از چه کویی رفته ای
خاکش به صد زر می خرم،
گیسوانت را ندیده
بهر جانم می برم،
لحظه‌ی لبخند روح انگیز مرواریدی ات
من هزاران بار ازین مسکین جهان
جان می برم،
آفتاب از تابش چشمان تو
شرمش گرفت،
ماهتاب از رامش چشمانت
آرامش گرفت،
در جهانم جانی ای جانم جهانت جان من
بر چه آسانی دلم در بندرت
پهلو گرفت…
- پایا موسوی
Post #22
1.3K