✒️📕📗📘
پروندۀ آیدا باوئر با نام مستعار دورا - (۴)
وقتی آش خیلی شور میشود
فروید در اقدامی حیرتآور فقط چند هفته پس از پایان مراجعۀ آیدا شرح پرونده را در ۱۹۰۱ دو بار برای انتشار به ناشران داد! که هر دو ناشر شرافتمندانه امتناع کردند زیرا میدانستند بیمار در همان شهر است و احتمال افشای هویتش زیاد خواهد بود. پروندۀ دورا بالأخره در ۱۹۰۵ وقتی چاپ شد که آیدا ازدواج کرده بود، فرزند پسری داشت و در همان وین زندگی میکرد. هویت واقعی دورا تا ۱۹۷۸ معلوم نشد.
گرچه مزدور دستبوس فروید (ارنست جونز) مانند بسیاری دیگر از اعضای فرقۀ روانکاوی، آن سند شرمآور را ستود و از آن با عبارت «این تکنگاری زیبای جمعوجور» یاد کرد، بالأخره صدای انتقاد و حیرت از دل صنف روانکاو هم درآمد:
«پروندۀ دورا یکی از فجایع بزرگ در رواندرمانگری است؛ یکی از آشکارترین نمودهای علنیِ طرد بیمار از سوی پزشک؛ شاهدی خارقالعاده و البته مصیبتبار از سوءاستفادۀ جنسی از دختری کمسنوسال، و تبرئۀ علنیِ عاملان آن سوءاستفاده از طرف روانکاو پرونده؛ مصداقی عالی از تداعیهای زورکی، بهخاطرآوردنهای قهری، و احتمالأ چند رؤیای قهری... آن پرونده، سابقۀ انتشاریافته و اقبال به آن را میتوان مصداق تداوم سوءاستفادههای جنسی دانست. دورا از لحاظ روحی بهشدت آسیب دیده بود و فروید بار دیگر به او آسیب شدید وارد کرد. جامعۀ روانکاوی تقریباً نیمقرن دربارۀ آن سوءاستفادۀ جنسی به خاموشی همراه با تبانی روی آورد یا با ستایش کورکورانه، صرفاً از کاستیهای آن گزارش غفلت کرد»:
Mahony 1996, pp. 148-149.
فروید: شکلگیری یک توهم؛ فردریک کروز، ایشکا، ۱۴۰۲.
https://t.me/fraudnotfreud
✒️📕📗📘
Post #490
1.57K