Post #130
2.77K
زیدآبادی (اینجا) می‌گوید هگست (وزیر جنگ آمریکا) مثل چاقوکش‌هاست و عاقبتش را خواهیم دید و چه و چه. حرف عجیبی است. کدام وزیر جنگ آمریکا به اتهام جنایت جنگی و ... استیضاح شده که هگست دومی‌اش باشد؟ کدام وزیر جنگ بقیهٔ عمرش را با سرافکندگی به اتمام رسانده؟ حتی مک‌نامارا که در زمان جنگ ویتنام، وزیر بود و شاید بدنام‌ترین وزیر جنگ آمریکا باشد (محکومیت آمریکا در افکار عمومی هم در آن زمان، قابل مقایسه با جنگ‌های کنونی و خصوصاً جنگ جاری نبود) بعد از وزارتش رئیس بانک جهانی شد و برای خدماتش در حوزهٔ سیاست‌گذاری عمومی گرامی داشته می‌شود! این‌ها به کنار، اصلاً حرفِ زیدآبادی در چه فضا و زمینه‌ای بیان می‌شود؟ مگر نه اینکه پیش‌فرض چنین حرفی آن است که سیاست ابرقدرت‌ها و اوضاع جهان همیشه حساب و کتابی داشته و ما تصادفاً گرفتارِ آدم‌های بدجنس شده‌ایم که ناز و غمزه‌شان زیاد است و شانه بالا می‌اندازند؟ آیا حالا کار به جایی رسیده که دیگر تحلیل سیاسی جواب نمی‌دهد و باید به نفرین کردن و آرزوی عاقبت‌به‌شری برای افراد رو بیاوریم؟ در کدام دنیا سیر می‌کنید جناب زیدآبادی؟