در این فرسته، جملهٔ «خریدش غیرقانونی بود» را شامل نمونه‌ای از هم‌تصریفی دانسته‌اند. این در حالی است که زبان فارسی اصولاً حالت مفعولی و اضافی را در این جایگاه تمایزگذاری نمی‌کند که هم‌تصریفی قابل طرح باشد. جملهٔ زیر را در نظر بگیریم:
🔸رئیس، صلاحیت کارمند را برای گرفتن آن پست مهم تأیید کرد؛ تأییدِ او به‌معنای سرپوش گذاشتن بر آن فساد بزرگ بود.
در این جمله هم مرجع «او» مبهم است و ضمیر می‌تواند به «رئیس» و «کارمند» هر دو اشاره کند. گروه‌های اسمی گوناگون دیگری مثل «این فرد» یا «این شخصِ خبیث» را هم اگر به‌جای «او» بگذاریم، باز هم مرجعشان مبهم است، چون اساساً در زبان فارسی، تفاوت صوری بین فاعل و مفعول در جایگاه مضاف‌الیه وجود ندارد و فقط از لحاظ معنایی می‌توان آنها را تفکیک کرد. نتیجه اینکه گروهِ معظمِ زبان‌شناسیِ دانشگاهِ تهران اینجا با مخاطبانش شوخی کرده است! :)