دیرلاو سپاه و دستگاه‌های اطلاعاتی ایران را در مدیریت پرونده‌های پیچیده باتجربه می‌داند و تصور می‌کند آنها چهره‌ای مانند احمدی‌نژاد را آزاد و بدون نظارت رها نمی‌کردند.
او از اینکه نتانیاهو توانست ترامپ را به آسان و سریع‌بودن تغییر حکومت متقاعد کند، ابراز نگرانی می‌کند و طرح اسرائیل را فاقد واقع‌بینی لازم می‌داند.
گزینه کردها را آشکارا غیرعملی می‌خواند. از نظر او، مخالفت شدید ترکیه کاملاً قابل‌پیش‌بینی بود و آمریکا و اسرائیل باید تجربه مخالفت آنکارا با عملیات مشابه در جنگ عراق را به یاد می‌آوردند.
او معتقد است داستان جنگ هنوز تمام نشده است. فشار حداکثری اقتصادی ممکن است تنها مرحله‌ای موقت باشد و درگیری نظامی دیگری رخ دهد.
دیرلاو شخصاً تصرف جزیره خارک را گزینه‌ای برای ضربه‌زدن جدی به صادرات نفت و اقتصاد ایران مطرح می‌کند. او باور دارد ارتش آمریکا احتمالاً توان انجام چنین عملیاتی را دارد، هرچند جزیره به‌شدت دفاع می‌شود. او مدرکی ارائه نمی‌دهد که این گزینه واقعاً در برنامه واشنگتن باشد.
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و انتخابات اسرائیل را برای آینده جنگ تعیین‌کننده می‌داند. او مطمئن نیست نتانیاهو شکست بخورد و معتقد است تحولات چند ماه آینده مسیر جنگ و روابط واشنگتن و تل‌آویو را مشخص خواهد کرد.
در بخش پایانی و خارج از بحث اصلی ایران، دیرلاو درباره ارتش چین نیز می‌گوید جابه‌جایی گسترده فرماندهان از سوی شی جین‌پینگ ممکن است نشانه ضعف ساختاری و مشکلات فرماندهی و کنترل در ارتش آزادی‌بخش خلق باشد.
او همچنین تأکید می‌کند که سرویس‌های اطلاعاتی می‌توانند پس از شکست اصلاح شوند، مشروط بر اینکه خطاها را بپذیرند و از آنها درس بگیرند.https://www.youtube.com/watch?v=y1PAPP6Tl1k