📝قابوسنامه
کتاب «قابوسنامه»، که برخی نام ابتدایی آن را نصیحتنامه و یا کابوسنامه خواندهاند، اثری پندگونه از شاهزاده و نویسندهای ادیب با نام عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر بن قابوس بن وُشمگیر بن زیار است که برای پسرش، گیلانشاه، نگاشته است. این کتاب بهاصطلاح اخلاقی از آثار نوشته شده در قرن پنجم هجری است که در چهلوچهار باب از موضوعات مختلفی مانند خرید خانه، خرید اسب، خرید برده، قمار، عشق، شراب، ازدواج، تربیت فرزند، دوست، طب، نجوم، هندسه و شعر سخن گفته است.
کیکاووس در قابوسنامه رویهای مذهبی دارد و باآنکه در عصر حاضر بسیاری از مواعظ کتابش به کار نمیآید و حتی غیراخلاقی و غیرعقلانی مینماید، اما گویی بر نویسندگان بعد از خود بیتأثیر نبوده است. در این کتاب، که به تصحیح افراد مختلفی ازجمله رضاقلیخان هدایت، سعید نفیسی، عبدالمجید بدوی و غلامحسین یوسفی رسیده است، با مطالبی آشنا میشویم که شاید در کمتر اثری بتوان آن را مشاهده کرد.
در پارهای از باب سوم کتاب قابوسنامه آمده است: «بیدین را درین جهان جزا کشتن است و بدنامی (عنصرالمعالی، ۱۳۷۱: ۱۷). چنانکه در قسمتی از باب بیستوسوم کتاب دربارۀ آداب خریدوفروش برده و در باب چهلودوم نیز پیرامون ویژگیهای وزیر خوب میخوانیم:
اگر بندهایخری هشیار باش که آدمی خریدن علمیست دشوار و بسیار بردۀ نیکو بود که چون بعلم در وی نگری بخلاف آن باشد. بیشتر قوم گمان برند که برده خریدن ازجملۀ دیگر بازرگانیهاست و ندانند که برده خریدن و علمِ آن ازجمله فیلسوفیست... و غلامان را ستان بخوابان و هردو پهلوی او بمال و بنگر تا هیچ دردی و آماسی دارد، پس اگر دارد درد جگر و سپُرز باشد (همان: ۱۱۱-۱۱۸). وزیر باید که بهیروی باشد و پیر باشد یا کهل و تمامقامت و قویترکیب و بزرگشکم که نحیف و کوتاهقامت و سیاهریش را هیچ شکوهی نباشد. وزیر باید بزرگریش بود (همان: ذیل «حاشیه»، ۲۲۸).
منبع:
_ عنصرالمعالی کیکاووس، ۱۳۷۱، قابوسنامه، تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران، علمی و فرهنگی.
https://t.me/Minavash
Post #1507
246