دروغی بزرگ به نام قحطی بزرگ



قحطی بزرگ ادعایی در ایران دهه ۱۲۹۰ خورشیدی ، یک دروغ دوست داشتنی بود که به عنوان بخشی از پروپاگاندا جریان های سیاسی بزرگ شده و در ادبیات تاریخی ایران مطرح شده است ، تا پیش از انتشار کتاب قحطی بزرگ محمدقلی مجد در سال ۱۳۸۶ ، هیچ اثری از این قحطی بزرگ ادعایی و هولوکاست میلیونی ایرانی در هیچ اثر تاریخی نبود اما ناگهان بعد از انتشار کتاب مجد ، ادعای قحطی بزرگ با کمال خوشوقتی پذیرفته شده و شایع گردید .آن هم بر اساس کتابی که مستندا به اسناد وزارت خارجه امریکا نوشته شده است یعنی کشوری که در مقطع مورد مطالعه کتاب هیچ نفوذ و جایگاهی در ایران نداشته است ، اصولا امریکایی ها الان نیز بعد نزدیک به هشتاد سال سلطه در منطقه درک و شناخت درست و حسابی از ایران و کل خاورمیانه ندارند چه برسد به صد و ده سال پیش که نه از تاک نشان بود و نه از تاک نشان ، بله در زمان جنگ جهانی اول که انفاقا هم زمان شده بود با شیوع آنفولانزای اسپانیایی ، قحطی و گرسنگی و بیماری فراگیر مانند هرجای دیگر در ایران نیز تا حدی شایع بود اما کشتار سراسری بر اثر قحطی که مثلا نصف یا یک سوم یا. یک چهارم یا اصلا جمعیت چشمگیری کشته شود ، هیچ خبری نبود ، از مدافعان دروغ بزرگ ‌و زننده ای به نام قحطی بزرگ چند پرسش دارم :

رد پای این قحطی که‌منجر به مرگ میلیونی شده در اسناد سازمان اسناد ملی ایران کجاست ؟ مگر می شود چند میلیون ایرانی بمیرند و در هزاران سند سازمان اسناد ملی ایران اثر پر رنگی از این کشتار نباشد فقط یک سند بیاورید که در اسناد ایرانی موضوع ادعایی قحطی بزرگ به مرگ میلیونی یا صدها هزار نفری با گسترده مردم در سراسر کشور اشاره شده باشد ( شاید اسناد محلی باشد که به مرگ و میر در روستایی یا محلی اشاره شده باشد )

رد پای این قحطی ‌و‌مرگ میلیونی در تبلیغات ضد قاجاریه رضاخان کجاست ؟

مگر می شود مطبوعات و گروه‌های طرفدار رضاخان برای توجیه خلع قاجاریه به افسانه مجعول کور کردن کرمانیان به وسیله اقامحمدخان در صد و سی سال پیش آویزان شوند اما مرگ و میر گسترده مردم در زمان خود احمدشاه را که دو سال پیش از آن رخ داده بود را فراموش کرده باشند ؟


رد پای این قحطی بزرگ در سخنان نمایندگان ادوار سوم و چهارم و پنجم مجلس کجاست ؟ یک دفعه چند صد نماینده فراموشی گرفته و دچار الزایمر شده بودند که اصلا به این قحطی اشاره نمی کردند؟!!!


بازتاب قحطی بزرگ در شعر شاعران و ترانه های موسیقی آن زمان کجاست ؟

عارف قزوینی و عشقی و ایرج میرزا و ….. با آن همه احساسات در برابر مرگ و میر نصف هم میهنانشان کور و کر و لال شده بودند ؟!!!!

احمد علی سپهر (مورخ الدوله ) کتابی دارد به نام ایران در جنگ بزرگ ، روز شمار به وقایع جنگ جهانی اول می پردازد ، طرفدار آلمان بلکه کارمند سفارت آلمان بوده است و طبیعتا دشمن انگلیس اما حتی یک کلمه از قحطی بزرگ و مرگ گسترده مردم در اثر قحطی در کتاب وی نیست

چرا در هیچ کدام از کتاب های تاریخی آن زمان از قبیل تاریخ احزاب سیاسی ملک الشعرا بهار خبر و اشاره ای به قحطی بزرگ نشده است در خاطرات عین السلطنه که همراه با بزرگ نمایی است یک جا به کشته شدن ۱۸۶ هزار نفر بر اثر قحطی اشاره شده که سندش هم معلوم نیست می گوید براساس گزارش نظمیه ولی گزارشی را ارائه نمی دهد .


اشاره های معدودی در برخی خاطرات وجود دارد که عمدتا توام با اغراق و غیر دقیق است

البته قحطی و مرگ‌ومیر قابل‌توجه در سال‌های ۱۲۹۶–۱۲۹۸ خورشیدی انکارپذیر نیست. منابع معاصر ایرانی (عین‌السلطنه، کسروی، جعفر شهری، عبدالله مستوفی، گزارش‌های روزنامه‌هایی مانند رعد و ایران، و اسناد محلی) روایت هایی از خشکسالی، گرانی شدید نان، احتکار، اختلال ناشی از حضور نیروهای خارجی، شیوع بیماری‌ها (از جمله آنفلوآنزای اسپانیایی) و مرگ‌ومیر در تهران، همدان، قم، کاشان، غرب کشوردارند، اما مرگ و میر بزرگ میلیونی و هولوکاست ایرانی به گونه ای که در کتاب مجد بازتاب یافته قطعا نادرست است.

قحطی بزرگ یک دروغ بزرگ دوست داشتنی است

دروغ دوست داشتنی برای تاریخ نگاری رسمی که می خواهد ارتکاب جنایات بزرگ را به انگلیس ها و غربی ها منتسب نمایند . در حالی که غربی ها و انگلیس ها در ایران جنایت کم نکردند و ما برای سیاه نمایی آن ها نیاز به چنین تحریفی نداریم

دروغ دوست داشتنی برای تاریخ نگاری باب میل پهلوی تا بر ادعای ایران ویرانه قاجار بیشتر تاکید کند و رضا شاه را ناجی ایران خرابه جلوه دهد .

https://t.me/bahmanighajar