عنوان: آمریکا چگونه برتری راهبردی خود را بر باد داد
زیرعنوان: تهدیدهای عملی‌نشده و کمبود مهمات، دست ترامپ را بسته است
نویسندگان: نانسی ای. یوسف و جاناتان لمیر
تاریخ انتشار: ۶ اوت ۲۰۲۶
منبع: آتلانتیک
لینک: مطالعه گزارش در آتلانتیک
خلاصه
این گزارش می‌گوید آمریکا پس از پنج ماه جنگ با ایران، بخش مهمی از برتری نظامی و قدرت بازدارندگی خود را به‌دلیل کمبود شدید موشک، تهدیدهای مکرر و اجرا‌نشده ترامپ و فقدان راهبردی بلندمدت از دست داده است.
ذخایر برخی تسلیحات دوربرد آمریکا به حدود ۲۰ درصد سطح مطلوب پنتاگون کاهش یافته است. کمبود موشک‌های رهگیر پاتریوت و تاد نیز توان دفاعی آمریکا در برابر موشک‌های بالستیک ایران را به‌شدت محدود کرده است.
نیروهای آمریکایی هنگام مشاهده موشک‌های ایران ناچارند در چند ثانیه تصمیم بگیرند که آیا یکی از رهگیرهای محدود خود را مصرف کنند یا خطر اصابت موشک را بپذیرند.
این کمبودها همچنین توان آمریکا برای کمک نظامی به اوکراین و آمادگی برای یک درگیری احتمالی در آسیا، به‌ویژه بر سر تایوان، را تضعیف کرده است.
پیت هگست، وزیر دفاع، از جمهوری‌خواهان کنگره درخواست میلیاردها دلار بودجه برای جایگزینی مهمات کرده است. بااین‌حال، قراردادهای جدید نمی‌توانند مشکل فوری را حل کنند، زیرا تحویل بسیاری از موشک‌ها چند سال طول می‌کشد و عرضه پاتریوت احتمالاً تا حدود سال ۲۰۳۰ پاسخ‌گوی تقاضا نخواهد بود.
ترامپ پس از دریافت گزارش کمبود مهمات در نشست کمپ دیوید به‌شدت خشمگین شد، اما در موضع‌گیری عمومی وجود چنین کمبودی را انکار و انتشار این اطلاعات را «خیانت‌آمیز» توصیف کرد.
مقام‌های کاخ سفید نگران‌اند که تهدیدهای متعدد و عملی‌نشده ترامپ، اعتبار و اهرم فشار آمریکا را کاهش داده باشد. تهران اکنون می‌داند که واشنگتن هم در حمله و هم در دفاع در برابر پاسخ ایران با محدودیت روبه‌رو است.
دولت ترامپ تصور می‌کرد فشار اقتصادی به‌سرعت جمهوری اسلامی را مجبور به مذاکره می‌کند؛ اما مقام‌های آمریکایی از میزان تاب‌آوری تهران غافلگیر شده‌اند. ایران هم‌زمان تولید پهپادها و موشک‌های بالستیک خود را افزایش داده و به حمله علیه کشتی‌ها در تنگه هرمز ادامه داده است.
کمبود موشک‌های رهگیر، تشدید جنگ را بسیار خطرناک کرده است؛ زیرا حمله گسترده‌تر آمریکا احتمالاً با موجی از حملات موشکی و پهپادی ایران علیه پایگاه‌های آمریکا و کشورهای منطقه روبه‌رو خواهد شد.
در نتیجه، دیپلماسی و دادن امتیاز ممکن است به کم‌خطرترین گزینه ترامپ تبدیل شده باشد. او اکنون توافقی را بررسی می‌کند که براساس آن ایران و عمان به‌طور مشترک بر عبور کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز نظارت کنند؛ طرحی که عملاً بخشی از نقشی را که ترامپ قبلاً برای ایران غیرقابل‌قبول می‌دانست، به تهران واگذار می‌کند.
بحران مهمات پیش از دولت ترامپ آغاز شده بود. آمریکا پس از پایان جنگ سرد ظرفیت تولید تسلیحات را کاهش داد، اما جنگ‌های پیاپی در لیبی، یمن، سوریه، اوکراین، ایران و دیگر نقاط، ذخایر آن را فرسوده کرد.
آمریکا پیش از حمله روسیه به اوکراین سالانه حدود ۳۰۰ موشک پاتریوت تولید می‌کرد که نیمی از آنها به متحدان اختصاص می‌یافت. اگرچه تولید از آن زمان دو برابر شده، همچنان بسیار کمتر از نیاز دوران جنگ است.
عملیات ۵۳روزه آمریکا علیه حوثی‌ها، حملات آمریکا و اسرائیل به ایران و رهگیری موشک‌ها و پهپادهای ایرانی، مصرف مهمات را به‌شدت افزایش داده است. آمریکا فقط در ۳۸ روز نخست جنگ ایران هزاران مهمات به کار برد.
بازگرداندن ذخایر به سطح پیش از جنگ ممکن است تا پنج سال زمان ببرد. به گفته کارشناسان، آمریکا حداقل سه سال نیاز دارد تا موجودی تسلیحاتش را به سطحی برساند که فرماندهان مسئول منطقه آسیا و اقیانوس آرام با آن احساس اطمینان کنند.

استدلال اصلی مقاله این است که مشکل آمریکا فقط کمبود موشک نیست، بلکه نبود یک راهبرد روشن برای پایان جنگ است. اگر جنگ طبق پیش‌بینی اولیه دولت ترامپ ظرف چند هفته پایان می‌یافت، بحران مهمات تا این اندازه جدی نمی‌شد. اکنون، به‌جای آنکه برتری فناوری آمریکا راهبرد جنگ را تعیین کند، پیشرفت تسلیحاتی ایران و فرسایش ذخایر آمریکا، واشنگتن را وادار به عقب‌نشینی از برخی مواضع و بررسی امتیازدهی در مذاکرات کرده است.