شارلاتان قرن

اگر بخواهید ببینید که قرن بیستم چه قرن مریض و بیماری بود، کافی است فقط بنگرید به منزلتی که #فروید در آن قرن لعنت‌شده کسب کرد. اگر جامعه‌ی بشری آن چنان بیمار نبود، برای فروید و دنباله‌روهای او جایی جز تیمارستان را مناسب نمی‌دید! فروید و مکتب روانکاوی او کم‌کم در غرب رنگ باخت، ولی اثر فرهنگی او، و تصویر او در شمایل یک "حکیم"، هنوز زنده است، به خصوص در ایران خودمان.

اگر نخوانده‌اید، پست‌های اخیر کانال "پول، دروغ و توهم" را درباره‌ی یکی از ده ها پرونده‌ی ننگین فروید در مواجهه با بیمارانش و در شارلاتان بازی بی‌وقفه‌اش ببینید (اینجا، اینجا، اینجا و اینجا!). این داستان و داستان‌های مشابه واقعیاتی‌اند که کسی در مورد صحت تاریخی‌شان شکی ندارد! تکرار می‌کنم: اینها قضاوت‌های افرادی نیستند که با فروید مشکل دارند، بلکه وقایع کاملاً تاریخی اثبات‌شده‌اند.

و فقط این نیست: فروید از همان بدو کارش که عاشق کوکائین شد و در وصف خواص معجزه آور آن مقاله می‌نوشت، روالی را دنبال کرد که تا آخر عمر در همه‌ی کارها و پروژه‌ها و نظریاتش اعمال کرد: اغراق بی‌امان و دروغگویی بیشرمانه، شارلاتان‌بازی، بی‌تفاوتی کامل نسبت به وضعیت روحی و روانی بیمار آنجا که نفع شخصی‌اش این را اقتضا می‌کرد.....

این هم معرفی کتاب مربوطه

@jenabegav