چند نکته در مورد مطلب فوق (رابطه اسرائیل و غرب).
۱- در تمام تاریخ کوتاه موجودیت خود، اسرائیل سعی کرد دشمنان را تبدیل به دوست کند. آنها حتی بعد از انقلاب ۵۷ و با وجود تمام شعارهای ضداسرائیلی در ایران، برای یک دهه تلاش کردند که با ایران روابط بهتری ایجاد کنند و حتی در جنگ با عراق کمک‌هایی به ایران کردند. آنها حتی با شوروی که متحد عرب‌ها شده بود خصومت آشکاری نکردند.
مقایسه کنید با ج.ا. و تلاشش برای دشمن کردن همه با خودش، به خصوص همسایه‌هایش!
۲- صهیونیست‌ها و اسرائیلی‌های اولیه تقریباً همگی چپ و سوسیالیست بودند. در یک بزنگاه تاریخی، اسرائیل شانس آورد که عرب‌های اطرافش (و بعدش ایرانی‌ها) به سمت شوروی چرخش کردند و اسرائیلی‌ها به سمت بلوک غرب! این شاید بزرگ‌ترین شانس تاریخی اسرائیل بود. این چرخش درست زمانی اتفاق افتاد که شوروی غولی بزرگ بود و کسی گمان نمی‌کرد دو سه دهه بعد، کل آن امپراتوری از هم بپاشد. حتی «اقتصاددانان» مشهور آمریکایی پیش‌بینی می‌کردند که شوروی از آمریکا در اقتصاد جلو خواهد افتاد.
۳-اسرائیل چند دهه است که در آمریکا لابی قدرتمندی دارد. ولی این را نباید از لنز «صهیونیست‌ها همه چیز را کنترل می‌کنند» نگاه کرد. لابی طرفداران داشتن اسلحه توسط شهروندان از لابی اسرائیل قوی‌تر است، ولی کسی گمان نمی‌کند آنها چیزی را «کنترل می‌کنند». لابی قوی اسرائیل در آمریکا با استفاده از همان سازوکارهای معمول سیاست در آمریکا به وجود آمده، و البته تا حد زیادی مرهون حضور یهودی‌ها در مدیا، در موسسات مالی، و نیز در محیط‌های انتلکچوال، و همچنین بهره‌گیری آنها از احساسات «صهیونیست‌های مسیحی» احمق (و عقاید آخرالزمانی آنها) است! ولی عناصر سازنده این لابی، به غیر از حمایت از اسرائیل، وجه و هدف مشترک دیگری ندارند که بخواهند چیزی را «کنترل کنند».
Post #3494
2.68K
- 👍 64
- 👎 3