلق و آشکار در نوسان است.
چین به طور انحصاری و تا حد انزجار، شیفته و سرگرم امور مادی است (شرط میبندم شما هم دیگر طاقت دیدن ویدیوها و عکسهای بیشتر از پلها، آسمانخراشها و «انساننماها» را ندارید).
هند هر روز بیشتر و بیشتر در عقبماندگی و انحطاط معنوی فرو میرود، آنقدر که شاید بتوان آن را به کلی از کتابها حذف کرد و نادیده گرفت.
ژاپن به شکلی غیرقابل باور، برده و حقیر شده است.
اسلام سنی کاملاً اشغال شده و مطیع است؛ استماع آن حتی برای یک ثانیه غیرممکن است. من از شنیدن حرفهای هر یک از آنها اجتناب میکنم تا همان یک درصد احترامی را که هنوز برای مؤمنان بیگناه و حسننیتدار قائلم، از دست ندهم.
کاتولیسیسم کاملاً بیمعنا و خندهدار است. یک مدل کسبوکار که در مصالح و آثار مذهبی پیچیده شده است.
کلیسای انگلستان؟ بیخیال، شوخی نکنید!
مسیحیت آمریکایی؟ تصویر زندهای از جهنم.
کمونیسم مرده است و طرفداران باقیمانده آن اعصابخردکن، دور از واقعیت و بسیار غیرقابل تحمل هستند.
علم قابل باور نیست و ابزار اصلی تبدیل این جهان به یک زندان کابوسوار است.
محیطهای دانشگاهی یک شوخی غمانگیز هستند.
رسانهها صدای شیطان را حمل میکنند.
آمریکای لاتین به آرامی زیر سایه سرمایهداری و استعمار در حال مرگ است.
روسیه در سکوت میجنگد: بدون هیچ چارچوب ایدئولوژیک و بدون هیچ معنای اخلاقی.
انسان بودن در دنیای امروز، مستلزم احساسی تقریباً غیرقابل تحمل از رهاشدگی و تنهایی است.
تنها مکان و تنها فرهنگ در این جهان فعلی ما که اخلاق (و در نتیجه عقلانیت و انسانیت) را محور گفتمان خود قرار میدهد، ایرانِ شیعه دوازدهامامی است.
این تنها نور — تنها نورِ سازمانیافته، نهادینه و قوی — در تاریکیِ تقریباً مطلقِ موجود است.
من به دنبال خدا نیستم (تجربیات تلخم با یهودیت باعث شد با خشم از این مفهوم متنفر شوم)؛ جذابیتی در عرفان نمیبینم؛ مناسک مذهبی تکراری جذابیت چندانی برای من ندارند.
اما نور واقعی که از رفتار، مواضع، دکترین و شجاعت و باوری که ایران (به همراه متحدانش و مبارزان ضد استعماری شیعه و غیر شیعه در دیگر نقاط) نشان داده ساطع میشود، با بنیادیترین بخشهای وجود من و آنچه برایم مقدس است پیوند میخورد.
آنها تنها مردمی هستند که احساس میکنم میتوانم با تمام کرامت و انسانیت در کنارشان باشم.
و هنوز کاملاً مطمئن نیستم که این احساس مرا به کجا میبرد، اما برای یک ماجراجویی آمادهام.
https://fxtwitter.com/alon_mizrahi/status/2090079856025313537
پیوند به این فرسته درX:
https://x.com/FGhoddoussi/status/2091237787517190529
@BetweenDichotomies
- ❤ 5
- 👏 3
- 🤣 1





